Αγαπητή Ρένα και αναγνώστριες/αναγνώστες, ήρθε η στιγμή να γράψω κι εγώ την ιστορία μου και να ακούσω τις απόψεις σας…
Είμαι 40 χρονών, μητέρα και διαζευγμένη εδώ και 2 χρόνια. Ο πατέρας δεν συμμετέχει σε τίποτα, ζει μακριά, δεν συνεισφέρει οικονομικά, είναι άνεργος μόνιμα και δεν υπάρχει γενικώς σαν παρουσία, παρά σπάνια.
Πριν 1 χρόνο γνώρισα κάποιον με τον οποίο είχαμε ως κοινό παρονομαστή έναν αποτυχημένο γάμο (και ο ίδιος είναι μπαμπάς), ερωτευτήκαμε, το ζήσαμε διακριτικά καθώς χρειαζόμουν και χρειάζομαι χρόνο προτού προχωρήσω σε δηλώσεις ή σε επισημοποιήσεις.
Πρόκειται για έναν άνθρωπο ευγενικό, δοτικό και ευαίσθητο που όμως οι επιλογές του στο εργασιακό κομμάτι είναι η μια χειρότερη από την άλλη, έχει τύχει να μείνει για μεγάλα διαστήματα άνεργος χωρίς χρήματα, να τον έχω βοηθήσει οικονομικά, να του έχω πληρώσει ενοίκια, να τον έχω μέχρι και φιλοξενήσει (το παιδί μου δεν έμαθε ποτέ ότι είμαστε ζευγάρι, τον γνώρισε σαν φίλο μας και του έχει τεράστια αδυναμία). Εγκατέλειψε αρκετές δουλειές (εργασιακές συνθήκες κακές, οκ) χωρίς πρώτα να έχει εξασφαλίσει κάτι άλλο στον ένα χρόνο που είμαστε μαζί.
Φτάνοντας στο σήμερα, μόλις άφησε μια ακόμα δουλειά. Γνωρίζει ότι μεγαλώνω μόνη μου την κόρη μου χωρίς καμια οικονομική βοήθεια από πουθενά, μοχθώ για την κάθε ημέρα ώστε να προσφέρω ό,τι καλύτερο μπορώ σε επίπεδο δραστηριοτήτων, ξένων γλωσσών και όλα τα παρελκόμενα. Εκείνος επισης δεν έχει οικογένεια ή καποιον άλλον να τον στηρίξει πέρα από μένα.
Κουράστηκα!!! Δεν μπορώ να συντηρώ το παιδί μου, τον εαυτό μου, ένα σπίτι κι έναν ακόμα ενήλικα! Αισθάνομαι πλέον ότι θεωρεί δεδομένο πως ό,τι κι αν συμβεί στις δουλειές του, θα είμαι πάντα εκεί να τον στηρίξω με όλους τους τρόπους. Έχουμε κάνει πολλές φορές αυτή τη συζήτηση, του έχω εξηγήσει ότι δεν γίνεται να φεύγει έτσι από δουλειές, αλλά δεν θα καθίσω και να αναλύσω περαιτέρω σε έναν ενήλικο άνθρωπο κοντά στην ηλικία μου, πόσο σημαντικό είναι να μένει έστω και σε ένα κακό εργασιακό περιβάλλον μέχρι να βρει κάτι αξιόλογο, καθώς είναι ο μόνος τρόπος να μην ξεμένει οικονομικά.
Ώσπου σήμερα, μόλις μου ανακοίνωσε ότι ενημέρωσε στη δουλειά του ότι φεύγει, ξέσπασα. Του είπα ότι τελείωσε ότι δεν αντέχω άλλο. Κουράστηκα με τα τόσα προβλήματα, σαν να μη φτάνουν τα δικά μου! Κουράστηκα να ακούω για το τάδε και το δείνα αφεντικό, για την αξιοπρέπεια του που θίγεται συνεχώς, για το αν μπορώ να του δανείσω και σήμερα 30 ευρώ γιατί πάλι ξέμεινε, για το αν μπορώ να τον φιλοξενήσω! Κάπου φτάνει!
Έφτασα στο σημείο να μη με νοιάζει κι αν θα μείνει στον δρόμο. Πήρε τη ζωή του όπως την πήρε, πόσα λάθη πια; Κάποτε δεν θα έπρεπε να μάθει από όλα αυτά;
Πείτε μου σας παρακαλώ, πόσο κορόιδο πιάστηκα; Ρητορικό το ερώτημα.
