Καλησπέρα,
Στέλνω εδώ μήνυμα μήπως μπορέσω να οργανώσω τη σκέψη μου και κυρίως για να τα βγάλω από μέσα μου αν και επισκέπτομαι ψυχολόγο και βλέπω βελτίωση.. Πριν 11 μήνες με χώρισε το πρώην αγόρι μου με τον οποίο ήμουν 5 χρόνια μαζί χωρίς να έχουμε χωρίσει ποτέ – ενώ κάναμε και σχέδια μαζί για το πολύ μακρινό μέλλον , ήταν σαν να ήμασταν “παντρεμένοι” κατά κάποιον τρόπο και δοσμένοι ο ένας στον άλλον. Είμαι 25 χρονών. Ήταν η πρώτη και μοναδική σχέση που είχα και από την πρώτη στιγμή που τον είδα μου άρεσε τόσο εμφανισιακά όσο και επικοινωνιακά. Του άρεσα και εγώ από την αρχή. Ένιωσα αυτή την αμοιβαιότητα και ότι έχω επιλέξει εγώ τον σύντροφο μου και όχι ότι απλά ήρθε κάποιος και με προσέγγισε, και αυτό για εμένα ήταν μοναδικό.. 5 χρόνια αισθάνθηκα έντονη συντροφικότητα, τα είχα όλα ωραιοποιήσει στο κεφάλι μου, τον είχα θεοποιήσει. Ωστόσο, εκείνος ως χαρακτήρας ήταν απίστευτα εγωιστής και εγωκεντρικός, δεν έκανε υποχωρήσεις για εμένα, ήταν πάντα προσηλωμένος στο πρόγραμμα του και με υποτιμούσε στη συζήτηση.
Εγώ μετά τα έκρινα όλα αυτά ότι ήταν απόρροια δικών του κόμπλεξ γιατί παρατήρησα ότι μου έλεγε αρκετά ψέματα όπως π.χ. στους βαθμούς στη σχολή για να φανεί καλύτερος από εμένα και γενικότερα ενδόμυχα βρισκόταν σε μια διαδικασία συνεχούς ανταγωνισμού μαζί μου. Ίσως να έφταιγε και η οικονομική μου κατάσταση η οποία είναι πολύ καλή όπως και το μορφωτικό επίπεδο των γονιών μου(εν αντιθέσει με τους γονείς του), πράγματα όμως που ποτέ μα ποτέ δεν επεδείκνυα, και δεν με ενδιέφεραν καθόλου. Για εμένα ήταν ο καλύτερος από όλους. Πήγε λοιπόν να σπουδάσει στο εξωτερικό και συγκεκριμένα στη Γερμανία, ειδικότερα να κάνει μεταπτυχιακό στην αρχιτεκτονική και ενώ πριν φύγει δήλωνε ερωτευμένος μαζί μου, επαναλαμβάνοντας ότι με αγαπάει, πήγε στη Γερμανία και σε τρεις μήνες με πήρε τηλέφωνο και μου είπε να χωρίσουμε, λέγοντας μου ότι δεν είναι πια ερωτευμένος μαζί μου. Λόγια πολύ ωμά και αφοπλιστικά ειλικρινή που με έχουν τραυματίσει ανεπανόρθωτα παρά τον δυναμισμό που έχω ως άνθρωπος. Μου ορκίστηκε ότι δεν είναι καμία άλλη αλλά ότι θέλει να ζήσει εκεί και δεν μπορούμε να έχουμε σχέση εξ αποστάσεως. Έκλαιγε και μου έλεγε ότι λόγω του κορωνοιού δεν μπορούσε να έρθει να το συζητήσουμε. Καμία συγγνώμη για τον τρόπο. Επίσης προφανώς και μπορούσε να έρθει απλά θα ήταν μια πιο χρονοβόρα διαδικασία – με τεστ κτλ-. Δεν υπήρχε κάποια απαγόρευση.
