Καλησπέρα σε όλη την κοινότητα! Ήρθα και εγώ μετά από 3 μήνες να σας δώσω το update της δικής μου ιστορίας (desperate housewife). Μετά από όσα είχαν γίνει και σας είχα εξιστορήσει, δυστυχώς, αν και μάζεψα τα πράγματά μου και ετοιμάστηκα να εγκαταλείψω τη σχέση μου, κατάφερε να με πείσει να μείνω και να προσπαθήσουμε…
Εκείνο το διάστημα, βρήκα καινούργια δουλειά, από την οποία παραιτήθηκα την προηγούμενη εβδομάδα, για πολλούς και διάφορους λόγους, τους οποίους θα μπορούσα να εκθέσω κάποια άλλη στιγμή, γιατί πραγματικά αξίζει τον κόπο να συζητηθεί ο ακραίος ανταγωνισμός μεταξύ γυναικών σε ένα κατά τα άλλα ανδροκρατούμενο εργασιακό περιβάλλον.
Την ίδια περίοδο, μετά από όσα είχαν γίνει, γνώρισα στο γυμναστήριο ένα παιδί το οποίο από την αρχή φάνηκε να ενδιαφέρεται για εμένα. Αφού με ακολούθησε στα social ξεκινήσαμε να μιλάμε αλλά σε εντελώς φιλικό πλαίσιο (δεν με έφερε ποτέ σε δύσκολη θέση)… Αυτό κράτησε 10-15 μέρες, καθώς είχε ήδη βρει δουλειά στο εξωτερικό και ετοιμαζόταν να φύγει. 2 μέρες πριν φύγει από τη χώρα, κανονίσαμε να βρεθούμε και να πάμε μια βόλτα.
Η συζήτηση κυλούσε αβίαστα, μιλούσαμε για τη ζωή και τη δουλειά και με έκανε να νιώθω υπέροχα. Εγώ το τονίζω, με δική μου πρωτοβουλία του είπα να συνεχίσουμε την κουβέντα σε σπίτι γιατί είχα άγχος μήπως μας δει κάποιος γνωστός. Αφού πήγαμε λοιπόν, εγω ήρθα πιο κοντά του σε σημείο να τον πιέσω να ολοκληρώσουμε…
Μετά από αυτό ένιωσα απαίσια, απίστευτες τύψεις και ενοχές και του ζήτησα να μην επικοινωνήσει ξανά μαζί μου. Πέρασαν δύο μήνες, εγώ να πιέζονται αφόρητα στη δουλειά και στο σπίτι, να προσπαθώ να βρω μια ισορροπία και να διορθώσω ότι διορθώνεται στη σχέση. Οι τύψεις και οι ενοχές με είχαν καταβάλει σε τέτοιο βαθμό που δεν έτρωγα, δεν κοιμόμουν και άρχισα να παθαίνω (ξανά) κρίσεις πανικού.
Εκεί ήταν που αποφάσισα να συμβουλευτώ ειδικό. Με αφορμή τη γιορτή μου το παιδί αυτό μου έστειλε και ξεκίνησε ξανά η επικοινωνία μας και άρχισα να αισθάνομαι πράγματα, γεγονός που με έκανε να νιώθω χειρότερα, ενώ παράλληλα από τη σχέση μου δεν έπαιρνα καμία στήριξη. Τον τελευταίο μήνα ενώ βίωνα ακραία έντονα συναισθήματα, άγχος, φόβο, θυμό, απόγνωση, ένιωθα ότι η ζωή αυτή δεν είναι δικιά μου, ότι είμαι απλός παρατηρητής και θα έπρεπε να βρίσκομαι αλλού.
Έτσι ξαφνικά, μια μέρα που πραγματικά δεν είχα τη δύναμη να σηκωθώ από το κρεβάτι, αποφάσισα ότι δεν γίνεται να συνεχίσω έτσι, παραιτήθηκα από τη δουλειά, έφυγα από το σπίτι και επέστρεψα στο πατρικό μου. Αρχικά ζήτησα κατανόηση, την οποία όχι μόνο δεν είχα αλλά άκουσα και ακραίες κατηγορίες που δεν άντεχα να συνεχίσω στη δουλειά, έπειτα ζήτησα χρόνο τον οποίο δεν σεβάστηκε ούτε λεπτό και άρχισε τις απειλές και την πίεση και τέλος, αφού δεν με άφησε ούτε να σκεφτώ με ηρεμία την απόφαση μου και με ανάγκασε να του ανακοινώσω τον χωρισμό μας άμεσα, έχει ξεκινήσει ένας τρελός ψυχολογικός πόλεμος από την μεριά του. Με παίρνει μετανιωμένος, κλαίει και αναγνωρίζει τα λάθη του.
Θέλει απεγνωσμένα να του δώσω άλλη μια ευκαιρία. Επικαλείται την υγεία του ίδιου και της οικογένειάς του. Με κατηγορεί ότι τον κατέστρεψα και ότι δεν μπορεί να συνεχίσει τη ζωή του. Ενώ από τη στιγμή που τα άφησα όλα νιώθω ανάλαφρη και έχω ηρεμήσει, με βάζει σε δεύτερες σκέψεις για το εάν η επιλογή μου είναι σωστή.
