Καλησπέρα σας!!Θα ήθελα τη γνώμη σας σχετικά με ένα δίλημμα που έχω. Πέρυσι τελείωσα το λύκειο (2022). Καθ’όλη τη διάρκεια του λυκείου έλεγα ότι δεν ήθελα να δώσω πανελλήνιες αλλά με το απολυτήριο (19,7 έβγαλα) να σπουδάσω σε ένα πανεπιστήμιο της Ευρώπης. Για να καταλάβετε στο σπίτι είμαστε εγώ ,η αδερφή μου και η μητέρα μου, λόγω λοιπόν οικονομικών το άφησα αυτό το “όνειρο”.
Για να μη πολυλογώ έδωσα πανελλήνιες αλλά επειδή δεν ήξερα (ούτε ξέρω τι θέλω ακόμα) τι ήθελα να περάσω και επειδή δεν ήταν δική μου επιλογή να δώσω , δεν έγραψα και πολύ καλά κυρίως γιατί δεν το πήρα σοβαρά .
Πέρασα σε μια καλή σχολή(έτσι έλεγαν όλοι)στο ΠΑΔΑ ,μόνο που δεν μ’άρεσε καθόλου . Το κατάλαβα κατευθείαν και κρίθηκα πάρα πολύ απ’όλους. Με κατέκριναν και επέλεξα να βρω μια δουλειά να μαζέψω λεφτά για να βγω στο εξωτερικό. Η μητέρα μου δε με στήριξε ,μάλιστα μου είπε ότι αν αφήσω τη σχολή ,δε θα μένω πια στο σπίτι ή ότι αν βγω στο εξωτερικό θα γίνω π@#τ@…Ναι..Όποτε το άφησα πάλι.(μου είχαν πει μάλιστα “Κλείσε τα μάτια ,περνάει γρήγορα,βγάλε μια σχολή να χεις ένα χαρτί”)
Έχοντας λοιπόν όλους να με πιέζουν και να με κρίνουν μαζί με κάποια άλλα προβλήματα ,βρέθηκα με βαριά κατάθλιψη επί μήνες. Τώρα λοιπόν είναι Αύγουστος του 23 και επειδή τώρα έχω ένα ίχνος όρεξης να κάνω κάτι ,έκανα 10%, μόνο και μόνο για να μη μείνω “εκτός” σχολής ,οπότε δεν ξέρω αν μ’αρέσει η σχολή.
Ο καθηγητής μου ενώ με βοηθούσε με το 10% μου πρότεινε να ξαναδώσω πανελλήνιες αλλά αυτή τη φόρα να προσπαθήσω πραγματικά ,”να δώσω το 1000% από την αρχή όπως μου είπε”. Να δώσω δηλαδή το 24. Αν επιλέξω να ξαναδώσω έχω 9 μήνες.
Το θέμα είναι ότι αν και έδωσα πέρυσι ,εξαιτίας των γεγονότων αυτού του χρόνου δεν εμπιστεύομαι το μυαλό μου, φοβάμαι ότι δε θα τα καταφέρω γιατί δε θυμάμαι σχεδόν τίποτα.
Θα πάω και σε γιατρό (μετά από 1 χρόνο) αλλά δεν ξέρω αν είναι να πάω από οκτώβρη στη σχολή που πέρασα με το 10% ή να ξαναδώσω. Αυτό που με αγχώνει κιόλας είναι ότι αν ξαναδώσω θα περάσω σε σχολή στα 19 προς 20 και νιώθω ότι έχω μείνει πίσω. Όλοι θα ναι στο 3ο έτος και γώ στο πρώτο. Νιώθω ότι δεν έχω χρόνο
Αχχχχ αυτά .
Θέλω να ακούσω και τη δική σας γνώμη
Ευχαριστώ εκ των προτέρων.
ΑΠΟ ΤΟΝ – Γιώτα
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
“Αυτό που με αγχώνει κιόλας είναι ότι αν ξαναδώσω θα περάσω σε σχολή στα 19 προς 20 και νιώθω ότι έχω μείνει πίσω. Όλοι θα ναι στο 3ο έτος και γώ στο πρώτο.” Ναι, και; Τι θα γίνει; Και ποιοι είναι “οι άλλοι” που έχει και σημασία στο ποιο έτος είναι; Μη βλέπεις το πανεπιστήμιο με τα γυαλιά του λυκείου. Δεν έχει τόση σημασία, βασικά δεν έχει καμία σημασία. Έδωσα δεύτερη φορά πανελλαδικές για να περάσω εκεί που ήθελα και δεν με έκρινε κανείς γι’ αυτό (και θα το ξαναέκανα και τρίτη και τέταρτη). Κανένας συμφοιτητής δεν με ρώτησε ποτέ,… Διαβάστε περισσότερα »
Έκανα λογαριασμό μόνο και μόνο για να σου απαντήσω. Βρέθηκα στη θέση σου είκοσι και πλέον χρόνια πριν. Είχα περάσει σε μια καλή σχολή αλλά δεν μπορούσα να προσαρμοστώ καθόλου. Όλοι έλεγαν ότι είμαι τυχερή κλπ. φοβερή σχολή, εγώ ήθελα άλλα. Θα σταθώ στο ότι λες ότι δεν έχεις χρόνο. Ακριβώς αυτό ένιωθα κι εγώ. Μας έχουν περάσει το ότι πρέπει όλα να γίνονται βάσει χρονοδιαγράμματος, και ότι αν χαθεί ένα και δύο χρόνια κάπου μένουμε πίσω, και όλοι θα πιάσουν δουλειά και εμείς θα είμαστε δυο χρόνια πίσω και δεν θα τα καταφέρουμε ποτέ να τους προλάβουμε. Μπούρδες! Και… Διαβάστε περισσότερα »
Τα ίδια είχα πάνω κάτω και εγώ. ΠΑΔΑ είχα περάσει. Τίποτα δεν μου άρεσε κι ας έλεγαν ότι ήταν η τέλεια σχολή.
