Η μητερα μου ειναι ο τυπος της μανας που ελεγχει τη ζωη της κορης. Θελει τα παντα μεσα σε πλαισια, να ζουμε μονο με τα πρεπει και ολα προγραμματισμενα. Π.χ. 18-22χρ. σπουδες στο πανεπιστημιο, οχι σχεση για να εισαι ενταξει στα μαθηματα. 22-25χρ. δουλεια, οχι σχεση ακομα γιατι δεν εχει πηξει το μυαλο σου. 25χρ. σχεση επιτρεπεται, τον επομενο κιολας χρονο γαμο και αν ο αλλος δεν θελει γαμο να χωρισεις γιατι σημαινει οτι σε εχει μονο για σεξ. Τον επομενο κιολας χρονο παιδι. Αν δεν θελεις παιδι, δεν εισαι αξια για μανα, οποτε δεν επρεπε να παντρευτεις, οποτε δεν επρεπε να κανεις σχεση. Γενικα τα θελει ολα υπο ελεγχο.
Στη ζωη της ας κανει οπως θελει, εμενα και την αδερφη μου μου ομως να μην μας εξουσιαζει… Καποια στιγμη ανακατευτηκε εντονα στην οικογενεια της αδερφης μου και απο τοτε η αδερφη μου δεν της μιλαει. Εχουν περασει χρονια. Σε μενα, ανακατευτηκε στα επαγγελματικα μου. Δεν θα επεκταθω. Το αποτελεσμα ειναι οτι με κατεστρεψε για μια ζωη. Με κατεστρεψε επαγγελματικα και οικονομικα. Θεωρουσε οτι εκανε κατι για καλο, συμφωνα με τα πρεπει που εχει χαραξει στο μυαλο της. Ειχε καποια εμμονη. Τα καταφερε τελικα και με κατεστρεψε.
Εχουν περασει 12 χρονια απο τοτε και ειμαι στο απολυτο μηδεν. Κι οταν επαγγελματικα και οικονομικα εισαι στο μηδεν, επηρεαζονται και τα προσωπικα. Θα επρεπε να ξεκοψω μαζι της οπως εκανε η αδερφη μου, αλλα την λυπαμαι γιατι δεν εχει κανεναν αλλο. Την μισω γιατι δεν με αφησε ποτε να εχω λογο για τη ζωη μου. Μια ζωη ελεγχος, εξουσια, και θυμος αν εφερνα αντιρρηση. Απο την αλλη την δικαιολογω, γιατι νομιζε οτι αυτο ηταν το καλο μας. Δεν ξερω… Δεν βγαζω ακρη.
Δεν γνωριζω πως φερονται οι αλλες μανες, δεν μπορω να συγκρινω. Δεν ξερω αν κρυβεται καποια διαταραχη η υπεβολικη αγαπη. Το μονο που ξερω ειναι οτι μου αλλαξε ολη την πορεια της ζωης μου προς το κακο και οτι δεν εχω ζησει τιποτα. Α, μπα δεν ξερω αν θελεις να σχολιασεις κατι. Απλα ηθελα να τα πω καπου. Ισως αναρωτιεσαι αν εχω πατερα. Εχω, ομως δεν συμμετειχε ποτε στα οικογενειακα θεματα, δεν ειχε ιδεα τι γινεται στο σπιτι, δεν ηθελε συζητησεις και προβληματισμους, ειχε δωσει τα ηνια στη μητερα μου. Πανε τα καλυτερα μου χρονια, τα πιο δημιουργικα. Δεν γυριζει ο χρονος. Μια ζωη μεσα σε ενα κλουβι. Χωρις εμπειριες, χωρις ζωη, χωρις χαρα.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Μελινα
