Γεια σας, ήθελα να πω κι εγώ την δική μου ιστορία.
Είμαι η μικρότερη στην 5μελή οικογένεια που μεγάλωσα. Εχω άλλα δύο αδέλφια μεγαλύτερα.
Από μικρή θεωρώ ότι είχα πάντα την εικόνα του “ιδανικού ” παιδιού. Καλή μαθήτρια στο σχολείο, ήρεμη εφηβική ηλικία, και στα 16 ξεκίνησα να δουλεύω στην οικογενειακή επιχείρηση κάθε καλοκαίρι. Πρώτη από τα αδέρφια μου παρόλο που είμαι μικρότερη από αυτά. Μου άρεσε όμως να βοηθάω και μάλιστα χωρίς χρήματα αφού άλλωστε οι γονείς μου πλήρωναν τα φροντιστήρια μου.
Πέρασα ευκολα στη σχολή που ήθελα και συνέχισα να δουλευω αφου μου πληρωναν τα έξοδα.εννοειται ποτέ δεν ζήτησα χρήματα ομως άρχισε μία επίθεση απο πλευρας της μητέρας μου ότι χαλάω πολλά χρήματα σαν φοιτήτρια σε σχέση με τον αδελφό μου, ο οποιος παρεμπιπτόντως δεν δούλευε στην επιχειρηση γιατι δεν ηθελε. Εγω ομως για 10 ολοκληρα καλοκαίρια αναγκαζομουν να δουλεύω ειτε για τα φροντιστηρια ειτε για τα έξοδα ειτε γιατί δεν ήμουν οικονομικά ανεξαρτητη ακομα.
Η αδελφη μου μπήκε κι αυτη στη δουλειά οπου συνεχιζει ακομα ενω εγώ καταφερα να ξεφυγω απο εκει να παντρευτώ να κανω παιδια και για καλή μου τύχη να έχει ο σύζυγός μου και σπίτι και ολα οσα χρειάζονται στην αρχη ενος ξεκινήματος του ζευγαριού. Οι δικοί μου δεν μου έδωσαν τίποτα. Δεν ρώτησαν καν αν χρειαζομαι.αφου τα ειχα ολα ετοιμα απο τον άντρα μου.
Ειμαι 40+ και οταν πια ζήτησα να εκμεταλλευτώ την επιχείρηση και να δίνω το αναλογο ποσοστό στα αδέλφια μου οι δικοι μου αναμειχθηκαν με αποτελεσμα να μην κάνω τίποτα και αυτοι να συνεχίζουν να δουλεύουν αν και μεγάλοι για να βοηθούν οικονομικά την αδελφή μου. Καμία βοήθεια με τα παιδιά μου και αν εγώ δεν πάω να τους δω δεν ερχονται καν στο σπιτι μου. Και φυσικα η μητερα μου να αισθανεται οτι εγω φταιω που πλέον δεν θελω πια να την βλέπω και να με θεωρεί αχάριστη.
Νιώθω οτι εχει τρομερή τοξικότητα απέναντί μου κι ενα συναισθημα ζηλειας που τα κατάφερα ως εδώ. Προσπαθώ να τη δικαιολογήσω ολα αυτα τα χρονια μιας που ο πατερας μου ειναι αρρωστος αλλά δεν μπορώ να βγαλω από μεσα μου αυτο που νιώθω. Και νιώθω καλά οταν ειμαι μακριά..
