Αγαπητό παρεάκι,
Tο θέμα μου ίσως να είναι λίγο χαζό, αλλά προσπαθώ να το δουλέψω καιρό τώρα και άκρη δεν βρίσκω. Έχω αγανακτήσει με το πόσο δεν μπορώ να αποταμιεύσω. Θυμώνω με εμένα.
Όντας με την δική μου επιχείρηση, έχω ένα α εισόδημα, όχι κάτι τρομερό (της τάξεως των περίπου 800 ευρώ το μήνα), πέρσυ είχα καταφέρει να μαζέψω χρήματα στην άκρη, ωστόσο, κόβοντας όλα τα πράγματα που θα μπορούσα να κάνω για τον εαυτό μου και ελαχιστοποιώντας στο μέγιστο τα γενικότερα έξοδά μου.
Φέτος, αποφάσισα ότι θέλω να επενδύσω στον εαυτό μου με κάποιες δραστηριότητες και χαρίζοντας στον εαυτό μου κανένα δωράκι, καμιά κρέμα ή ρούχο, όχι καμιά τρομερή σπατάλη. Το αποτέλεσμα; έχω γυρίσει πάλι στο μηδέν. Και ακόμα κι αν και υπάρχει μία πολύ μικρή άνοδος στο μηνιαίο μου εισόδημα, είναι σαν να μην συμβαίνει, λόγω των εξόδων που έχω προσθέσει στο καρνέ.
Έχω μεγάλη απορία και θα ήθελα την γνώμη ατόμων μεγαλύτερα ηλικιακά από εμένα (είμαι 29).
Έτσι είναι η ζωή; Προφανώς, δεν περιμένω να καταλήξω με 50.000 ευρώ στην άκρη σε ένα μήνα, αλλά γίνεται να ζεις μία ζωή, που συνέχεια το υπόλοιπο που έχεις στην άκρη είναι 500 ευρώ; να ανησυχείς μην τυχόν και βγάλει βλάβη το αμάξι ή κάποιο θέμα υγείας ή τέλοςπάντων κάτι απρόσμενο που να απαιτεί γρήγορα χρήματα;
Δηλάδη, κάθε φορά που θα χαίρεσαι λίγο τη ζωή σου θα μένεις ταπί και όταν γίνεσαι σπάγγος θα αποταμιεύεις; θεωρώντας πάντα, ότι μιλάμε για ένα νορμάλ μηνιαίο εισόδημα. Και δηλαδή, αν κάνεις και παιδιά μελλοντικά, τι γίνεται; εγκλωβίζεσαι σε μία 18ετή κατάσταση χρέους;
Δεν ξέρω, προσωπικά, δεν περίμενα να μεγαλώσω και να γίνω οι επιχειρηματίες που βλέπουμε στις ταινίες, αλλά γίνεται να ζεις σαν απλά να επιβιώνεις;
ΑΠΟ ΤΗΝ – ταπί και χαρούμενη ή φραγκάτη και στερημένη
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Αυτό το λέμε Καπιταλισμό.
Και τον έχουμε σβερκωθεί για τα καλά.
Σε νιώθω.
Και μάλιστα νεοφιλελεύθερο καπιταλισμό που ωθεί τις ανισότητες στα άκρα και διαλύει το κοινωνικό κράτος.
Την ίδια στιγμή, ορισμένοι δισεκατομμυριούχοι αναζητούν ευφάνταστους τρόπους για να ξοδέψουν τα δισεκατομμύριά τους.