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Έχεις ένα πατερα see-through, μια μάνα που δεν έχει ζωή κ θέλει να ανακατεύεται σε ζωές αλλων- και ναι τα παιδιά είναι πάντα ο πιο εύκολος τρόπος- και αναρωτιέσαι τι να κάνεις. Θα ξεκοψεις και εσύ. Ναι ξέρω…στεναχωριέσαι . Ξέρεις στην ζωή μας κάνουμε όλοι επιλογές.ολες οι επιλογές μας έχουν αντικτυπο-αλλες θετικό άλλες αρνητικό.η μητέρα σου ΕΠΕΛΕΞΕ να σας κάνει μαλλιά κουβάρια. Θα το πληρώσει. Ναι,η επιλογή της αυτή,έχει αρνητικό αντίκτυπο. Δεν θα κάτσεις να κάνεις ούτε την ψυχολογο της( υπάρχουν άλλωστε ειδικοι γι αυτό το ρολο) ούτε τη κολλητή της για να έχει κάτι να ασχολείται. Θα κοιτάξεις μόνο… Διαβάστε περισσότερα »
Πάντα υπάρχει χρόνος για να διορθωθούν ή να καλυτερέψουν τα πράγματα. Αφού γνωρίζεις το πρόβλημα, βρες τη δύναμη να το αντιμετωπίσεις. Αντί να λυπάσαι την μητέρα σου που “δεν έχει κανέναν άλλο”, λυπήσου τον εαυτό σου, ο οποίος η ίδια μας περιγράφεις ότι καταστράφηκε ολοκληρωτικά, όπως μας λες, από την παρέμβαση της μητέρας σου. Μην αποδέχεσαι την “καταστροφή”, γιατί όσο υπάρχουμε μπορούμε να κάνουμε πράγματα. Αυτή είναι η ζωή. Σκέψου τον εαυτό σου και φρόντισε τη ζωή σου, γιατί κανένας δεν μπορεί να το κάνει για σένα. Η μητέρα σου μπορεί να φταίει για όσα έκανε, δεν φταίει όμως για… Διαβάστε περισσότερα »
Μελίνα μου… Δεν ξέρω πόσο χρονών είσαι, αν κρίνω από το “έχουν περάσει 12 χρόνια” δεν είσαι και έφηβη. Γιατί το λέω αυτό; Δεν μπορώ φυσικά να καταλάβω ακριβώς την θέση σου γιατί δεν έχω βρεθεί εκεί… Αλλά βλέπω ένα κατηγορώ ΤΕΡΑΣΤΙΟ για την μητέρα σου και ένα απλά “ίσως έπρεπε” μικρουτσικο για τον εαυτό σου… Οι γονείς μας ορίζουν μέχρι μια ηλικία, δυστυχώς ή ευτυχώς. Αν μπορέσεις και αντιμετωπίσεις τις δικές σου ευθύνες θα μπορέσεις και να αλλάξεις την κατάσταση… Οκ ναι η μητέρα μου έφταιγε που δεν έκανα αυτό, η μητέρα μου έφταιγε που δεν έκανα το άλλο….… Διαβάστε περισσότερα »
Θα ακουστουν σκληρα αυτα που θα πω αλλα ηταν οι πρωτες σκεψεις που μου ηρθαν στο μυαλο. Δεν εισαι υποχρεωμενη να της κανεις παρεα και να χαραμισεις την ζωη σου για κανεναν, ακομα και για την μανα σου. Η αδερφη σου επιασε το νοημα και ενω σιγουρα της στοιχισε (μανα της ειναι) προτιμησε να ειναι ευτυχισμενη και αποκομμενη. -Κρατα το αυτο-
Δυστυχως συμπεριφερεται σαν παρασιτο και προσπαθει να ζησει μεσα απο εσενα, ελεγχοντας το τι κανεις και πως το κανεις.
