Καλησπερα. Με στεναχωρει το γεγονος οτι δεν μεγαλωσα σε μια δεμενη, ενωμενη οικογενεια. Και αυτο το καταλαβα απο μικρη, πηγαινα στα ξαδερφια μου κι εβλεπα τι θα πει οικογενεια και σκεφτομουν γιατι να μην ζω κι εγω σε μια οικογενεια ενωμενη.
Εχουν περασει απο τοτε 30 χρονια και νιωθω ακομα θλιψη. Και οι γονεις και τα 2 αδερφια μου, ολοι αντιμετωπιζουμε πολλα και διαφορα προβληματα ο καθενας μας ξεχωριστα. Ποτε κανενας δεν βοηθησε τον αλλον με κανεναν τροπο. Ειμαι η μικροτερη, εχω βουλιαξει σε προβληματα πολλα και εχω τα περισσοτερα απο τους υπολοιπους, οποτε δεν εχω και ψυχικες αντοχες να βοηθησω. Το ενα προβλημα εφερε το αλλο, δεν λυθηκε και η ζωη μου παει απο το κακο στο χειροτερο.
Δεν μπορω αλλο να προσπαθω να ανεβω και να μην γινεται τιποτα. Επισης με στεναχωρει που και οι υπολοιποι ειναι μονοι τους με τα θεματα τους και δεν μπορω να τους βοηθησω. Δεν βλεπω φως. Πηγα σε ψυχολογο και μου ειπε να προσπαθησω να συνεχισω να παλευω. Ποσο πια? 15 χρονια τωρα ειμαι στον πατο, το παλευω και δεν αλλαζει κατι.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Elsa
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

Εγω θα σου μεταφερω μια αλλη πλευρα της δεμενης οικογενειας που δεν εχεις σκεφτει. Εγω η μεσαια, ενας μεγαλος αδερφος, ενας αρκετα μικροτερος. Παντα να στηριζουμε ο ενας τον αλλον, αλλα.. Μου προταθηκε δουλεια στη Ροδο. Ξεκινησαν οι γονεις που θα αφησω τον μικρο που εδινε πανελληνιες τοτε και με ειχε αναγκη, γιατι παντα ημασταν πολυ κοντα. Εμεινα πισω. Βρηκα μεταπτυχιακο εξωτερικο. Α, δεν υπαρχουν λεφτα να σε βοηθησουμε ουτε καν μεχρι να βρεις δουλεια, γιατι ο μεγαλος ο αδερφος δεν εχει πτυχιο και χρειαζεται στηριξη, ενω εσυ εχεις. Ας το για αργοτερα το μεταπτυχιακο. Παει και το μεταπτυχιακο, εκανα… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτό που μας περιγράφεις δεν είναι δεμένη οικογένεια, αλλά οικογένεια παρεμβατική και χειριστική.
Η δεμένη οικογένεια σέβεται τα μέλη της και τους δίνει (πολλές φορές τους δημιουργεί) τα κίνητρα να προχωρήσουν την ζωή τους όπως τους αρέσει και τους ταιριάζει. Η δεμένη οικογένεια δεν καθορίζεται από το να βρισκόμαστε (κυριολεκτικά) κοντά αλλά να είμαστε κοντά συναισθηματικά. Να υπάρχει σκέψη κατανόηση και φροντίδα, χωρίς να πνίγει ο ένας τον άλλον. Η δεμένη οικογένεια είναι ένας χώρος ανοιχτός και ελεύθερος. “Δεμένες οικογένειες” σαν τη δική σου έχουν κάψει (και συνεχίζουν να το κάνουν) κόσμο και κοσμάκη.
