Γιατί τόσοι γονείς στην Ελλάδα είναι άκρως τοξικοί;
Καλησπέρα σε όλους σε αυτή την καταπληκτική στήλη! Σας διαβάζω εδώ και αρκετούς μήνες και έχω σοκαριστεί από το πόσες ιστορίες βρίσκω (συμπεριλαμβανομένων και αυτών στα σχόλια) που είναι τρομακτικά όμοιες με τη δική μου φρικτή οικογένεια, είναι σαν να έχουμε τους ίδιους γονείς!
Η μητέρα μου παντρεύτηκε στα 19 μένοντας επίτηδες έγκυος σε μένα και σύμφωνα με την ίδια εγώ και ο πατέρας μου καταστρέψαμε τη ζωή της. Είναι εκπαιδευτικός, ένα επάγγελμα που μισεί και το χρησιμοποιεί ως αιτία για το ότι πίνει καθημερινά (ο πατέρας μου το αρνείται) και παίρνει ζάναξ, αντικαταθλιπτικά και ηρεμιστικά χωρίς συνεδρίες (πηγαίνει σε 1-2, μαλώνει με τον ψυχολόγο και φεύγει). Τα χάπια τα συνταγογραφεί ψυχίατρος.
Ο δε πατέρας μου ήταν στο στρατό (τώρα στη σύνταξη) και σύμφωνα με τον ίδιο έκανε παιδί γιατί ”αυτό έκαναν όλοι” και δε μπορούσε να ασχοληθεί με τη ζωή μου ως παιδί γιατί ”είχε πολλά προβλήματα στη δουλειά του”.
Το περίεργο της υπόθεσης και ο λογος που γράφω: θα περίμενε κανείς ότι δύο τόσο καταπιεσμένοι άνθρωποι θα ήθελαν κάτι διαφορετικό για το δικό τους παιδί, όμως όχι!
Συντηρητισμός και υπερπροστασία! Είμαι πάνω από τριάντα και δεν ξέρω να οδηγώ, δεν ξέρω να κάνω ποδήλατο, δεν ξέρω να κολυμπάω…η δικαιολογία ήταν ”δεν ‘εχουμε χρόνο/λεφτά”.
Εχθρικότατοι απέναντι και στις σχέσεις και στις φιλίες και γενικά αντιμετώπιζαν την κοινωνικοποίηση μεγαλώνοντας ως χάσιμο χρόνου απο το διάβασμα και όχι ως εφόδιο για την ενήλικη ζωή.
Με κακοποίησαν σε απίστευτο βαθμό για να γίνω καθηγήτρια, παρά το γεγονός ότι τους είχα πει ότι προτιμώ να αυτοκτονήσω παρά να περάσω τη ζωή μου διδάσκοντας σε ένα σχολείο σαν τη μάνα μου (καμία κατάκριση σε όσους αγαπάνε το επάγγελμα, αλλά δεν είναι για μένα).
Για να μην τα πολυλογώ, στα 22 άρχισα ψυχολόγο μόνη μου, πήρα πτυχίο αγγλικών και κάνω άλλη δουλειά και δεν έγινα καθηγήτρια.
Είμαι πάνω από 30, δεν παίρνω δεκάρα και δεν έκοψα κάθε επικοινωνία με τη μάνα μου επειδή ήρθε στο σπίτι μου (είμαι με συγκάτοικο) και είδε ότι μαζέψαμε λεφτά και πήραμε πλυντήριο πιάτων και με αποκάλεσε μπροστά στη συγκάτοικο ”προβληματική και κακομαθημένη που δε μπορεί να πλύνει ένα πιάτο” και -αυτολεξεί αυτό- ”εμένα δε με άφησε ποτέ ο πατέρας σου να πάρω πλυντήριο πιάτων, ποια νομίζεις ότι είσαι να πάρεις εσύ”! Της είπα αν είναι έτσι να μην ξαναέρθει και έχουμε να μιλήσουμε 7 μήνες!
