Καλησπέρα σε όλες και όλους, στην αγαπημένη παρέα εδώ και καιρό. Θα ήθελα τις συμβουλές σας για ένα ζήτημα που με στεναχωρεί ιδιαίτερα και ζητώ συγνώμη εξ αρχής για την μεγάλη έκταση της ιστορίας μου.
Αρχικά να σας πω, πως είμαι στα 35 παντρεμένη χωρίς παιδιά και κατοικώ σε μια μικρή πόλη της επαρχίας.
Έχω μια παιδική φίλη θα την λέμε κουμπάρα με την οποία έχουμε γίνει και κουμπάρες η οποία και εκείνη εργάζεται και έχει την οικογένεια της. Κάθε Σκ βλεπόμαστε κτλ και έχουμε μια άρτια σχέση. Μέχρι εδώ όλα καλά.
Πριν ένα έτος επέστρεψε την πόλη μας οικογενειακώς με τα παιδιά της μια άλλη παιδική μας φίλη θα την λέμε Άννα η οποία ήταν στην πρωτεύουσα για χρόνια. Όπως είπε επέλεξε να γυρίσει καθώς το κόστος ζωής είναι μικρότερο και θα ήταν για τα παιδιά καλύτερο.
Φυσικά και μπήκε στην παρέα – είχαμε και επαφή όλα τα χρόνια – άμεσα και μάλιστα βοήθησα και εγώ και η κουμπάρα σε ότι είχε ανάγκη. Να καθαρίσει το σπίτι, να το στήσει, ερχόταν μαζί μας στην βόλτα και την έξοδο μας. Γενικά την αγκαλιασαμε από καρδιάς και οι δύο. Η Άννα – από πάντα – είχε μια φιλοσοφία να το πω ζωής, μια στάση ζωής δεν ξέρω πως να το περιγράψω τύπου : μόνο το ακριβό είναι καλό και μόνο το ακριβό αξίζω. Ειδικά από τότε που μπήκε στο δημόσιο ελαφρώς τα μυαλά πήγαν πάνω από το κεφάλι αλλά δεν έδωσα και ποτέ σημασία.
Τέλος πάντων είχαν περάσει κάποιοι μήνες εγκατάστασης και πλησίαζαν τα γενέθλια της. Τα γενέθλια της όπως και της κουμπαράς μου έχουν ένα μήνα διαφορά. Αποφάσισα με πολύ αγάπη να πάρω ένα καλό δώρο και στις δύο. Αγόρασα λοιπόν δύο εξαιρετικές τσάντες προσέχοντας τα ιδιαίτερα στυλ που έχουν δερμάτινες από γνωστό ελληνικό μπραντ. Δεν είναι το κόστος των δώρων θέλω να το τονίσω. Ναι κόστισαν αλλά δεν είναι αυτό. Έδωσα τα δώρα μου, τους είπα πως κάντε αλλαγή αν δεν σας αρέσουν φυσικά. Η κουμπάρα ενθουσιαστηκε αλλά την ήθελε ελαφρώς πιο μικρή και πήρε μια ίδια σε πιο μικρό. Η Άννα όχι απλά ενθουσιαστηκε και τι δεν είπε…τα καλύτερα. Μέχρι την στιγμή που είδε πως πήρα το ίδιο μπραντ στην κουμπάρα. (όχι ίδιες). Μάλιστα το είπα κιόλας πως πήρα και στις δύο ίδια μάρκα. Φάνηκε να την ενόχλησε. Δεν έδωσα σημασία.
Ένα μήνα μετά και ενώ φαινομενικά ήταν όλα εντάξει μας καλεί σπίτι της. Ξεδιαλεγε σκουπίδια σε κούτες μεγάλες από όλα τα πράγματα που δεν είχε ανοίξει ακόμα και άλλα από το παλιό σπίτι.