Ναι, είδες, έτσι είναι! Θυμάμαι όταν τελικά πήγα στη δεύτερη σχολή, ενθουσιαζόμουν ακόμα και με το …κτίριο (σοβιετικός εφιάλτης, η χαρά του …μπετατζή). Καθόμουν να φάω στο εστιατόριο και ήμουν πανευτυχής. Στην πρώτη σχολή παραπονιόμουν για όλα.
Είσαι πάρα πολύ μικρή για να πιστεύεις ότι έμεινες πίσω στα 20, τη στιγμή που οι μισοί της γενιάς σου και της δικής μου κάνουν ολική αλλαγή καριέρας στα 30-40. Μη μασάς τις βλακείες που ακούς από τους γύρω σου, όσο μπορείς δηλαδή, είναι ανοησίες από άτομα που δεν έχουν καμμία ιδέα της εργασιακής κατάστασης-εκπαίδευσης παγκόσμια. Το πτυχίο είναι μια βάση για κάτι που θα ανακαλύψεις μετά ίσως και όχι και χρειαστεί να ξεκινήσεις πάλι απο το μηδέν όπως τόσοι και τόσοι άλλοι. Το μόνο που μπορώ να σου προτείνω είναι να προσπαθήσεις να 1) καταλάβεις τι σου αρέσει, μια… Διαβάστε περισσότερα »
«Το βίωσα και εγώ προσωπικά, που όσο σπούδαζα Ελλάδα έκραζα το ελληνικό πανεπιστήμιο για τα χάλια της οργάνωσης αλλά όταν μετανάστευσα σε ξένα το επίπεδο μου ήταν αρκετά καλό και σε πολλά μαθήματα υψηλότερο από των ντόπιων στον ίδιο τομέα.» Το επιβεβαιώνω κι εγώ αυτό. Άσε που στη χώρα που βρίσκομαι ακούνε Πανεπιστήμιο Αθηνών και φαντάζονται ότι σε δίδαξαν ο ίδιος ο Πλάτωνας ξέρω γω. Κάνει πολύ θετική εντύπωση.
🤣
Καταρχάς να ξέρεις ότι αυτό με το “μένω πισω” δεν ισχύει, όπως σωστά επισημαίνουν και τα υπόλοιπα σχόλια. Όταν είμαστε μικρα μας πιπιλανε το μυαλό με ένα συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα για να μη “μείνουμε πισω”, όμως μεγαλώνοντας συνειδητοποιούμε ότι το “πισω” δεν υπάρχει, ότι το καθένα μας έχει το δικό του μονοπάτι στη ζωή, ότι αυτό δεν είναι γραμμικό, και ότι ο στόχος δεν είναι να τικαρουμε κουτακια, αλλά να είμαστε καλά, με όποιο τρόπο η καθεμία: άλλες θέλουν καριέρα, άλλες οικογένεια, άλλες μια basic δουλειά που να βγάζει τα προς το ζην και να δίνουν όλη τους την ενέργεια στα… Διαβάστε περισσότερα »
Μπήκα στη σχολή πριν κλείσω τα 18 και πριν κλείσω τα 22 είχα πάρει πτυχίο και δούλευα αναπληρώτρια. Ήμουν η γ@μ@τη που λίγο πριν τα 22 έπαιρνα 1200 ευρώ μισθό, είχα δικό μου αυτοκίνητο ενώ οι συνομήλικοι μου ήταν ακόμα φοιτητές. Και μάντεψε. Έπεσε ο μισθός εν μία νυκτί στα 850 και δεν μπορούσα να δουλέψω στον τόπο μου. Σιγά σιγά οι συνομήλικοι μου έπαιρναν πτυχίο, έβρισκαν δουλειές ενώ εγώ γύριζα σαν τον Γκιουλιβερ και έμενα άνεργη τα καλοκαίρια για 11 ολόκληρα χρόνια μέχρι να διοριστω. Έμεινα πίσω. Για σχέση με διάρκεια ούτε λόγος, ξεκίνησα μεταπτυχιακό στα 32. Η πορεία… Διαβάστε περισσότερα »
Με τέτοιο απολυτήριο είναι πολύ πιθανό να πάρεις κάποια υποτροφία από πανεπιστήμιο του εξωτερικού, επομένως ψάξου και για τις παροχές της κάθε χώρας, γιατί υπάρχουν κάποιες που στηρίζουν πραγματικά φοιτητές, μπορείς να δουλέψεις εκεί κλπ κλπ. Θα σου πρότεινα να αρχίσεις να δουλεύεις κι εδώ και άσε τη μάνα σου να λέει, 90% σκυλί που γαβγίζει δε δαγκώνει. Δεν είναι κακό να μαζέψεις χρήματα για τα πρώτα σου έξοδα. Όσο για τις πανελλήνιες, δεν τις θες πραγματικά, γι’αυτό δε βρίσκεις και κάποια σχολή να σου αρέσει και είναι απόλυτα λογικό. Εφόσον είσαι “καλή μαθήτρια” από το φυσικό σου, μια χαρά… Διαβάστε περισσότερα »
