in

Προσωπική ιστορία: Η πεθερά μου ό,τι ώρα και μέρα να είναι, χτυπάει το κουδούνι!

Έχω φτάσει στο σημείο να την αφήνω να κάθεται και να μη μιλάω, να της μιλάω απότομα, να της δείχνω τη δυσαρέσκεια μου, εκείνη όμως ακάθεκτη!

Έχω φτάσει στο σημείο να την αφήνω να κάθεται και να μη μιλάω, να της μιλάω απότομα, να της δείχνω τη δυσαρέσκεια μου, εκείνη όμως ακάθεκτη! ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

mother in law1

Χαιρετώ την παρέα!! Σας διαβάζω καθημερινά και να που ήρθε η ώρα μου…

Πεθερά…Ναι, εν έτη 2023 ακόμα ασχολούμαστε μ αυτό το θέμα!

Η πεθερά: είναι χήρα, πριν κάμποσα χρόνια έχασε το παιδί της, δεν είναι και στην καλύτερη ψυχολογική κατάσταση. Σωματικά είναι μια χαρά.

Εγώ: είμαι σαράντα χρονών, παντρεμένη εδώ και τρία χρόνια με έναν άνθρωπο που αγαπάω πολύ.

Ο άντρας μου: έχει έναν γιο 18 χρονών και προσπαθεί πάντα να μη στεναχωρήσει κανεναν.

Η πεθερά, μένει πάνω από το σπίτι μας.

Το θέμα μου είναι το εξής: ό,τι ώρα και μέρα να είναι, χτυπάει το κουδούνι! Άλλοτε να ζητήσει κάτι, άλλοτε απλά να της κάνουμε παρέα γιατί βαριέται. Ποτέ δεν ρωτάει αν μπορούμε/μπορώ. Ποτέ δεν με ρωτάει τί κάνω, ποτέ δεν θα κάνει μια ευχάριστη συζήτηση, ποτέ, ποτέ ποτέ… Έχω φτάσει στο σημείο να την αφήνω να κάθεται και να μη μιλάω, να της μιλάω απότομα, να της δείχνω τη δυσαρέσκεια μου, εκείνη όμως ακάθεκτη!

Για να μην αναφερθώ στο γεγονός πώς νιώθω συνέχεια να με παρακολουθεί, τί ώρα ήρθα,τί ώρα έφυγα, άκουσε έναν θόρυβο στο σπίτι μας κλπ κλπ κλπ.

Δεν σας κρύβω ότι πολλές φορές τη λυπάμαι και νιώθω τύψεις. Δεν σας κρύβω όμως ότι πολλές φορές δεν θέλω ούτε να τη βλέπω.

Μου δημιουργεί άγχος, δεν νιώθω ελεύθερη μέσα στο ίδιο μου το σπίτι.

Ανά διαστήματα ο άντρας μου της λέει με τρόπο ότι γίνεται ενοχλητική αλλά δεν φαίνεται να το λαμβάνει υπόψην της. Νομίζω ότι το μόνο που τη νοιάζει είναι ο εαυτός της .

Πώς να αντιμετωπίσω την κατάσταση, πώς να πάψω να νιώθω τύψεις για την συμπεριφορά μου που μπορεί να θεωρηθεί σκληρή? Πώς, πώς, πώς???

Σας ευχαριστώ για τον χρόνο και τον χώρο σας.

ΑΠΟ ΤΗΝ – Μίνα

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

10 Comments
δημοφιλέστερα
νεότερα παλαιότερα
The_one_with_the_girls
The_one_with_the_girls
3 χρόνια πριν

Εγω πάλι βλεπω εναν ανθρωπο που αναζητάει λιγη συντροφιά. Πως θα αισθανόσουν αν ηταν η μητερα σου; Προφανως δρν θελει να ειναι μονη της για τον λογω που ανέφερες. Εχει καποια κοινωνική ζωή; Εχει φιλες; Μηπως θα μπορουσες να την βοηθησεις να αποκτήσει καποιες κοινωνικές συναναστροφές; Μηπως θα μπορουσες να την βοηθησεις δίνοντας της καποιες δουλειες να σου κανει ή εστω να την κανεις να αισθανθεί χρήσιμη καπου; Ναι δεν ειναι δικη σου δουλεια αλλα δυστθχως ξεχνάμε πως και εμεις καποια στιγμη θα γεράσουμε και θα χρειαστουμε ισως βοηθεια. Θα μπορουσες πχ να την επισκέπτεσαι εσυ καποιες στιγμές μεσα στην… Διαβάστε περισσότερα »

