Είμαι η κοπέλα αυτής της ερώτησης (https://ampa.lifo.gr/i-istoria-soy/prosopiki-istoria-11/).
Ποτέ δεν είχα φανταστεί ότι θα γραψω ξανά στο Αμπα για κάτι τόσο τραγικό όσο αυτό που ζω εδώ και 3 μήνες.
Για να τα πάρω τα πράγματα από την αρχή.
Με τον άντρα μου γνωριστηκαμε πριν 5 χρόνια, στα 38 και οι δύο, και πολύ σύντομα ήμασταν ζευγάρι. Είχαμε και οι δύο πλούσιο παρελθόν από σχέσεις και γνωριμίες και ένιωθα ότι κανένας δεν είχε απωθημένα και ότι και οι δυο μας ξέραμε τι ψάχναμε. Όταν γνωριστήκαμε εκείνος ζούσε στο εξωτερικό και έτυχε να βρίσκεται στην Αθήνα για διακοπές, ψαχνόταν όμως να επιστρέψει και μέσα σε 1,5 μήνα το πραγματοποίησε μιας και ήταν αρκετά τυχερός ώστε να μπορέσει να κρατήσει τη δουλειά που είχε στο εξωτερικό και να εργάζεται από απόσταση.
Αφού γύρισε έμεινε για ένα εξάμηνο στο πατρικό του με τη μάνα του που ήταν ήδη αρκετά μεγάλη και μετά μετακόμισε στο σπίτι μου και ξεκινήσαμε να συζούμε.
Επειδή τα πηγαίναμε πολύ καλα και πιστεύαμε και οι δυο μας ότι επιτέλους έχουμε βρει ένα ταίρι με το οποίο μπορούμε να προχωρήσουμε σε πιο μακροχρόνια δέσμευση (για την ακρίβεια θεωρούσαμε και οι δύο ότι ήμασταν πολύ τυχεροί που γνωριστήκαμε και έχουμε ο ένας τον άλλο), πολύ σύντομα αρχίσαμε να προσπαθούμε για παιδί.
Αφού πέρασε σχεδόν ένας χρόνος, φάνηκε ότι δεν θα τα καταφέρναμε να κάνουμε παιδί μόνοι μας και οτι η λύση ήταν η εξωσωματική. Κάπου εκεί αποφασίσαμε να κάνουμε και έναν πολιτικό γάμο για να λύσουμε και τα διάφορα γραφειοκρατικά.
Περίπου το ίδιο χρονικό διάστημα, δηλαδή τουλάχιστον 1 χρόνο αφότου είχαμε ξεκινήσει να συζούμε, άρχισα να εντοπίζω κάποια σημάδια στο χαρακτήρα του που με προβλημάτιζαν. Είχαν να κάνουν με κάποιες φοβίες του, η μια με την υγεία του, όπου τον τυρανούσε ένα ψυχοσωματικό ζήτημα με το έντερό του που ανά κάποια χρονικά διαστήματα τον έπιανε μια μεγαλη ψυχολογική κρίση και μου έλεγε κλαίγοντας ότι φοβόταν ότι θα ήταν καρκίνος. Επίσης φοβόταν τα αεροπλάνα, πράγμα πολύ περίεργο για άνθρωπο που είχε ζήσει στο εξωτερικό 19 χρόνια. Τέλος, επηρεαζόταν πάρα πολύ από κάποια πράγματα, π.χ. μπορεί να άκουγε κάτι στις ειδήσεις το βράδυ για τα ελληνοτουρκικά και την επόμενη μέρα να μου έκανε στα σοβαρά συζήτηση ότι μπορεί να γινόταν πόλεμος και έπρεπε να έχουμε ένα πλάνο να φύγουμε από τη χώρα σε περίπτωση ανάγκης.
Ένα άλλο θέμα που με προβλημάτιζε είναι ότι μετά από σχεδον 2 χρόνια στην Αθήνα, δεν έκανε καμία προσπάθεια για να γνωρίσει κόσμο, να αποκτήσει ένα κοινωνικό κύκλο κλπ. Η δικαιολογία του ήταν πάντα ότι ελειπε από την ελλάδα 19 χρόνια και τώρα που είχε επιστρέψει δούλευε από το σπιτι οπότε δεν μπορούσε να γνωρίσει κανέναν. Το καταλάβαινα μεν, από την άλλη πλευρά όμως εβλεπα ότι δεν έκανε καμία προσπάθεια, του αρκούσε η ζωή μαζί μου. Δεν ήταν ότι και μένα δεν μου αρκούσε, θεωρούσα όμως ότι χρειαζόταν φίλους, ανθρώπους με τους οποίους να βγαίνει έξω και χωρίς εμένα γιατί πάντα βγαίναμε με τους δικούς μου φίλους. Σε κάποιες φάσεις του τα είχα επισημάνει όλα αυτά με κάποιες διακριτικές παροτρύνσεις να κάνει λίγη ψυχοθεραπεία (όπως έκανα εγώ από πριν τον γνωρίσω) αλλά πάντα το απέρριπτε είτε επειδή θεωρούσε ότι δεν το χρειαζόταν, είτε επειδή το παρέπεμπε στο μέλλον. Αυτά που ανέφερα δεν θεωρούσα ότι δημιουργούσαν σοβαρό πρόβλημα στη σχέση μας, και γενικά η καθημερινότητά μας εξακολουθούσε να είναι καλή και να υπάρχει πολλή τρυφερότητα και αγάπη μεταξύ μας.
Μετά τον ένα χρόνο προσπαθειών για παιδί, εκείνος ήταν ψυχολογικά καταρρακωμένος και ένιωθα ότι ήθελε παιδί πάρα πολύ. Έλεγε σε όλους τους φίλους μας και στους λίγους συγγενείς του πόσο τον στεναχωρούσε που δεν τα καταφέρναμε. Στην πορεία ξεκινήσαμε και τις εξωσωματικές και εκεί πλέον η ψυχολογία και των δύο επιβαρύνθηκε πολύ, όποιος το έχει περάσει μπορεί να καταλάβει. Σε κάθε αποτυχία ζούσαμε ένα δράμα με εκείνον να φαίνεται κάποιες στιγμες χειρότερα και απο εμένα.