Κάνω όλα όσα συμβουλεύετε, είμαι οικονομικά ανεξάρτητη, εχω ανθρωπους που με στηρίζουν, πάω στον ψυχολόγο. Ο θυμός είναι εκεί, μέσα μου. Είναι πάρα πολύ κουραστικό να κρύβεις τα πάντα, σαν να κάνεις διπλή ζωή. Γιατί δε μπορούν να αφιερώσουν όλη αυτή την ενέργεια απο τις ματαιώσεις στη δική τους ζωή? Η μάνα μου μισεί το ότι είναι δασκάλα και κίνησε γη και ουρανό για να με παγιδεύσει και μένα στο ίδιο επάγγελμα με τις ευλογίες του (σωματικά παρόντα και ψυχικά απόντα) πατέρα μου! Και το χειρότερο είναι ότι έχουν πάμπολλους γνωστούς που κάνουν ακριβώς το ίδιο στα παιδιά τους που είναι 30+, 40+!
Τι έχει πάει τόσο λάθος στην Ελληνική κοινωνία? Γιατί τόση ανάγκη συγχώνευσης και ελέγχου? Γιατί τόσες μάνες υποστηρίζουν και διαιωνίζουν την πατριαρχία? Εχετε και σεις τέτοια οικογένεια?
Το ότι δε μένω μαζί τους και δεν εξαρτώμαι οικονομικά έχει σταματησει την καθημερινή κακοποιήση, αλλά όσο πηγαίνω στον ψυχολόγο διαπιστώνω ότι έχω πολλά τραύματα και χρείαζομαι πάρα πολλή δουλειά και ότι έγινε τεράστια προσπάθεια διαπαιδαγώγησης που στόχος της ήταν να με κάνει εξαρτημενη προσωπικοτητα.
Κάποια που φαινομενικα είναι λειτουργική, παντρεύτηκε το πρωτο ”καλό παιδί”, δουλεύει ως καθηγήτρια. έχει 1,8 παιδιά και μένει στον κάτω όροφο από τους γονείς της. Χωρίς δικό της μυαλό.
Δεν έχω κάνει ούτε ένα από αυτά και δεν πρόκειται να τα κάνω και έχουν τεράστιο θυμό γι’αυτό λες και τους χρωστούσα να είμαι το συγκεκριμένο άτομο και τους κορόιδεψα.
Εσείς έχετε βιω΄σει παρόμοιες καταστάσεις? τι λέτε για όλα αυτά? Τι φταίει για αυτό το πρόβλημα?
ΑΠΟ ΤΗΝ – Untamed
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Δεν είσαι εξαίρεση…δυστυχώς είσαι ο κανόνας! Ξέρεις πόσες γυναίκες μισούν τις κόρες τους?? Ναι…σίγουρα δεν θα το παραδεχτούν…ούτε κατά διάνοια δεν πρόκειται να ξεστομισουν τέτοιο πράγμα. Αλλά θα το καταλάβεις απ την συμπεριφορά τους. Όταν κάνεις παιδί και δεν προσπαθείς η ζωή του να είναι καλύτερη απ τη δική σου,εν αντίθεση προσπαθείς να το ρίξεις στον ίδιο λάκκο που έπεσες και εσυ( γιατί και τη μάνα σου κάποιος την έριξε εκει) τότε το μισείς το παιδί σου. Λένε ότι παραδοσιακά οι μαμάδες είναι οι πρώτες fan των αγοριών τους και οι πρώτες bullies των κοριτσιών τους. Και ξέρεις γιατί? Γιατί… Διαβάστε περισσότερα »
Πριν μερικά χρόνια, διάβασα στον γαλλικό Τύπο ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο (δυστυχώς δεν κράτησα τα στοιχεία του): σε μια Γαλλίδα κοινωνιολόγος είχε δημιουργηθεί η απορία για το προφίλ των βαρυποινιτισσών στις γαλλικές φυλακές. Για τους άντρες είναι προφανές: φόνοι, ένοπλες ληστείες, πρόκληση βαρύτατων σωματικών βλαβών, βιασμοί, σημαντική θέση στο εμπόριο ναρκωτικών, συμμορίες, κλπ. Οι γυναίκες όμως δεν απασχολούν συχνά την επικαιρότητα για παρόμοια ζητήματα. Προς μεγάλη της έκπληξη ανακάλυψε ότι σημαντικό ποσοστό από τις βαρυποινίτισσες είχαν καταδικαστεί για την κακοποίηση του παιδιού τους (μερικές φορές και τον φόνο) ή τη συνέργεια στην κακοποίησή του από τον άντρα τους ή τον… Διαβάστε περισσότερα »
Ναι καλέ συνεχεία συμβαίνει! κλασική ζηλοφθονη μάνα που ζηλεύει την κόρη και θέλει να περάσει τα ίδια η και χειρότερα.Στο θέμα των σχέσεών τέτοιες κ@ριολες μάνες ντύνουν την ζήλια με πουριτανισμό.τα γνωστά,όχι σεξ πριν γάμο κοκΗ δικιά σου το επεκτεινε και σε θέματα δουλειών.
