Λατρεύω τα παιδιά αλλά δεν νομίζω ότι θέλω πλέον να κάνω!
Από μικρή θυμάμαι τον εαυτό μου να θέλει να κάνει παιδιά, οικογένεια.
Φτάνοντας τα 40 και βλέποντας πολλές και πολλούς από τον κύκλο μου που έχουν παιδιά, από βρέφη μέχρι και εφηβάκια, παρακολουθώντας τον τρόπο ζωής τους και πόσο αυτός έχει αλλάξει, τα άγχη, τους φόβους, τις άπειρες ώρες σε δραστηριότητες, παιδικά πάρτι κλπ, το ότι όλοι αυτοί οι άνθρωποι πριν γίνουν γονείς είχαν και άλλα ενδιαφέροντα, ενώ τώρα μιλάνε αποκλειστικά και μόνο για τα παιδιά τους, λες και μόνο αυτό τους προσδιορίζει πλέον σαν ανθρώπινα όντα (!) περισσότερο με κάνουν να θέλω να πάρω σκύλο (που επίσης πάντα ήθελα) παρά να κάνω παιδιά.
Λατρεύω και ασχολούμαι πάρα πολύ με τα ανίψια, βαφτιστήρια μου, παιδιά φίλων και γνωστών γιατί πραγματικά μου αρέσει. Όμως νομίζω μου αρέσει περισσότερο μετά από αυτή την ενασχόληση να γυρίζω σπίτι και να περνάω χρόνο με τον σύντροφό μου, τις φίλες μου ακόμα και μόνη μου μερικές φορές.
Δεν ξέρω πώς άλλαξα έτσι…μάλλον μεγάλωσα και συνειδητοποίησα την πραγματική ευθύνη του να φέρνεις ένα παιδί στον κόσμο και ότι ίσως τελικά δεν είναι ο προορισμός όλων των ανθρώπων αυτός και σίγουρα δεν είναι ο τρόπος για να είναι κάποιος ευτυχισμένος και ολοκληρωμένος.
ΑΠΟ ΤHΝ – Ζωζώ
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Ρε παιδια, δεν ειναι υποχρεωτικο να κανει καποι@ παιδι ή παιδια. Οπως δεν ειναι υποχρεωτικο να εχεις σκυλο/γατα/καναρινι. Τι ειναι, βουλιτσα στο βιογραφικο; Και γιατι απολογεισαι που δεν θες να κανεις παιδια; Σε ποιον απολογεισαι; Δεν θες, προτιμας αλλα πραγματα, δεν σου αρεσει ολο αυτο; Μην το κανεις.
Μακάρι όλοι οι υποψήφιοι γονείς να σκέφτονταν σαν εσένα. Έχεις ζυγίσει τα πράγματα και βλέπεις ότι δεν αντέχεις έναν τέτοιο τρόπο ζωής και καλά κάνεις. Οι σωστοί και λογικοί άνθρωποι το σκέφτονται πολύ καλά πριν κάνουν παιδιά. Οι παράλογοι απλά θέλουν να μεταβιβάσουν το dna τους (aka κάτι πρέπει να μείνει από μενα σε αυτόν τον κόσμο), να ικανοποιήσουν τους γονείς τους (aka μια χαρά έχουν οι καημένοι οι “γέροι”, γιατί να τους το στερήσω που θέλουν εγγόνια πριν να κλείσουν τα μάτια τους), ή ακόμα καλύτερα να χρησιμοποιούν τα παιδιά ως άλλοθι για τις αποτυχίες τους (aka έκανα παιδιά… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνώ και επαυξάνω. Βαρέθηκα να αντιμετωπίζονται οι άνθρωποι ανευ παιδιών ως ανώριμοι τεμπέληδες ενώ οι γονείς παράμελημένων και εν γενεί κακό μεγαλωμένων παιδιών ως άνθρωποι που προσφέρουν στην ανθρωπότητα. Έλεος .
Έχω σοβαροτατο αυτοάνοσο νόσημα που το κληρονόμησα απο τη ναρκισσιστική μητερα μου που έκανε παιδί ως μέσο κοινωνικής καταξίωσης και χωρις να σκέφτεται τις μακροχρόνιες συνέπειες των πράξεων της γενικα. Δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να κάνω παιδί και να φορτώσω το αυτοάνοσο σε κάποιον άλλο ή τη φροντίδα ενός γονέα με αυτοάνοσο, ειδικά όταν δεν εχω τα χρήματα για να εξασφαλίσω ότι το παιδί θα εχει ενα κεραμίδι πάνω απ το κεφάλι του. Δεν ισχύει το ότι όσες δεν έχουμε παιδιά είμαστε είτε μεγαιρες που τα μισούμε ή η θηλυκή έκδοση του Πήτερ Παν που αρνείται να μεγαλώσει. Σε… Διαβάστε περισσότερα »
Μερικές φορές αν αναβάλλεις κάτι σημαντικό για αργότερα, είναι πολύ πιθανό να μην το κάνεις ποτέ. Στα 40 σου είναι πολύ λογικό να σκέφτεσαι έτσι. Νέα είσαι ακόμα βέβαια, αλλά το μεγάλωμα των παιδιών απαιτεί τεράστια αποθέματα ενέργειας και αφιέρωσης, ειδικά αν δεν υπάρχει μεγάλη βοήθεια από τους γύρω, και τα 40 είναι μια ηλικία που οι δυνάμεις για κάτι τέτοιο πέφτουν. Το βλέπω και στον εαυτό μου τι δυνάμεις είχα στα 20 και πως βαραινω με το πέρασμα του χρόνου. Εκτός κι αν έχεις τα μέσα και ειδικά την οικονομική δύναμη. Για παράδειγμα, και η Ανίτα Πάνια έγινε μητέρα… Διαβάστε περισσότερα »
Πολύ σωστή τοποθέτηση. Εμενα η κόρη μου κοντεύει 2 και το καλοκαίρι πηγαμε πρώτη φορά διακοπές και περάσαμε ωραία. Και φάγαμε και μοχιτο ήπιαμε. Κουραστηκαμε λίγο παραπάνω δεν λέω. Όμως το βράδυ που κοιμομασταν και οι 3 μαζι αξιζε η καθε κούραση.αν δεν θέλει η γραφουσα πολύ καλα θα κάνει να μη κάνει. Απλα μην επηρεάζεται με τη ζωή άλλων
Ειναι οκ η επιλογη σου.Δεν είναι όλοι για όλα. Να ακολουθήσεις το τι θες (ή μάλλον το τι δεν θες).