Κάπου εκεί ξεκινήσαμε κάποιες συζητήσεις για υιοθεσία (που τελικά εκείνος απέρριψε) και στη συνέχεια για το πως θα ζούσαμε τη ζωή μας αν δεν τα καταφέρναμε. Το ενδεχόμενο χωρισμού δεν είχε αναφερθεί ποτέ, πάντοτε τα πλάνα μας ήταν για μαζί, για μακροπρόθεσμα, ότι θα γερνούσαμε μαζί. Απλώς πλέον είχε μπει το αγκάθι του παιδιού που δεν ερχόταν και εκείνος έκανε κάποιες δηλώσεις οτι αν δεν τα καταφέρναμε να κάνουμε παιδί θα ήθελε να παίρναμε κάποιες αποφάσεις διαφορετικές απ ότι αν τελικά κάναμε π.χ. να φεύγαμε για λίγο στο εξωτερικό, να αγόραζε ένα σπορ αμάξι, να παράταγε τη δουλειά του και να ασχολιόταν με τη μουσική ή να μην αγοράζαμε ποτέ σπίτι αλλά να μέναμε πάντα στο νοίκι. Από την άλλη εμένα μου είχε γίνει έμμονη ιδέα πλέον το παιδί μετά τις αποτυχίες και χωρίς να βρίσκεται ένα συγκεκριμένο πρόβλημα, είχα γραφτεί σε φορουμ εξωσωματικής και αντάλλασα απόψεις, έτρεχα σε επιπλέον γιατρούς και διερεύνηση που δεν μου ζητούσαν επίσημα οι εξωσωματικοί κλπ.
Μετά το θάνατο της μάνας του πριν ένα χρόνο και 3 μήνες περίπου, πίστεψα ότι θα κλονιζόταν τόσο πολύ που θα ήθελε να τα παρατήσουμε αλλά παραδόξως 12 μέρες μετά είχε πάρει συστάσεις για καινούριο γιατρό και κέντρο εξωσωματκής και είχαμε ήδη κλείσει το πρώτο μας ραντεβού εκεί με ανανεωμένη αισιοδοξία. Ξεκίνησε λοιπόν η τελευταία μας προσπάθεια στο καινούριο κέντρο και τελικά πήρα πρώτη φορά θετικό τεστ εγκυμοσύνης στη ζωή μου το Μάιο του 2022.
Η αλήθεια είναι ότι μέσα μου πανηγύριζα αλλά επειδή είχα διαβάσει τόσα και τόσα για αποβολές, εξωμήτριες και παλίνδρομες κυήσεις, ειδικά σε γυναίκες της ηλικίας μου στο φορουμ εξωσωματικής, ήμουν πάρα πολύ επιφυλακτική ότι αυτή η εγκυμοσύνη θα είχε καλή έκβαση. Όλους αυτούς τους κινδύνους τους ήξερε και εκείνος οπότε και οι δυο μας προχωρούσαμε πολύ συγκρατημένοι, χωρίς να κάνουμε μεγάλες συζητήσεις για το παιδί. Φύγαμε διακοπές και περάσαμε πολύ καλά παρότι έπρεπε να προσέχω πολύ κάποια πράγματα, είδαμε κάποιους φίλους κλπ και όλοι μας έβλεπαν καλά και χαρούμενους. Και κάπως έτσι φτάσαμε στα μέσα Σεπτεμβρίου οπότε και κάναμε τη Β επιπέδου και ήταν όλα καλά και πλέον αποφασίσαμε ότι ναι απο εδώ και πέρα μπορούμε επιτέλους να χαρούμε, μπορούμε να συζητήσουμε για παιδικό δωμάτιο, να γκουγκλάρουμε για καρότσια κλπ.
Μάλιστα την επόμενη από την εξέταση, πίνοντας ένα ποτό οι δυο μας, μου λέει τη φράση “τελικά έτσι όπως ήρθαν τα πράγματα, θα γεννηθεί αυτό το παιδί”, για την οποία δεν σκέφτηκα τίποτα αρνητικό σε εκείνη τη φάση πέρα από το ότι με έκανε να συνειδητοποιήσω το πόσο φοβόταν όλο το προηγούμενο διάστημα αλλά δεν το έλεγε. Κατά τα άλλα τα πλάνα μας προχωρούσαν, πήγαμε και αγοράσαμε βιβλία για βρεφική ανάπτυξη και τα διαβαζαμε εναλλάξ, κάναμε έρευνα αγοράς για μωρουδιακά, στο τέλος Σεπτέμβρη μου συζητούσε ότι το επόμενο καλοκαίρι που θα επέστρεφα στη δουλειά θα ήθελε να κρατήσει εκείνος το παιδί αντί να πάρουμε γυναίκα, μιας και δουλεύει απ το σπίτι, με πήγε σε μια αντιπροσωπεία αυτοκινήτων να δούμε ενα καινούριο αμάξι για μένα το οποίο επέμενε να χρηματοδοτήσει παρότι εγώ του είχα πει ότι δεν ήθελα, κάναμε συζήτηση για το ότι είχαμε ακόμα ένα κατεψυγμένο έμβρυο στο κέντρο εξωσωματικής και μήπως το επόμενο φθινόπωρο που θα είχα αναρρώσει κάναμε μια ακόμα εμβρυομεταφορά μήπως και καταφέρναμε να κάνουμε και 2ο παιδί…και γενικά όλα προχωρούσαν επιτέλους καλά μετά από 2 χρόνια προσπαθειών και δυσκολιών. Δεν φαινόταν τίποτα που να προμήνυε ότι κάτι θα χαλαγε.