Γεια σου Γιώτα, Τα ακούω τα άγχη σου και την έλλειψη υποστήριξης από την οικογένειά σου. Η πεποίθηση ας βγάλουμε το πανεπιστήμιο να έχουμε ένα χαρτί είναι τελείως λάθος. Είναι χαρακτηριστικό των γονιών να το βλέπουν σαν επιτυχία ότι το παιδί σπουδάζει και να μπορούν να το μεταφέρουν στο σόι και στη γειτονιά. Ενδεχομένως αυτοί οι γονείς να μην σπούδασαν κ να βλέπουν μέσω του παιδιού τους τον εαυτό τους. Όπως και να χει, θα σε συμβούλευα να κανεις ένα τεστ επαγγελματικού προσανατολισμού να δεις τι θέλεις. Αν αντέχεις να δώσεις πανελλήνιες, να δώσεις. Μη σκέφτεσαι α θα μαι μεγάλη… Διαβάστε περισσότερα »
Κάποιοι στο 1ο θα είναι 25 ετών, οπότε..λανθασμένα σκέφτεται ότι θα μείνει πίσω. Στη σχολή μου όταν ήμουν α εξάμηνο υπήρχε κοπέλα 30 ετών με παιδάκι και ήταν η πρώτη της σπουδή. Δεν θυμάμαι να την ρώτησε κανείς γιατί, μόνο μια καθηγήτρια της έκανε αδιάκριτες ερωτήσεις.
” μάλιστα μου είπε ότι αν αφήσω τη σχολή ,δε θα μένω πια στο σπίτι ή ότι αν βγω στο εξωτερικό θα γίνω π@#τ@…”
Αχ αυτή η Αγία ελληνική οικογένεια, των πολύ συγκεκριμένων επιλογών, της οικογενειακης στήριξης και της αγαπης
Με τα λόγια που διαβάζω από τη μάνα σου υποθέτω ότι είναι πολύ επικριτική κι έχει την τάση να σου υπαγορεύει ακόμα και την ώρα που θα πας τουαλέτα. Αυτό είναι μια στάση ζωής που κάνει ένα παιδί αβέβαιο και το θέτει διαρκώς σε αμφιβολίες για το τι θέλει ή δεν θέλει και το τι μπορεί να καταφέρει. Σε ένα τέτοιο πλαίσιο είναι αδύνατον να οραματιστείς, να ονειρευτείς, να θέσεις δικούς σου στόχους ή να πιστέψεις έστω λίγο ότι μπορείς να καταφέρεις κάτι που δεν περνάει από την έγκριση του γονέα. Το να φύγεις στο εξωτερικό σε αυτό το πλαίσιο… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτό με την π@τ@να στο εξωτερικό βρε παιδιά με τσούζει το άκουγα και εγώ μικρή από πολλούς/ές και όταν επέστρεφα για διακοπές έρχονταν στο σπίτι να τσεκάρουν. Άκουγα τα σενάρια που έκαναν.. Ντροπή που σκέφτονται έτσι.
Αν έχεις στόχο, ξαναδώσε. Αν δεν έχεις στόχο κάποια σχολή, πήγαινε σε αυτή που θα περάσεις τώρα με το 10%. Αν δεν θέλεις να σπουδάσεις, ΔΕΝ πειράζει, βρες μια δουλειά, δεν σπουδάζουμε όλοι. Μπορείς να μαζέψεις χρήματα με μια δουλειά όσο μένεις με την οικογένειά σου, και μετά να πας έξω να σπουδάσεις. Άχρηστη η σχολή που δεν θέλεις και μάλλον θα καταλήξεις να την παρατήσεις ούτως ή άλλως. ΑΥΤΟ είναι χαμένος χρόνος. Στον ίδιο χρόνο, θα μπορούσες να δουλεύεις, να μαζεύεις χρήματα και να κάνεις αυτό που θέλεις. Και δεν πειράζει η ηλικία! Και έναν χρόνο να μαζεύεις χρήματα,… Διαβάστε περισσότερα »