Γεια σας!
Είμαι η Εριέττα , παιδί χωρισμένων γονιών ζω με τον πατέρα μου ( εδώ και 7 χρονιά που σπούδαζα) που ζει στην Αθήνα . Εχω τελειώσει οικονομικά και έχω κάνει και μεταπτυχιακό στην λογιστική και χρηματοοικονομική και εργάζομαι στο λογιστήριο του πατέρα μου. Λατρεύω πολύ αυτή την δουλειά, μου αρέσουν οι πράξεις, οι αριθμοί και η επικοινωνιακή με τον κόσμο. Ανακοίνωσα στον πατέρα μου ότι θέλω όμως και να σπουδάσω και σε δραματική σχολή γιατί είναι κάτι που μου αρέσει. Δέχτηκε μετά χαράς και μου είπε γιατί όχι;
Η μητέρα μου (ζει μακριά σε ένα μικρό νησί εδώ στην Ελλάδα, όπου το κουτσομπολιό παει και έρχεται) είπε: “με τίποτα. Εσύ η κόρη του μα**κα (επώνυμο του πατέρα μου) ηθοποιός; Με τίποτα! Θα σε παρουν όλοι, θα γίνεις που****να. Δεν στο συνιστώ, ο πατέρας σου λέει μα***κιες. Θέλει να σε βγάλει στο κλαρί. Δεν σε αγαπάει, ΧΑ τώρα που έζησες μαζί του, μας το παίζεις γκόμενα;
Εγώ μπουμπούκι σε έστειλα να σπουδάσεις Αθήνα και να ζήσεις με αυτόν τον άπληστο τον πατέρα σου γύρισες (ήρθα για λίγες μέρες στο νησί για να την δω) και μου έγινες ολόκληρη γυναίκα που έχει άποψη για όλα, έκανες σεξ και νομίζεις ότι έκανες κάτι σπουδαίο;
Εσύ είσαι σοβαρή κοπέλα, τελείωσες την ΑΣΟΕΕ ποιος σου πήρε τα μυαλά;”
Δεν πάμε καλά. Δυστυχώς από πάντα έχουμε κόντρα σε πολλές απόψεις. Με τον πατέρα μου έχουμε άλλη σχέση. Με αγαπά τον αγαπώ, μου λέει να κάνω αυτά που θέλω και με εμπιστεύεται.
Δεν είναι συντηρητικός.
Όμως εγώ δεν την άκουσα και έψαξα για κάποιον δάσκαλο υποκριτικής για να με προετοιμάσει για τις εξετάσεις για την δραματική σχολή που θέλω να πάω του χρόνου. Έτυχε να βρω κάποιον κοντά στην ηλικία μου (30 ετών), απόφοιτος δραματικής σχολής και μεταξύ μας υπάρχει φλερτ.
Όσο όμως τον βλέπω περισσότερο και συχνότερα μου αρέσει όλο και πιο πολύ αλλά ταυτόχρονα νιώθω και ενοχές γιατί σκέφτομαι τα λόγια της μητέρας μου και νιώθω ότι ισχύουν. Γιατί με επηρέασε τόσο αυτή την φορά; Ενώ δεν ζω μαζί της, δεν την ακούω, αντιδρώ.
Τι κάνω;
Έξτρα πληροφορίες: είμαι 26 ετών, όσες σχέσεις είχα η μητέρα μου ζήλευε και ήθελε να με χωρίσει από αυτούς λέγοντας ότι αυτά τα πράγματα δεν είναι για μένα και θα πρέπει να επικεντρωθω στην δουλειά μου. Αν θέλω σχέση μου είπε ότι πρέπει να είναι σοβαρή και να οδεύει προς γάμο και παιδιά.
ΑΠΟ ΤHΝ – Εριέττα
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Τι να κάνεις…να ενηλικιωθείς επιτέλους και να μην ζητάς συνεχώς την αποδοχή της. Δύσκολο αλλά όχι ακατόρθωτο.
Οι Ελληνίδες μάνες της γενιάς των μαμάδων μας έχουν κάνει τεράστια λάθη Εριέττα. Τεράστια. Ας ελπίσουμε πως εμείς δεν θα επαναλάβουμε τα ίδια στα παιδιά μας. Είσαι ενήλικη δεν χρειάζεσαι την αποδοχή της ούτε τη στήριξή της για να κάνεις αυτά που θες. Είσαι και τυχερή κατά μια έννοια γιατι έχεις στήριξη συναισθηματική απο τον πατέρα σου. Στη μητέρα σου απο όσα περιγράφεις δεν θα τη βρεις…αλλα και αυτό είναι οκ. Ακολούθησε τα όνειρά σου και άσε τη μαμά να γαυγίζει 🙂
Ενδιαφέρουσα η πρώτη πρόταση. Ηταν λάθη ή ήταν ανάγκη συμμόρφωσης στις κοινωνικές τάσεις που εν πολλοίς επιβάλουν μια συμπεριφορά. Και εδώ έχω το ερώτημα τι θα γίνει αν αύριο μια κόρη που μεγάλωσε με τις ιδέες του φεμινισμού και της συμπεριλιπτικότητας σε είκοσι χρόνια από σήμερα αλλάξει τελείως ιδέες και πολιτικά πιστεύω.