Επειδή είχε μεγάλες κούτες με πολλά ρούχα της είπε η κουμπάρα ότι είναι καλό γτ να μην το δώσουμε στον δήμο για τους εκείνους που έχουν ανάγκη ; εκείνη συμφώνησε και μας είπε να ξεδιαλεξουμε ότι νομίζουμε από τις κούτες εκτός από την μεγάλη στην γωνία. Πιάσαμε δουλειά και ασυναίσθητα πιάσαμε την μεγάλη. Το ξεχάσαμε αλήθεια. Κάτω από δύο μικρές κουβέρτες είχε ότι ρούχα είχαμε πάρει δώρο για τα παιδιά, ολοκαίνουρια με ετικέτες πάνω και την τσάντα που της πήρα παιχνίδια που της πήραμε για τα παιδιά . Πάγωσα και εγώ και η κουμπάρα και μου έκανε νόημα να μην μιλήσω. Εγω δεν άντεξα και ήρθαν τα δάκρυα στα μάτια μου και με μια δικαιολογία έφυγα.
Συζήτησα με την κουμπάρα και δεν μπορούσα να καταλάβω ούτε εγώ ούτε εκείνη. Οκ δεν της άρεσε το δώρο εντάξει. Ας έκανε αλλαγή. Τα ρούχα των παιδιών τα πήραμε με αγάπη όλα όμορφα και πρακτικά – της στέλναμε το ρούχο να μας πει νούμερο και χρώμα – αφορετα όλα για πέταμα. Δώρο της κουμπαράς μέσα στην κούτα επίσης γεμάτο αγάπη.
Σπάσαμε ελαφρώς δεν μίλησα για το θέμα ώσπου ξανά ζήτησε πάλι την βοήθεια μας για την βάφτιση του μικρού της που ετοίμαζε. Μιλήσαμε με την κουμπάρα. Μήπως ρο είχαμε παρεξηγήσει μωρέ; μήπως ήταν τυχαίο; μήπως είχε πίεση; οκ ας προσπαθήσουμε παλι. Να ετοιμάζουμε τα μαρτυρικα και τις μπομπονιέρες όλες στο χέρι και τις προσκλήσεις πόρτα πορτα. Και τρώμε την χλαπάτσα την δεύτερη. Μας λέει πως θα κάνει μόνο βάφτιση και ένα τραπέζι με τους βασικούς συγγενείς 20 άτομα. Δεκτό φυσικά.
Και τρέχουμε σαν τις βλαμμένες να βρούμε δώρα που όντως θα θέλει η ίδια αυτή τη φορά. Πάμε στην βάφτιση κτλ και σε μας λέει μια μέρα πριν “η βάφτιση θα είναι απλή, λιτή χωρίς πολλά πολλά να έρθετε απλά ντυμένες”. Και εμείς τα ζώα πάμε απλά νταξ όχι με φόρμες προφανώς αλλά απλά όπως ζήτησε χωρίς πολλά πολλά ε πόσα να βάλεις και σε βάφτιση. Και η εκκλησία έχει 300 καλεσμένους ναι βάφτιση μόνο και φυσικά μόνο απλή δεν ήταν. Φωτογράφοι, βίντεο ένα σκασμο πράγματα και η Άννα ούτε νύφη ένα πράμα. Τέλος πάντων. Έκανε γλέντι με 230 καλεσμένους. Ναι. Και εμείς πουθενά σαφώς καλεσμένες.
Κρατήσαμε τα τυπικά. Άρχισε να στέλνει συχνά για καφέ. Άρχισε να μας ψάχνει. Στο τέλος πήγαμε για καφέ. Φερόταν σαν να μην συμβαίνει τπτ. Την ρώτησα γτ δεν φοράει την τσάντα. Κοκκινισε. Την φοράω είπε αλλά δεν έτυχε να την δεις. Δεν μίλησα άλλο την κοίταξα. Για την βάφτιση ούτε λόγος. Ήμασταν ψυχρές. Η κουμπάρα πέταξε μια μπηχτή και την έπιασε η Άννα.
Έκτοτε έσπασε εντελώς. Άρχισε να κάνει παρέα με μια άλλη παιδική μας φίλη για λίγο. Κάνα μήνα.