το χειροτερο ειναι να βρεθεις στο ιδιο μερος με ατομα που εχουν πλουτο και καριερες λογω οικογενειας, δηλαδη βρηκαν ετοιμα πολλα λεφτά και δουλειες τα οποια δε δημιουργησαν οι ιδιοι και να κατακρίνουν το κοινωνικο κρατος που τους τρωει τα λεφτα, και να αναρωτιουνται γιατι ολοι θελουν να μπουν στο δημοσιο ( απο το οποιο εκλεβαν χρονια με τις γνωστες τακτικες μιζας και φοροδιαφυγης) . Οχι φυσικα οτι δε ζηλευω αυτήν την ευκολια, μακαρι να ειχα λεφτα η ετοιμη καριερα, αλλα με εξοργισε να ακουω ατομα τελειως αποκομμένα απο την πραγματικότητα να θεωρούν τους εαυτους τους τοοοσο ικανους για τα… Διαβάστε περισσότερα »
Αν κατάλαβα καλά, βγάζεις 800 ευρώ τον μήνα, χονδρικά. Το ποσό αυτό είναι ευετελές, δεν δύναται να ζήσει κάποιος με 800 ευρώ, ακόμα και αν δεν βρίσκεται σε ενοίκιο, μηδαμινό κι ωστόσο οι περισσότερες οικογένειας αναγκάζονται να τα βγάζουν πέρα. Δυστυχώς η ακρίβεια έχει φτάσει στα ύψη και οι μισθοί δεν σημειώνουν ιδιαίτερη άνοδο. Αυξήθηκε, υποτίθεται ελάχιστα, ο βασικός μισθός, ενώ παράλληλα αυξήθηκαν και τα εισιτήρια στα υπεραστικά λεωφορείο, για παράδειγμα. Δηλαδή, μία η άλλη. Τί επιχείρηση έχεις; Εφόσον λείπουν χρήματα, δεν μπορείς και να επενδύσεις κάπως σε αυτήν. Εάν βγάζεις μόνο τον βασικό μισθό, δε συμφέρει να δουλεύεις κάπου… Διαβάστε περισσότερα »
Κι εγω στα 31, υπάλληλος με γυρω στα 800 τα τελευταία 2 χρονια, να μη μιλησω για πιο πριν…και ειμαι σε παρόμοια κατάσταση. Μια κρεμα κι εναν ορο για το πρόσωπο συνολο 30€+ και το σκέφτομαι μηπως τα παρω τον αλλο μηνα που ισως εχω λιγοτερα εξοδα, γιατι προτιμώ να βγω 2 βράδια εξω μ αυτα τα λεφτα. Κι αν μεινουν κατι ψιλά για αποταμίευση καποια υποχρέωση θα τύχει (ασφαλεια, service αμαξιού, επίσκεψη σε γιατρό, γαμοι, βαφτισεις, γενέθλια) και μερος της αποταμίευσης θα φαγωθεί. Κι αντε παλι να ξαναμαζεψεις. Ειναι ψυχοφθόρο και πολλες φορες μου χαλάει τη διαθεση. Και δεν… Διαβάστε περισσότερα »
Αφού καταφέρνει με 800 ευρώ το μήνα και ενοίκιο, να ξοδεύεις σε χόμπι, να βγαίνεις 2 φορές την εβδομάδα και να σου μένουν και για ταξίδι στο εξωτερικό κάθε χρόνο, αξίζεις συγχαριτήρια και πρέπει να δίνεις σεμινάρια οικονομικού προγραμματισμού. Δεν μένω Ελλάδα για να ξέρω από πρώτο χέρι τις ανάγκες, αλλά έχω φίλους στην Ελλάδα που πέρνουν τα ίδια λεφτά και στο τέλος του μήνα δεν έχουν να φάνε. Κι εγώ είμαι κατά του καταναλοτισμού και ζω super budget friendly αλλά δεν φανταζόμουνα ότι θα μπορούσα να ζήσω στην Ελλάδα με αυτά τα λεφτά+ ενοίκιο.
Αυτά είναι τα καλά της επαρχίας. 😉
Ειδικά αν είσαι σε χωριό και συγκατοικείς.
Κ γω την ίδια απορία έχω. 35.
Ταπί και χαρούμενη ή “φραγκάτη” και στερημένη
35 και εγώ, τα ίδια
Να γινουμε φίλες. Δυσκολα βρίσκω συνομηλίκους μου πλεον. Τους εκτιμω ιδιαιτερα γιατι ειναι δυσεύρετοι και μονο αυτοι καταλαβαίνουν.
800 ευρώ είναι ένα νορμάλ μηνιαίο εισόδημα στην Ινδία. Για το κόστος ζωής στην Ελλάδα είναι το bare minimum για να επιβιώσεις και άμα. Για να καταφέρεις να κάνεις αποταμίευση θα πρέπει είτε να βρεις κάποιον τρόπο να αυξήσεις (κατά πολύ) τα έσοδα της επιχείρησής σου, είτε να βρεις και δεύτερη δουλειά. Κατά τα άλλα υπάρχουν κάποια μικροπράγματα που μπορείς να κάνεις στην καθημερινότητά σου ώστε να μειωθούν τα έξοδά σου (πχ να κόψεις τον καθημερινό καφέ απ έξω αν παραγγέλνεις) αλλά δεν θα κάνουν και μεγάλη διαφορά.
Ινδία γιναμε;;!
