Διαβάζω την στήλη μεγάλο χρονικό διάστημα και τα σχόλια όλων είναι εύστοχα. Θα ήθελα να πω και εγώ την ιστορία μου.
Είμαι 46 παντρεμένη με τρία παιδιά, μεταπτυχιακό, ικανοποιητική εργασία, περιουσία, δικό μου σπίτι, γονείς στην ζωή, αδέλφια, φίλους, χρήματα και όλα όσα θα ήθελε ένας άνθρωπος για να νιώθει ευτυχία. Ντουλάπες γεμάτες ρούχα και ψυγείο πάντα φορτωμένο. Αυτά είναι η βιτρίνα μου. όταν με ρωτάνε οι δικοί μου αν είμαι καλά χαμογελάω και απαντώ τέλεια!
Αναζητάω κάθε μέρα και έναν άνθρωπο που θα μπορούσα να βοηθήσω και προσφέρω λόγια υποστηρικτικά, χρήματα, πράγματα και ότι έχω σε όποιον βρω μπροστά μου καθημερινά.
Όλα τέλεια! Θέλω όμως να πω ότι κανείς δεν βλέπει τι πραγματικά ζω. Σχεδόν κανείς.
Ο άντρας μου με ταπεινώνει και με μειώνει μόνιμα και από την πρώτη μέρα της γνωριμίας μας. Δεν μιλάει ο πληγωμένος μου εγωισμός, ούτε υπερβάλλω και είμαι αχάριστη και τρελή. Το κάνει και υποφέρω. Έχω σκεφτεί όλους τους πιθανούς τρόπους να το σταματήσω, πλέον είμαι εξαντλημένη.
Η λύση δεν είναι το διαζύγιο γιατί όταν ρωτάω τον εαυτό μου αν αντέχω να το κάνω, η απάντηση είναι όχι. Γιατί μένω;
Λόγοι που έχω στο μυαλό μου: Δεν μπορώ να του το ανακοινώσω, δεν αντέχω ψυχολογικά την αντίδραση του, τις φωνές τις βρισιές, τις προσβολές, και όλα τα υπόλοιπα που ζω σε μικρότερες δόσεις κάθε ώρα. Τα παιδιά μου θέλουν να τον βλέπουν, είναι μικρά και δεν μπορώ να διανοηθώ ότι θα μου τα παίρνει κάποιες μέρες την βδομάδα και δεν θα είμαι εκεί να τα σώσω όταν θα τρελαίνεται. Επίσης, δεν αντέχω αρρωσταίνω στην σκέψη της εικόνας μου όπως την προβάλει αυτός επάνω μου – της αποτυχημένης ξεπεσμένης μηδενικής. Χωρίζοντας τον καταντάω κατευθείαν εκεί, με έδιωξε γιατί δεν αξίζω δεν θα με θέλει κανείς. Ποιος με εκπαίδευσε να σκέφτομαι έτσι; Γιατί δεν μπορώ να το δω αλλιώς;
Φταίει ο πατέρας μου που με χτύπαγε ανελέητα από 3 έως 21 ετών; Φταίει ο πρώτος μου σύντροφος που με χλεύαζε και κοιτούσα ανήμπορη; Φταίει η μητέρα μου που με απειλούσε – παντρέψου γρήγορα οποίον να΄ναι γερνάς μην μείνεις στο ράφι;!!Φταίνε οι φίλες μου που ποτέ δεν άκουσαν αληθινά τι είπα και συνεχίσανε τον καφέ τους; Φταίει το αφεντικό μου που παρακάλεσα για υποστήριξη και μου χτύπησε συγκαταβατικά την πλάτη; Φταίει η αδελφή μου που ούρλιαζε παντρέψου τον τώρα γιατί μου παίρνεις την σειρά και το οικογενειακό ταμείο; Φταίνε οι γονείς του και τα αδέλφια του, που όσες φορές μίλησα με βρίσανε;
Δεν έχω λόγια για την κοινωνία σας. Στις κόρες μου λέω, ελεύθερες κορίτσια μου, μην κοιτάξετε πίσω ποτέ. Στον γιό μου λέω αγάπα με για να μάθεις να αγαπάς την γυναίκα σου. Παιδιά μου, τους λέω, θα κάνω εγώ την πλάτη για εσας. Σας ευχαριστώ όλους εσάς που με αγαπήσατε και με καταλάβατε όλα αυτά τα χρόνια…
Ανέχομαι και ζω μόνη μου σε μια τεράστια θάλασσα γνωστών αγνώστων.