Η φίλη την ξεκοψε άμεσα όταν άρχισε να μιλάει άσχημα για μας. Τι φτηνιαρες μας είπε. Τι φτωχαντζες μας είπε που να μας καλέσει στην βάφτιση που πήγαμε τόσο απλά ντυμένες είπε. Που της κάναμε δώρα κουρέλια είπε. Πολλά… Δεν μένω σε αυτά. Αλλά μένω στο εξής. Γιατί άλλαξε τόσο; σκέφτομαι τι λάθη να κάναμε εμείς
Δεν μπορώ να βρω λάθη και το λέω σοβαρά. Λάθη έχω κάνει πολλά και θα κάνω αλλά απέναντι της ήμουν σπαθί και εγώ και η κουμπάρα. Στα 35 μας δεν είναι σοβαρές συμπεριφορές αυτές. Έτσι νιώθω.
Τέλος έχει δέκα μέρες που ξέμεινε από φίλες και στέλνει ξανά για προσέγγιση καφέ βόλτα. Εγώ δεν θέλω η κουμπάρα ούτε καν. Δεν είχα ποτέ τοξικές φιλίες στην ζωή μου δεν θέλω να αποκτήσω τώρα. Αλλά θέλω κάποια στιγμή να της τα πω δεν ξέρω όμως αν πλέον αξίζει?
ΑΠΟ ΤΗΝ – Elinako
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Αν δεν λείπει κάτι από την ιστορία , ζηλεύω θανάσιμα την υπομονή σας και την ανεκτικότητά σας με τους ανθρώπους. Θα πλήρωνα όσο όσο για να την αποκτήσω. Δεν θα έδινα ούτε μιση ευκαιρία.
Δεν λείπει κάτι, έχω δει ντοκιμαντέρ με παρόμοιο mindset και από τις δύο πλευρές στο netflix
“…την υπομονή και την ανεκτικότητά σας …”
(ευγενικά )
Για κάποιο λόγο υπήρξε αυτή η συμπεριφορά εκατέρωθεν ,κάποια ανταποδοτικότητα υπήρχε που δεν αναφέρεται
Τα πράγματα είναι πολύ απλά φίλη μου. Η γυναίκα είναι γαϊδούρα με Γ κεφαλαίο και φαντασμένη. ΜΗΝ ξαναεπικοιωνήσετε μαζί της, δεν έχει κάτι να σας προσφέρει, μόνο ξινίλα και κακία. Δεν έχει κάν το θάρρος να πει ότι δεν της άρεσαν τα δώρα αλλά όταν ξεμένει από παρέα σας αναζητάει.. Ό,τι να ναι δηλαδή!! Μακριά!!!
Αυτή είναι η πρώην φίλη σας? Επίσης, λολ άμα δεν μπορείς να σηκώσεις το κόστος ζωής στην Αθήνα και επιστρεφεις στην πόλη σου, ίσως πρέπει να επαναπροσδιορίσει τον ορισμό της “φτωχάντζας” μέσα της, μπας και γλιτώσει την υπαρξιακή κρίση 🙃. Η γνωστική ασυμφωνία σε ορισμένους ανθρώπους είναι πραγματικά εντυπωσιακή. Μη στεναχωριέσαι ❤️ Υ.Γ: Συγνώμη, έχω μία απορία, αλλά τι δουλειά βρήκε στο δημόσιο και έχουν πάρει τα μυαλά της αέρα, οι περισσότεροι νεοδιόριστοι φίλοι μου από διαφορετικούς κλάδους (μηχανικοί, γιατροί, δάσκαλοι, καθηγητές, νηπιαγωγοί, νοσηλευτές) παίρνουν έναν μισθό και ειδικά οι τελευταίες κατηγορίες όχι και τόσο καλό και στις πρώτες έναν… Διαβάστε περισσότερα »
