Τη στιγμή που μιλάμε υπάρχει το ΤΙΠΟΤΑ.
Διαβάζοντας την ανάρτηση της Ελεονώρας Μελέτη για «τον αντρα της ζωης μας» αισθανθηκα χαρα και μια μικρη ευτυχια καθως το αγορι μου ηταν ετσι ακριβως.
Υποστηρικτικός, στοργικός, βοηθητικός, στο σπιτι δεν ηθελε να κουραζομα,ι ηθελε να κανω ο,τι με κανει χαρουμενη, να αποφασιζω τα παντα με γνωμονα αυτο. Με φροντιζε, ήταν πολυ περιποιητικος.Δε ζηλευε(σε σημειο ενοχλητικο!), δεν μ ελεγε ποτε οχι ,δεν υπηρχαν κενα στην επικοινωνια απ’ την πρωτη κι ολας μερα!
Μετα απο δυο κακοποιητικες σχεσεις θεωρουσα οτι το συμπαν μου έδωσε αυτο για να δω πως ειναι η ωραια ζωη! Πρωτη φορα ημουν με αντρα που μου ελεγε οτι θελεις εσυ, με συμβουλευε με αγαπη, ακομα κι οταν διαφωνουσαμε ηταν ο αγκαλίτσας μου, του ελεγα οτι ηθελα και πανω απ ολα ημουν ο εαυτος μου!
Οταν τσακωνομασταν μου ελεγε “μην με ακουμπας τωρα” και μετά απο μιση ωρα του περνουσε. Η ΡΟΗ ειναι αυτο π μας χαρακτηριζε, δεν με κουρασε καθολου, δεν σκεφτομουν θα στειλει δε θα στειλει, με θυμαται δε με θυμαται, θα μπορει δε θα μπορει.
Μεχρι που μια νυχτα αφου ημασταν εξω και περνουσαμε ωραια, χορευαμε, πιναμε, εγινε μια παρεξηγηση κ εγω κρατησα μουτρα και ημουν καυστικη. Δεν ειπε τίποτα εκεινη την ωρα και οταν γυρισαμε σπιτι του ετριψα επιδεικτικα τα κλειδια στη μουρη να παει σπιτι του με το αυτοκινητο. Και ασυναισθητα γυρισε και μου εδωσε μπουνια στη μουρη.
Δεν κατάλαβα πως εγινε, δεν τσακωνομασταν καν εκεινη την ωρα. Μεχρι τοτε πιστευα οτι ειναι πιο πιθανο να πεσει κομητης στην Αθηνα παρα να συμβει αυτο
ΑΠΟ ΤΗΝ – Έρως τελος
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Δεν τον δικαιολογώ ούτε θέλω να κάνω τον δικηγόρο του διαβόλου αλλά διαβλέπω μια άλλη οπτική γωνία… Αν και απο την αφήγηση λείπουν βασικές πληροφορίες για την παρεξήγηση οπότε η ανάλυσή μου μπορεί να είναι και τελείως λάθος, όμως εγώ βλέπω έναν άνθρωπο που καταπιεζόταν για πολύ καιρό και κάποια στιγμή έσκασε! Δεν έλεγε ποτέ όχι, έλεγε ‘οτι θελεις εσυ’, αυτό δεν είναι φυσιολογικό απο την αρχή… Ο συγκεκριμένος μάλλον δεν μπορούσε να γίνει δυσάρεστος ούτε να διαχειριστεί τον θυμό του καλά, ελεγε “μην με ακουμπας τωρα” και μετά του περνούσε αλλά η διαφωνία λυνόταν αποτελεσματικά με διάλογο ή θάβοταν κάτω… Διαβάστε περισσότερα »
Νομίζω ότι όλοι σε κάποια φάση της ζωή μας έχουμε συναναστραφεί με ανθρώπους που μας έχουν φέρει στα όριά μας. Ανταπαντήσαμε με μπουνίδι; όχι, πολλοί από εμάς τουλάχιστον είμαστε ικανοί να μην το κάνουμε όσο και αν εκείνη τη στιγμή θέλουμε. Ξέρεις, είναι μεγάλο βήμα το να χτυπήσεις κάποιον. Σπας ουσιαστικά το νοερό φράγμα που σας διαχωρίζει. Παρακάτω, γράφεις ότι “τα άτομα που έχουν κακοποιηθεί [..] θεωρούν ότι η ζωή τους χρωστάει μια καλή σχέση [..]”. Μου φαίνεται μια υπεραπλουστευμένη γενίκευση και δε ξέρω από πού προκύπτει. Τα άτομα που έχουν κακοποιηθεί, αντίθετα, τείνουν να έχουν μάθει σε έναν συγκεκριμένο… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνώ τόσο πολύ! Συν το ότι αισθάνομαι κ την αγωνιώδης προσπάθεια να φορτώσει όλες τις ευθύνες κάπου αλλού, ακόμη και των πράξεών της. Ελπίζω να μιλάμε για γυμνασιοπαιδα.