Όλα ξεκίνησαν την πρώτη βδομάδα του Οκτώβρη, όταν μια ομάδα 3 συνεργατών του (2 Αμερικάνες και ένας άγγλος) ήρθαν στην Αθήνα για ένα συνέδριο και για να δουλέψουν όλοι μαζί. Σημειωτέον ότι όλοι αυτοί δεν είχαν γνωριστεί ποτέ απο κοντά, γνωρίστηκαν πρώτη φορά τότε. Αυτό το ταξίδι ήξερα ότι θα συμβεί από το καλοκαίρι και μάλιστα ο άντρας μου ήταν επιφορτισμένος να κάνει και τον ξεναγό και είχα βοηθήσει με ιδέες στο που να τους πηγαίνει για φαγητό μετά τη δουλειά κλπ. Εκείνη τη βδομάδα λοιπον τον έβλεπα πολύ λίγο γιατί τα πρωινά δούλευε μαζί τους και τα απογεύματα τους έβγαζε για φαγητό ποτό κλπ. Κάποια βράδια άργησε πολύ να επιστρέψει αλλά και πάλι δεν ανησυχούσα, ήξερα πόσο σημαντική είναι γι αυτόν η δουλειά του και ότι θέλει να κάνει καλή εντύπωση. Μάλιστα ένα βράδυ βγήκα κι εγώ μαζί τους για φαγητό και δεν παρατήρησα κάτι περίεργο. Ένα απ όλα τα βράδια, όταν επέστρεψε σπίτι κατά τη 1 τη νύχτα, την ώρα που ξάπλωνε μου είπε “έχω πιει πάρα πολύ και νιώθω χάλια, σε έχω αναστατώσει και σένα με αυτά τα ωράρια, άντε να έρθει το σαββατοκύριακο να σηκωθούν να φύγουν γιατί δεν είμαι ο εαυτός μου αυτή τη βδομάδα”.
Πράγματι η βδομάδα πέρασε και επιτέλους ήρθε το σαββατοκύριακο που βγήκαμε για φαγητό και να μιλήσουμε επιτέλους μετά από μια βδομάδα που δεν είχαμε ανταλλάξει παρα λίγες κουβέντες και εκεί ξαφνικά παρατήρησα ότι μιλούσε σαν μαγεμένος για τη ζωή στην Αμερική, πόσο φοβερά είναι όλα εκεί, πόσα λεφτά βγάζουν αυτοί, πόσο ωραία σπίτια έχουν και γενικά έβλεπα έναν άνθρωπο αλλοπαρμένο. Η κατάσταση συνεχίστηκε όλο το σαββατοκύριακο και πρόσεξα επιπλέον ότι άρχισε να γράφει στο κινητό του ολη την ώρα, να εξαφανίζεται στο μπάνιο κλπ. Τελικά άντεξα μόλις άλλη μια μέρα αυτή τη συμπεριφορά και τη Δευτέρα πλέον τον ρώτησα αν συμβαίνει κάτι και εκεί ξαφνικά λες και περίμενε, λες και με προκαλούσε να του κάνω αυτή την ερώτηση, χωρίς καμία δυσκολία αρχίζει να μου λέει ότι έχει αλλάξει σαν άνθρωπος, ότι δεν είναι καλά στη σχέση μας, ότι θέλει άλλη ζωή, θέλει να κυνηγήσει την καριέρα του στην Αμερική κλπ. Πιέζοντας λίγο παραπάνω και λέγοντάς του ότι δεν το πιστεύω ότι είναι μόνο αυτό και οτι βλέπω ότι μιλάει με κάποιον όλη την ώρα στο τηλέφωνο, μου είπε ότι κάτι παίχτηκε με τη μια απ τις 2 Αμερικάνες(που είχα γνωρίσει το βράδυ που βγήκαμε όλοι μαζί, είχα κάτσει δίπλα της, είχαμε μιλήσει για εξωσωματικές μιας και είχε κάνει κι εκείνη τα παιδιά της με εξωσωματική, μέχρι που μου ειχε ζητήσει το κινητό μου για να μας φωτογραφίσει με τον άντρα μου στο εστιατόριο που τρώγαμε). Εκεί πλέον φρίκαρα και σηκώθηκα να βγω απ το σπίτι να περπατήσω (ήμουν ήδη σχεδόν 7,5 μηνών έγκυος για να μην ξεχνιόμαστε) και αυτός βρήκε ευκαιρία να πάρει 2 ρούχα και έφυγε.
Τότε δεν πίστευα ότι αυτό ήταν το τέλος, ήμουν σίγουρη ότι θα έμενε ένα βράδυ στο πατρικό του (που ήταν πλέον άδειο μιας και η μάνα του είχε πεθάνει ένα χρόνο πριν) και ότι θα επέστρεφε.
Τελικά επικοινώνησε μαζί μου μετά από 3 μέρες με ένα sms που μου ζήταγε να μιλησουμε αλλά το ένιωθα ότι δεν θα πήγαινε καλά. Όταν βρεθήκαμε είδα πλέον μπροστά μου έναν άλλο άνθρωπο, σαν να μην γνωριζόμασταν, σαν να είχε έρθει ένας ψυχασθενής ή ένας ηθοποιός που έπαιζε ένα ρόλο. Πάντως όχι ο άνθρωπος που ήξερα και παντρεύτηκα. Στο πρώτο πεντάλεπτο μου ανακοίνωσε ότι μέσα σε 3 μέρες πούλησε το πατρικό του, έπρεπε να το αδειάσει γρήγορα και μετά θα έψαχνε να νοικιάσει σπίτι αφού δεν θα ξαναγύρναγε στο δικό μας. Όταν του είπα ότι έχει τρελαθεί και ότι είμαι 7 μηνών έγκυος στο παιδι που ήταν το όνειρο μας επι 3 χρόνια η μόνη απάντηση που έπαιρνα είναι ότι ερωτεύτηκε, ότι θέλει να πάει στην Αμερική, ότι πλέον αυτό είναι το όνειρο του και ότι έχουμε απλώς να κανονίσουμε διαφορα διαδικαστικά. Καπου εκεί δεν άντεξα και σηκώθηκα κι έφυγα,,,
Για μεγάλο διάστημα άκουσα απίστευτους παραλογισμούς και εισέπραξα αδιαφορία για το παιδι, μου έβαλε κάποια χρήματα στο λογαριασμό για να ψωνίσω καρότσι κλπ αλλά μου ξεκαθάρισε ότι δεν ήθελε ο ίδιος να αναμειχθεί καθόλου με μωρουδιακά, μου είπε ότι είχε ζητήσει ήδη να τον μετακινήσει η δουλειά του στην Αμερική και ότι θα πήγαινε να ζήσει με την Αμερικάνα (που σημειωτέον στο φμπ δηλώνει ακόμα παντρεμένη και έχει δίδυμα 6 ετών) και όταν ρώταγα αν σκεφτόταν το παιδι του που θα μεγάλωνε εδώ μόνο του, η απάντηση του ήταν οτι εγώ θα γνώριζα καποιον και αυτός θα ήταν καλός πατέρας για το παιδι του. Όσο για εκείνον, θα γύριζε στην Αθήνα περίπου 2 μήνες το χρόνο και θεωρούσε οτι αυτό θα αναπλήρωνε την επαφή με το παιδι. Άλλωστε αυτό είχε κάνει κι ο πατέρας του, είχε παρατήσει τη μανα του, όχι έγκυο αλλά λιγους μήνες αφου ειχε γεννήσει. Σε κάθε περίπτωση αυτή η περιπέτεια που ήθελε να κυνηγήσει, ήταν πλέον πάνω από τα πάντα, απ τη σχέση μας, το παιδι του, τα πάντα!