Μα δεν έπαιρνε καλό μισθό γι αυτό και γύρισε, Ειναι η νοοτροπία που έχει όμως όχι τα χρήματα που παίρνει. Το λέει και η γραφούσα, πάντα θεωρούσε οτι της αξίζουν τα ακριβά πράγματα. Το οτι διορίστηκε την έκανε να θεωρεί οτι ανέβηκε κοινωνικά κι άρα της αξίζει κάτι ακόμα καλύτερο. Τοσοι και τόσοι χρεώνουν πιστωτικές κάρτες για να ζουν πάνω από τις δυνατότητές τους, στα δώρα θα κολλήσουν;
ΥΓ Με έκανε να γελώσω το gif
Χαίρομαι που γέλασες 😊 απλώς μου κάνει εντύπωση που πήραν τα μυαλά της αέρα με το διορισμό στο δημόσιο. Όλοι αυτοί οι φίλοι και οι γνωστοί που αναφέρω το αντιμετωπίζουν στην καλύτερη ως μία δουλειά που έχει ασφάλεια και μια καλή προϋπηρεσία, αλλά επειδή ακριβώς θέλουν παραπάνω απ’ αυτό, φτιάχνουν βιογραφικό για ιδιωτικό τομέα, τα μπαγκάζια τους για εξωτερικό ή και τα δύο βασικά.
Διορισμός στο δημόσιο και κοινωνική άνοδος δεν πάνε στην ίδια πρόταση.
Εκτός αν διοριστείς Υπουργός!
Στο μυαλό της ναι. Πολλές οικογένειες των 90s ζούσαν με το όνειρο να διοριστούν οι ίδιοι στο δημόσιο και έχουν περάσει αυτή την νοοτροπία στα παιδιά τους
Το όνειρο το είχαν για την μονιμότητα και την οικονομική ασφάλεια. Αλλά όχι και κοινωνική άνοδο το δημόσιο…
Χαχαχα
Ειδικά ο διορισμός στο δημόσιο είναι για γέλια. Ένας μισθός, χωρίς δώρα, και σε κάποιες περιπτώσεις ειδικά στον τομέα υγείας υπό τελείως αντίξοες συνθήκες …
Έχετε δουλέψει στον ιδιωτικό τομέα; Δεν ρωτάω επιθετικά, αλλά πραγματικά έχω απορία γιατί μου φαίνεται ότι όσοι δουλεύουν στο δημόσιο δεν έχουν συναίσθηση γενικά τί παίζει στον ιδιωτικό τομέα.
Είναι από τα το πιο γνωστά δίπολα, δημόσιος – ιδιωτικός τομέας
Υπάρχουν πολλά άλλα
Όλοι θιγμένοι ,τα δικά μας δικά μας ,
τα δικά σας δικά μας
Ειρήνη ημίν
Για τον τομέα υγείας στην Ελλάδα αν είσαι γιατρός προφανώς ο ιδιωτικός τομέας είναι προτιμότερος, γι’ αυτό και κηρύσσονται τόσες προκηρύξεις άγονες στο Ε.Σ.Υ., για νοσηλευτές παίζει αναλόγως την ιδιωτική κλινική που θα είσαι, αλλά πάλι συγκριτικά θα έλεγα ιδιωτικός τομέας πλέον. Δεν αλλάζουν οι ώρες δουλειάς είτε είσαι σε ιδιωτικό είτε σε δημόσιο νοσοκομείο, έχει άλλες διαφορές. Δεν είναι όλες οι θέσεις εργασίας στο δημόσιο, διοικητικός υπάλληλος γραφείου σε ΔΕΚΟ, εφορία, υπουργείο ή δεν ξέρω κι γω πού, εξαρτάται και από τον κλάδο απασχόλησής σου 🫠
Στο δημόσιο πάντως είναι σίγουρο ότι πλούσιος ΔΕΝ θα είσαι. Στον ιδιωτικό τομέα έχεις πιθανότητες να έχεις έναν πολύ καλό μισθό σε κάποιες εταιρείες. Όχι ότι είναι το συνηθέστερο, αλλά τουλάχιστον υπάρχουν και τέτοιες περιπτώσεις.
