Γεια σε όλες και όλους, σας γράφω με την ελπίδα να κατευνάσω λίγο το άγχος μου σχετικά με μια αλλαγή ζωής που έρχεται σε έναν περίπου χρόνο.
Ο αρραβωνιαστικός μου κι εγώ μετακομίζουμε στην άλλη άκρη της Ελλάδας λόγω δουλειάς. Η απόφαση έχει παρθεί από κοινού, καθώς θα πάμε σε πόλη όπου και οι δύο θα δουλεύουμε στον τομέα μας.
Και οι δύο έχουμε ζήσει σε πολλά μέρη εντός κι εκτός Ελλάδος, για περιορισμένα ομως χρονικά διαστήματα. Για πολύ καιρό ζήσαμε και οι δύο ξεχωριστά μεγάλη αβεβαιότητα ως προς το που θα καταλήξουμε. Τελικά μετά από μεγάλη κούραση με πολλές αλλαγές στις ζωές μας, περιστασιακά σχέση εξ αποστάσεως ,πολλή συζήτηση και συμβιβασμούς κι απ’ τις δυο πλευρές, είδαμε ότι προκειμενου να δουλεύουμε στον ίδιο τόπο, πρέπει να πάμε σε ένα τρίτο μέρος μακριά από τον τόπο καταγωγής μας, επομένως μακριά από οικογένεια και φίλους. Εχω βέβαια συνηθίσει να είμαι μακριά αλλά δεν παύει αυτό να είναι δύσκολο. Ένα άλλο αρνητικό είναι και το ότι εκεί που πάμε είναι πολύ δύσκολη η σύνδεση με τον τόπο καταγωγής (πολλές ώρες οδήγησης, αεροδρόμιο δεν υπάρχει).
Καθώς, όσο πλησιάζει ο καιρός, η αλλαγή γίνεται πραγματικότητα, έχω αρχίσει να αγχώνομαι με το γεγονός ότι θα χτίσω τη ζωή μου σε ένα άγνωστο μέρος μακριά από ότι ξέρω. Φοβάμαι επίσης ότι λόγω της μεγάλης απόστασης, οι φίλοι και η οικογένεια δεν θα με επισκέπτονται, ότι θα χάσω σημαντικά γεγονότα, αν συμβεί κάτι κακό θα είμαι μακριά κλπ.
Απευθύνομαι λοιπόν σε όσους έχουν κάνει κάτι παρόμοιο στην ζωή τους και ζουν πλέον μόνιμα μακριά (και απομονωμένα) χωρίς προοπτική επιστροφής. Σίγουρα σιγά σιγά χτίζεις τον κύκλο σου κι εκεί, βρίσκεις ρυθμους και χτιζεις μια καθημερινότητα, τα ξέρω τα έχω περάσει. Απλά δεν ήταν ποτέ τελεσίδικο. Και δεν είναι ότι έχουμε κι επιλογή να πάμε κάπου αλλού αργότερα, εκτός αν αλλάξουμε δουλειά και οι δύο.
