Καλησπέρα στην κοινότητα,
Είμαι αρκετά πληγωμένη και απογοητευμένη από την συμπεριφορά του συζύγου μου. Ο άντρας μου από όταν τον γνώρισα ήταν ένας άνθρωπος περιποιητικός και τρυφερός που είχε ιδιαίτερη αδυναμία στα παιδια και μου είχε εκφράσει απ την αρχή την επιθυμία να κάνουμε ένα δικό μας. Μετά από 2+ χρόνια έγινε και παρότι ανησυχούσα συνεχώς για το αν θα τα καταφέρω με διαβεβαίωνε συνέχεια πως θα είναι δίπλα μου σε όλα για να με βοηθήσει.
Η ζωή μου άλλαξε ριζικά από την δεύτερη κιόλας εβδομάδα μετά την γέννα μου όπου είδα ένα πρόσωπο που δεν εύχομαι να δει ποτέ μια λεχώνα (να συμπληρώσω σε αυτό το σημείο πως γέννησα με καισαρική χωρίς να είναι η επιλογή μου πράγμα που μου στοίχισε κιόλας ψυχολογικά) .
Αδιαφορία σαν να μην έχει αλλάξει τίποτα στη ζωή μας αποφάσεις και σκέψεις που δεν ήταν καν σοβαρες με μπούσουλα την οικογένεια μονόπλευρες αποφάσεις και κακομεταχείριση.
Μετά από 7 μήνες αφού πολλές φορές πλέον έθεσα τα όρια μου, πέφτω από τα σύννεφα συνειδητοποιώ πως δεν αλλάζει τίποτα καθώς δεν έχει απολύτως καμιά κατανοήσει στο πόσο δύσκολος είναι ο ρόλος μου και η συνεχής ευθύνη και ενασχόληση με το παιδί όπως ακριβώς και το πόσο δύσκολο είναι να ανταπεξέλθω στα οικιακά μου καθήκοντα την στιγμή που δεν έχω βοήθεια από κανέναν.
Αποκορύφωμα όλων αυτών είναι πως θέτει κάποια πράγματα που δεν τα είχε αναφέρει ποτέ πριν και με αφήνει έκπληκτη όπως για παράδειγμα ότι δεν θέλει να βγαίνω έξω, να μιλάω με πολλούς ανθρώπους (μόνο με γυναίκες μιλάω αλλά δεν θέλει ούτε αυτές) και ενώ ζητάω να καταλάβει την ανάγκη μου να κοινωνικοποιηθω να μιλάω με κόσμο και κυρίως να βγαίνω κάποιες μέρες από το σπίτι δεν το καταλαβαίνει.
Εχω συζητήσει πολλές φορές τις ανάγκες μου και δεν βγαίνει άκρη
Τι να κάνω;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Χρύσα
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Γιατί αν μιλούσες με άντρες τι θα γινόταν? Δεν άλλαξε αυτός καλή μου. Αυτός από την αρχή ίδιος ήταν, στο είπε κιόλας όταν σου είπε οτι θέλει παιδί αμέσως αμεσως,ακόμα δε σε γνωρισε. Ήθελε σύζυγο να τον φροντίζει, να είναι συνεχώς σπίτι , να μαγειρεύει και να φροντίζει τα παιδιά του. Κι εσύ είδες το τυράκι παιδακι κι επεσες στη φακα. Από γυναίκα έγινες μάνα. Τώρα πρέπει να σκέφτεσαι μόνο αυτόν και το παιδί του. Άδικα λέμε εδώ ότι παιδί κάνουμε όχι γιατί θέλουμε να κάνουμε παιδί ,αλλά γιατί θέλουμε να κάνουμε παιδί με τον σύντροφό μας με τον οποίο… Διαβάστε περισσότερα »
Τι διαβάζω Δευτεριάτικα βρε παιδιά?
Είναι δυνατόν να ζητάς την άδεια την άδεια του για να μιλάς με κόσμο και να βγαίνεις από το σπίτι? Κατάλαβα καλά??
Δεν είσαι μόνο εσύ, δυστυχώς είναι πολύ κοινό το πρόβλημα σου. Το έχω πει ότι οι άντρες διαολιζονται μετά τον ερχομό ενός παιδιού. Κι αυτό γιατί έχουν κακομαθει και δεν είναι για τα δύσκολα. Έχουν στο μυαλό τους μια πλαστή εικόνα για το πώς είναι να έχεις ένα παιδί, και σοκάρονται μετά. Ούτε καταλαβαίνουν το τι περνάει η γυναίκα, η κούραση, οι αλλαγές στο σώμα της, η ψυχολογία της κτλ. Αντιθέτως νομίζουν ότι παιδί ίσον πήρα κατοικίδιο, θα το ταΐζω, θα το πάω μια βόλτα κι όλα καλά. Δεν θα σου πω χώρισε, αυτό θα το αποφασίσεις μόνη σου. Το… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν είναι μόνο ότι διαολίζονται επειδή είναι άχρηστοι. Είναι ότι πολλοί κάνουν τα παιδιά και ως μέσο ελέγχου.