☹️☹️☹️☹️☹️☹️☹️
Στην Ινδία (όπως και σε πολλές άλλες χώρες) μια χαρά ζεις με 800 ευρώ. Η Ελλάδα με την απόκλιση μεταξύ του κόστους ζωής και του μέσου εισοδήματος είναι ανέκδοτο….
Έχω γυρίσει από το εξωτερικό εδώ και λίγα χρόνια και δεν έχω μπορέσει να αποταμιεύσω απολύτως τίποτα σοβαρό στα 35 μου. Για να κάνεις ταξίδια η οτιδήποτε, αν δεν δουλεύεις remote (για να μην χρεώνεσαι άδεια ή ανευ αποδοχών), θα στερηθείς πάρα πολλά. Ελληνική πραγματικότητα, get used to it
Γιατι γυρισες;
Δεν έχω απαντήσει δυστυχώς σε αυτήν την ερώτηση ακόμα. Θα σου έλεγα ότι με τον κοβιντ και τον φόβο που επικρατούσε, έπρεπε να παρθουν αποφάσεις βιαστικές
Γράφουσα, τα πάντα εξαρτώνται από τον τομέα στον οποίο δραστηριοποιείσαι και από το εάν έχει προοπτικές ανάπτυξης.
Προσωπικά, ως ελεύθερος επαγγελματίας με 3 δεκαετίες δουλειάς και μια κάποια μικρή αναγνωρισιμότητα στον τομέα μου, επειδή οι δύο από τους κλάδους στους οποίους δραστηριοποιούμαι φθίνουν (ο ένας καταρρέει), μετά την κρίση και την πανδημία, ίσα που βγάζω 1.200-1.300 το μήνα (με φορολογία από το πρώτο ευρώ).
Καλό κουράγιο. Σκέψου τουλάχιστον ότι πολλοί συνομήλικοί σου έχουν το ίδιο εισόδημα και ένα κομπλεξικό αφεντικό πάνω από το κεφάλι τους.
Και στα 30 και 40 το ίδιο συμβαίνει αν ο μηνιαίος μισθός είναι 800 με 1000 και δε μένεις με τους γονείς. Δουλεύεις για να επιβιώνεις για αυτό ο κόσμος φεύγει για το εξωτερικό γιατί βαρέθηκε να μετράει το Cent για να βγει ο μήνας!
Ειναι ομως πολυ δυσκολο να παει μόνη μια γυναικα σε ξένη χωρα στο ξεκάρφωτο.
Θα ειχε ενδιαφερον να βλεπαμε αρθρα στο Αμπα με γυναικες μονες που πηγαν εξωτερικο για εργασια, χωρις να τις περιμενουν σπουδες και βοήθεια απο γνωστους εκει.
Μακαρι να βαλουν κανενα.
Δύσκολο από ποια άποψη; Έχω ζήσει σε 5 διαφορετικές χώρες του εξωτερικού (3 για σπουδές και δύο για δουλειά),σε 4 διαφορετικές ηπείρους. Μόνη μου τα έκανα όλα αυτά, κανένα δίκτυο υποστήριξης δεν είχα και κανέναν γνωστό (στην τελευταία μάλιστα χωρίς να γνωρίζω και την γλώσσα και χωρίς να μιλάει κανένας Αγγλικά). Βρήκα την δουλειά, έβγαλα την βίζα μου, μάζεψα την βαλιτσούλα μου, πήρα το αεροπλάνο και ήρθα.
Εγώ είχα φύγει μόνη μου πριν χρόνια, στα 28 μου, για να δουλέψω στην Γερμανία, που είναι χώρα φιλική προς τις γυναίκες. Είμαι ντροπαλή, αντικοινωνική και μη θαρραλέα. Και δεν ήθελα οικονομικά ρίσκα, ειδικά εφόσον ήμουν εξαρτημένη από τους δικούς μου και ήδη τους είχα επιβαρύνει πάρα πολύ με τις σπουδές μου. Είχα γραφτεί όσο ήμουν Ελλάδα, σε ένα πρακτορείο εργασίας, που “νοικιάζουν” εργαζόμενους σε εταιρείες (recruitment νομίζω πως λέγεται αυτό). Αυτοί, εκτός από την δουλειά, μου βρήκαν και σπίτι και με βοήθησαν πολύ, οφείλω να ομολογήσω. Δηλαδή, όταν πάτησα στο πόδι μου στην Γερμανία, ήταν, όχι απολύτως, αλλά σχεδόν… Διαβάστε περισσότερα »
Σ’ευχαριστω που απάντησες.