Λίγο μετά έκανε ένα ταξίδι στο εξωτερικό για να συναντήσει τη γκομενα, οπότε και μπήκε σε αεροπλάνο μετά από 8 χρόνια (κάτι που κανένας δεν πίστευε οτι θα κατάφερνε) και αφού επέστρεψε μου είπε οτι ήθελε να βοηθήσει στο μαιευτήριο και τις επόμενες μέρες στο σπίτι. Εγώ πλέον ήμουν εντελώς απαθής σε οτι έλεγε αλλά και σοκαρισμένη. Τελικά γέννησα τέλος Δεκέμβρη και ναι μεν ήρθε στο μαιευτήριο αλλά ήταν τόσο ψυχρός λες και έχει πάει να συνοδεύσει την παρένθετη μητέρα (που κι εκεί κάποιος θα δείξει τρυφερότητα για τη γυναίκα που φέρνει στον κοσμο το παιδι του – αυτός πάντως όταν με βγάλανε απ γο χειρουργείο δεν ήρθε καν κοντά, στάθηκε πίσω από τους γονείς μου, δεν είπε σχεδόν τίποτα, ούτε καν με ακούμπησε, ούτε ένα χάδι, ούτε ένας λόγος συμπαράστασης…).
Αφού γύρισα σπίτι απ το μαιευτήριο, εντελώς ξαφνικά άρχισε να μου ζητάει να του δείξω να μάθει να αλλάζει πάνες και να ταΐζει με μπιμπερό με κάπως έντονο ύφος και τελικά μου ξεφούρνισε οτι θα ήθελε να παίρνει το μωρό να κοιμάται κανενα βράδυ σπίτι του!!!! Που σημειωτέον οτι πλέον αδειάζοντας το πατρικό του, ζει σε Airbnb. Εγώ έμεινα μαλακας από αυτα που άκουγα και καπου εκεί ξεκίνησε καυγάς και άρχισε να με απειλεί με δικαστήρια. Τελικά κάποια μέρα που είχε έρθει σπίτι και έπιασα το κινητό του, είδα ότι η γκομενα του ζητούσε φωτογραφίες του μωρού (γι αυτό και αυτός όλη την ώρα και στο μαιευτήριο και στις επισκέψεις σπίτι μου το έβγαζε φωτογραφια με το κινητό) και ακόμα χειρότερα ότι του βάζει λόγια να είναι επιθετικός μαζί μου για την επικοινωνία του με το παιδι! Δεν πίστευα στα μάτια μου όταν είδα οτι ανυπομονεί και να τον παντρευτεί!
Τώρα πλέον έχω περιορίσει το χρόνο που έρχεται στο σπίτι και αυτός μου έδωσε ήδη συμφωνητικό διαζυγίου (γιατί μάλλον βιάζεται να ξαναπαντρευτει) το οποίο συζητάω κι εγώ με τη δικηγόρο μου. Το αδιανόητο είναι οτι μετά από όλη αυτή τη συμπεριφορά θέλει όταν έρχεται στην Ελλάδα ταξίδι για ένα μήνα, να παίρνει γο μωρό να κοιμάται σπίτι του τις μισές μέρες, συν 4 επισκέψεις τη βδομάδα συν 2 βόλτες με καρότσι εκτός σπιτιού!!!
Ειλικρινά δεν ξέρω αν υπάρχει γυναίκα που έχει ζήσει τέτοια ιστορία, εγώ νιώθω απίστευτα πληγωμένη, προδομένη, δε μπορώ να καταλάβω αν όλη αυτή η συμπεριφορά κρύβει και κάποια ψυχολογική διαταραχή (γιατί υπάρχουν πολλά σημάδια προς αυτή την κατεύθυνση) αλλά όπως και να χει κρύβει σίγουρα και έναν πολύ κακό χαρακτήρα, και τώρα πια έχω μπλέξει και σε δικαστικό αγώνα για να προστατέψω το παιδι μου και μένα από αυτόν και τη γυναίκα που έχει επιλέξει και η οποία φαίνεται να ασκεί επάνω του την χειρότερη επιρροή.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Lucia
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Εχω πάθει σοκ με αυτά που διάβασα. αδυνατώ να πιστέψω ότι υπάρχει τέτοιος άντρας, τέτοιος άνθρωπος. Θα ήθελα με κάποιο τρόπο να σου απαντήσει η Ρένα. Η συμβουλή μου είναι μια. Κανε ότι μπορείς για να σε καλύψει οικονομικά ο κύριος και μιλάω για το μέγιστο ποσό και ύστερα φρόντισε να του στερησεις την συνεπιμελεια, με επιχειρημα την αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά του, μίλα με τον δικηγόρο σου, η συμπεριφορά αυτή δείχνει έναν διαταραγμένο άνθρωπο, από εκεί και πέρα είσαι νέα γυναίκα, έχεις το παιδάκι σου, εστίασε σε αυτό το παιδί και κοίτα μπροστά, σε περιμένει μια όμορφη ζωή με το παιδί… Διαβάστε περισσότερα »
ψυχοπαθής είναι ρε μπρο.