Οσες φορές είχε χρήματα, δεν λέω, και το ψυγείο μου μού γέμισε, και προσπάθησε γενικά να κάνει ό,τι μπορεί για να δείξει ευγνωμοσύνη. Όμως μιλάμε για 2-3 φορές σε ένα χρόνο.
Δεν ξέρω, τελικά, τι αποζητώ με αυτό το γράμμα… Ισως να δω το κείμενό μου γραμμένο και να βγει από μέσα μου αυτή η αγανάκτηση που νιώθω εδώ και καιρό και δεν ξέρω σε ποιον και πώς να μιλήσω για όλα αυτά.
Σας ευχαριστώ ολόθερμα για την ανάγνωση.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Danceuse
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Δεν θεωρώ τυχαίο το γεγονός ότι από τον έναν άνεργο έπεσες στον άλλον άνεργο και τεμπέλη. Η ίδια η συμπεριφορά μας πολλές φορές προσελκύει ένα συγκεκριμένο είδος αντρών. Εσύ προφανώς τους κακομαθαίνεις, τους προσφέρεις πολλά, κι αυτοί επαναπαυονται. Όλες οι δουλειές έχουν τις δυσκολίες τους, σε όλες τις δουλειές αντέχουμε τα καπρίτσια των αφεντικών, δεν είναι δικαιολογία. Άλλο το να φεύγεις από μια δουλειά που δεν σου κάνει, κι άλλο να το κάνεις τρόπο ζωής. Ο τύπος σε εκμεταλλεύεται. Αν δεν είχε στήριγμα τι θα έκανε, θα συνέχιζε να αλλάζει τις δουλειές σαν τα πουκάμισα; Από τέτοιους κακομαθημένους μπέμπηδες δεν… Διαβάστε περισσότερα »
👏👏👏
Ακριβώς.. Συμφωνώ. Με πρόλαβες και για τον άνεργο πρώην και τον νυν.
Ο πρώην θα έπρεπε να δίνει διατροφή. Έχει χωρίσει και μια ξαδέρφη μου και λόγω αξιοπρέπειας λέει δεν του ζητάει τίποτα. Συγγνώμη, δικά του παιδιά είναι! Μην κάθεστε αμέτοχες. Βρίσκουν την ευκολία να πετάνε παιδιά.
Εδώ οι πελούσιες ζητούν διατροφή. Νομιζβ μια πολιτικός πρόσφατα.
Γιατί να μη ζητήσουν αν έχουν την επιμέλεια των παιδιών? Δεν τα έκαναν μόνες τους. Η διατροφή δε δίνεται για τη μαμά. Δίνεται για τα παιδιά. Και η σωστή έκφραση είναι “δίνουν διατροφή στα παιδιά τους” όχι στη πρώην. Κακώς έχει επικρατήσει ότι δίνουν διατροφή στη πρώην. Όσα και να βγάζει αυτη. Αλλιώς ας κρατήσουν την επιμέλεια να πληρώνει διατροφή η μαμά . Τους συμφέρει καλύτερα? Γιατί δεν το κάνουν …άραγε?
“Γιατί να μη ζητήσουν αν έχουν την επιμέλεια των παιδιών?”
Είπα εγώ να μην ζητήσουν??
Δεν πάμε καλα.
Μην αρπάζεις έτσι αμέσως. Είναι ένας συνηθισμένος τρόπος κουβέντας αυτός.
-Εδώ ζητάνε οι πελούσιες διατροφή.
– Και γιατί να μη ζητήσουν? Μόνες τα έκαναν?.
Δε σου την ειπα. Το επισήμανα γιατί γίνεται συνήθως παρανόηση ότι το να απαιτείς τα αυτονόητα θεωρείται ζητιανιά.
Δες και παρακάτω ….η άλλη θεωρεί ότι οι μανάδες ζητάνε για να στέλνουν τα παιδιά στα ιδιωτικά. Πού κι αυτό ακόμα δε το θεωρώ λάθος αν το παιδί πήγαινε σε ιδιωτικό πριν το διαζύγιο.
Ενταξει. Οπως και να εχει καθόλου παραλογο δεν είναι να διεκδικεί επίλέον χρηματα η σύζυγος για την ιδιωτική εκπαιδευση. Ειτε ειναι ιδιωτικό σχολείο ειτε ξενες γλωσσες/ φροντιστηρια Μ.Ε.κτλ
Δεν είναι αποδεκτό λογω του διαζυγιου να πεφτει το βιοτικο επιπεδο των ανηλίκων που δεν φταινε και σε τιποτα.