ΑΠΟ ΤHΝ – Εγώ
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Άσε τα ποιος φταίει και τα γιατί και άκου προσεκτικά: ο άντρας σου σε μειώνει και σε προσβάλει γιατί τον φιλοξενείς! Έχεις δικό σου σπίτι κοριτσι μου! Ξύπνα! Ξερει ότι αμα τον χωρισεις θα βρεθεί χωρίς στέγη και πιστεψε με,άντρας κοντά στα 50 χωρίς στέγη είναι ότι χειρότερο μπορεί να του συμβεί! Πέτα τον έξω! Χωρίς εξηγήσεις,χωρίς φωνές, χωρίς τίποτα! Προσέλαβε δικηγόρο να του ανακοινώσει την αίτηση διαζυγίου και την διεκδίκηση επιμέλειας τέκνων. Εσύ δεν χρειάζεται να πεις τίποτα. Αλλάζεις κλειδαριές και του κάνεις ασφαλιστικά. Και τα πράγματα του,θα του τα στείλεις με κουριερ. Και αφού ξεμπερδέψεις με το τομάρι,ξεκινά… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνώ απόλυτα σε όλα. Δεν χρειάζεται πολλή σκέψη αλλά δράση!
Τα παιδιά δεν ακούν τα λόγια των γονιών, τις πράξεις αντιγράφουν. Μην ξαφνιάστεις αν στο μέλλον τα παιδια σου βρεθούν σε σχέσεις με άτομα που τα υποτιμούν ή αν αυτά φέρονται άσχημα στους άλλους. Υγιείς σχεσεις,δε μιλαω μονο για ερωτικές, δύσκολα θα φτιάξουν. Εισαι εντάξει με αυτό; Αφου εντοπίζεις το πρόβλημα οφείλεις να δράσεις κι αν δεν βρίσκεις τη δύναμη ζήτα βοήθεια θεραπευτή αρχικά και δικηγόρου στη συνέχεια. Μη μένεις αδρανής. Μας επηρεάζει όλους ο τρόπος που μεγαλώνουμε αλλά από ένα σημείο και μετά πρέπει να παίρνουμε την ευθύνη της ζωή μας στα χέρια μας.
Ακριβως. Δεν εχει τοση σημασια το τι λες στα παιδια σου, οσο το παραδειγμα που τους δινεις. Το πώς θα του το πεις μην το σκεφτεσαι, μια στιγμη ειναι. Αν δεν μπορεις, γραψτου το ή στειλε του χαρτια διαζυγιου, μικρη σημασια εχει. Σημασια εχει το μετα. Ακουγεσαι σαν να εχεις βολευτει, συγνωμη αν ακουγεται ασχημο, αλλα ετσι φαινεται. Πρεπει ομως να κανεις κατι. Σκεψου οτι αν γινοταν ξαφνικα κατι αναπαντεχο (πχ αν μαθαινες κατι φριχτο για αυτον) και ησουν αναγκασμενη να τον κρατησεις μακρια σας, θα το εκανες…..ο καθενας μπορει. Απλα δεν θες να βγεις απο την ψευτο-comfort zone σου….λογικο… Διαβάστε περισσότερα »
Φταίνε όλοι αυτοί που αναφέρεις. Όλη αυτή η σάπια και αρρωστημένη κοινωνία που μας έμαθε να μένουμε. Όμως πλέον στα 46 (τα κοντεύω κι εγώ) και ως μάνα (με 3 ψυχές στα χέρια σου), φταις και εσύ. Καταλαβαίνω ότι δεν θες να φύγεις, αλλά ψάχνεις τρόπο να “χειριστείς” την κατάσταση ώστε να έχεις μία πιο καλή καθημερινότητα. Θα σου πρότεινα να αρχίσεις να φτιάχνεις την ζωή σου σαν να μην υπάρχει αυτός, στηριζόμενη στα δικά σου θέλω, χρήματα, δυνάμεις. Να τον απαξιώνεις. Αν δεν αλλάξει η δυναμική της σχέσης σας, θα είσαι πιο δυνατή για να φύγεις.
Λεμε οτι μεχρι τα 40 εχουμε τη φατσα που μας εδωσε η φυση , μετα ειμαστε εμεις υπευθυνοι για τη φατσα μας.