Πριν φύγει τον είχα δει με αγκάλιαζε και με έσφιγγε, δεν είχα καταλάβει τίποτε -ίσα ίσα έφυγα ήρεμη και ευτυχισμένη-. Μου έλεγε στο τηλέφωνο όταν με χώρισε ότι μπορεί να ξανά είμαστε μαζί στο μέλλον και ότι είμαι η γυναίκα που φανταζόταν το μέλλον του μαζί της. Πράγματα τελείως αντιφατικά.. Και στο τέλος του τηλεφωνήματος μου είπε ένα σκληρό αντίο με ύφος το οποίο το τήρησε μιας και δεν επικοινώνησε ποτέ ξανά. Εγώ έκτοτε προσπάθησα και επικοινώνησα μόνο 2 φορές – τις οποίες ή δεν μου απαντούσε καθόλου ή απαντούσε μετά από πολλές ημέρες- πράγμα που με ταπείνωσε διπλά και έκτοτε προκειμένου να διατηρήσω την αξιοπρέπεια μου και να αξιώσω τον εαυτό μου που όλα αυτά τα χρόνια ήμουν σωστή σύντροφος και σωστός άνθρωπος που δεν αξίζει τέτοια συμπεριφορά, σταμάτησα να του στέλνω μηνύματα. Είμαι ακόμα ενώ έχει περάσει τόσος καιρός πληγωμένη – όχι να μην μπορώ να είμαι λειτουργική, ίσα ίσα έχω δουλειά ενδιαφέροντα, οργανώνω το μέλλον μου- αλλά αισθάνομαι την καρδιά μου πονεμένη: αναρωτιέμαι πώς γίνεται να με χώρισε από το τηλέφωνο έτσι απλά και μετά να εξαφανίστηκε ενώ είχαμε μια τόσο μακροχρόνια σχέση την οποία δε σεβάστηκε καθόλου.
Επέδειξε μετά μια στάση αδιαφορίας και σκληρότητας που δεν αξίζει σε κανέναν άνθρωπο. Με έκανε να αισθανθώ μέσα σε μια ήμερα ότι είμαι τίποτα και κάπως από τον τρόπο του αντί να αναλάβει την ευθύνη του χωρισμού και να μου απαλύνει τον πόνο που μου προκάλεσε και το σοκ, μου μιλούσε με ύφος και ψυχρότητα. Αλλαγή συμπεριφοράς μέσα σε 3 ημέρες, 360 μοίρες. Μάλιστα όταν τον ρωτούσα αν αξίζω αυτή την αντιμετώπιση, έκλαιγε και μου έλεγε όχι … όλη αυτή η συνθήκη έγινε τόσο βίαια: μου έλεγε μου λείπεις και σε αγαπώ και μετά μια ημέρα με πήρε και μου το ανακοίνωσε χωρίς να μου δώσει καμία ευκαιρία- εκεί που όλα αυτά τα χρόνια μου έλεγε ΤΑ ΛΟΓΙΑ που με έκαναν και αισθανόμουν απίστευτη ασφάλεια μαζί του… δυστυχώς εγώ δυσκολεύομαι να ξανά ερωτευτώ, δεν μπορώ να με φανταστώ με άλλον άνθρωπο, βρίσκω πλέον ουτοπικές τις σχέσεις χωρίς νόημα, φοβάμαι ότι δεν θα βρω κάποιον να επικοινωνώ μαζί του… και επειδή το συναίσθημα του έρωτα είναι τόσο μοναδικό και όμορφο δε θέλω να με θωρακίσω και από μόνη μου να βάζω τρικλοποδιές στον εαυτό μου εξαιτίας ενός ανθρώπου, ο οποίος απλά δεν επέδειξε καμία λεπτότητα στο πως θα το κάνει, στο πως θα αισθανθώ, δε μου ζήτησε ποτέ συγγνώμη, αδιαφόρησε παντελώς για εμένα και μάλιστα με κατηγόρησε ότι επειδή είχαμε τσακωθεί κάποιες φορές ξενέρωσε.. (ΥΓ ανέκαθεν τσακωνόμασταν για διάφορα θέματα όπως νομίζω κάθε ζευγάρι). Συγγνώμη αν σας ζάλισα..
ΑΠΟ ΤΗΝ – Ελπίδα
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Άποψή μου; Πήγε στην Γερμανία για να μπορέσει να έρθει στο ίδιο επίπεδο με σένα. Τα βρήκε μπαστούνια όμως εκεί μέσα στο επίμαχο διάστημα, θύμωσε με τον εαυτό του γι’αυτό, και ξέσπασε πάνω σου. Το έκανε θεωρώντας σε βαρίδι, υποχρέωση, άγκυρα που κουβαλάει την υποχρέωση να σε ξεπεράσει σε σπουδές, σε κοινωνική τάξη, σε εισόδημα μελλοντικά. Σε χώρισε μπας κι ενεργοποιήσει τον εαυτό του να απαλύνει το κόμπλεξ του, που είχε προς εσένα, που σε θεωρούσε έξω από τα κυβικά του. Οι τύψεις του τον έκαναν να κλαίει, η συνειδητοποίηση οτι πρέπει να ξεχωρίσει την θέση του μια κι έξω… Διαβάστε περισσότερα »
Λίγο αυθαίρετο το συμπέρασμα ότι την χώρισε λόγω κόμπλεξ κατωτερότητας. Δε μπορούμε να μπούμε να στο μυαλό του.