Αλίμονο στην γενιά μας που λόγω κρίσης, πολλοί έχουν παγιδευτεί και περνάνε τα ίδια και χειρότερα
Λυπάμαι πολύ που ανέχτηκες τέτοια αντιμετώπιση από τους γονείς σου. Οι περιγραφές σου κουμπώνουν ακριβώς σε πολύ κοντινό μου οικογενειακό περιβάλλον. Γυναίκα με ζαναξ, που ανοίγει το στόμα της και γκρεμίζει σπίτια και ψάχνει ευκαιρίες για να κακολογήσει, μειώσει και βρίσει σε κάθε ευκαιρία τους πάντες. Άντρας χωρίς συναίσθημα, αδιάφορος ως “είμαι από άλλο πλανήτη” και παιδιά μεγαλωμένα σε ουσιαστικά κακοποιητικό περιβάλλον. Τελικά αυτά παιδιά ξέφυγαν; Ναι, αργά ή γρήγορα. Με προβλήματα; Ναι, αλλά τα δουλεύουν για να τα λύσουν. Δεν χρειάζεται να έχεις επαφές με ανθρώπους που σε κακοποιούν ακόμα και αν αυτοί λέγονται γονείς. Αν και δεν είναι… Διαβάστε περισσότερα »
Λυπάμαι πολύ. Έπαθα σοκ με αυτά που διάβασα. Να ξέρεις εμένα η μάνα μου δεν είχε ελεύθερη βούληση άκουγε τις αδελφές της, τις γειτόνισσας της κτλ και προσπαθούσε να μου κάνει όλα αυτά που αναφέρεις. Εγώ την άλλαξα επειδή ήμουν και είμαι αντιδραστική. Της ζητούσαν να με ελέγχουν ο ξάδελφος και κάτι κόρες γειτόνων στα σχολεία και την στόλιζα. Άλλαζα μόνη μου μαθήματα για να μην είμαι μαζί με όλους αυτούς και το κατάφερνα. Μέχρι και για σπουδές επέλεξα τοποθεσία που φοβούνταν να πάνε. Έτσι, έκοψα ριζικά επαφές με όλους αυτούς τους «προστάτες».
Δυστυχώς, τα παιδιά δεκαετίας 80+ έχουμε θέματα.
Γλυκια μου λυπαμαι πολυ για αυτα που περασες. Ειναι πολυ λογικο να εχεις θυμο. Η δικια μου ηταν σε γενικες γραμμες μια καλη μανα αλλα με τοξικα στοιχεια (συγκεκριμενα με μεγαλωσε με το μαντρα “να ειμαι ανεξαρτητη”, οποτε ομως τολμουσα να ειμαι ανεξαρτητη απο εκεινη γινοταν το σωσε) και παλι καταφερα να κοψω το “λωρο” και να διαχειριστω το θυμο μου στα 33 μου. Ειναι πολυ καλο το οτι εχεις δει αυτα τα πραγματα και οτι τα δουλευεις με ψυχολογο. Μπραβο σου, συνεχισε και σου υποσχομαι οτι υπαρχει το φως στην ακρη του τουνελ, δεν θα νιωθεις για παντα ετσι.… Διαβάστε περισσότερα »
Διαβάζω ξανά και ξανά την επιστολή σου και παρατηρώ πολλά προβληματικά σημεία… Τέλος πάντων. Είσαι πολύ θυμωμένη με τους δικούς σου και θα έχεις τα δίκια σου ΑΛΛΑ είσαι πλέον 30 με 8 χρόνια ψυχοθεραπείας. Μήπως πρέπει να περάσεις στο επόμενο στάδιο? Που είναι να καταλάβεις? Να αποδεχτείς? Ίσως και να συγχωρέσεις συμπεριφορές? Για τη δική σου εξέλιξη ως άνθρωπος που τα έχει βρει με τον εαυτό του. Ακόμα φαίνεται να αποφασίζεις τι ΔΕΝ θα κάνεις στη ζωή σου με γνώμονα τον θυμό σου και την αντίδραση στους γονείς σου. Και για να κλείσω, με τον θυμό βλέπουμε το δέντρο… Διαβάστε περισσότερα »