Καλό παράδειγμα: η κόρη / ο γιος ενός μοντέρνου ζεύγους που αποδέχεται τις αρχές που συναντάμε εδώ κάποια στιγμή στο μέλλον φορά τη μυτερή λευκή κουκούλα και ακολουθεί το διαδικαστικό που λέτε – λόγω βιωμάτων περιστατικών κλπ. Τι πρέπει να κάνουν οι γονείς; Αυτό ήταν το νόημα του προηγούμενου σχολίου.
Οσο για τη δεύτερη πρόταση ξέρω μια γυναίκα που λόγω ποσοστώσεων έχασε κατά δήλωσή της την είσοδο σε καλύτερη σχολή. Βέβαια δε ξέρω τι σχέση έχει αυτό με τη συζήτησή μας.
Κάποια στιγμή πρέπει να ανοίξουμε το θέμα της ζήλιας των μαναδων προς τις κόρες τους. Αγάπη μου ,η μανα σου ΖΗΛΕΥΕΙ. Ζηλεύει που είσαι νέα,όμορφη και έξυπνη. Ζηλεύει που έχεις δυνατότητες,ευκαιρίες και τσαμπουκά. Ζηλεύει που έχεις πέραση στους άντρες ( δεν είναι κακό,μην την αφήνεις να σου περνάει το μήνυμα ότι είναι κακο) Δεν θα κάτσεις να την ψυχολογησεις ούτε να λύσεις τα κομπλεξ της. Αυτη είναι δουλειά ψυχολόγου. Ας πάει αν θελει βοήθεια. Είσαι 26 χρόνων,ενήλικη. Κάνεις ότι θες,όπως το θες και επειδή το θες χωρίς γνώμη κηδεμόνα. Δεν εχεις κηδεμόνες . Σταμάτα να ζητάς άδεια και κανε οτι… Διαβάστε περισσότερα »
Είναι δυστυχώς αλήθεια, δεν είναι όλες οι μανάδες αγαθές να καμαρώνουν τις κόρες και να νιώθουν περήφανες, ακόμα κι αν εκείνες τις ξεπεράσουν σε διάφορους τομείς. Υπάρχουν και οι κομπλεξικες μανάδες που βγάζουν απωθημένα μίσους για ο,τι δεν μπόρεσαν εκείνες να κάνουν και η κόρη μπορεί, και ειδικά όταν αρχίσουν και γερνανε και περνάει η μπογιά τους, ζηλεύουν αφόρητα που δεν έχουν πια επιτυχία στο αντρικό φύλο, ενώ η κόρη έχει. Μεγάλωσα κι εγώ με μια τέτοια μάνα, που όταν άρχισα να γίνομαι γυναίκα και να ομορφαίνω, ενώ εκείνη γερνουσε, λυσσαξε κι έκανε το παν για να μην φαίνομαι ούτε… Διαβάστε περισσότερα »
Μια και προσπαθώ να δω τα πράγματα είτε καλοπροαίρετα είτε κυνικά να βάλω και την πυραμίδα του Μάσλοου στη συζήτηση όπου το άτομο θέλει να γίνει αρχηγός. Αρα η ζήλια της μαμάς είναι δικαιολογημένη καθώς πιστεύει ότι η μέχρι τώρα πορεία της είναι σωστή και θέλει να περάσει τη γνώση στην κόρη της (ή πατέρας γιος). Και φυσικά κανείς δε χαίρεται όταν τον αγνοούν.
Στα 26 σου, δεν χρειάζεται ούτε να την ενημερώνεις, ούτε να παίρνεις την έγκρισή της για οτιδήποτε.
Είσαι Ενήλικη, έχεις Πανεπιστημιακό Πτυχίο, Μεταπτυχιακό, Εργάζεσαι.
Πρέπει να κατανοήσεις πόσα εφόδια, πόσα προνόμια, πόση δύναμη έχεις. Μην δίνεις δύναμη σε ανθρώπους μικρούς, μίζερους, στενόμυαλους.
Προχώρα.
Καλή ζωή!
Αρχικά, να διαβάζεις περισσότερο Α,μπα.