Επισης, να σε ρωτησω (αν το διαβασεις…)
Γερμανικα ήξερες απο πριν και αν ναι σε τι επιπεδο;
Είχα πάρει πολλά χρόνια πριν φύγω το C2, αλλά μια δεκαετία μετά, μπορώ να πω πως ακόμα έχω σημαντικά προβλήματα με την γλώσσα στο κρατίδιο της Βαδης Βυρτεμβέργης όπου ζω. Αυτό και η Βαυαρία αποτελούν τον πλούσιο γερμανικό νότο, αλλά κυριολεκτικά δεν μιλούν γερμανικά αλλά κάτι που μοιάζει με αυτά… Στην βιομηχανία δεν τους νοιάζουν τα πτυχία ξένης γλώσσας, στην εκπαίδευση απαιτείται ένα B2 που σχετικά εύκολα το παίρνει κανείς.
Το C2 στα γερμανικα εκτος απο πανάκριβα εξεταστρα εχει και απιστευτο επιιπεδο δυσκολιας. Καμια σχεση με το αντιστοιχο proficienc στα αγγλικα που το εχει και η κουτση Μαρια.
Μπραβο σου που καταφερες να το πάρεις. Με c2 λοιπον σαφως και πιο ευκολα θα εβρισκες δουλεια στην Γερμανια ακομη και χωρις καμία βοηθεια απο ελληνες με γραφεια κλπ που πιθανοτατα πληρωσες κι ολας για να σου βρουν δουλεια εκει.
Το είχα πάρει κάποτε το C2 (όντως είναι ακριβά τα εξέταστρα, αλλά δεν μπορώ να πω ότι τότε ήθελε καμιά φοβερή προετοιμασία), ωστόσο, είμαι πάρα πολύ απογοητευμένη από το επίπεδο έκφρασής μου μετά από τόσα χρόνια διαβίωσης στην Γερμανία… Ακόμα δυσκολεύομαι να μιλήσω για ένα θέμα εκτός δουλειάς πχ. κοινωνικό και αισθάνομαι πολύ άσχημα. Αλλά πραγματικά δεν απαιτείται στις περισσότερες θέσεις να μιλάς καλά, ίσα ίσα να συνεννοείσαι. Επίσης υπάρχουν στην χώρα εκπαιδευτικοί φορείς που μαθαίνουν στους μετανάστες γερμανικά, με πολύ χαμηλές τιμές. Το πρακτορείο ευρέσεως εργασίας δεν απαιτεί ούτε ένα ευρώ από τον υποψήφιο, ίσα ίσα που πληρώνει και… Διαβάστε περισσότερα »
Μου φαινεται περιεργο που παρεχει υπηρεσιες αφιλοκερδως.
Τιποτα δεν ειναι τζαμπα στη ζωη αυτη και μαλιστα τα εξοδα μετακινησης και διαμονης που ειναι ενα σημαντικο ποσο.
Πώς γινεται να επιβιωνει μια επιχειρηση χωρίς καθολου κέρδος;
Να βλεπεις πολλη τηλεοραση και να βρεις παρεες να μιλατε μόνο γερμανικα.