Την οικογένεια δεν την διαλέγουμε και είναι όντως κρίμα να μεγαλώνει κάποιος σε δυσλειτουργική οικογένεια. Όμως από μια ηλικία και μετά, η ευθύνη είναι δική μας που εξακολουθούμε να αφήνουμε την οικογένεια να μας καθορίζει. Είσαι 30+ από όσο καταλαβαίνω, έχεις την δική σου ζωή που θα έπρεπε να είναι ανεξάρτητη από των γονιών/αδερφών σου. Το να θες ανθρώπους κοντά σου είναι απολύτως λογικό, αλλά δεν έχεις φίλους, σύντροφο, κάποιον; Αν δεν έχεις κανέναν, μήπως κάτι άλλο συμβαίνει που πρέπει να ψάξεις; Τώρα ποιος ψυχολόγος βρέθηκε να δώσει αυτή τη συμβουλή δεν ξέρω, είναι ελάχιστα καλύτερη από το “αγχώνομαι –… Διαβάστε περισσότερα »
Έλσα, λες ότι πηγες σε ψυχολόγο. Πηγες μια φορά ή πηγαίνεις σε συνεδρίες κανονικά ; Φαίνεται ότι βρίσκεσαι σε απόγνωση. Είναι απαραίτητο να πας σε ψυχολόγο σταθερά, μέχρι να νιώσεις καλά και ότι όντως υπάρχει φως. Γιατί υπάρχει φως. Πρέπει να δουλέψεις μέσα σου τόσο ώστε να το βρεις. Εάν πηγαίνεις σε ψυχολόγο και δεν βλέπεις αλλαγή, ίσως να αλλάξεις. Υπάρχουμε και εμείς που δεν γεννηθηκαμε σε οικογένειες με ισορροπία, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε ή ότι δεν αξίζουμε να την έχουμε. Φυσικά και μπορείς, αρκεί να αποδεχτείς ότι προσπαθώντας μόνη σου, μάλλον δεν είναι αρκετό. Η θεραπεία σου… Διαβάστε περισσότερα »
Elsa, σε καταλαβαίνω πάρα πολύ. Δεν ξέρω τι εννοείς ακριβώς με το δεν ήμασταν δεμένοι, κτλ, εννοώ ήταν μόνο αυτό ή υπήρξε και κάποια κακοποιητική συμπεριφορά των γονιών σας μεταξύ τους ή προς εσάς; Γιατί αυτό είναι βαθύτερο ακόμα τραύμα για τα παιδιά. Όπως και να χει όμως… Στον ψυχολόγο που πήγες πάλι δεν κατάλαβα. Πήγες μια φορά και του είπες έχω αυτά κ σου είπε πάλεψε το; Πήγαινες συστηματικά; Μήπως ο ψυχολόγος δεν σου ταίριαζε; Γενικά, από την εμπειρία μου έως τωρα θα σου πω ότι αυτά δεν λύνονται ούτε σε ένα μήνα ούτε σε πέντε μήνες ψυχοθεραπείας. Θέλει… Διαβάστε περισσότερα »
Elsa, καλωσόρισες στην πραγματικότητα. Να ξέρεις ότι η “δεμένη οικογένεια” είναι ένας μύθος, ένα κλισέ, και τίποτα παραπάνω. Στις περισσότερες οικογένειες υπάρχουν χάσματα, ασυμφωνίες, κακή ή καθόλου επικοινωνία. Η περίφημη “ελληνική οικογένεια” που εμφανίζεται σε γάμους, σε χριστουγεννιάτικα τραπέζια και δίπλα σε σουβλιστά αρνιά, τις περισσότερες φορές κρύβει ένα σωρό κουκουλωμένα προβλήματα. Μπορεί να είναι ασφυκτική, ελεγκτική, χειριστική ή αδιάφορη, ξένη, απόμακρη. Μην νομίζεις ότι συμβαίνει μόνο σε εσένα. ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ Η ΜΟΝΗ που δεν εισπράττεις από την οικογένεια την θαλπωρή και την στήριξη που θα ήθελες. Από προσωπική πείρα σου λέω ότι δεν είναι καθόλου εύκολη ούτε η διαπίστωση,… Διαβάστε περισσότερα »
Και κακοποιητική με μυριάδες τρόπους, και παρεμβατική, και ζηλόφθονη, και κακιά επιρροή και ένα μάτσο άλλα. Ναι, Έλσα, ΔΕΝ μπορείς να σώσεις κανέναν άλλο. Μπορείς ίσως (ίσως μόνο και μόνο αν το θες και το μπορείς) να σταθείς σε κάποιον άλλο, να τον ακούσεις, να του δώσεις μια ώθηση ή μια συμβουλή. ΔΕΝ μπορείς και ΔΕΝ πρέπει να παλεύεις να βοηθήσεις άλλους όταν η ίδια δεν είσαι ΚΑΛΑ. Είναι σαν να θες να σώσεις κάποιον που πνίγεται. Πρώτα πρέπει εσύ να είσαι απολύτως οκ, να ξέρεις καλό κολύμπι και μετά να δοκιμάσεις να σώσεις τον πνιγόμενο. Αλλιώς θα πνιγείτε και… Διαβάστε περισσότερα »
Μου αρέσει η οπτική αυτή. Στη ζωή μας όλα τα καλά έρχονται μαζί με κάποια κακά και αντίστροφα.Ειναί ωραίο που οι καταστάσεις σε διαμόρφωσαν έτσι ώστε να είσαι αυτή που μπορεί να διαμορφώνει τις καταστάσεις αυτό δείχνει ωριμότητα και δυνατό χαρακτήρα.
Εγώ αν είμαι σε δίλημμα για το αν το ποτήρι είναι μισοάδειο ή μισογεμάτο πίνω το νερό.
Στο σοβαρό του πράγματος καταλαβαίνω τι λες απλά δεν επικεντρώνομαι στα συναισθήματα που με τον καιρό μπορούν να μεταβληθούν αλλά στο ουσιαστικό που σε συνοδεύει στη ζωή σου ως χαρακτηριστικό.