Λοιπον το ιδιο ισχυει και για την ευτυχια μας. Μεχρι τα 40 ειναι ολοι αυτοι υπευθυνοι που ειπες . Μετα ομως ;
Δηλαδή μια μορφωμένη κοπέλα, του μεταπτυχιακού και με περιουσία, άρα λογικά από οικογένεια φαινομενικά καλή, σε χτυπούσε ο πατέρας σου από μικρή μέχρι τα 21 που ήσουν ολόκληρη ενήλικη γυναίκα; Και η μάνα και η αδερφή το ίδιο τοξικές. Ναι, δεν μου κάνει και μεγάλη εντύπωση, και τα καλύτερα φαινομενικά σπίτια κρύβουν πολλά βάσανα κι ένοχα μυστικά. Το περιτύλιγμα μπορεί να είναι ωραίο, αλλά κανείς δεν ξέρει τι γίνεται μέσα. Το ότι είσαι αυτοδύναμη φίλη, είναι ένας λόγος παραπάνω για να διώξεις αυτόν τον άνθρωπο. Ζει στη δική σου ιδιοκτησία και παρ’ολα αυτά σε βρίζει και σε μειώνει συνέχεια; Ξέρεις… Διαβάστε περισσότερα »
Μεγάλωσες σε ένα κακοποιητικό περιβάλλον και βρήκες έναν εξίσου κακοποιητικό σύντροφο και δημιούργησες μια οικογένεια στην οποία δέχεσαι την ίδια κακοποίηση. Η μόνη λύση είναι να φύγεις και να βάλεις τέλος σε αυτή την κατάσταση. Αν δεν μπορείς να βρεις μόνη σου τη δύναμη, ζήτα βοήθεια από κέντρο για κακοποιημένες γυναίκες, για να σε καθοδηγήσουν πως θα φύγεις από τη σχέση με ασφάλεια. Μίλα και σε ψυχολόγο, να σε βοηθήσει να δυναμώσεις. Δεν θα βρεις συμπαράσταση από τους γονείς και την αδερφή σου, αμφιβάλω ότι θα βρεις από τις φίλες σου, αν είναι όπως τις περιγράφεις. Όμως το δρόμο αυτό… Διαβάστε περισσότερα »
Όταν αναφέρεις “Έχω σκεφτεί όλους τους πιθανούς τρόπους να το σταματήσω…… εκτός το διαζύγιο” εννοείς και το σενάριο της αυτοκτονίας??? Γιατί αυτό ξεπερνάει πλέον τα όρια τής ανοχής και γίνεται επικίνδυνο!! Ναι εντάξει φταίνε όλα όσα αναφέρεις για το πώς βλέπεις τον εαυτό σου εσύ σήμερα, αλλά μέχρι ένα σημείο. Φτάνει το αυτομαστίγωμα, το παρελθόν ανήκει στο παρελθόν, μας τραυματίζει, αλλά δε μας ορίζει. Η ευθύνη για το μέλλον σου είναι αποκλειστικά δικιά σου, καλή μου. “Τα παιδιά μου θέλουν να τον βλέπουν, είναι μικρά και δεν μπορώ να διανοηθώ ότι θα μου τα παίρνει κάποιες μέρες την βδομάδα και… Διαβάστε περισσότερα »
Εφόσον έχεις ικανοποιητικό μισθό ξεκίνα ψυχοθεραπεία να τα βγάλεις από μέσα σου κα κυρίως να πάρει δυνάμεις για να κάνεις αυτό που πρέπει.Δεν χρειάζεται να δώσεις μάχη που θα σε εξαντλήσει.Μην του δίνεις σημασία,βρες σπίτι με συγκάτοικο κάπου που δεν ξέρεις.πες πως πρέπει να λείψεις επαγγελματικο ταξίδι και φύγε να ηρεμήσεις.τον χωρισμό μπορείς να του το πεις και τηλεφωνικα.
Όλα αυτά που ανέφερες φταίνε και το καθένα ξεχωριστά σε κάνουν να υπομένεις την κακοποίηση που υφιστασαι μπροστά στα μικρά παιδιά σου, τα οποία με τη σειρά τους την βιώνουν, ή θα την βιώσουν και τα ίδια. Θα σταθώ, όμως, και στο ότι φοβάσαι να του ανακοινώσεις ότι θέλεις να χωρίσεις. Ο φόβος δεν είναι ένα απλό συναίσθημα. Μήπως φοβάσαι μια περισσότερο ακραία του συμπεριφορά; Αν ναι, τότε πρεπει να τρέξεις μακριά του και εσύ και τα παιδιά, και ας είναι και δικό σου το σπίτι. ΦΕΥΓΕ! Και γιατί, απο οτι κατάλαβα, δεν έχεις κάποιον πολύ έμπιστο άνθρωπο για τα… Διαβάστε περισσότερα »
Το ότι έχεις δουλειά και σπίτι είναι πολύ σημαντικά μην τα υποτιμάς καθόλου . Έχεις την δύναμη στα χέρια σου πρακτικά αλλά δεν το βλέπεις. Ξεκινάς ψυχοθεραπεία άμεσα κρυφά και όταν αισθανθείς δυνατή συμβουλεύεσαι έναν δικηγόρο για τα διαδικαστικά. Πολύ φοβάμαι όμως ότι τον φοβάσαι γι αυτό δεν μπορείς να φύγεις. Αυτό το «τρελένεται» που αναφέρεις με προβλημάτισε πιο πολύ από όλα. Τί βλέπουν αυτά τα παιδιά; Αυτό αναλογίσου και πράξε ανάλογα. Πρώτα ειδικό μετά δικηγόρο και μην σε νοιάζει η γνώμη κανενός. Κάντο πρώτα για σένα και μετά για τα παιδιά σου! Σας αξίζει μια ήρεμη ζωή.