Μου κάνει εντύπωση πως δεν τον πήρε χαμπάρι. Θα σκέφτηκε ότι έτσι είναι απλώς τέτοιος ο χαρακτήρας του.
Εμένα μου φαίνεται επικίνδυνος!
Κι εγώ θα ήθελα να σχολίαζε η Ρένα αλλά ειλικρινά δεν ξέρω και τι να ρωτήσω. Αν είναι τρελός; Με έχει απασχολήσει πολύ αλλά και τι νόημα έχει εδώ που έχουν φτάσει τα πράγματα….Ναι, από όταν έφυγε απ το σπίτι έχει ακολουθήσει ένα στυλ ζωής αντιδιαμετρικά αντίθετο με τη ζωή του τα τελευταία χρόνια. Ταξίδια, αγορές, ξόδεμα χρημάτων κλπ, φαντάσου ότι έχει αφήσει τα περισσότερα ρούχα του εδώ αλλά αγοράζει καινουρια. Οταν του είπα να τα πάρει μου είπε δεν τα θέλει, θα τα δώσει σε ίδρυμα (!!!!) λες και αν αλλάξει ρούχα θα μεταμορφωθεί σε άλλο άνθρωπο ή θα… Διαβάστε περισσότερα »
Ακουσε με, είναι ένα διαταραγμένο άτομο που πρέπει να είναι τέρμα Νάρκισσος, η δεν έχει καρδιά, δεν μπορώ να πιστέψω αυτό που έκανε, όμως δεν πρέπει να εξετάζεις τι έχει αυτός αλλά τι μπορείς να κάνεις εσύ. Εχεις ένα υπέροχο παιδί και ναι στα 45 είσαι νέα, πρέπει να είσαι υπέροχος άνθρωπος απ’οτι καταλαβαίνω, ρίξε όλη σου την αγάπη όλο σου το είναι σε αυτό το πλάσμα και μην σε νοιάζει τίποτε αλλο. Αργοτερα θα βρεθεί και ο κατάλληλος σύντροφος και θα ζήσεις όσα οραματίστηκες, σκέψου μόνο ότι γλίτωσες, με προβληματίζει ο χαρακτήρας του, πρέπει να είσαι ήρεμη και έτοιμη… Διαβάστε περισσότερα »
Στενοχωρηθηκα πολύ με την ιστορία σου🥺 Δεν είναι μόνο κρυμμένη διαταραχή από πίσω…είπες ότι το ίδιο είχε κάνει και με πατέρας του στη μάνα του. Προτυπα: αυτό είναι. Μέσα στο κεφάλι του από μικρή ήδη ηλικία είχε νορμαλοποιησει την εγκατάλειψη εγκυου ή λεχωνας και αυτό και έπραξε. Είναι η κατηγορία αντρών που είναι βαθιά μισογυνιδες και θεωρούν μια γυναίκα χρήσιμη μέχρι να γεννήσει….μετά την πετάνε και πάνε στην επόμενη. Όσον αφορά την Αμερικάνα,μην ανησυχείς και σύντομα το παραμύθι θα λήξει. Αυτή πιστεύει ότι μπορεί ο τέως σου να παίρνει το παιδί οπότε γουστάρει και να ταξιδεύουν μαζί στις πολιτείες, και… Διαβάστε περισσότερα »
ας μην κατηγορουμε την “γκομενα”. Ο τύπος ειναι εντελως ούφο, απαραδεκτος και γυρευε τί μπορεί να της λέει για την πρώην γυναίκα του!
Έχεις δίκιο για το πρότυπο. Όλο αυτό τον καιρό δείχνει την απόλυτη αναισθησία για αυτή την κατάσταση, τη θεωρεί απολύτως φυσιολογική. Όταν μιλάω για ψυχική διαταραχή το στηρίζω κυρίως στη βιασύνη με την οποία τα έκανε όλα (βλέπε και πώληση σπιτιού) αλλά κυρίως στον τρόπο επικοινωνίας του μαζί μου. Μέσα σε ένα τριήμερο, από εκεί που ήταν τρυφερός κλπ μου μιλούσε σαν ρομπότ με απόλυτη ελλειψη ενσυναίσθησης. Ήταν απολύτως τρομακτικό και δεν το έχω ξαναδεί σε κανέναν άνθρωπο. σχετικα με τον πατέρα του, για να σε κουφάνω, ο ίδιος μου είχε από χρόνια πριν πει τί είχε κάνει ο πατέρας… Διαβάστε περισσότερα »
Μήπως έκανε μανιακό επεισόδιο; έχει ιστορικό στην οικογένεια; μήπως μέσα σε αυτό το πανικό τράκαρε κιόλας ή έμπλεξε σε κάποιον καυγά; με το επεισόδιο δε πάω να τον δικαιολογήσω προφανώς. Είναι σοκαριστική συμπεριφορά, δε ξέρω τί να πω. Συγχαρητήρια για το σθένος σου. Πραγματικά ελπίζω το παιδί σου και ο κύκλος σου να σου δώσουν αγάπη και χαρά και όλα να πάνε καλύτερα από δω και μπρος.