Οι μηχανικοι πάντως δεν το εχετε και τοσο με την έκφραση ουτε στην μητρικη σας, ειστε βεβαια και παιδια των μαθηματικων…
Προσπαθώ 😊 Είχε πολύ μεγάλο κέρδος το πρακτορείο από εμένα. Επί τρία χρόνια πληρωνόταν από την εταιρεία στην οποία με νοίκιαζε. Εγώ ήμουν υπάλληλος του πρακτορείου και όχι της εταιρείας μέχρι τότε. Σε πολύ απλά εικονικά νούμερα, εάν η εταιρεία στην οποία δούλευα, πλήρωνε το πρακτορείο 1000€ (ενώ πχ. έναν κανονικό υπάλληλό της τον πλήρωνε 700€), το πρακτορείο θα πλήρωνε εμένα 600€. Είχε 400€ κέρδος. Οι εταιρείες ψάχνουν υπαλλήλους από πρακτορεία για να μην κάνουν εξαρχής μεγάλα συμβόλαια με υπαλλήλους, τα οποία δεν μπορούν εύκολα να σπάσουν σε δύσκολες περιόδους αλλά και γιατί δυσκολεύονται να βρουν προσωπικό. Είναι κάτι αντίστοιχο… Διαβάστε περισσότερα »
Ελάχιστοι αποταμιευουν και πολύς κόσμος ζει με αυτά τα χρήματα ή λίγο παραπάνω. Βασικά δε ζει γιατί είναι ψιχουλα για τις τιμές εκεί εξω, είτε συγκατοικεί και μένει σε μια τρύπα και δυσκολεύεται όπως εσύ είτε τσονταρει η οικογένεια. Αλλά αυτοί οι άνθρωποι είναι υπάλληλοι. Αυτούς τους μισθούς τους δίνουν. Αυτο που μου κάνει εντύπωση είναι πως λες πως έχεις δική σου επιχείρηση και βγάζεις τόσα. Δεν στέκεσαι εκεί ενώ αυτό είναι το σημαντικό. Μιλας λες και σου δίνει καποιος άλλος τα 800 ενω εσύ είσαι το αφεντικό. Τι είδους επιχείρηση είναι αυτη; Γιατί σου αφήνει τόσα λιγα; Έχεις πολλά… Διαβάστε περισσότερα »
Καλησπέρα, γραφούσα εδώ. Οι λόγοι που φτάνω σε χαμηλό εισόδημα, είναι πολλοί…. Το αντικείμενο έχει στενά όρια επαγγελματικών δικαιωμάτων. Πέρα από αυτό, μία οι φορολογίες μία τα ασφαλιστικά, σίγουρα, δεν αφήνουν μεγάλο περιθώριο κέρδους. Συν, ενοίκιο και λογαριασμούς… Συν, ότι επειδή έχει ανέβει το κόστος ζωής, όλοι οι πελάτες ζητάνε καλύτερη τιμή γιατί κοιτάνε από παντού να κόψουν. Οπότε, κάπου εκεί βρίσκεσαι και σε σημείο που ή θα δουλεύεις και για χαμηλότερες τιμές από πριν 1-2 χρόνια ή απλά θα έχεις ακόμα λιγότερη δουλειά. Οπότε, καταλαβαίνεις. Προσπαθώ να δουλέψω το κομμάτι προσέλκυσης νέων πελατών, αλλά δεν είναι τόσο εύκολο στην… Διαβάστε περισσότερα »
Καλό κουράγιο και καλή τύχη. Αυτό με το ροκάνισμα της αμοιβής όταν οι υπηρεσίες ή τα είδη που παρέχεις δεν είναι απολύτως πρώτης ανάγκης, το έχουμε ζήσει πολλοί. Μήπως θα μπορούσες τουλάχιστον να διευρύνεις την γκάμα των δραστηριοτήτων σου; Με κάποια επιμόρφωση, κατάρτιση, κλπ. Εμένα, αυτό ακριβώς μου επέτρεψε να φτάσω στο σημείο να έχω ικανοποιητικότατα έσοδα προ κρίσης και να μπορέσω να επιβιώσω στην κρίση και στην πανδημία. Και μια συμβουλή από έναν παλιό στο ελεύθερο επάγγελμα: να βάλεις στόχο να έχεις καβάτζα ένα ποσό που να αντιστοιχεί στις ασφαλιστικές εισφορές 6-12 μηνών. Γιατί αν αρχίσουν να συσσωρεύονται χρέη… Διαβάστε περισσότερα »
Ευχαριστώ πολύ, κάθε συμβουλή είναι πολύτιμη!
Δεν είμαι φυσικά ο λογιστής σου, για να ξέρω που πάνε τα 800ευρω, αλλά πιστεύω ότι τα μικρά που κάνουμε κ δεν τα παίρνουμε χαμπάρι είναι που κάνουν τη ζημια. Πχ, κάποιοι παίρνουν καφέ κάθε μέρα από έξω, τρώνε αρκετά ντελιβερι, ή για κολατσιό αντί να έχουν κάτι από το σπιτι παίρνουν σάντουιτς από τον φούρνο. Λίγο από εδώ, λιγο από κει, φεύγει ένα καλό ποσο κ δεν το παίρνεις χαμπάρι. Δοκίμασε να περάσεις ένα μήνα όπως συνήθως, αλλά πλήρωνε παντού με κάρτα, η κράτα αποδείξεις από παντού, και στο τέλος του μήνα θα δεις πραγματικά που έφυγαν τα πολλά… Διαβάστε περισσότερα »
Πολύ χρήσιμες είναι και κάποιες εφαρμογές που καταγράφεις τα έξοδα σου σε κατηγοριες ανα μήνα. Με έχουν βοηθήσει πολύ να μην ξεφύγω και να βάζω στόχους.