Για ποιο λόγο συμβαίνει; Μια αιτία θα μπορούσε να είναι οτι ειναι μια ψευδαίσθηση ελέγχου στην ζωή τους. Όταν όλα τα άλλα καταρρέουν, η σχέση τους, τα όνειρα τους , η κοινωνία γύρω τους . Τα παιδιά τους είναι το μόνο entitlement που απομένει. Γιατί στην Ελλάδα είναι συχνό; Ακριβώς επειδή η κοινωνία δεν είναι υποστηρικτικη (το αντίθετο μάλιστα ειναι κρύβει τα πάντα κάτω απ το χάλι και κάνει ότι δεν υπάρχουν ) έχουν μεγαλώσει έτσι γενιές και γενιές. Δεν είσαι η πρώτη και οι γονείς σου με παρομοιο τρόπο μεγάλωσαν. Απλά δεν έκαναν ποτέ το κάτι παραπάνω, δεν ανέλαβαν… Διαβάστε περισσότερα »
Θέλω να σταθώ στο ότι έχεις απομακρυνθεί από το κακοποιητικό περιβάλλον και είσαι οικονομικά ανεξάρτητη. Μπράβο σου που τα κατάφερες! Οι παθογένειες της ελληνικής οικογένειας είναι πάρα πολλές και πολύ βαριές, επειδή δεν υπάρχουν όρια, αφενός, αλλά ταυτόχρονα υπάρχει ένα πλέγμα εξαρτήσεων και στερεότυπων που μπορεί να οδηγήσει τους ανθρώπους στην παράνοια. Μην δίνεις σημασία στο τι λένε οι δικοί (η μητέρα) σου. Αφού δεν μιλάτε τους τελευταίους μήνες, μην επιδιώξεις να τα ξαναβρείτε, είναι μια τεράστια ευκαιρία να δημιουργήσεις απόσταση ασφαλείας, ώστε να επηρεάζεσαι όσο το δυνατόν λιγότερο από αυτούς που είναι εγκλωβισμένοι στις δικές τους κακές επιλογές και… Διαβάστε περισσότερα »
Ευτυχώς έγραψες success story γιατί μέχρι να φτάσεις στο κομμάτι όπου ΚΑΤΑΦΕΡΕς ΟΛΑ ΑΥΤΑ, ήταν αρκετά δυστοπικό.
Οι γονείς σου είναι ο,τι χειρότερο.
Είναι ο,τι καταντούν oi prolifers και οι ακροδεξιές κυβερνησεις με σλόγκαν την αύξηση του πληθυσμού,πάλι βαρίδια στους ώμους γυναικών και ποτέ ανδρών.
ΜΠΡΆΒΟ ΣΟΥ για όλα, συνέχισε όμως την ψυχοθεραπεία και συζητα με την ψυχ αυτόν σου το θυμο
Ειναι φανερο ποια κοπελα το εγραψε. Λυπαμαι αν σε στενοχωρησα απο την απαντηση. Δεν φανταστηκα οτι ηταν τοσο άσχημη η απαντηση μου προφανώς γιατι νομιζα οτι με την αυστηροτητα θα ταρακουνηθεις, οτι θα σε κανω να δεις απο μια αλλη οπτικη κυριως το θέμα της εκπαιδευσης τουλαχιστον, και την καλυτερη ποιοτητα ζωης που μπορει να προσφερει αφου δεν εχεις το αφεντικο πανω απο το κεφαλι σου. Αλλα κυριως θεωρησα οτι ειναι κριμα με ενα τοσο αξιολογο πτυχιο να πρεπει να ζεις σε τοσο επισφαλεις συνθηκες ενω υπαρχει μια καλη εναλλακτικη. Τελοσπαντων. Επισης, λυπηθηκα περισσοτερο τη μητερα σου ειναι η αληθεια… Διαβάστε περισσότερα »