Μου έχει περάσει απτό μυαλό το μανιακό επεισόδιο. Για ιστορικό δεν ξέρω. Όλοι λένε ότι ο πατέρας ήταν πολύ ιδιόρρυθμος αλλά δεν ξέρω τι σημαίνει αυτό. Έχει πεθάνει από το 2000. Ναι έχει τρακάρει, είναι νευρικός συνέχεια, οδηγεί και κοιτάει το κινητό όλη την ώρα και οδηγεί πολύ νευρικά, για καυγάδες με τρίτους δεν ξέρω, με μένα πάντως έχει κάνει πολλούς. Ο ίδιος μου είπε ότι ξεκίνησε να παίρνει και χάπι μελατονινης για τον ύπνο γιατί προφανώς έχει αϋπνίες. Επίσης όπως ανέφερα και σε άλλο σχόλιο ξοδεύει συνέχεια χρήματα και έχει τάσεις μεγαλομανίας, αυτές τις μέρες θα μείνει σε ένα… Διαβάστε περισσότερα »
Σε ευχαριστώ που μου απάντησες. Μπορεί να είναι όντως μανιακό. Αν είναι έτσι, αυτός θα νομίζει ότι ζει τη καλύτερη φάση της ζωής του και υπάρχει περίπτωση αν μπλέξει πολύ με αυτά που κάνει να μπει για ακούσια νοσηλεία και κάπως να συνέλθει. Ενδεχομένως μπορεί να το χρησιμοποιήσει κάπως η δικηγόρος σου ζητώντας αξιολόγηση. Και εσύ μπορείς μέχρι να βγεί το διαζύγιο να ζητήσεις ακούσια νοσηλεία (ως συγγενής πρώτου βαθμού αν θεωρείς ότι συντρέχει κίνδυνος) Μπράβο σου που είσαι τόσο συγκροτημένη και κρατιέσαι μέσα σε όλα αυτά τα αβάσταχτα. Θα τα καταφέρεις κορίτσι μου, θα δεις. Και να μεγαλώσεις το… Διαβάστε περισσότερα »
Ψάξε στο Google τον ορο: psycho narcissist. Αν συνέβησαν τέτοια γεγονότα,τότε όντως είχες μπλέξει με ένα άτομο όχι απλά ασταθές, ένα άτομο διαβολικό που έκανε απλα mirroring τη συμπεριφορά και το χαρακτήρα σου. Οι ψυχοπαθείς ναρκισσοι είναι άτομα κενά,σκέψου κάτι σαν ζόμπι που δεν έχουν τίποτα μέσα, είναι απολύτως κούφια. Αυτά τα άτομα βρίσκουν μια κατηγορία ανθρώπων και προσεγγιζουν: άτομα πετυχημένα,αισιόδοξα,με σαφές πλάνο και επιθυμίες για τη ζωή τους και συγκεκριμένους στόχους. Αποτι φαίνεται κάνεις τικ σε όλα αυτά τα κουτάκια-γιαυτο και σε προσέγγισε,έχεις αυτό το ” φως” που του λείπει,τη λάμψη που ζηλεύει και πότε δεν είχε. Και αποτι… Διαβάστε περισσότερα »
Είναι όντως απλά το πρότυπο του πατέρα; Ή μήπως ψυχιατρική διαταραχή (η όπως αλλιώς μπορεί να λέγεται δεν ξερω) που μπορεί να κληρονόμησε από τον πατέρα του; Σκέψου το κ μιλά με τη δικηγόρο σου αν παίζει το δικαστήριο να τον βάλει να πάρει γνωμάτευση, κ πως αυτό μπορεί να βγει υπέρ σου.
Καλά ας μην κάνουμε εύκολα διαγνώσεις για κρυμμένες διαταραχές
ΓΛΥΤΩΣΕΣ! Και εσύ και το παιδί σου από έναν τραγικό πατέρα. Η άλλη γυναίκα δεν έχει κανένα απολύτως λόγω πάνω στο παιδί σας by the way. Και πολύ καλά έκανες που συμβουλεύτηκες δικηγόρο νωρίς.
Εγώ γιατί το βλέπω σαν μπλέξιμο όλο αυτο??
Εχω πάθει σοκ. Δεν είμαι ψυχολόγος ούτε ψυχίατρος αλλά αυτός ο άνθρωπος στα καλά του ΔΕΝ είναι. Προσωπικά, δεν θα τον άφηνα να πλησιάσει ποτέ το παιδί χωρίς την παρουσία μου. Ελπίζω να είσαι εντάξει οικονομικά και να έχεις και βοήθεια με το μωρό. Κοίτα να επωφεληθείς οικονομικά από αυτόν, όσο καλύτερα μπορείς, μην τον αφήσεις σε χλωρό κλαρί σε αυτό το θέμα . Όσο για όλο το ψυχολογικό σοκ, θα περάσει. Μπορεί να πάρει καιρό αλλά θα περάσει. Τώρα έχεις ακόμα ένα λόγο να είσαι δυνατή. Είσαι νεότατη, νέα μαμά, και έχεις όλη τη ζωή μπροστά σου να ξαναφτιάξεις… Διαβάστε περισσότερα »
Ανώριμος, Ανισόρροπος, Ανεύθυνος.
Γλίτωσες. Ο δικηγόρος σου πρέπει να βάλει αυστηρά όρια σχετικά με το πότε και για πόσο θα βλέπει το παιδί. Κράτα τον όσο πιο μακριά από τη ζωή σου γίνεται και μην του ξαναεπιτρέψεις να σε πλησιάσει.
Καλησπέρα! Λυπάμαι πραγματικά για όλο αυτό που πέρασες και σίγουρα θα ταλαιπωρηθείς κι άλλο γιατί ο άνθρωπος σίγουρα δεν είναι καλά! Αν δεν στα έχει πει η δικηγόρος σου συνεπιμελεια δεν μπορεί να διεκδικήσει ως μη μόνιμος πλέον κάτοικος εδώ, επίσης οι όροι της επικοινωνίας του γονέα που δεν έχει την επιμέλεια είναι σχεδόν πάντα καρμπόν και ορίζονται από την εισαγγελία με προσωρινή απόφαση κσι στην συνέχεια και με μόνιμη με το διαζύγιο! Τόσο μωρό βραδιά δεν μπορεί να το περνει!Εκείνο όμως που μου χτύπησε αμέσως καμπανάκι γιατί είναι πολύ περίεργο να προσέξεις επειδή δεν αναφέρθηκε σε κάποιο σχόλιο μην… Διαβάστε περισσότερα »
Επειδή το εξέφρασε προχτες ότι όταν περάσει τα 2 έτη θα το παίρνει και ταξίδια Αμερική, κανεις πολύ καλά και το αναφέρεις γιςτι δεν έχω καμία εμπιστοσύνη. Απ όσο ξέρω δε μπορεί να το πάρει αν δεν συναινέσω. Πάντα στα ταξίδια ανηλίκων ζητείται γραπτή συναινεση του άλλου γονιού οπότε ακόμα κι αν το θέλει ελπίζω ότι δε θα μπορέσει να το κάνει αλλά φυσικά ποτέ δεν ξέρεις με έναν τέτοιο άνθρωπο.