Από την άλλη λογικό και ανθρώπινο είναι να αισθάνεται ένας άντρας ή μια γυναίκα μειονεκτικά αν το ταίρι τους υπερτερεί σε πτυχία και εισόδημα.
Γιατί θεωρούνται οι αιώνιοι 2οι σε μια σχέση. Για παράδειγμα η ίδια η λέξη breadwinner δηλώνει φανερά ότι αυτός που βγάζει πιο πολλά είναι “νικητής” και ο άλλος εννοείται σαν χαμένος..
Αυτή την εντύπωση αποκομίζω από όσα μας περιγράφει η κοπέλα ότι κατάλαβε από κείνον, που τον ξέρει καλύτερα. Ειδικά οι οικογενειακές συγκρίσεις είναι το φιλί του θανάτου.
Συμφωνώ απολύτως Ρένα! Από αυτά που μας έγραψε η κοπέλα για εκείνον και τον ανταγωνισμό που αισθανόταν απέναντί της, φαίνεται ότι έτσι έχει το πράγμα δυστυχώς.
Πως θα ήθελες να σου είχε πει να χωρίσετε για να μην τον θεωρήσεις σκληρό, άκαρδο κλπ…;; Δεν είναι πιά ερωτευμένος μαζί σου. Τι πιό ειλικρινές και ξεκάθαρο από αυτό; Εφυγε,άλλαξαν οι οριζοντές του,οι προτεραιότητες του,άλλαξε ο ίδιος. Αλλάζουν οι άνθρωποι στην πορεία της ζωής τους. Αλλάζουν τα συναισθήματα τους,τα ονειρά τους,οι στόχοι τους,ο τρόπος που σκέφτονται,που αισθάνονται. Αλλάζουν οι άνθρωποι. Καλά κάνει και κρατά σθεναρή στάση απόστασης από σένα μετά τον χωρισμό,το αντίθετο να ήταν ανέντιμο. Ηταν μία σημαντική εμπειρία σχέσης και για τους δυό σας με τα μείον και συν της ,που όμως τελείωσε. That’s life. Πάψε να… Διαβάστε περισσότερα »
Θα συμφωνήσω σε αυτό που λες, όσο σκληρό και αν είναι. Ειναι όμως μια τοποθέτηση που κάποιος την αντιλαμβάνεται εκ των υστέρων και με την εμπειρία. Η κοπέλα λέει ότι ήταν η πρώτη της σχέση. Ειναι πολύ δύσκολο όταν έρχεσαι αντιμέτωπος πρώτη φορά με την απόρριψη και την απότομη μετάβαση από το σύμπαν που έχεις φτιάξει στο κεφάλι σου για κάποιον στη κατάσταση της ματαιωσης. Έτσι ξεκινήσαμε όλοι δυστυχώς, κάποιος σε ρίχνει στα βαθιά και μετά μαθαίνεις να κολυμπάς. Μέχρι να επανέλθεις όμως, δε κάνει την εμπειρία λιγότερο τραυματική.
Εχεις δίκιο,είναι έτσι όπως τα γράφεις,η μετάβαση από το προσωπικό σου σύμπαν σε εκείνο της πραγματικότητας, είναι τραυματική, ειδικά σε νεαρές ηλικίες.Είναι μία δοκιμασία. Δοκιμασία συναισθηματικής ενηλικίωσης,που ευχής έργον θα ήταν να βοηθούσε στην απομυθοποίηση της αναζήτησης της προσωπικής ευτυχίας μέσα από τις ερωτικές μας σχέσεις.
Για να αισθάνομαι χαρούμενος και ολοκληρωμένος άνθρωπος,πρέπει να με αγαπά,και δη κατ αποκλειστικότητα,ο Μάκης,ο Λάκης,η Καίτη,η Γωγώ κλπ..
Και κάπου εκεί αρχίζει το δράμα,ή το θέατρο του παραλόγου..