Σε ξαφνιάζει το συμπερασμα και η επιλογή σου γιατί ζεις σε μια κοινωνία που μέχρι τώρα (ιδιαίτερα για την γυναικα) ήταν ντροπή να μην κάνεις παιδιά, ένδειξη ότι “δεν έχει πάει η ζωή παρακάτω”, ότι “δεν έχεις προχωρησει”. Ωραίοτατες μπούρδες.
Με θύματα βεβαια και τα ίδια τα παιδιά.
Αυτοί ακριβώς οι άνθρωποι, που νιωθουν βαριά την ευθύνη του παιδιού, αυτοι είναι οι πλέον καταλληλοι να κάνουν παιδιά.
Συμφωνώ μαζί σου, η μητρότητα είναι επιλογή και δεν σημαίνει απαραίτητα και για όλους ολοκλήρωση και ευτυχία. Όμως δεν σημαίνει και ότι όλοι οι γονείς παύουν να έχουν και προσωπική ζωή επειδή απέκτησαν παιδιά ή μονοπωλούν τις συζητήσεις με αυτά. Ο καθένας επιλέγει μόνος του πώς θα διαβεί αυτό το ταξίδι. Θα σου πρότεινα λοιπον να εστιάσεις σε αυτό που θες εσύ και όχι στις ζωές των άλλων για να πάρεις αυτή την σημαντική απόφαση.
”Όμως δεν σημαίνει και ότι όλοι οι γονείς παύουν να έχουν και προσωπική ζωή επειδή απέκτησαν παιδιά ή μονοπωλούν τις συζητήσεις με αυτά.” Χαίρομαι που κάποιος το είπε!! Πριν κάνω παιδί η κοινωνία ”απαιτούσε να απολογηθώ” για την ατεκνία μου , τώρα ώρες ώρες νιώθω πως πρέπει να απολογηθώ για την επιλογή να γίνω γονέας. Εν έτη 2023 είναι μύθος αυτό που επισημαίνει η γραφούσα ” μόνο αυτό τους προσδιορίζει πλέον σαν ανθρώπινα όντα (!)”. Δεν θες να κάνεις παιδί και καλά κάνεις, είναι συνειδητή απόφαση και μακάρι να είχαν όλοι την ίδια νηφαλιότητα αυτής της απόφασης. Όμως, εμείς που… Διαβάστε περισσότερα »
Εάν πραγματικά ονειρευοσουν να κάνεις παιδιά και τα λατρευες, όλα αυτά που περιγράφεις δεν θα σου φαίνονταν αγγαρεία. Όσοι αποκτούν παιδιά γιατί έχουν πραγματικά αυτή την επιθυμία, αντλούν απίστευτη χαρά από τη διοργάνωση ενός παιδικού πάρτι και στις δραστηριότητες παρατηρούν με έκσταση πως ένα μικρό ανθρωπάκι μεταμορφώνεται σταδιακά σε κορυφαίο αθλητή ή εμπνευσμένο καλλιτέχνη. Κατά πάσα πιθανότητα δεν το ήθελες ποτέ. Νόμιζες ότι το ήθελες γιατί έτσι μας έχουν προγραμματίσει, να θέλουμε. Μεγαλώνοντας όμως έρχεσαι πιο κοντά με αυτό που είσαι πραγματικά. Και να είσαι περήφανη για τον εαυτό σου! Είναι μια χαρά να μην θέλεις παιδιά, να μην σε… Διαβάστε περισσότερα »
Μην αγχώνεσαι καθολου, πολλα πραγνατα αλλαζουν στη διαρκεια της ζωης μας, επιθυμιες, νοοτροπιες, τροπος ζωης, φιλοδοξιες, ονειρα και λογικο ειναι, εξελισσομαστε. Παραλογο ειναι δηλαδη να αγαπας τα παιδια, αλλα να μη θες δικα σου; Απενοχοποιησου και απολαυσε τη ζωη που διαλεξες!
Μακάρι όλοι οι γονείς να σκέφτονταν σαν εσενα. Εισαι πολύ υπεύθυνο άτομο. Το μεγάλωμα του παιδιού ειναι μεγάλη ευθύνη και εννοείται στερείσαι πολλά πράγματα.αν εισαι σίγουρη οκ προχώρα και ζησε τη ζωή σου όπως ποθείς. Αν παλι δεν εισαι θα σου έλεγα σκέψου το καλα γιατί μετα τα 2 χρόνια με λίγο πρόγραμμα ολα μπορούν να συνδιαστουν και οι βόλτες και τα ταξίδια. Απλα στο πίσω μέρος του μυαλού σου κράτησε το