Κοπελιά, φύγε χτες! Τι σημαίνει δεν με αφήνει να μιλάω? Ποιος είναι αυτος που θα σου πει με ποιον θα μιλάς? Αυτή θέλεις να είναι η ζωή σου? Επίσης είναι δικαίωμά σου να μιλάς ακόμα και με άντρες (δεν κατάλαβα, δεν δικαιούμαστε να έχουμε ούτε φίλους?) Η ζωή σου δηλαδή ως μητέρα θα είναι ένα άτομο κλειδωμένο στο σπίτι που δεν έχει δικαίωμα να βγει για ένα καφέ με τους φίλους της? Και το πιο απαράδεκτο είναι οτι δεν το κάνεις από επιλογή, αλλά επειδή δεν θέλει αυτός. Δηλαδή όταν στο είπε, πραγματικά ήθελα να ήξερα τι του απάντησες…κάποιες φορές… Διαβάστε περισσότερα »
Τι λέτε??
Φύγε χθες,ωραία συμβουλή δίνεται σε μια αφήγηση μονόπλευρη 100%.
Όλα ξαφνικά άλλαξαν??
Αυτές οιαλλαγες που αναφέρεις δεν γίνονται από την μία μέρα στην άλλη, πριν ήσουν ελεύθερη να βγαινεις να μιλάς με άνδρες και τώρα κόπηκαν?
Έχει κενά η αφήγηση σου και δεν κολλάνε πουθενά.
Υπάρχουν πολλά κενά.
Η έννοια της ελευθερίας είναι πολύ σχετική. Βαθμοί ελευθερίας υπάρχουν σε κάθε σχέση και σε κάθε έμβιο ον.
Από μόνη της κάθε σχέση αφαιρεί βαθμούς ελευθερίας, ακόμα και η σχέση με τον εαυτό μας.
Συνειδητοποίηση χρειάζεται, επιλογή και αποδοχή ή όχι.
Δεν μου κολλάει τπτ απ’οσα γράφει εκτός και αν έχει επιλόχεια καταθλιψη και εκφράζεται έτσι.
Αν σου είπε με το που σε γνώρισε για παιδιά ήταν ένα τεράστιο red flag. Γενικά μεγάλα λόγια και δηλώσεις με το καλημέρα βρωμανε πολυ. Μάλλον έψαχνε κάποια για μανα των παιδιών του για να της φορτώσει το μεγάλωμα κι έπεσες στην παγίδα. Δεν πιστεύω πως όλοι αυτοί οι πατεράδες ξαφνικά γίνονται άλλοι άνθρωποι. Ναι ο ερχομός ενός παιδιού αλλάζει πολλά σε ένα ζευγάρι αλλά θα υπάρχουν κάποια σημάδια και από πριν. Αν τους λες πως νιώθεις και συνεχιζει να σε γράφει δεν βλέπω να βρίσκεται αλλη λύση εκτός από τον χωρισμό.
Koίτα δεν μας λες και πολλά για την αλλαγή στη συμπεριφορά του μέχρι που φτάνεις στο τέλος που πετάς το μεγαλύτερο red flag που μπορεί να υπάρξει: τι θα πει δεν θέλει να βγαίνεις έξω? Δεν θέλει π.χ να βγεις για καφέ με μια φίλη? Προ παιδιού πως ήταν δηλαδή, δεν είχε πρόβλημα με αυτό και τώρα έχει? Είχες κοινωνική ζωή εκτός της σχέσης σας ή πηγαίνατε παντού πακετάκι? Δεν μας λες πολλά και περιμένεις μια απάντηση/βοήθεια. Από αυτό που αναφέρεις στο τέλος εγώ μπορώ πολύ εύκολα να σου πω «είναι μαλάκας, παράτα τον» αλλά η πραγματικότητα στις σχέσεις (και… Διαβάστε περισσότερα »
Να γράψεις το παιδί σε βρεφονηπιακό και να πιάσεις δουλειά. Αυτά γι αρχή.
Πολύ ανησυχητικά αυτά που λες, φίλη. Πρόσεχε πολύ και μίλα με κάποιον ειδικό για το πώς θα μπορέσεις να απεμπλακείς για το καλό σου και το καλό του παιδιού σου. (Δεν αναφέρεις καθόλου αισθήματα για εκείνον, υποθέτω πως δεν είσαι ερωτευμένη.)
Νομίζω αυτό το τρυφερός, περιποιητικος και με αδυναμία στα παιδιά, αν το αναλύσεις θα δεις ότι δεν ισχυε και πολύ.