Συν το γεγονός ότι η ευρύτερη οικογένεια ακόμη δεν γνωρίζει και ολοι με ρωτάνε συνέχεια για αυτόν. Είναι η πρώτη φορά που παίρνω μια απόφαση μόνο για εμένα αλλά όλοι με κάνουν να την αμφισβητώ. Σας ευχαριστώ για την ανάγνωση. Το κουράγιο και η δύναμη που αντλώ από τις ιστορίες που μοιραζόμαστε εδώ δεν περιγράφεται.
ΑΠΟ ΤHΝ – Desperate Housewife vol2
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Μου θύμισες τη δική μου ιστορία, κάπως έτσι έφυγα και εγώ από μια πολύχρονη σχέση με συγκατοίκηση. Πρώτον, ο καθενας είναι υπεύθυνος για τον εαυτό του. Δεν καταστρέφουμε κανέναν με έναν χωρισμό. Αν δεν μπορεί να το διαχειριστεί δικό του πρόβλημα. Πήρες την απόφαση σου οπότε δεν υπάρχει λόγος να του απαντάς και να δικαιολογεισαι. Κλείσε ότι εκρεμμετοτητες υπάρχουν με τα πράγματά σου και το σπίτι και κόψε κάθε επικοινωνία μαζί του. Όσο σηκώνεις το τηλέφωνο και μπαίνεις σε συζητήσεις αυτός ελπίζει να σε πείσει και πάλι. Δεύτερον, δεν έχεις κανένα λόγο να απολογείσαι στην ευρύτερη οικογένεια. Αν ρωτάνε για… Διαβάστε περισσότερα »
Μόνο εμένα μου ακούστηκε άσχημο οτι πίεσες κάποιον να ολοκληρώσετε; Ελπίζω να εννοείς οτι είχε ενδοιασμούς γιατί ήσουν σε σχέση και έφευγε και του έδωσες το πράσινο φως κι οχι οτι στην κυριολεξία τον πίεσες να ολοκληρώσετε
Θα σου πω αυτό που έχεις ήδη συνειδητοποιήσει και η ίδια και που πιθανότατα θα στο επισημάνουν και οι υπόλοιποι σχολιαστές. Η σχέση σου με τον νυν έχει τελειώσει. Τίποτα απολύτως δε θα αλλάξει και πίσω να γυρίσεις γιατί πολύ απλά μετά από λίγο θα ξαναχτυπάς το κεφάλι σου στον τοίχο μετανιωμένη. Προχώρα μόνο μπροστά, ό,τι και αν σημαίνει αυτό. Με νέα σχέση, μόνη ή με σκύλο δεν έχει καμία σημασία για την καλή ψυχική σου υγεία.
Από το γεγονός και μόνο το ότι νιώθεις ήρεμη και ανάλαφρη όταν χωρισες ,πάει να πει ότι έκανες τη σωστή επιλογή. Μην τον αφήνεις να σε γεμίζει τύψεις φορτωνοντας σου δικά του συναισθήματα. Σημασία έχει πως νιώθεις εσύ με το χωρισμό σας. Πιστεψε με, κανεις δεν πέθανε επειδή χωρισε,απλά σε κάποιους δεν αρέσει καθόλου η έννοια του ξεβολεματος-την μισούν απ τα βάθη της ψυχής τους και ας μην πάει πουθενά η σχέση τους. Ανακοίνωσε το χωρισμό σε όλους και τελείωνε με μετακόμιση και όλα τα σχετικά. Δεν θα την μετανιώσεις την απόφαση σου,απ την στιγμή που σε κάνει να νιώθεις… Διαβάστε περισσότερα »
Το ότι όλοι ξέρουν τι είναι καλύτερο για εμάς εκτός από εμάς, δεν θα το ξεπεράσω ποτέ. Πήρες πρώτη φορά μια απόφαση μόνο για εσένα, και νιώθεις ανάλαφρη και ήρεμη. Αν δεν το κατανοούν ή δεν θέλουν να το δεχτούν, είναι δικό τους πρόβλημα. Ο σκοπός του ψυχολογικού πολέμου και του συναισθηματικού εκβιασμού είναι αυτός ακριβώς που έγραψες: να σε κάνει να αμφισβητείς την κρίση σου. Χαίρομαι που δεν υπέκυψες.
Αν δεν σκεφτείς εσύ τον εαυτό σου,ποιος θα τον σκεφτεί;Πιστεύεις ότι θα είσαι ποτέ καλά με κάποιον που σε κατηγορεί κ σε εκβιάζει συναισθηματικά;Ήδη γύρισες πίσω μια φορά κ είδες τα αποτελέσματα.Μην το ξανακάνεις! Φρόντισε τον εαυτό σου.
Ειναι αυτη η ανακατωσουρα που υπαρχει απο την αλλαγη της καταστασης, που σε ταραζει. Δεν εχει σχεση με το αν πηρες τη σωστη αποφαση η οχι. Και βεβαια πηρες τη σωστη αποφαση για σενα. Μεχρι να ηρεμησουν τα πραγματα και να σταματησουν τα απονερα της φουρτουνας κανε υπομονη και κρατησου. Σε λιγο θα επελθει η νηνεμια και τοτε θα ξεκινησεις μια νεα ζωη. Κρατησου, μην πισωγυριζεις.