Καλησπερα σας,
Δεν ξερω απο που να αρχισω αλλα το θεμα που με βασανιζει ειναι η μητροτητα…κ οχι μονο αυτη καθ αυτη..αλλα και η εγκυμοσυνη και η γεννα και η αλλαγη που θα βιωσουμε στην ζωη μας μετα τον ερχομο του παιδιου..
Ειμαι 38χρονων και ειμαστε με τον συντροφο μου (και αντρα μου) 15 χρονια μαζι!
Εδω να πω οτι παλαιοτερα κ εννοω στα 25 μου χλευαζα οσους παντρευονταν και καναν παιδια κ μαλιστα ημουν φουλ αντιδραστικη. Μεγαλωνοντας ομως παντρευτηκα κ το απολαυσα πραγματικα !!
Eδω και 5 χρονια το ψαχνω μεσα μου με την μητροτητα…διαβαζω συνεχεια,ρωταω ,ενημερωνομαι συστηματικα για ολο αυτο που λεγεται τεκνοποιηση ομως ακομα δισταζω..
Κανω ενα βημα μπροστα και δυο πισω..και να πω εδω οτι ειμαστε ενα αγαπημενο ζευγαρι με κατανοηση και σεβασμο ο ενας προς τον αλλο..
Γιατι καποιες γυναικες το κανουν τοσο ευκολα το βημα και για μενα ειναι τοσο συνθετο?
Αν το κανω παντως θα ειναι πιστευω για μενα η “ελευθερη πτωση” μου…η πιο σοβαρη αποφαση ζωης … δεν νομιζω να υπαρχει κατι πιο “ΜΕΓΑΛΟ” …οι κρισεις πανικου μου θα βαρεσουν κοκκινα κ θα πρεπει να τις διαχειριστω οπως παντα και μονο με αγαπη και προσευχη θα μπορεσω να το φερω εις περας ολο αυτο.. Αυτα…
ΑΠΟ ΤΗΝ – Νεφελη Μ.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Εγώ το μόνο που έχω να σου πω είναι ότι αυτό που λες, ότι για κάποιους είναι τόσο εύκολο, δεν είναι κοπλιμέντο ,δεν είναι αυτοί οι φυσιολογικοί και εσύ η λάθος! Δεν πρέπει να νιώθεις άσχημα που διστάζεις, όλοι αυτοί που αναφέρεις είναι επιπόλαιοι πολλές φορές και δεν είναι προς τιμήν τους ότι κάνουν ένα παιδί στον ένα μήνα σχέσης για παράδειγμα. Μακάρι όλοι να το σκεφτόντουσαν δύο και τρεις φορές όπως εσύ.
Δεν θα υπηρχαμε τοτε ως ανθρωπινο ειδος. Στη φυση η εγκυμοσυνη δεν ηταν /ειναι επιλογη, το ιδιο και στις πρωταρχικες αυταρχικες ανθρωπινες κοινωνιες. Τωρα ειναι, και οπου υπαρχει επιλογη …μαντεψτε … καταφτανει και η κριση πανικου
Τι πάει να πάει δε θα υπήρχαμε ως είδος? Δεν είπε κανείς να μη γεννάμε, λέω να το σκεφτόμαστε καλά. Για νέα ζωή πρόκειται, όχι για μπλουζάκι που αν δεν μας κάνει το επιστρέφουμε, θέλει ωριμότητα μια τέτοια απόφαση δε νομίζετε?
θέλει ωριμότητα από τότε που έγινε αποφαση και επιλογή όπως και κάθε απόφαση και επιλογή. Και συνεχίζουμε να υπάρχουμε ωε είδος και να αυξανόμαστε επειδή στον μισό κόσμο ακόμα ΔΕΝ είναι αποφαση και επιλογή. Όπου είναι επιλογή μειωνόμαστε και αν γίνει παντού επιλογή θα πάψουμε όντως να υπάρχουμε ως είδος.
Ελπίζω κάποιοι να μην το επιλέξουν ή τουλάχιστον να συνωμοτήσει το σύμπαν
Τα βλέπουμε όλοι μας τα αποτελέσματα των επιλογών των ανθρώπων που λυσσαξαν να γίνουν γονείς με το ζόρι. Βάλτε λίγο ειδήσεις και θα δείτε. Στον αυτόματο πιλότο μεγαλώνουν. Γιατί?? Γιατί κάποιοι είπαν να μην το πολυκουράσουν και να μη σκεφτούν τις δυσκολίες και τις ΕΥΘΥΝΕΣ του να είσαι γονιός. Αν είναι να μεγαλώνουν αλήτες και αλητησσες καλύτερα να εξαφανιστεί το είδος δεν βλέπω κάτι κακό σε αυτό.
