Καλησπέρα..θα μοιραστώ την ιστορία μου μαζί σας.. ξέρω ότι μόνο εμείς μπορούμε να σώσουμε τον εαυτό μας κ για αυτό πρέπει να αναμετρηθούμε με αυτόν στα ίσα. Το τελευταίο εξάμηνο πέρασα κάμποσες φρίκες.
1η φρίκη αλλαγή δουλειάς από μια τυποποιημένη κ εύκολη δουλειά σε μια δουλειά που μόνο ξύλο δεν έπεφτε με τραμπουκισμους κ αντίστοιχες συμπεριφορές. Ωστοσο το παλέψαμε κ το αντιμετωπίσαμε κ άλλαξε.
2η φρίκη ένιωσα μόνη μου κλείστηκα στον εαυτό μου, δεν ζήτησα βοήθεια δεν είχα το κουράγιο. Καθε μέρα γυρνούσα κλαίγοντας δεν είχα διάθεση για τίποτα. Μοναξια κ στην σχέση αφού γυρνούσα διαλυμένη απ’ την δουλειά κ η απάντηση ήταν “κ εγώ τι να κάνω ή παραιτησου”.εν τω μεταξύ έφυγε κ για διακοπές κ με άφησε μόνη μου.
3η φρίκη είδα τον ουρανό με τ άστρα, εκεί μες στο σκοτάδι ήρθε ένας έρωτας. Παρανομος κ περίεργος απ’ αυτούς που δεν ξέρεις που θα πάει.
4η φρίκη να χωρίσω ένα βήμα πριν το γάμο ή όχι; Τόλμησα κ χώρισα κ πήγα να χαρώ τον νόμιμο πλέον έρωτα.. εκεί ένιωσα φθηνή μαζί του. Γύρισα πίσω στην σχέση μου (ναι σε αυτήν που με άφηνε μόνη μου ή έτσι ένιωθα) κ εκεί ένιωσα χειρότερα.. ένιωσα ιδιοκτήσια.
Όλο αυτό το μπρος πίσω κράτησε αρκετό διάστημα με έντονη πίεση κ από τους δύο. Με άσχημες καταλήξεις μέχρι κ νοσοκομείο πήγα. Ήθελα να εξαφανιστω κάποια στιγμή απ’ τον κόσμο. Θα μου πείτε να φύγω κ απ’ τους δυο να μείνω μόνη μου κ να τα βρώ με τον εαυτό μου;
Εύκολη απάντηση φαίνεται αν είναι αυτή. Όμως το ζητούμενο ξέρετε είναι θέλω να κάνω παιδιά κ μια ευτυχισμένη οικογένεια με την μόνιμη σχέση μου που την αγαπώ (κ είμαι 32 χρονών). Απ’ την άλλη αυτός ο τρελός έρωτας μου ξυπνάει όλες τις αισθήσεις απ’ το μυαλό μέχρι την καρδιά, όμως είναι 50 χρόνων κ δεν ξέρω τι νόημα έχει.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Λενα
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

Δεν θα γράψω γι αυτό που διάβασα,θα γράψω με αφορμή αυτό που διάβασα. Αλλος ένας άνθρωπος εγκλωβισμένος στο concept ”ευτυχισμένη οικογένεια”(ζητούμενο ξέρετε είναι θέλω να κάνω παιδιά κ μια ευτυχισμένη οικογένεια). H προσωπική ολοκλήρωση που είναι σχεδόν πάντα εφικτή μόνον μέσα από την “ευτυχισμένη οικογένεια” Η ύπαρξη ενός ανθρώπου να νοηματοδοτείται μέσα από τους κοινωνικούς ρόλους που καλείται να παίξει,μητέρα,σύζυγος κλπ. Και στο βωμό αυτής της αναζήτησης νοήματος, γίνονται συμβιβασμοί που δεν θα έπρεπε να γίνουν,που καθιστούν τους εμπλεκόμενους σε αυτούς τους συμβιβασμούς δυστυχείς. Το πιό δύσκολο δε είναι, πως οι απόγονοι των εν λόγω συμβιβασμένων δεν ξεκινούν την ζωή… Διαβάστε περισσότερα »
Εξαιρετικό σχόλιο. Πόσο αλήθεια…