Γαρίδα
Γαρίδα
3 χρόνια πριν
Απάντηση σε  The_one_with_the_girls

Καλέ δική της δουλειά είναι να βρεί φίλες στην πεθερά της; Α πα πα Προφανώς κι εμείς θα γεράσουμε, αλλά πρέπει να προσπαθήσουμε, να ελπίζουμε και να ευχόμαστε να μην γίνουμε σβερκωμα σε κανέναν. Το ότι οι γονείς μας μας μεγάλωσαν δεν είναι κάποιο χρέος που πρέπει να κουβαλάμε. Δεν μας γέννησαν για να μας κάνουν χάρη….ήθελαν να κάνουν παιδιά και εκπλήρωσαν έναν πόθο τους και ένα βιολογικό τους ένστικτο. Προφανώς η κοπέλα είχε την πρόθεση να είναι ευγενική και καλοσυνάτη, αλλά άμα ο άλλος σου γίνεται βραχνας και σου χαλάει την κάθε μέρα συζητώντας μακάβρια και καταθλιπτικά πράγματα, κάπου… Διαβάστε περισσότερα »

BabyDoll
BabyDoll
3 χρόνια πριν

Αυτό που χρειάζεται η πεθερά σου είναι βοήθεια. Αν δεν είναι καλά ψυχολογικά κάποιος πρέπει να την βοηθήσει κι αυτός ο κάποιος είναι ένας ψυχολόγος. Ο άντρας σου πρέπει να κάνει μια συζήτηση μαζί της, να την πείσει να δει εναν ειδικό γιατί ο χαμός του παιδιού της της έχει αφήσει κάποια κενά που όσο και να θέλει εσεις δεν μπορείτε να αναπληρώσετε. Καταλαβαίνω την δυσαρέσκειά σου αλλά δεν είσαι εσύ που πρέπει να αντιμετωπίσει την κατάσταση αλλά ο άντρας σου εφ όσον πρόκειται για την δική του μητέρα. Μια λύση, αν αρνηθεί τον ψυχολόγο, είναι να πηγαίνει ο άντρας… Διαβάστε περισσότερα »

miss V
miss V
3 χρόνια πριν

Να της βρείτε γκόμενο.

Marie
Marie
3 χρόνια πριν

Πάμε όλοι μαζί το ποιηματακι: το πρόβλημα δεν το έχεις με την πεθερά,το έχεις με τον άντρα σου. Αυτός πρέπει να της κόψει τα πολλά πολλά,αυτός να της πει να μην ερχετε σπίτι ότι ώρα γουστάρει,αυτός να κάνει καβγά. Εσύ απο που και ως που,όμως της ανοίγεις την πόρτα και υπομένεις μάλιστα και την παρέα της? Ξέρεις μπορείς πάντα να μην ανοίξεις,να κάνεις ότι δεν ακούς,να κάνεις ότι δεν είσαι μέσα. Πως ανοιγεις την πόρτα σε ένα σπίτι που δεν είναι δικό της? Μην της ξανά ανοίξεις ποτε όσο είσαι μόνη σου,κάνε ότι κοιμάσαι,ότι κάνεις μπάνιο.. οτιδήποτε! Στην τελική μπορεί… Διαβάστε περισσότερα »

Whateveeeer
Whateveeeer
3 χρόνια πριν

Αγαπητή Μίνα, Προ 4 ετών έζησα παρόμοια κατάσταση με την δική σου. Παντρεμένη μόλις 1 χρόνο, 7 μηνών έγκυος, χάσαμε τον κουνιάδο μου πολύ αναπάντεχα. Η πεθερά μου από κάτω μας. Τα όρια είχαν τεθεί ευτυχώς από την αρχή… Ξέρεις από ποιον; Από τον σύζυγο. Είχαμε εξαιρετικές σχέσεις, είναι ένας άνθρωπος που μας έχει βοηθήσει όσο κανένας άλλος, ωστόσο ο καθένας χρειάζεται την ιδιωτικότητα του… Και παρόλο που ποτέ δεν ενόχλησε, είχαμε και έχουμε τις καλύτερες σχέσεις, σε κάποια θέματα μπορώ να σου πω καλύτερες και από την μητέρα μου, όταν μετακόμισε 10 λεπτά με το αυτοκίνητο απόσταση, μια ανακούφιση… Διαβάστε περισσότερα »