Η φύση πάντα βρίσκει τρόπους να επαναφέρει τις ισορροπίες της. Με τέτοια ραγδαία αύξηση του παγκόσμιου πληθυσμού δεν νομίζει ότι κάπως έπρεπε να σταματήσει αυτό το σπριντ; Όταν φτάσουμε στο σημείο ο πληθυσμός να αρχίσει να μειώνεται με επικίνδυνους ρυθμούς ( μάλλον όχι και πολύ σύντομα), να είσαι σίγουρος ότι πάλι θα βρεθούν οι ισορροπίες.
Αγωνίες ανδρών που συνήθως φορτώνουν στις γυναίκες την ανατροφή των τέκνων τους. Σύμφωνα με τη φύση βεβαίως, βεβαίως
Γιατί οι πρωταρχικές κοινωνίες ήταν αυταρχικές; Ποιες ήταν αυτές; Για τη φύση δεν έχετε ιδέα γιατί πολλά ζωάκια σε καταστάσεις στρες δεν αναπαράγονται. Τι καημός είναι αυτός για το ανθρώπινο είδος που αυξάνεται ανεξέλεγκτα, ενάντια στη ίδια του την επιβίωση;
Κανέναν καημό δεν έχει ο συγκεκριμένος για το ανθρώπινο είδος… απλά κάθε τόσο γράφει πατροναριστικές αηδίες στο site, για να μας βάλει στη θέση μας. Ξερνάω.
Απλά κάποιοι άνθρωποι πρέπει να διαιωνίζουν το είδος. Πρέπει, λέμε τώρα… Δεν είναι υποχρεωτικό. Και με μικρότερο πληθυσμό ο πλανήτης μας θα ήταν σε καλύτερη κατάσταση
Σε καταλαβαίνω μιας κι εγώ δεν είχα ποτέ ως κύριο σκοπό γάμους κ οικογένειες κ πότε δε μου άρεσαν ιδιαίτερα τα παιδιά. Τώρα είμαι 37 με δύο μικρά παιδιά. Όσο κ να διαβάσεις κ να αναλύσεις κ να το ψάξεις θεωρητικά, υπάρχει ένα τεράστιο κομμάτι συναισθηματικό κ σαρκικό στο θέμα εγκυμοσύνη, γέννα κ γονεϊκοτήτα που το νιώθεις στο πετσί σου μόνο αν το βιώσεις. Εγώ υπέθετα πως πρόκειται για μερικά από τα δυνατότερα συναισθήματα που μπορεί να έχει κάποιος κ η επιθυμία μου να τα ζήσω ήταν ένας από τους λόγους που αποφάσισα να γίνω μητέρα. Επίσης το είδα σα… Διαβάστε περισσότερα »
Προφανώς δεν θέλεις παιδί γι αυτό σου φαίνεται τόσο δύσκολο να αποφασίσεις. Ο γάμος δεν επιφέρει καμία αλλαγή στην καθημερινότητά σου. Επειδή σου άρεσε η μία κοινωνική σύμβαση (γάμος) δεν σημαίνει οτι θα σου αρέσει και η άλλη (παιδί). Ειναι όντως η μεγαλύτερη απόφαση που θα πάρεις στην ζωή σου γιατί είναι αμετάκλητη. Αν μετανιώσεις δεν μπορείς να “επιστρέψεις” το παιδί. Η αγάπη και προσευχή μόνο δεν φτάνουν. Αν έχεις κρίσεις πανικού χρειάζεσαι ένα δίκτυο στήριξης για να τα καταφέρεις (ψυχολόγο και υποστηρικτικό περιβάλλον). Ο σύντοφός σου που στέκεται σε όλο αυτό; Αυτός θέλει; Πάντως για όλες τις γυναίκες ελεύθερη… Διαβάστε περισσότερα »
Αν έχεις κρίσεις πανικού πρέπει να κάνεις ψυχοθεραπεία, όχι παιδί.
Μην αγνοείται την ψυχοθεραπεία.
Και μητέρα να γίνεις,γονεας που δεν κάνει συστηματική ψυχοθεραπεία, δεν είναι καλός γονέας,και ισχύει και για άντρες και για γυναίκες αυτό.
Δεν είμαστε όλοι σε θέση να γίνουμε γονείς. Κάποιοι δεν πρέπει κιόλας, ανεξάρτητα του αν ειστε αγαπημένο ζευγάρι ή οχι. Δεν αρκεί αυτο. Σίγουρα δεν είσαι έτοιμη, και αν έχεις κρίσεις πανικού, ένα παιδί είναι το τελευταίο που πρέπει να κάνεις.
Ένα άλλο σημάδι που δεν πρέπει να κάνεις παιδί, τουλάχιστον όχι τώρα, είναι ότι γράφεις μόνο για τον τρόπο που θα επηρεάσει ΕΣΕΝΑ και δεν λες τίποτα για την ζωή του παιδιού.