Θα συμφωνήσω εν μέρει. Η κοπέλα έτσι που το διαβάζω, δεν νομίζω ότι δεν δέχτηκε αυτό που της είπε. Εάν δεν το δεχόταν, θα έδειχνε άλλη στάση απέναντι του μετά. Σε ένα χρόνο έχει επικοινωνήσει μόνο δύο φορές. Τώρα από εκεί και πέρα το να πεις προχωράω, οκέυ το κάνεις. Όπως λέει είναι λειτουργική απόλυτα. Κάποιες φορές όμως δεν είναι όλα τόσο ορθολογικά και δεν μπορούμε να ελέγξουμε τις σκέψεις μας. Ήταν σίγουρα μία βίαιη εμπειρία, εξαιτίας του ότι έγινε τόσο απότομα. Δεν συμφωνώ σε κάποια πράγματα. Πάντα υπάρχει πιο όμορφος τρόπος, πόσω μάλλον απέναντι σε έναν άνθρωπο που τον… Διαβάστε περισσότερα »
Το κομμάτι ότι είναι δεν είναι ερωτευμένος και μετά το χωρισμό απομακρύνθηκε, εντάξει είναι.
Αν πράγματι το έκανε όλο με ευθύτητα μια χαρά θα ήταν, και ας ήταν δυσάρεστο το μήνυμα για αυτή, αλλά δεν το έκανε.
Το κομμάτι κακής επικοινωνίας στο χωρισμό είναι ότι δεν είχε μια συνεχή επικοινωνία, το είπε σαν όλα μια και έξω τη μέρα του χωρισμού, τα cheesy στο μέλλον μπορεί να ‘μαστε μαζί αλλά προς θεού όχι τώρα, της πέταξε όλες τις ευθύνες στο τέλος.
Επίσης αυτά τα λέμε από κοντά, όχι από το τηλέφωνο.
Μλκιες της είπε.
Πραγματικά πολύ τραυματικό αυτό που πέρασες. Εγώ θα εστιάσω στο εξής: Aναφέρεις πως εσύ μόνο έκανες υποχωρήσεις και εκείνος ποτέ, και πως σε υποτιμούσε στη συζήτηση. Αυτά είναι τεράστια red flags που δείχνουν πως είναι ένας άνθρωπος δεν κάνει χώρο στην ζωή του για κοινή σύμπλευση και πιστεύω πως αν το δεις καθαρά, ούτε εσύ ένιωθες ωραία με αυτές τις συμπεριφορές, αλλά δεν άκουγες το ένστικτό σου (όπως λανθασμένα όλες κάνουμε αρκετές φορές), αλλά προσπαθούσες να κρατήσεις αυτή την τοξική σχέση. Η απειρία σου σε οδήγησε να πιστεύεις πως αυτός ο άνθρωπος ήταν ο άνθρωπος σου και αυτή η ιστορία… Διαβάστε περισσότερα »
Η μάνα μου ελεγε: Μια σχέση κρατάει μεχρι εκεί που αξίζει. Έχοντας βιωσει αντίστοιχη κατάσταση,μπορώ να σε νιώσω απόλυτα και έρχομαι να σου μιλήσω από το μελλον. Ειναι τρομερά σκληρό και απάνθρωπο να σε απαξιώνει με αυτό το τρόπο ο άνθρωπος που μέχρι πρότινος σου έλεγε ότι σ αγαπάει και έκανε σχέδια μαζί σου. Νιώθεις σχεδόν σαν να πέθανες έτσι δεν είναι; Άκουσε με λοιπόν, ξέρω ότι τώρα έχεις μπει στη σφαίρα της ιδανικόποιησης και το τραύμα ακόμα είναι ανοιχτό. Δώσε στον εαυτό σου τον χρόνο να πενθησει, να αναπόλησει και να θυμώσει. Όταν καταλαγιάσουν αυτά τα συναισθήματα και μπορέσεις… Διαβάστε περισσότερα »
Αν μετά από 5 χρόνια γνωριμίας δεν έβλεπες σήματα και ήρθε ξαφνικά, το πιθανότερο είναι ότι σε κάποια σήματα επέλεξες να μη δώσεις βάση. Μη κοιτάς μόνο τι λέει ο άλλος, talk is cheap. Αν ενώ σε υποτιμούσε, εσύ δεν ξεκαθάρισες πως ή το κόβει ή λήγει, η ίδια έδινες λίγη αξία στον εαυτό σου. Αυτά έχουν να κάνουν με εσένα που είναι το μόνο κομμάτι που ελέγχεις, κοιταξέ τα για το μέλλον, για επόμενες σχέσεις. Εφόσον ξεκίνησες συνεδρίες, και μπράβο σε τόσο μικρή ηλικία, θα δεις πολλά για τον εαυτό σου που δεν είχες προσέξει μέχρι τώρα. Τα θέλει… Διαβάστε περισσότερα »
Γλυκια μου..στην ιδια πολη και με χωρισε με μηνυμα..ΜΕ ΜΗΝΥΜΑ!