Εμείς που θυμώνουμε αμέσως κ πολύ, συνήθως κρατάμε σιωπή ή απόσταση για ένα διάστημα και μετά επανερχόμαστε. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να μου τρίψει κάποιος τα κλειδιά του κ στο πρόσωπο μου, μιας και δεν θα απαντήσω. Για όνομα του Θεού..!
Παιδιά τραβάω τα μαλλιά μου με αυτά που γράφετε και με αυτά που εγκρίνονται. Λες και σας έχουν βάλει επίτημους παρατηρητές και κριτές των πάντων. Καμία ελπίδα, ντιπ μυαλό.
θα συμφωνησω με την Κεραμιδόγατα. Όπως ειπε και λεω και εγω : δεν δικαιολογω την πράξη του συντρόφου της. Εδω θα σχολιάσω όμως την στάση της γραφούσας. Ως άτομο που δεν εχω περάσει καλά σε σχέσεις και σύμφωνα με την ψυχολόγο (που πηγαινα ενα φεγγάρι) έχω κακοποιηθεί στην ζωή μου, πολλές φορές με πιάνει το παράπονο : που δεν ήρθε μια καλή σχέση. Σαν να μου την χρωστάει η ζωή. Απο την άλλη βέβαια σε γενικές γραμμές δεν την περιμένω γιατι με θεωρώ πολύ άτυχη και γιατί πλέον δεν πιστεύω και οτι υπάρχει. Γι’αυτο και ξαφνιάζομαι οταν άτομα σαν την… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν τον δικαιολογώ….και ακολουθεί ένα ολόκληρο κατεβατό δικαιολογίες
Θλίψη τα σχόλια εδώ
Ήταν καλός μαζι σου όσο τον βολευες και του προσεφερες αυτά που ηθελε.
Καλός δεν είναι αυτός που του κάνεις τα χατίρια και σου λέει είσαι ο έρωτας της ζωής μου.
Καλός είναι αυτός που του λες όχι η αρνείσαι να πας με τα νερά του και παραμένει καλός και γλυκούλης.
Αν δεν πεις όχι σε κάποιον ή δεν του στερησεις αυτά που ζητάει,δεν ξέρεις τον αληθινό του χαρακτηρα.
Ποσο δικιο έχεις! Βλεπεις τον αλλον πως ειναι οταν διαφωνεις μαζι του και δεν τον συμφερεις
Μπουνιά στη μούρη, σημαίνει τέλος στην σχέση στην καλύτερη ή εισαγγελέας . Ακόμα και αν τον εκνεύρισες, δεν δικαιούται να σου δώσει μπουνιά στη μούρη
Το “μην με ακουμπάς τώρα” είναι καμπανάκι κινδύνου. Μου φαίνεται ότι προσπαθούσε να το παίξει τέλειος και τα καταπίεζε όλα μέσα του. Πολλοί είναι οι υποκριτές που θέλουν κάποιο καιρό για να αρχίσουν να σε υποτιμούν και να κάνουν το μπαμ. Η υπερβολική του καλοσύνη στην αρχή είναι από μόνη της ύποπτη κι όχι φυσιολογική. Σε καταλαβαίνω απόλυτα, κι εγώ με το πρώτο μου χτύπημα αναρωτιομουν αν συνέβη στ’αληθεια η βλέπω όνειρο. Η αρχή σας έγινε κορίτσι μου, παράτα τον όσο είναι νωρίς. Ο σωστός άντρας δεν υπερβαίνει την κόκκινη γραμμή της βίας, ό,τι και να του πει μια γυναίκα.… Διαβάστε περισσότερα »
Θα συμφωνήσω απόλυτα με την Marie. Καλός σύντροφος είναι αυτός που θα πεις όχι σε οτιδήποτε και παρόλα αυτά, θα έχει την ίδια καλή συμπεριφορά απέναντί σου.