Εννοείται έχω εργαστεί στον ιδιωτικό τομέα και φυσικά ψηφίζω δημόσιο για μένα ,για την ειδικότητα μου ,προσπαθώ μάλιστα σε όλους τους διαγωνισμους. Απλά όχι και να μεγαλοπιαστω αν διοριστω, ότι δηλαδή κάτι κατάφερα.
Ε μα κι εσύ έκανες ίδιο δώρο στην φτωχάντζα χωριάτα κουπμπάρα και στην πελούσια Κολωνακιώτισσα μαντάμ Σουσού φίλη; Jamais! Η φίλη σου πήγε στην πρωτεύουσα έγινε και δημόσια υπάλληλος και πήραν τα μυαλά της αέρα, μεγαλοπιάστηκε. Λες οτι ήταν από πριν έτσι, πήγε στην Αθήνα και απόγινε. Αν έχεις γνωρίσει ανθρώπους που προέρχονται από εύρωστες οικογένειες και “νεόπλουτους” θα καταλάβεις την διαφορά. Οι μεν έχουν συνηθίσει να ζουν έτσι και δεν σνομπάρουν ενώ οι δε είναι πιο σνομπ. Φυσικά εξαρτάται από τον άνθρωπο αυτό που λεω, δεν είναι καθόλου κανόνας, αλλά πολλές φορές άνθρωποι που προέρχονται από φτωχές οικογένειες κι… Διαβάστε περισσότερα »
Καλά, δημόσιο υπάλληλο που ζει στην Αθήνα δεν τον λες και νεόπλουτο. Μάλλον το νεόπτωχος ταιριάζει καλύτερα…
Δεν λέω οτι είναι νεόπλουτη απλά η νοοτροπία της μοιάζει με αυτή που έχουν οι νεόπολουτοι
Ακριβώς, μου θυμίζει και εμένα κάτι γνωστές η ιστορία της που δεν μπήκαν απαραίτητα στο δημόσιο, αλλού μπήκαν και αυτή τη στάση έχουν. Το καλύτερο που έχουν να κάνουν είναι να κρατήσουν απόσταση διότι η ιστορία με τέτοια άτομα συνήθως επαναλαμβάνεται, δεν αλλάζουν, εκτός αν φάνε καμία ανάποδη, αλλά αργεί και τα 35 είναι πολύ μικρή ηλικία ακόμη..
“σκέφτομαι τι λάθη να κάναμε εμείς Δεν μπορώ να βρω λάθη και το λέω σοβαρά. Λάθη έχω κάνει πολλά και θα κάνω αλλά απέναντι της ήμουν σπαθί και εγώ και η κουμπάρα. Στα 35 μας δεν είναι σοβαρές συμπεριφορές αυτές. Έτσι νιώθω.” Και πολύ καλά νιώθεις!!!!!! Όπως κ να έχει η κατάσταση, ότι δώρο κ να της έχετε πάρει, ακόμα κ καραμελιτσα από το περίπτερο να ήταν, αν ήταν φίλη σας θα το εκτιμούσε κ θα το κοιτούσε σαν να ήταν διαμάντι! Ή αν δεν ήταν απόλυτα του γούστου της, θα το άλλαζε με κάτι άλλο που θα της ταίριαζε… Διαβάστε περισσότερα »
Ακριβώς, στα 36 μου έχω δει και εγώ τέτοιες συμπεριφορές μόνο που έχω πάψει να αναρωτιέμαι και να ελπίζω. Διαγράφω άμεσα. Τώρα η γραφούσα καλά κάνει να καταλάβει ότι η εν λόγω κοπέλα δεν αξίζει. Ψωνιστηκε, όποιος κι αν είναι ο μισθός της. Μου έτυχαν και παρόμοια και κάπως διαφορετικά περιστατικά που δεν είχαν σχέση με δώρα ή υπήρξαν υποτιμητικές απέναντι σε σπουδές και δουλειά. Είχα φίλη που σπουδάσαμε μαζί στην ίδια πόλη και την έπιασα να με κακολογεί σε άλλες γνωστές μας. Με μείωνε, κάτι για τα πτυχία μου ότι είναι σεμινάρια, κάτι για το απολυτήριο λυκείου που δεν… Διαβάστε περισσότερα »