καλησπερα! ελπιζω να εισαι καλυτερα και πιο κατασταλαγμενη απο τοτε που εστειλες την ιστορια σου. αυτο που παρατηρω σαν τριτος με ολο το σεβασμο ειναι οτι εισαι λιγο σε μια κατασταση ”τρικυμια εν κρανιω” δηλαδη υπάρχει μία αίσθηση μειωμένης ικανότητας αντίδρασης και ετοιμότητας απο μέρους σου. Εκτος του οτι φαινεται οτι δεν μπορεις να κατασταλλαξεις στις επιλογες σου γιατι θες την σιγουρια αλλα και θες και το παθος. Μονη σου δινεις την σωστη λυση. Το καλυτερο θα ηταν αν εμενες μονη για λιγο να βρεις τον ευατο σου να κανεις και καποιες συνεδριες με καποιον θεραπευτη να ξεκαθαρισεις το τοπιο.… Διαβάστε περισσότερα »
Ότιδηποτε και να σου πούμε εμείς(ο κάθε εμείς), θα έχει μέσα δικές μας πεποιθήσεις, που πολύ πιθανό να μην ταιριάζουν με τις δικές σου. Το ζητούμενο είναι το τι πραγματικά θέλεις και τι θα “ανεχτεις”(δεν μου έρχεται άλλη λέξη) για να το πραγματοποιήσεις. Η μόνιμη σχέση μπορεί να σου χαρίσει παιδιά και οικογένεια(=σταθερότητα), εσύ όμως θα το νιώσεις αυτό το συναίσθημα με αυτόν τον άνθρωπο?Νιώθεις ιδιοκτησία. Είναι καλή βάση για να φτιάξεις με αυτόν τον άνθρωπο οικογένεια?Με την “παράνομη” σχέση, νιώθεις φτηνή. Είναι αυτό συναίσθημα ικανό να συνεχίσεις μαζί του?Εν κατακλείδι, άκου τι νιώθεις. Θεωρητικά κανένας από τους δύο δεν… Διαβάστε περισσότερα »
(περίπου ομοιοπαθούσα) μάλλον η καλύτερη απάντηση είναι η πρώτη σου παράγραφος και η (καθόλου για μένα) “εύκολη απάντηση” που λες..
τόλμησες και χώρισες για κάποιον, και δεν αποκλείεται να το ξανατολμήσεις στο μέλλον, γιατί μάλλον έχει τελειώσει μέσα σου για χ ψ λόγους. δεν είναι κακό. ούτε το να θέλεις να κάνεις οικογένεια είναι. Δεν ξέρω πόσο καλό όμως θα είναι για σένα, να κάνεις οικογένεια με μια σχέση που νιώθεις όπως λες “ιδιοκτησία” – ίσως λόγω ενοχών; και πόσο ευτυχισμένη θα είσαι με αυτό;
Ξαναχωρισε την “κανονική” σχέση, χώρισε κ την “παράνομη”, άραξε χωρίς να σε νοιάζει κ πολύ, ευχαριστησου το χρόνο με τον εαυτό σου, περνά καλά κοινώς χωρίς να σου ζαλίζεις τον έρωτα με ανθρώπους που δεν ταιριάζεις και σε κάνουν να νιώθεις, όπως η ίδια λες “ιδιοκτησία” και “κοινή”. Επιπλέον αφαίρεσε από μέσα σου το ηλίθιο αφήγημα της “ευτυχισμένης οικογένειας”, δεν ζούμε σε ταινία του Χόλιγουντ, ούτε της Ντίσνεϊ, πετσωσε, στάσου στα πόδια ΣΟΥ, κάνε αυτό που σου αρέσει, και όχι αυτά που σου έχουν βάλει στο κεφάλι, αγάπησε τον εαυτό σου με άλλα λόγια. Και όλα τα άλλα θα έρθουν… Διαβάστε περισσότερα »
Κάποιος που δεν ενδιαφέρεται για τα προβλήματα σου κ επιπλέον φεύγει κ διακοπές είναι κατάλληλος για να κάνεις οικογένεια μαζί του;Όχι βέβαια.