Απλά μην το κάνεις.
Δεν είναι όλες οι γυναίκες ίδιες. Για άλλες το βιολογικό ρολόι χτυπάει νωρίς, για άλλες αργά, και για άλλες ποτέ. Με βάση αυτά που λες, ότι είσαι 38 κι ακόμα δεν είσαι σίγουρη, καταλαβαίνω ότι δεν το θέλεις αρκετά. Επίσης δεν αναφέρεις αν το θέλει ο σύντροφός σου. Πρόσεχε μήπως το κάνεις από κοινωνική πίεση, επειδή “έτσι πρέπει.” Η ευθύνη και οι ανάγκες ενός παιδιού είναι μεγάλες, όπως και η κούραση, και για να ανταπεξέλθεις σε όλα αυτά πρέπει να το θέλεις πραγματικά. Ακόμα και για το ίδιο το παιδί δεν είναι καθόλου καλό όταν το κάνουν για άλλους λόγους,… Διαβάστε περισσότερα »
Ο σύντροφός σου τι σκέφτεται γι’ αυτό; Το έχεις συζητήσει μαζί του;
Εγώ δεν ήθελα ποτέ για πολλούς λόγους, ευτυχώς ούτε ο άντρας μου. Αντίθετα έχω φίλες που ήθελαν παιδιά από πολύ μικρές, άλλες μετά τα 30.
Δεν έχεις άδικο για πολύ κόσμο είναι το μεγαλύτερο και σημαντικότερο πράγμα που θα τους συμβεί. Και για άλλους θα είναι κάτι απλό ,φυσική εξέλιξη. Για μένα σωστό λάθος στον τρόπο σκέψης δεν υπάρχει, το θέμα είναι μετά αφού έρθει το παιδί ,κι εκεί είναι και λίγο λαχείο. Προσωπικά ήμουν ακριβώς οπως εσύ , στα 25 έλεγα τους ανθρώπους που κάνουν παιδιά παράλογους και τα παιδιά ότι σου ρουφάνε τη ζωή (καμια φορά καλύτερα να μασάς… ) στα 36 ήρθε ένα μωρό σχεδόν από τύχη κι ευτυχώς, εγώ συνειδητά δε θα το προσπάθουσα αλλά τελικά ήταν το καλύτερο πράγμα που… Διαβάστε περισσότερα »
Καλησπέρα Νεφέλη, μου θυμίζεις πολύ τον εαυτό μου. Είμαι σαράντα ετών και έχω ένα κοριτσάκι δύο ετών το οποίο λατρεύω. Δυσκολεύτηκα πολύ να αποφασίσω να προσπαθήσω για παιδί. Είμαι άνθρωπος αγχώδης αλλά ταυτόχρονα πολύ λογική και θα έλεγα με σχετικά σταθερό ψυχισμό από τα τριάντα και μετά. Αυτό που για εμένα έγειρε τη ζυγαριά προς την απόκτηση παιδιού είναι ότι δεν μπορούσα να το αφήσω πίσω. Χωρίς να έχω βρει επαρκείς λόγους για να κάνω παιδί άρχισα να το επιδιώκω. Στην εγκυμοσύνη και όταν γέννησα συνειδητοποίησα ότι ένας πολύ σημαντικός λόγος που δυσκολεύτηκα να το αποφασίσω ήταν ότι δεν είχα… Διαβάστε περισσότερα »
Νεφέλη μου ,
είναι πολλά, κρύβονται πολλά
Γιατί χλεύαζες στα 25 όσους είχαν παιδιά;
τί συμβολίζει για σένα;
Τί αναμνήσεις έχεις από οικογένεια;παιδική ηλικία; δεν είναι μια φυσική συνέχεια μιας ισορροπημένης σχέσης;
Το έχεις μεγαλοποιήσει αρκετά ,ίσως από αυτά που ακούς στην κοινωνία και σε αγχώνουν
Ο συντροφός σου δεν έχει συμμετοχή, άποψη για όλο αυτό ;
Τί άλλο κάνεις στη ζωή σου ,ποιά είναι η καθημερινότητά σου; πώς θέλεις να ζεις;
Είναι πολλά τα ερωτήματα
Σίγουρα δεν είναι μονόδρομος
Μια ισορροπημένη σχέση μπορεί να έχει κι άλλες όμορφες συνέχειες εκτός της αναπαραγωγής
Εννοείται ,
αυτό είπα ,δεν είναι μονόδρομος
Ο γραπτός λόγος, πόσο μάλλον ο περιορισμένος σε σχόλια, έχει τους περιορισμούς του και τις παρεξηγήσεις του 🙂.