Με συγχωρείτε που δεν θέλω να δώσω συγκεκριμένες πληροφορίες, δεν θεωρώ όμως κι ότι χρειάζονται. Με ενδιαφέρει κυρίως να ακουσω από συμπασχοντες πως ήταν η δική τους εμπειρία και πως να βγω από τον κύκλο άγχους που έχω μπει…
ΑΠΟ ΤHΝ – Καμπέρα
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Tίποτα δεν είναι τελεσίδικο, παρά μόνο ο θάνατος. Τα υπόλοιπα μπορεί να αλλάξουν στο μέλλον. Μπορεί να μείνεις στο μέρος που λες για δέκα-δεκαπέντε χρόνια και μετά μπορεί να παορυσιαστεί μια ευκαιρία και να μετακομίσεις κάποιου πιο κοντά (αν το θες φυσικά). Το μόνο που μπορώ να σου πω είναι, πάρε τη ζωή, όπως έρχεται. Αυτή τη στιγμή θα πας στο μέρος που έχετε δουλειά και οι δύο με το σύντροφο σου. Οι δικοί σου αν μπορούν και θέλουν θα έρχονται να σας δουν και θα πάτε και σεις όποτε μπορείτε. Αν κάτι συμβεί, όπως λες, μπορεί να είσαι στην… Διαβάστε περισσότερα »
Συμπάσχουσα εδώ. Ζω στο εξωτερικό κι επισκέπτομαι την οικογένεια και τους φίλους μου δυο φορές τον χρόνο εδώ και 12 χρόνια. Χάνεις στιγμές, χάνεις φίλους και γενικά “χάνεσαι” λίγο. Αλλά όσοι θέλουν μένουν στην ζωή σου, να ναι καλά οι βιντεοκλήσεις. Συνηθίζεις όμως, φτιάχνεις νέο κύκλο και όταν βρίσκομαι με τις φίλες μου είναι σαν να είχα να τις δω μια εβδομάδα. Λέμα τα δικά μας, κάνουμε σχέδια για ταξίδια και γενικά περνάμε όμορφα. Δεν είναι εύκολο αλλά συνηθιζεις. Εγώ πλέον το έχω πάρει απόφαση οτι στην Ελλάδα δεν θα επιστρέψω ποτέ για διάφορους λόγους και δεν θα πω ψέμματα… Διαβάστε περισσότερα »
Μετακομίζετε στην άλλη άκρη της Ελλάδας… σιγά τη μεγάλη χώρα.
Δεν μετακομίζετε στην άλλη άκρη της γης.
Αν συμβεί κάτι κακό ή κάτι καλό, είσαι εντός Ελλάδας και πραγματικά με οποιοδήποτε μέσο μπορείς να “πεταχτείς” σε οποιοδήποτε μέρος της χώρας μας.
Ακόμα και αν μετακομίζατε στην άλλη άκρη της Ευρώπης το ίδιο θα σου έλεγα. Μόνο αν είσαι σε άλλη ήπειρο δυσκολεύει λίγο το πράγμα.
Μια ερώτηση έχω, εκεί που μένεις τώρα σε επισκέπτονται οι φίλοι και η οικογένεια;
Επίσης υπάρχουν και διαδικτυακοί τρόποι επικοινωνίας ακόμα και αν είσαι στην άλλη άκρη της γης.
Κι αν δε σας αρέσει μπορείτε να αλλάξετε γνώμη πάλι.
Είμαι της άποψης ότι οι άνθρωποι πρέπει να φεύγουν έστω λίγο από τον τόπο τους. Καινούριος κύκλος, καινούρια μέρη, είναι ωραίες οι αλλαγές
Τα “παιδια” μεγαλωνουν και φευγουν μακρυα απο τους δικους τους μονιμα.
Αυτο ειναι το δεδομενο και οχι να εισαι εκει αν γινει κατι κακο. Το λογικο ειναι να ΜΗΝ εισαι εκει αν γινει κάτι κακό.
Σε λιγο οι γονεις σου θα αποτελουν μια αλλη οικογένεια γιατι εσυ θα εχεις την δικη σου.
Πρέπει να απογαλακτιστείς.