Αυτό που περιέγραψες μου θύμισε κάποιον δικό μου πρώην (με συγχωρείς για την παράθεση δικού μου θέματος) ο οποίος όσο έκανα ό,τι θεωρούσε σωστό ήταν ο καλύτερος άνθρωπος. Όταν άρχισα να αντιδρώ και να εκφράζω τις αντιρρήσεις μου έγινε το ακριβώς αντίθετο.
Αγαπητή έρως τέλος, στην αναμπουμπούλα φαίνονται οι άνθρωποι.. όχι στις χαρές και τα πανηγύρια!
Ασυναίσθητα; Ασυναίσθητα;;;
Αυθόρμητα σε χτύπησε!
Εκούσια. Συνειδητά.
Ήταν η πρώτη του αντίδραση.
Η πρώτη του σκέψη.
Ελπίζω να μην τον άφησες να σε ξαναπλησιάσει μετά από αυτό.
Δεν είναι τέλειος. Όταν συγκρούστηκες μαζί του και του είπες “όχι”, το διαπίστωσες με τον πιο επώδυνο τρόπο. Καμία ανοχή στη βία, το έχω ξαναγράψει. Έχεις ξαναβρεθεί σε κακοποιητική σχέση και ξέρεις τι να κάνεις. Επιστροφή δεν υπάρχει. Ελπίζω ότι με τα παρακάλια και τις συγγνώμες δεν θα σε τουμπάρει. Η σχέση, κατά τη γνώμη μου, έχει τελειώσει. Εύχομαι ότι αυτός είναι ο τελευταίος κακοποιητικός άνθρωπος που συναντάς στο δρόμο σου.
“Του ετριψα επιδεικτικα τα κλειδια στη μουρη” αυτό σημαίνει του κουνούσα τα κλειδιά μπροστά στα μούτρα ή τον χτύπησα με τα κλειδιά μέσα στα μούτρα… Στην δεύτερη περίπτωση έχει κάθε δικαίωμα να υπερασπιστεί τον εαυτό του και οφείλει να σε χωρίσει εκείνος,σε κάθε άλλη περίπτωση τον χωρίζεις εσύ χθες και αν έχεις όρεξη για δικαστήρια του κάνεις και μια μήνυση,να το θυμάται.
“Υποστηρικτικός, στοργικός, βοηθητικός (…)με φροντιζε, ήταν πολυ περιποιητικος.” Όταν διαβάζω τέτοιες ιστορίες, πάντως αναρωτιέμαι τι έκανε ο περί ου ο λόγος. Πώς ήταν ας πούμε “βοηθητικός” ; Τι σημαίνει “περιποιητικος”;
Την τάιζε δυο φορές τη μέρα, της είχε πάντα καθαρό νερό και της καθάριζε την άμμο. Τόσο χαμηλά έχουμε βάλει τις προδιαγραφές για τον “τέλειο σύντροφο”.
Όσο κι αν ήταν προκλητική η συμπεριφορά σου ,που ίσως απέρρεε από το ποτό και την συνεχή υποχωρητικότητα του, πότε μα ποτέ δεν απαντούμε σε λεκτική εκτράχυνση με σωματική βία. Λελογισμένη βία χρησιμοποιούμε αμυνόμενοι κι αφού το άλλο πρόσωπο άρχισε χειρών αδίκων. Πάντως νομίζω ότι και οι δύο έχετε ανάγκη ψυχολογικής βοήθειας μεμονωμένα. Η σχέση σας μάλλον έληξε