Εχεις ηδη αργησει να απομακρυνθεις, ποτε περιμενεις να το κανεις ;
Η μανα σου ειναι τοξικη και επεμβατική αλλα στην ηλικιας που βρισκεσαι εσυ εχεις ευθύνη που της επετρεψες να αποφασισει για την ζωη σου. Δεν εισαι Ουτε 15 ουτε φοιτητρια πλεον αρα ναι ειναι απαισια μητερα εσύ ομως γιατι εμεινες;
Αγαπητή Μελίνα, χρειάζεσαι θεραπεία. Αυτό που έχεις υποστεί λέγεται κακοποίηση αλλά είναι πολύ δύσκολο να το αποδεχτείς. Και σεις βρε άνθρωποι σταματήστε να της λέτε γιατί δεν έχει φύγει; οι άνθρωποι που έχουν κακοποιηθει από μικρή ηλικία είναι πολύ δύσκολο να πάρουμε τον έλεγχο της ζωής μας χωρίς ψυχοθεραπεία. Το λέει η κοπέλα, νιώθει πολύ μπερδεμένη. Είναι εξαιρετικά δύσκολο να αποδεχτεί καποι@ πως είναι θύμα κακοποίησης και μάλιστα από τη μητέρα ή τον πατέρα. Από τους πρώτους σημαντικούς ενήλικες, από τους φροντιστές. Επειδή, η αντίφαση που υπάρχει σε αυτή τη συνθήκη σου διαλύει το μυαλό και το συναίσθημα. Συν πως… Διαβάστε περισσότερα »
Μια ψυχολογικά κακοποιητική μητέρα, επειδή 1. όχι ΔΕΝ είναι αγάπη και επειδή 2. χρειάζεται ψυχολογική υποστήριξη και από την άλλη ένας αδιάφορος πατέρας. Η διακοπή επαφής και με τους δύο, θα είναι το καλύτερο δώρο για τον εαυτό σου και ας είναι δύσκολο. Δεν σε ενώνει κυριολεκτικά τίποτα, με κανέναν από τους δύο. Δεν χρωστάς τίποτα σε κανέναν, απλά και μόνο επειδή γεννήθηκες. Απόφασή τους ήταν να κάνουν παιδί και δυστυχώς πολλά παιδιά από οικογένειες που δεν αναζήτησαν ποτέ ψυχολογική βοήθεια για να είναι έτοιμες για τόσες ευθύνες, πλήττονται και πολλές φορές, ανεπανόρθωτα. Ας σταματήσουμε πια να καταστρέφουμε ψυχές.
Γλυκιά μου Μελίνα,
Από τις νοσηρές καταστάσεις (είτε είναι οικογένεια είτε σύντροφος είτε εργασία) ΦΕΥΓΟΥΜΕ!!! Η μητέρα σου έτσι είναι και δε θα αλλάξει. Ας αφήσουμε στην άκρη το τι θα έπρεπε να είχες κάνει και να επικεντρωθούμε στο τώρα. Τώρα πρέπει να σταθείς στα πόδια σου να βρεις μια δουλειά (οτιδήποτε) και να φύγεις. Δε χρειάζεται να μην ξαναμιλήσεις ποτέ στη μητέρα σου, αρκεί να μένεις μακριά και να επικοινωνείς αραιά και που, χωρίς να δινεις αναφορά για τη ζωή σου.
Καλό ταξίδι προς την Ελευθερία!
Μελίνα μου, καταλαβαίνω ότι έχεις περάσει πολύ δύσκολα. Η ζωή σου προφανώς και δεν καταστράφηκε. Από όλες τις εμπειρίες μαθαίνουμε και γινόμαστε σοφότεροι. Στην προκειμένη περίπτωση, χρειάζεσαι να αποσυνδεθείς από τη μαμά σου. Δεν είναι απαραίτητο να την ξεκοψεις εντελώς αν δεν το αντέχεις, είναι όμως σημαντικό να απομακρυνθείς συναισθηματικά και αν μπορείς να μείνεις μόνη σου ακόμη καλύτερα. Δεν είναι αργά για να πάρεις τα ηνία της ζωής σου, και δεν είναι αργά για να βρεις την ευτυχία σε όλα τα επίπεδα. Φυσικά και μπορείς να τα καταφέρεις γιατί ποτέ δεν είναι αργά. Όμως, είναι ώρα να βάλεις σε… Διαβάστε περισσότερα »