Δεν είναι τελεσίδικο το παραμικρό, απλά η στεναχώρια σε κάνει να σκέφτεσαι διάφορα. Μένω μόνιμα σε άλλη χώρα που δυσκολεύτηκα να βρω ισορροπίες κι ακόμα, δεν σου κρύβω, σε κάποια πράγματα αισθάνομαι ξένη. Είμαι εδώ δέκα χρόνια, θα ήθελα να κάνω ακόμα μια αλλαγή αλλά δεν ξέρω ποια χώρα να επιλέξω διότι ναι λεν ουάου το εξωτερικό και τα συναφή, όμως παίρνει χρόνο να αποκτήσεις μια ρουτίνα. Οι φίλοι που αφήνεις πίσω δεν μένουν όλοι στη ζωή σου, κάποιοι θα σε εγκαταλείψουν με διάφορες προφάσεις. Έχω χάσει πολλούς και πολλές και αυτό θα το γνωρίζεις ήδη μιας και έζησες εκτός… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν υποχρεώνεστε φίλη να ζήσετε εκεί για πάντα. Πήγαινε με διάθεση “πάμε και βλέπουμε”. Είναι ο καλύτερος τρόπος να αντέξεις την αβεβαιότητα και τις ερωταπαντήσεις που παίζουν στο μυαλό σου (είναι καλή επιλογη; ναι αλλά αν γίνει κάτι; ποτε θα ξαναδω τους δικούς μου;) Ένα βήμα τη φορά. Δεν υπογράφετε κάποιο συμβόλαιο. Αν δεν αποδώσει αυτή η κίνηση θα κάνετε κάτι άλλο.
Σαν να ακούω τον εαυτό μου να μιλά πριν μερικά χρόνια, καθώς και εγώ άλλαξα πόλη λόγω δουλειάς, μακριά από φίλους, οικογένεια και συγγενείς. Θα σου πω τι θα περιμένεις. Δεν θα είναι εύκολα στην αρχή, όμως σιγά σιγά θα προσαρμοστείς σε νέα δεδομένα. Θα χάσεις φίλους, θα βρεις νέους. Θα σου λείπουν πράγματα, θα γνωρίσεις νέα που θα σου αρέσουν εξίσου. Όταν θα επιστρέφεις ως επισκέπτης τον τόπο σου, οι συναντήσεις με φίλους και οικογένεια θα είναι πιο ουσιαστικές και γεμάτες. Δεν μετάνιωσα και πάντα έχω στην άκρη του μυαλού μου ότι τα πράγματα μπορεί να αλλάξουν και να… Διαβάστε περισσότερα »
Εμένα με προβληματίζει το ” αρραβωνιαστικος”. Μετακόμιση στην άλλη άκρη της χώρας χωρίς ο άλλος να είναι κάτι επίσημο μαζί σου ,δεν κάνεις. Παράτολμο και με κάποιον να είναι πάντα ο χαμένος της υπόθεσης. Και όταν λέω επίσημο,ναι,εννοώ στα χαρτιά επίσημο. Το κράτος δεν αναγνωρίζει τον όρο ” μνηστη”. Πας με κάποιον που σήμερα σε έχει και αύριο σε πετάει άμα γουστάρει,στην άλλη άκρη της χώρας για να χτίσεις το όνειρο του? ( γιατί αποτι κατάλαβα η δική του δουλειά είναι που τον αναγκάζει να φυγει) Σε λένε Barbara the builder? Τα δικά σου όνειρα? Εσύ έτσι θες να εξελιχθεί… Διαβάστε περισσότερα »
Jesus christ, στον 21ο αιώνα ζούμε
Γιατί αν είναι παντρεμένη δεν μπορεί να τη χωρίσει, να την αφήσει
Τι λέμε τώρα σοβαρά
Ενω το να είναι ανυπαντρη και να τον ακολουθεί όπου πάει σαν σκυλακι για να τον βοηθήσει να χτίσει το όνειρο του είναι πολύ νορμάλ, ε??
Έχει δουλειά ή γράφουσα και λέει ότι και οι δυο θα δουλεύουν στο τομέα τους. Το ότι θα τον ακολουθήσει και μάλιστα σα σκυλάκι δεν είναι πουθενά γραμμένο, δικό σας το συμπέρασμα.
Εμένα ο άντρας μου θα με ακολουθήσει στο τέλος του χρόνου σε αλλαγή χώρας αλλά αυτό είναι οκ επειδή είμαστε παντρεμένοι; Εγώ βρήκα δουλειά, για εμένα ψάξαμε γιατί εκείνος στήνει επιχείρηση παντού
Είναι σύνηθες στα ζευγάρια αυτές οι καταστάσεις και δεν είναι απαραίτητος ο γάμος όπως στο 1950