Μίνα
Μίνα
3 χρόνια πριν

Καλημέρα! Σας ευχαριστώ πολύ για τις απαντήσεις… Προφανώς και δείχνω κατανόηση και κάνω υπομονή, καταλαβαίνω και έχω και την τάση να δικαιολογώ και τα αδικαιολόγητα πολλές φορές. Νιώθω να πνιγομαι όμως. Νιώθω ότι χάνω τον εαυτό μου. Γίνομαι σκληρή χωρίς να είμαι, δεν ξέρω αν το θέτω σωστά…. Εννοείται ότι βλέπει ψυχολόγο,της το προτείναμε και δέχτηκε με χαρά. Δυστυχώς, παρέες δεν έχει, ποτέ δεν είχε απ’ότι μου λέει ο άντρας μου. Προσπάθησα πολύ να την φέρω σε επαφή με τη μαμά μου, αλλά δεν… Φυσικά και τις αναθέτουμε διάφορες δουλειές εντός και εκτός σπιτιού να φέρει εις πέρας, τις κάνει… Διαβάστε περισσότερα »

Jennaki
Jennaki
3 χρόνια πριν

Προφανως, οπως καταλαβαινεις κι εσυ, η πεθερα, εχοντας να διαχειριστει το βαρυ πενθος του θανατου του παιδιου της, (που δυσκολα ξεπερνιεται οσα χρονια κι αν περασουν) προσπαθει να γραπωθει απο τον αλλο γιο και την οικογενεια του. Κι επειδη ανθρωπος εισαι και κατανοεις και λυπασαι, αλλα και δεν αντεχεις αλλο. Δε θα πω ψεματα , ειναι κατασταση με λεπτες ισορροπιες, γιατι εδω δε μιλαμε για μια πεθερα παρεμβατικη κι αγενη, οποτε της κλεινεις την πορτα και δεν ξανανοιγεις, υπαρχει λογος για αυτη την ενοχλητικη συμπεριφορά. Καταρχας πρεπει να ασχοληθει με το θεμα ο αντρας σου και με τη καθοδηγηση απο… Διαβάστε περισσότερα »

Nandine
Nandine
3 χρόνια πριν

Η πεθερά σου χρειάζεται την βοήθεια ενός ειδικού. Από τα περιστατικά που μας περιγράφεις διακρίνω θεματάκια ανασφάλειας και φόβου για το μέλλον. Προκειμένου να μην σκέφτεται αρνητικά (πχ είμαι μόνη μου/ ο γιος μου έχει τη δική του οικογένεια/ αν πάθω κάτι δεν θέλω να τους γίνω βάρος/ αν πεθάνω άραγε θα με βρουν;) στρέφει την προσοχή της σε άλλα πράγματα, όπως πχ αυτό που νιώθεις ότι σε παρακολουθεί. Που ουσιαστικά μπορεί να μην σε παρακολουθεί με την έννοια που νομίζεις, απλά να τσεκάρει όταν ακούσει θόρυβο στην εξώπορτα (φόβος για διαρρήκτες ίσως;;;;) και να καθησυχάζεται όταν καταλάβει ότι είσαι… Διαβάστε περισσότερα »

Τελευταία επεξεργασία 3 χρόνια πριν από Nandine
galini17
galini17
3 χρόνια πριν

Ως αγορομάνα κι εγώ, μπορώ να φανταστώ πόσο άσχημο θα ήταν να ήμουν μόνη και να γερνάω και να έχω χάσει και παιδί. Αλλά ταυτόχρονα λέω ότι αν φτάσει αυτή η ώρα και γίνω πεθερά, να προσέχω πάρα πολύ τα όρια των παντρεμένων γιων μου. Καλώς η κακώς όταν ο άντρας ανοίγει τη δική του οικογένεια, προτεραιότητα έχει η γυναίκα και τα παιδιά του, τους γονείς του πρέπει να τους αγαπάει και να τους προσέχει, αλλά να τους κάνει λίγο πιο πέρα. Μακάρι να ειχαν οι άντρες αυτήν την ωριμότητα ώστε να βάζουν όρια, αλλά δυστυχώς δεν την έχουν. Μου… Διαβάστε περισσότερα »

Τελευταία επεξεργασία 3 χρόνια πριν από galini17