Φυσικά και δεν μπορεί νόμιμα και θέλει όπως έχει αναφερθεί σε άλλο σχόλιο υπευθυνη δήλωση του γονέα, εγώ όμως δεν αναφέρθηκα στο νόμιμο αλλά στο ότι το περνω για π.χ μια νύχτα κια δεν στο επιστρέφει ποτέ και μπλεκεις με ταυτόχρονα δικαστήρια δύο χωρών που με κάποιες δεν έχουμε καν συμφωνίες σαν χώρα και πάει πολύ μακριά η βαλίτσα, το παράνομο ήθελα να τονίσω και όχι το νόμιμο! Υπάρχουν πάρα πολλά αντίστοιχα περιστατικά με πιο γνωστό αν το ψάξεις αυτό με τον βαρδινογιαννη και την πρώην γυναίκα του αν το ψάξεις θα στο βγάλει αμέσως τι θέλω να πω επειδή… Διαβάστε περισσότερα »
Νόμιζα ότι χωρίς τη συναίνεση του άλλου γονιού δεν υπάρχει περίπτωση να περάσει τον έλεγχο σε αεροδρόμιο! Με έχεις ανησυχήσει όντως τώρα και θα το ψάξω..
Το παιδί για να βγει από τη χώρα θέλει διαβατηριο. Κ διαβατήριο νομιζω δεν βγαίνει αν δεν έχουν υπογράψει οι γονείς. Οπότε ας ελπίσουμε ότι δεν θα του είναι εύκολο να το πάρει μαζί του.
Με έναν καλό δικηγόρο και υπομονή θα ξεμπερδέψεις. Δεν είμαι ειδικός αλλά το να βλέπει το παιδί μια φορά τον χρόνο και να μένει τόσο μαζί του ίσως να μην είναι τόσο καλό για το παιδί. Στην ουσία θα είναι ένας ξένος γι αυτό, ειδικά σε μικρή ηλικία. Συγγενικό μου πρόσωπο ανακαλυψε οτι ο επι 20 χρόνια σύντροφός της την απατούσε όταν το μωρό τους ήταν 2 μηνών. Την απατούσε καθ όλη την διάρκεια της εγκυμοσύνης της και δεν ήταν μάλλον και η πρώτη φορά. Πλέον έχουν περάσει 4,5 χρόνια και μόλις πριν μισό χρόνο ο πατέρας είχε δικαίωμα διανυκτέρευσης… Διαβάστε περισσότερα »
Έχεις δίκιο πως το ότι γύρισε απτό εξωτερικό τόσο συντομα αφότου γνωριστήκαμε ήταν ένα δείγμα. Παρολα αυτα ο ίδιος μου έλεγε ότι ψαχνόταν να γυρίσει και λόγω της ηλικιωμένης μάνας του και το πίστεψα. Μετά από 19 χρόνια θα γύριζε στο πατρικό του και στη χώρα που γεννήθηκε. Δεν ήταν ότι σηκώθηκε από τη μια χώρα να πάει σε μια άλλη άσχετη χώρα, άγνωστος μεταξύ αγνώστων. Οσο για τις φοβίες, ναι τις είχα εντοπίσει αλλά δε νομίζω ότι δείχνουν απαραίτητα ασταθή χαρακτήρα. Κι εγώ έχω φοβίες και έχω περάσει κρίσεις πανικού. Έχω όμως κάνει ψυχοθεραπεία γι αυτό και θεωρώ ότι… Διαβάστε περισσότερα »
Προφανώς ολα όσα μας εξιστορείς έγιναν σε διάστημα κάποιων χρόνων αλλά βλέποντας τα μαζεμένα και έχοντάς τα όλα υπ οψιν φαινεται οτι κάτι δεν πάει καλά. Εμένα μου έκανε εντύπωση πχ που ενώ μετά τις αποτυχημένες εξωσωματικές ήθελε να πάρει σπορ αμάξι γιατί εγκατέλειψε την ιδέα του παιδιού με το που πέθανε η μητέρα του άλλαξε γνώμη και ήθελε παιδί (;) Και έχοντας τόσες φοβίες αρνιόταν να κάνει ψυχοθεραπεία γιατί προφανώς δεν είχε αναγνωρίσει κάποιο πρόβλημα. Αλλά φυσικά όταν είσαι μέσα στην σχέση και έχεις αισθήματα είναι δύσκολο να δεις τα red flags. Καλή επιτυχία με το διαζύγιο και την… Διαβάστε περισσότερα »
Ίσως δεν το έγραψα εγώ κατανοητά και δεν παίζει και τόσο ρόλο αλλά δεν είναι ότι άλλαξε ποτέ γνώμη. Πάντα ήθελε παιδι. Απλά μετά τις 3 πρώτες αποτυχημένες προσπάθειες αρχίσαμε όντως να σκεφτόμαστε ότι μπορεί και να μην προκύψει (ενώ είχαμε ξεκινήσει αισιόδοξα μιας και δεν είχε βρεθεί συγκεκριμένο πρόβλημα σε κανέναν απ τους δυο). Τότε λοιπόν που αρχίσαμε να απογοητευόμαστε πολύ, είπαμε ότι πρέπει να βάλουμε ένα όριο στις προσπάθειες, ότι δε γίνεται να χτυπάμε το κεφάλι μας στον τοίχο αφού μεγαλώναμε και αφού και οι ορμόνες της εξωσωματικής δεν είναι και για χόρταση. Μετά από συζήτηση λοιπόν βάλαμε… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ θα σου πω το εξής: Δεν είναι η πρώτη φορά που ακούω γυναίκες να μένουν άναυδες από μια ολοκληρωτική, φαινομενικά ακατανόητη μεταστροφή της συμπεριφοράς του συντρόφου τους, τόσο ριζική ώστε να μετατρέπονται σχεδόν σε αγνώστους. Το έχω δει να συμβαίνει και στον προσωπικό μου κύκλο. Άνδρες που ξαφνικά, σαν να τους έχει αγγίξει ένα μαγικό ραβδί, δεν διστάζουν να τα βροντήξουν όλα, κυνηγώντας χίμαιρες και εγκαταλείποντας συντρόφους με τους οποίους έχουν αγωνιστεί με ιδρώτα και αίμα να κτίσουν μαζί μια ζωή. Κι όμως συμβαίνει. Από τα δεδομένα που παραθέτεις (πιθανότατα εσύ να είσαι σε θέση να ανιχνεύσεις περαιτέρω στοιχεία… Διαβάστε περισσότερα »