Μετά, να συνεχίσεις να ζεις μακριά της.
Και τέλος, να αρχίσεις να σκέφτεσαι εκτός καλουπιού. Ζεις ήδη έξω από το καλούπι.
Δεν χρειαζόμαστε άλλες μαμάδες-φρουρούς της πατριαρχίας.
Μα δεν είναι φρουροί της πατριαρχίας αλλά της ηλικιακής επιβολής της άποψης – είμαι μεγαλύτερη, καταπιέστηκα, έμαθα τώρα με το ζόρι θα ακολουθήσεις αυτό που λέω.
Και στη συγκεκριμένη ερώτηση η πατριαρχία (ο πατέρας) τη σπρώχνει να χαρεί τη ζωή της. Η μητέρα της την κρατά πίσω με παραδοσιακό αλλά όχι ωραίο τρόπο.
Η μητέρα της έχει εσωτερικευμενο μισογυνισμο. Έχει πατριαρχικα καταλοιπα, έτσι μεγάλωσε και η ίδια.Έχεις καταλάβει λάθος αν θεωρείς οτι πατριαρχια=κάθε άνθρωπος αρσενικού φύλου= ο πατέρας της.
Σκεφτόμουν αν θα σου απαντήσω. Προβληματίστηκα. Τον έχουμε κάνει ξανά αυτόν τον διάλογο. Δεν ξέρω γιατί πρέπει να εξηγήσω σε ακόμα έναν άνδρα τι εστί πατριαρχία και τον ρόλο της γυναίκας σε αυτήν. Και μάλιστα σε κάποιον που διαβάζει τόσο καιρό εδώ ιστορίες, απορίες, προβλήματα, βιώματα γυναικών και επιμένει ότι ο πυρήνας του προβλήματος είναι άλλος.
Το μόνο που μπορώ να σου πω αυτή τη στιγμή είναι: μακάρι να μην υπήρχε πατριαρχία και όλο αυτό να ήταν αποκύημα της φαντασίας μας. Μακάρι πραγματικά.
Δε χρειάζεται. Απλά έχω την κακή συνήθεια να θέλω να πειστώ για μια κατάσταση κι ένα επιχείρημα πριν το δεχτώ. Ειλικρινά πάντως χαίρομαι να διαβάζω και να μαθαίνω αλλά επιτρέψτε με να διατηρώ μια διαφορετική γνώμη.
Μάλλον να πείσεις ενδιαφέρεσαι και όχι να πειστείς. Απλά τα επιχειρήματα που επιλέγεις είναι λάθος. Αρχικα σε επιπεδο ορισμων λαθος. Λάθος είναι και το φαινόμενο που περιγράφεις παραπάνω με τις μεγαλύτερες γυναίκες. Όπου απομονώνει τις γυναίκες λες και ζουν σε ξεχωριστή γυάλα. Λες και δεν μεγαλώνουν μαζί με τους άνδρες. Λες και η ιεραρχία δεν αφορα τους άνδρες ας πούμε. Αυτοι παιζουν σε αλλο λεβελ ε; Πολύ βολικά καταληγεις οτι υπάρχει κάποιος υπόθαλπων (ή εκδηλος?) γυναικείος ανταγωνισμός για την ιεραρχία στην οικογένεια. Ο οποίος όμως ειναι εντελώς απομονωμένος από την υπόλοιπη κοινωνία (aka τα ανδρικά προνομια). Περα απο το γεγονος… Διαβάστε περισσότερα »
Κάποια σκόρπια σχόλια: στην Ελλάδα ισχύει ακόμα η ηλικιακή ιεραρχία και αυτό καθιστά δυσκολότερο για τις (νέες) γυναίκες να διεκδικήσουν δικαιώματα ακόμα (και συχνά δυσκολότερα) από τις μεγαλύτερες σε ηλικία ομόφυλες τους. Η πεθερά σε άλλες δημοσιεύσεις και η μαμά εδώ νομίζουν ότι κατέχουν την απόλυτη γνώση, απολάμβαναν ισχύ (αν οι σύζυγοι έλειπαν συχνά ή για θέματα που αφορούσαν το σπίτι) και φυσικά δεν έχουν το παραμικρό κίνητρο για να παραχωρήσουν ισχύ και δικαιώματα στις νεώτερες. Η μαμά της γράφουσας σχεδίασε μια πορεία για την κόρη της την οποία την ακολούθησε και η στροφή τώρα δεν της αρέσει και θα… Διαβάστε περισσότερα »
Να κάνεις αυτό που θέλεις. Θες να μπεις σε δραματική, κάνε λοιπόν την προετοιμασία σου και εύχομαι επιτυχία ❤️