Λοιπον..δωσε χρονο στον εαυτο σου να καταλαβει καποια πραγματα..εμενα μου πηρε 3,αλλα καθε ανθρωπος ειναι διαφορετικος..θα ρθει μια μερα που θα ξυπνησεις και θα πεις φτανει..και τοτε θα εισαι πραγματικα ελευθερη για να γνωρισεις στον ανθρωπο που αξιζει να ειναι μαζι σου.το αγκαθι θα υπαρχει παντα μεσα σου,αλλα εξαρταται απο σενα αν θελεις να εισαι ευτυχισμενη..σου ευχομαι λοιπον καθε ευτυχια..
Φίλη έχοντας περάσει μια πολύ παρόμοια εμπειρία με μια σχέση που τελείωσε (φαινομενικά) απότομα σαν τη δικιά σου, έχω να σου πω τα εξής: Η ιδέα να χωρίσετε δεν του ήρθε τους 3 τελευταίους μήνες, την δούλευε στο μυαλό του πολύ νωρίτερα, για αυτό και ήταν ικανός να σου πει αντίο έτσι σκληρά όπως λες. Διότι για εκείνον δεν ήταν κάτι το ξαφνικό, αντιθέτως μάλλον το είδε ως ανακούφιση και ως ένα βάρος που επιτέλους ξεφορτώθηκε. Παρόλο που το είχε λοιπόν στο μυαλό του, υποκρινόταν τον ερωτευμένο μέχρι το τέλος αφενός επειδή ο χωρισμός ήθελε να γίνει τη στιγμή και… Διαβάστε περισσότερα »
Εφόσον εξ αρχής σε ανταγωνιζόταν και ένιωθε μειονεκτικά μαζί σου , η σχέση σας πέρα από άνιση συναισθηματικά ήταν και καταδικασμένη. Ο τρόπος που σε χώρισε ήταν αυτό που ήταν και στη σχέση. Από έναν εγωιστή άνθρωπο δεν περιμένεις να ξεπρογραμματιστεί και να σε βάλει πάνω απ’ όλα. Εν ώρα κρίσης κοίταξε την πάρτη του όπως έκανε ούτως ή άλλως. Αναμενόμενο και να σου πω την αλήθεια , γλίτωσες! Μπορεί να σε πόνεσε πολύ αλλά καλύτερα να πονάς από έναν χωρισμό παρά από τη συναναστροφή μαζί του. Θα ξαναβρεις τον έρωτα και την συντροφικότητα με έναν κατάλληλο άνθρωπο και όχι… Διαβάστε περισσότερα »
Ποτέ δεν καταλαβα γιατι κολλαει πολύς κόσμος στον τρόπο του χωρισμού. Είτε είναι δια ζώσης, ειτε απο το τηλεφωνο, με μηνυμα, με ταχυδρομικό περιστερι, με μακροσκελή επιστολή, ΤΙ ΑΛΛΑΖΕΙ;;;; Ο αλλος σου λεει οτι δε σε αγαπαει πια και θα κολλήσουμε τώρα στο αν το είπε τηλεφωνικά; Θα ήταν λιγοτερος σκληρος αν ειχε παρει το αεροπλανο απο τη Γερμανια; Ξερεις τι θα ελεγες αν ειχε κανει κατι τετοιο; Ηρθε να με χωρισει και εγω νομιζα πηρε το αεροπλάνο να ερθει να με δει γιατι του έλειψα… (λογικο …) Εγώ θα κραταγα από όσα διαβασα, οτι τον ειχες θεοποιήσει ενώ τελικά… Διαβάστε περισσότερα »
Δύσκολο πράγμα ο χωρισμός, ειδικά όταν έρχεται απότομα και μας βρίσκει απροετοίμαστους. Πιθανόν υπήρχαν τα σημάδια αλλά δεν τα είδατε ή αν τα είδατε, τα ερμηνεύσατε υπέρ του έρωτα που νιώθατε. Οι περισσότεροι αυτό κάνουμε. Δεν υπάρχει ανώδυνος χωρισμός, όπου εμφιλοχωρουν αισθήματα. Ούτε μπορεί, ούτε οφείλει να σας ανακουφίσει αυτός που σας προκάλεσε την οδύνη, δεν είναι οσιομάρτυρας .Δεν χρειάζεται να αποδομήσετε την σχέση ή τον άνθρωπο νε τον οποίο συνυπήρξατε 5 χρόνια. Αυτό που σήμερα νιώθετε θα κάνει τον κύκλο του και θα πάτε παρακάτω. Θα έχετε κερδίσει εμπειρία και θα έχετε αρχίσει να μαθαίνετε ποιοι άνθρωποι δεν σας… Διαβάστε περισσότερα »