Έχεις απολύτως δίκιο στην ερμηνεία σου! Σαφέστατα έχει άγχος θανάτου, οι φοβίες του το επιβεβαιώνουν πλήρως και ο τρόπος που έφυγε και ολα αυτα που έλεγε για να δικαιολογηθεί. Μάλιστα πάνω σε έναν καυγά του ξέφυγε ακριβώς η φράση που γράφεις ότι «αυτή η γυναίκα μου πρόσφερε μια γρήγορη διέξοδο»! Το είπε έτσι ακριβώς, από εκεί που προσπαθούσε να με πείσει ότι την ερωτεύτηκε και την αγάπησε σε μια βδομάδα. Μου έλεγε απίστευτα βαρύγδουπες φράσεις που αν ίσχυαν στην πραγματικότητα δεν θα τις επαναλάμβανε τόσες φορές. Αυτα για τις αγάπες και τους έρωτες τα επανέλαβε τόσες φορές, λες και προσπαθούσε… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν ερωτεύτηκε αυτή, ερωτεύτηκε την ψευδαίσθηση της ελευθερίας που του προσέφερε. Την ψευδαίσθηση ότι έγινε πάλι παιδί και ξεκινάει από την αρχή. Στη θέση της θα μπορούσε να είναι κάλλιστα οποιαδήποτε άλλη διαθέσιμη. Εσύ από την άλλη πλευρά ενσαρκώνεις το status quo, την ενηλικότητα και εν τέλει τον θάνατο. Δεν μπορείς να κάνεις και πολλά γι’ αυτό διότι στην πραγματικότητα δεν φταις εσύ αλλά αυτό που στην δική του την ψυχή συμβολίζεις στην παρούσα φάση.
Έχω μείνει άφωνη πραγματικά Lucia. Νομίζω πως δεδομένης της συμπεριφοράς του και του οτι το μωρό είναι βρέφος και άρα εξαρτημένο απο τη μητέρα, μπορείς να του απαγορεύσεις δικαστικά διανυκτέρευση του βρέφους στο χώρο διαμονής του. Η δικηγόρος σου θα στα πει καλύτερα, σαφώς θα πρέπει να ακολουθήσεις μια επιθετική προσέγγιση ώστε να διασφαλίσεις τα συμφέροντα του παιδιού σου και φυσικά και την ψυχική σου υγεία
Εννοείται να απαγορεύσει τη διανυκτέρευση μαζί του και επιπλέον να επικαλεστεί πιθανή διαταραχή ψυχιατρικής φύσης, ώστε να του απαγορευτεί οποιαδήποτε επαφή με το παιδί χωρίς την παρουσία της, έως ότου διερευνηθεί το θέμα. Ο τύπος φαίνεται εξαιρετικά επικίνδυνος!
Δυστυχώς η επίκληση σε ψυχική διαταραχή δεν είναι κάτι απλό. Χωρίς διάγνωση και χωρίς κάποια πραγματικά ακραία πράξη δεν μπορεί να σταθεί το επιχείρημα. Και όσο ακραίο κι αν είναι αυτό που έχει κάνει, δεν είναι ότι βγήκε να τρέχει στο δρόμο γυμνός,,,πολύ δύσκολα θα επικαλεστώ κάτι τέτοιο όσο πρόχειρα το έχω συζητήσει με τη δικηγόρο μου μέχρι στιγμής.
Να είσαι καλά, να χαρείς το παιδάκι σου, γερό και να είστε κι οι δυο χαρούμενοι! Πιστεύω ότι οι αποφάσεις και η αλλαγή της στάσης του απέναντι σε εσένα και το παιδί δεν ήταν αποτέλεσμα της μιας βραδιάς, αλλά κάτι που το προετοίμαζε καιρό. Δεν ερωτεύτηκε ξαφνικά, δεν “ανακάλυψε” την Αμερική και την “καταπληκτική” ζωή μέσα σε μια βδομάδα, ούτε τίποτα από όσα σου ξεφούρνισε. Μάλλον ήσουν μια καλή καβάντζα, όσο περίμενε να είναι διαθέσιμη και λειτουργική η άλλη κατάσταση. Προφανώς και υπήρχαν εμπόδια (η νέα σύντροφος παντρεμένη?) και εν τω μεταξύ έφτιαξε μαζί σου μια παράλληλη κατάσταση για να… Διαβάστε περισσότερα »
παντως κ εγω αυτό σκεφτηκα, οτι δεν την ερωτευτηκε μεσα στη 1 βδ που ήρθε αυτή Ελλάδα. Μπορεί αφού υπηρχε καιρό η διαδικτυακή συνεργασία να ειχαν “προχωρήσει” σε “ψηφιακή σχέση”, η οποία πήρε σάρκα κ οστα όταν επιτέλους συναντηθηκαν δια ζώσης