H μητέρα σου δεν θα αλλάξει. Πάντα θα αντιλαμβάνεται τον κόσμο μέσα από την περιορισμένη οπτική της και θα σου επιτίθεται για τις ελευθερίες και τις ευκαιρίες που εσύ απολαμβάνεις. Σε κακοποιεί λεκτικά συστηματικά. Επιπλέον προσπαθεί να δηλητηριάσει τη σχέση με τον πατέρα σου, κάτι τελείως απαράδεκτο. Ξέρω πως σε πληγώνει όλο αυτό, όμως το πιο πιθανό είναι ότι έτσι θα είναι η σχέση σας από τη στιγμή που δεν κάνεις αυτό που περιμένει από σένα. Εσύ όμως πρέπει να τραβήξεις το δρόμο σου και να πραγματοποιήσεις τα όνειρά σου. Ευτυχώς έχεις ένα μεγάλο σύμμαχο, το πατέρα σου. Κοίτα μπροστά… Διαβάστε περισσότερα »
Περί εσωτερικευμένου μισογυνισμού ο λόγος, λοιπόν. Το κατονομάζουμε για να το κατανοήσουμε. Με σκοπό να αντιληφθούμε το πρόβλημα και να βρούμε κάποιες λύσεις ώστε να έχουμε καλύτερη σχέση με το είναι μας, τους γύρω μας, την μάνα μας, τον πατέρα μας, το σόι μας, τον/την συντροφο (εάν υπάρχει), τα γλυκά ζωντανά οικόσιτα που μας έχουν επιλέξει και μας ανέχονται (αν υπάρχουν). Μην ξεχνούμε ότι η πατριαρχία εχει συγκεκριμένες μεθόδους και δοκιμασμένες τακτικές αιώνων τις οποίες χρησιμοποιεί ώστε τα θηλυκά να είναι υποταγμένα. Οι μανάδες και η σχέση τους με τα θηλυκά και τα αρσενικά τέκνα τους ακόμη διαμορφώνεται σε πατριαρχικό… Διαβάστε περισσότερα »
η πεθερά μου όταν της ανακοίνωσαμε ότι περιμένουμε το πρώτο μας παιδί ήθελε κορίτσι για να πάρει το όνομα της (χωρίς φυσικά να μας ρωτήσει το είχε σίγουρο)όταν μάθαμε το φύλο και ήταν αγοράκι ήταν και η εποχή που της ξεκαθάρισα ότι στο μαιευτήριο θα είμαι εγώ και ο άντρας μου ΤΕΛΟΣ,το πήρε πολύ στραβά και παίρνει τηλέφωνο τον άντρα μου και λέει τη θεϊκή ατάκα “ευτυχώς που περιμένετε αγοράκι,τα αγόρια είναι μπούφοι ενώ τα κορίτσια γλωσσουδες”
Σαφώς καλύτερη εξήγηση για τον εσωτερικευμένο μισογυνισμό από άλλο μέλος με απάντηση που θυμίζει τον επικεφαλής ενός κρατιδίου που βρίσκεται στη Ρώμη.Μου δώσατε διαφορετική οπτική και σίγουρα ταιριάζει με πολλές εμπειρίες στον περίγυρό μου. Απλά κάποιες εμπειρίες όπως ηλικιωμένες κυρίες που θεωρούν δεδομένο ότι θα τους δώσεις τη θέση σου λόγω της ηλικίας τους αλλά όχι της κατάστασής τους με έδωσαν ιδέες προς άλλη κατεύθυνση.
Δυστυχώς η αγάπη,η αληθινά άδολη, ανιδιοτελής αγάπη είναι πολύ δύσκολο πράγμα ακόμα και για τους γονείς προς τα παιδιά τους..δεν είναι κάτι έμφυτο,για να γίνει κάποιος γονιός πρέπει να έχει πετάξει από πάνω του κάθε εγωισμό, κόμπλεξ, σύμπλεγμα για να είναι σε θέση να διαμορφώσει μέχρι τα 6-7 χρόνια έναν άλλον άνθρωπο χωρίς να του τα μεταφέρει.. κοριτσάκι μου,αγάπα τη μάνα σου ΑΛΛΑ με όρια στο πόσο θα σε επηρεάζει..ΖΗΣΕ τη δική σου ζωή,ΟΧΙ των γονιών σου,ΜΗΝ νιώθεις ενοχές,ΔΕΝ ΦΤΑΙΣ ΕΣΥ για τις απόψεις τις μαμάς σου..Αγάπα την αλλά πρώτα θα κοιτάς που και πως αναπαύεται η δική σου ψυχούλα… Διαβάστε περισσότερα »