Είναι μεσα στο πλαισιο των οικονομικών υποχρεώσεων ενος πατέρα πόσο μαλλον όταν βγάζει και περισσότερα να προσφέρει για τα παιδιά του αναλόγως.
Αρκετοί το θέλουν .Τα δικαστήρια δεν τα δίνουν.
Τώρα με τη συνεπιμέλεια προκύπτουν αρκετά…
Για να μη τα δίνουν τα δικαστήρια …κάποιο λόγο θα έχουν. Το ” αρκετοί τα θέλουν” δε μου λέει τίποτα απόλυτως. Τα στατιστικά μιλούν μόνα τους. Δεν εξετάζουμε τις εξαιρέσεις. Είναι αυτές που επιβεβαιώνουν τον κανόνα. Όσο για τη συνεπιμελεια , κρατώ μικρό καλάθι. Αν αυτή προκύπτει από αγνό ενδιαφέρον και με διάθεση συνεργασίας …πάει καλά. Επειδή όμως έχω δει και περιπτώσεις όπου ο πατέρας διεκδικει συνεπιμελεια , παρκάρει τα παιδιά στη μαμά του και ασκεί διαφορά κουλά βέτο όπως ” εγώ όταν είναι η σειρά μου διαφωνώ με την αγορά δώρου για το παιδικό πάρτυ του φίλου , οπότε… Διαβάστε περισσότερα »
Δυστυχώς τα παιδιά, σε ένα διαζύγιο,είναι τα μεγαλύτερα θύματα,γίνονται μπαλάκι με τις γνωστές συνέπειες.
Βέβαια ,υπάρχουν χώρες ,όπως οι Σκανδιναβικές, που λειτουργεί η συνεπιμέλεια, δύο σπίτια, μισές ημέρες της εβδομάδας.(πολλές προϋποθέσεις βέβαια ,να κατοικούν κοντά οι δύο γονείς…)
Σε αυτή την περίπτωση δεν έχει όμως ιδιωτικά…(αν δεν το αντέχει η τσέπη… )
Εμένα θα μου πεις? Παιδί χωρισμένων γονιών είμαι. Ξέρεις τι σημαίνει να είσαι άριστη μαθήτρια του 19.5 ( σε δημόσιο σχολείο) και ο πατέρας σου ενώ μένει στο πατρικό του να σου λέει δεν έχω για φροντιστήριο σχεδίου όταν του λες ότι θες να δώσεις αρχιτεκτονική? Να σου σμπαραλιαζει τα όνειρα γιατί δεν θέλει να δώσει παραπάνω από αυτά που όρισε το δικαστήριο? Να πουλάει η μάνα σου τα κοσμήματα της για να πληρώσει δίδακτρα φροντιστηρίου και να μη θες να την επιβαρύνεις με επιπλέον δίδακτρα όταν το ψυγείο δεν έχει ούτε τα απαραίτητα? Άσε…. Που λεφτά για ιδιωτικά. Εδώ… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτό μου ‘κανε κι εμένα εντύπωση. Αφού στην αρχή μπερδεύτηκα, νόμιζα ότι θα έγραφε πως συντηρεί τον πρώην άντρα της, εφόσον με εκείνον ξεκινάει το κείμενο. Δηλαδή ο άνθρωπος με τον οποίο έχει παιδί δε συμμετέχει στην ανατροφή της καθόλου, αλλά τελικά η προσωπική ιστορία είχε να κάνει με έναν αναξιοπρεπή σύντροφο με τον οποίο και τα έσπασε?
Ξεκίνα ψυχοθεραπεία.
Έπεσες στον ίδιο άντρα πρακτικα. Άνεργο και κηφηνα.
