Προσωπική ιστορία: Και το αντίστροφο bodyshaming, είναι bodyshaming

Καλησπερα σε ολ@!

Ο λόγος που γράφω είναι διότι θα ήθελα να μιλήσω για ένα θέμα που συνήθως δεν αναφέρεται. Αυτό είναι το body shaming που γίνεται ακόμα και σε αδυνατα σώματα. Είμαι 30 ετών, αδυνατη απο τοτε που γεννήθηκα (οχι ανορεξικα αδυνατη), γυρω στα 50 κιλά και περίπου 1.60. Μικρή είχα δεχτει μπουλινγκ διότι άργησα να αναπτυχθω και ήμουν η πιο κοντή στη τάξη. Επισης μεγάλωσα σε ένα οικογενειακό περιβαλλον που η επικριση κάθε είδους ήταν καθημερινότητα. Από τοτε, μεγαλώνοντας και έχοντας κάνει πολυ δουλειά με τον εαυτό μου σε όλα τα επιπεδα (ακομα κανω και θα κανω), μου αρέσει το σώμα μου έτσι οπως ειναι. Παρολαυτα συνειδητοποιησα προσφατα ότι η αυθαίρετη αποψη των ανθρωπων γυρω μου για το σώμα μου με ενοχλεί ακομα. Παραθέτω σχόλια φίλων, εργοδοτών(!), συγγενων αλλά και αγνωστων, οι οποίοι παντα θυμάμαι να μου λένε:
-δεν τρως ε; (εντωμεταξυ όσο και να φαω, το βάρος μου αντε να αλλάξει 1-2 κιλά πανω. Όσο και να τους το λέω και να το Ξαναλέω ή ερώτηση παντα ή ίδια. Για να σας προλαβω η υγεία μου ειναι μια χαρά δεν έχω κάποιο θεμα)
– Ρουχα απο τα παιδικα ψωνιζεις;
– Σε περιπτωση που έχω ήδη φάει και αρνηθώ κάποιο κέρασμα: 1.εμ βέβαια, αφου προσεχεις τη σιλουέτα σου (δεν έχω κάνει δίαιτα ποτε!!) 2. Αντε καλε, φάτο, αφου δεν έχεις ανάγκη εσυ (κ επειδή δεν έχω ανάγκη πρεπει να σκάσω στο φαΐ;)
– Θα σε προτιμουσα 5 κιλά πιο πανω, οι γυναίκες ξέρεις, πρεπει να έχουν τα τουτα τους και τα κεινα τους (και εγώ θα σε προτιμουσα μουγγ@!)
– Βάλε κανα κιλό, θα σου πηγαινει πιο πολυ, ειδικά τώρα που μεγαλωνεις κ το προσωπο σου “μπαίνει”(λες και ρώτησα την άποψη σου για το τι μου πηγαινει, λες και μπορώ να αλλάξω τα κιλά μου έτσι απλά).

Υπερβολική; Δε ξερω. Εσείς θα μου πειτε.
Σίγουρα καλώς γίνεται φασαρία όσον αφορά τα γεματα σώματα και την αποδοχή αυτων (αναγνωριζω τη τεραστια δυσκολία που αντιμετωπιζει καποι@ με παραπανω κιλα), σίγουρα ο κόσμος που ζουμε εχει ως προτυπο τα αδυνατα σώματα, αλλά συνειδητοποιώ ότι ακόμα και εγώ που έχω ένα αδυνατο σώμα, παλι κατι δε κάνω σωστα, συμφωνα παντα με τους άλλους. Πάλι κάποιος θα έχει άποψη για το τι κάνω εγώ με το σώμα μου, για το πως πρεπει να είναι, παλι θα δέχομαι σχόλια κοροϊδευτικά. Τελικά όπως και να είναι κάποιο σώμα δεν έχει σημασία, σημασία έχει ότι είμαστε γυναίκες και αυτό από μόνο του αρκεί για να δώσει σε οποι@δηποτε το δικαίωμα να σχολιάζει, να κρίνει. Είσαι χοντρή;; Να αδυνατισεις! Είσαι αδυνατη; Πάρε κανα κιλό! Κανεις λιποαναρροφιση και πλαστικες; Τς τς τς!

Κρίνονται οι γυναίκες και επικρίνονται μέχρι και για τον τρόπο που αναπνέουν. Και αυτό θα αλλάξει μόνο εάν σταματήσουμε να σχολιάζουμε το γυναικείο σώμα. Ας το αφήσουμε να είναι όπως εκείνο θέλει και μπορεί: κοντο, ψηλό, με κυτταρίτιδα ή χωρίς, με τρίχες ή χωρίς, με πολλα ή λίγα κιλά, με ουλές, άσπρο, μαυρο, με πεσμενο στήθος ή πλαστικο στήθος, με καμπυλες ή ξερακιανο, ακρωτηριασμενο ή και αρτιμελες,γερικο ή νεανικο. Είναι το ΣΩΜΑ μας και η μόνη του δουλειά είναι να μας εξυπηρετεί, να μας ευχαριστεί και να μας ταξιδευει μεσα σε αυτό τον κόσμο. ΕΙΜΑΣΤΕ το σωμα μας και πρέπει να μπορουμε να συμβιώνουμε αρμονικά μαζί του, όποια και να είναι ή όψη του.
Μια μεγάλη αγκαλιά σε ολ@ σας!

ΑΠΟ ΤΟΝ – Ενασωμα

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News