Μα κ σεμινάρια να είναι τα πτυχία σου, τι την νοιάζει τι κάνεις εσύ? Όσοι ασχολούνται με το να μειώσουν τους άλλους το κάνουν γιατί οι ίδιοι αισθάνονται στον πάτο, κ θεωρουν οτι ο μονος τρόπος για να ανέβουν είναι να υποβαθμισουν τους γύρω τους, μπας κ φανούν οι ίδιοι πιο πάνω. Κ όχι να παλέψουν στη ζωή τους για να ανέβουν κ να φτάσουν τους άλλους. Κάποτε μου είχε πει μια συνάδελφος ότι ο χορτασμενος άνθρωπος δεν θα περιφανευτει ποτε στους άλλους. Αν είναι όντως χορτασμενος θα χαίρεται με αυτά που έχει κ δεν θα χρειάζεται από τους άλλους… Διαβάστε περισσότερα »
Η αυταξία είναι απαραίτητη σε όλους κι όχι μόνο στους χορτασμένους
Προηγείται η αυτογνωσία
Ε αν δεν μας πεις τιμούλες και τι φορέσατε πως θα βγάλουμε συμπέρασμα αν είστε όντως φτωχάντζες; 😂
Υπάρχει κόσμος και κοσμάκις…
Αυτή δηλαδή τι δώρα σας έκανε? Κασκολ ερμες παραγγελια απο το Παρισι? Οχι οτι αν ηταν τέτοια η περιπτωση θα είχε δικαιολογία για τη συμεριφορά της.
Κλασική περίπτωση χωριατας που μεγαλοπιάνεται. Υπάρχουν γύρω μας δυστυχώς, και μόλις μου θυμισες παρόμοια περίπτωση από το συγγενικό περιβάλλον, άντρας αυτή τη φορά, που όταν του στέλναμε φωτογραφίες από διάφορα μέρη, αντί να κοιτάει το μέρος, κοιτούσε τι ρούχα φορούσε ο καθένας κι έκανε αρνητικά σχόλια, γιατί εκείνος θεωρούσε ότι ακόμα και για πεζοπορία να πας, πρέπει να βάλεις τα καλά σου. Πόσο μάλλον σε Ευρωπαϊκές πρωτεύουσες! Ενώ βλέπεις π.χ βορειοευρωπαιους με μεγαλύτερη οικονομική άνεση από εμάς, να βάζουν φόρμες και πολύ απλά ρούχα και να μην τους καίγεται καρφί. Στον συγκεκριμένο απλούστατα δεν ξαναστειλα φωτογραφίες. Και η φίλη σου… Διαβάστε περισσότερα »
Εσείς δεν κάνατε κάπου λάθος. Τώρα,ποιο είναι το πρόβλημα της, εάν θελει ,ας το πει. Όμως δεν μας αναφέρεις τι είδους δώρα σας έκανε εκείνη ? Μήπως δεν μπορούσε να τα ανταποδώσει τα δικά σας και της βγήκε να τα υποτιμά ? Δεχόμαστε τις παραξενιές των φίλων,αλλά μέχρι ένα όριο. Εδώ δεν είναι μια παραξενια,μας αναφέρεις κακοήθεις αντιδράσεις. Όταν με το καλό πάτε για καφέ (όχι όλες μαζί,η καθεμία χωριστά ,να τη ρωτήσετε το συμβαίνει και να δείτε αν θα πει τα ίδια και στις δύο.. Μπορεί να μην είναι το καλύτερο πράγμα το να την παγιδευσετε ,αλλά προσωπικά θα… Διαβάστε περισσότερα »