Αυτο είναι μοτιβο. Αν δεν το σπάσεις με θεραπεία, μάντεψε τι είδους θα είναι και ο επόμενος…
Όλοι κάποια στιγμή κάναμε θυσίες και υπερβάσεις για κάποιον σύντροφό μας, μην αυτομαστιγώνεσαι. Σημασία έχει ότι κατάλαβες ότι έχει βολευτεί οικονομικά μ εσένα (χωρίς να αναιρεί ότι σε αγαπάει κλπ έτσι;) και μπράβο σου, έθεσες τα όριά σου, ελπίζω να κρατήσεις αυτή τη στάση και στη συνέχεια. Είναι ακριβώς όπως τα λες “κάποτε θα πρέπει να μάθει απ’ όλα αυτά”. Είχα σχέση μ έναν τέτοιο άνθρωπο και διαπίστωσα ότι όσο υπάρχει κάποιος να τους θρέφει πάντα θα είναι χαλαροί με τα λεφτά, πάντα θα αλλάζουν δουλειές για πλάκα, πάντα θα βασίζονται σε ξένα πορτοφόλια, ποτέ δεν θα μάθουν όμως από… Διαβάστε περισσότερα »
Δύο στη σειρά..
Εύχομαι να διαβάσεις ξανά και ξανά το κείμενο σου και να πάρεις τη σωστή απόφαση.
Καταλαβαίνεις και η ίδια ότι δεν μπορείς να συνεχίσεις έτσι. Δεν μπορείς να σηκώνεις το βάρος των επιλογών του συντρόφου σου.
Δλδ αν δεν σε είχε γνωρίσει, πώς θα ζούσε; Δεν θα συμβιβαζόταν;; Έστω μέχρι να βρει κάτι άλλο; Δεν λέω ότι είναι κακός, αλλά για φυγοπονος μου κάνει….
Τους ζουν οι γονείς τους καλέ, μέχρι να τους φορτωθεί κάποι@ σύντροφος!
Ισχύει!
Αχ αν και τεμπέλα η ίδια, πραγματικά δεν υπάρχει χειροτερο ελάττωμα απο την τεμπελιά.Υπάρχει ομως φάρμακο κατά της τεμπελιάς: η πληρης αφραγκία, εκει αναγκάζεται και ο μεγαλύτερος τεμπελχανάς να ξυπνήσει το πρωί να παει να δουλέψει. Όσο όμως υπαρχουν γονείς/ γκόμενοι/ φίλοι που δανείζουν και ξελασπώνουν τους τεμπέληδες, ο τεμπέλης τεμπέλης θα παραμείνει. Κακό τους κάνετε να το ξέρετε γι’αυτο και δεν πρεπε να παραπονιέστε, έχετε βάλει κι εσεις το χέρι σας σε κάτι τοσο εξωφρενικό.
θέλεις να τα φτιάξουμε; έχω κι εγώ κάτι βλαμμένα αφεντικά κατά καιρούς…
Φιλη, πηρες σωστη αποφαση. Ανακτησε τις δυναμεις σου, κοιτα τον εαυτο σου κ το παιδι σου κ φυγε μακρια απο αυτον τον ανθρωπο. Κ κανε ενα δωρο στον εαυτο σου, ψαξε με εναν ψυχολογο γιατι το μοτιβο επαναλαμβανεται, οπως ειπαν κ αλλες αναγνωστριες. Καλες γιορτες!
Φίλη μην μπλέκεις διαρκώς με άντρες που ψάχνουν για σωτήρα ή θύμα. Οι προηγούμενες σου σχέσεις πως ήταν; Πριν από τον πρώτο άνεργο πρώην που αναφέρεις. Είχες κι άλλον άνεργο πρώην που ήθελε ντάντεμα; Τότε φίλη πρέπει να ανακτήσεις τη χαμένη σου αυτοεκτίμηση. Αναφέρεις ήδη δύο άνεργους πρώην. Πώς έγινε αυτό; Με ποια κριτήρια επιλέγεις τους άντρες; Ε όχι δα που σε εκτιμά που γέμισε 2-3 φορές το ψυγείο τρόφιμα. Όπλο χειραγώγησης είναι. Το συζητήσατε και για να μην χάσει τη δούλα για όλες τις δουλειές σου ρίχνει στάχτη στα μάτια. Βίωσες έναν άσχημο χωρισμό που σε καταρράκωσε και πέφτεις… Διαβάστε περισσότερα »
Αποζητάς ,φίλη ,να δεις ότι ένα μοτίβο σχέσεων με λάθος συντρόφους επαναλαμβάνεται.
Εσύ γνωρίζεις τους λόγους κι εσύ μόνο μπορείς να το διορθώσεις ,αν θελήσεις…
Δεν θέλω να σχολιάσω αυτά που πραγματικά θέλω να πω γιατί θα ξεφύγω.Να κάνεις θεραπεία να ανακτήσεις την χαμηλή σου αυτοεκτίμηση