ΑΠΟ ΤΗΝ – Bitcoin
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Νομίζω ότι αυτό που επιζητούσα από αυτήν εδώ την ομάδα ήταν η επιβεβαίωση ότι δικαίως αισθάνομαι έτσι. Τα παιδιά τελικά είναι πιο ενοχικά απέναντι στους γονείς τους παρά το αντίθετο. Και τελικά το καθε σχόλιο που διάβασα εδώ ήταν ό,τι πιο εύστοχο θα μπορούσα να διαβάσω. Λειτούργησε σχεδόν θεραπευτικά για μένα που μέχρι πρόσφατα είχα την αμφιβολία ότι όντως είμαι αχάριστη που δεν αναγνωρίζω το γεγονός ότι μέχρι να σταθώ στα ποδια μου ειχα τροφή, στέγη και καθαρά ρούχα. Αγαθά δηλαδή που είναι αυτονόητο να παρέχουν οι γονείς στα παιδιά τους, εμένα με είχαν κάνει να πιστεύω ότι δεν είναι.… Διαβάστε περισσότερα »
Είσαι το μαύρο πρόβατο της οικογένειας, δυστυχώς. Στην αδερφή σου έχουν ξεκάθαρα αδυναμία για αυτό και συνεχίζουν να παλεύουν για να τη βοηθήσουν, ενώ είναι…γύρω στα 45 αν κατάλαβα καλά? Ζήσε εσύ τη ζωή σου κι άστους. Άσε την πρωτοβουλία των συναντήσεων πάνω τους. Αρκετά ασχολήθηκες με ένα μαγαζί που δεν ήταν και δε θα γίνει ποτέ δικό σου. Κάτι μου λέει ότι δε θα το αφήσουν σε σένα. Αρκετά ασχολήθηκες με τοξικούς ανθρώπους. Θα πρέπει να αρχίσεις να τους κρίνεις με άλλα κριτήρια από εδώ και περα. Μη σκέφτεσαι πχ “είναι η μάνα μου, τι να κάνω?” Σκέψου ότι… Διαβάστε περισσότερα »
Εάν έγραφα μια επιστολή για την δουλειά μου, τα αφεντικά και τους συναδέλφους μου, δεν ξέρω αν θα κατάφερνα να γράψω όπως εσύ: αναφερόμενη μόνο σε χρήματα και προσωπικό μόχθο του καθενός, και καθόλου σε συναισθήματα και ανθρώπινες σχέσεις. Αυτό που περιγράφεις δεν είναι οικογένεια, είναι εταιρεία…. Αντί να ψάχνεις αγάπη, υποστήριξη, κατανόηση, αδελφικές σχέσεις κλπ, φαίνεται σαν να ψάχνεις προαγωγή και αύξηση.
με παραξένεψε πολύ αυτό…
Εμενα μού χτυπησε ασχημα που ηθελε να εκμεταλλευτει οικονομικα την επιχειρηση των γονιων της (δινοντας τους βεβαια το αναλογο ποσοστό) και μετα οταν της κακοφανηκε που οι γονεις της δυσανασχετησαν εξ αιτιας αυτου.
Οι γονείς μου είναι 70 χρονών. Εχουν βγει στη σύνταξη ήδη. Ο πατέρας μου δεν μπορεί να δουλέψει αλλά αναγκάζεται να βρίσκεται εκεί γιατί και η μητέρα μου είναι εκεί και δουλεύει σε αυτή την ηλικία μόνο και μόνο για να τα βγαλει πέρα η αδελφή μου. Μονη της δεν ειναι ικανή να τα βγαλει πέρα.δημιουργειται ενας φαυλος κύκλος. Ο αδελφος μου ειναι απών.ανεκαθεν. ζητησα να αναλάβω ώστε να μην δουλευουν πια οι γονείς μου..δεν ειναι δίκαιο ουτε γι αυτους αυτό που κανουν.η αδελφή μου μπορεί και θα ήθελα να κρατήσει το ρόλο της εκεί αλλά εγώ να έχω ας… Διαβάστε περισσότερα »
Ας το πω και εδω : Δυο λεξεις να εχεις κατα νου “κουμαντο” και “ισοτιμια” Οι γονεις κανουν κουμαντο ακομη γιατι θελουν να κανουν, και γιατι ΔΕΝ θελουν να κανεις εσυ γιατι ετσι θα παραγκωνιστει η αδερφη. Θα γινει ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ σου. Αυτο βλεπουν Ασε τα ποσοστα (και “αηδιες”) που λες εσυ (αυτο λενε) Ισοτιμια σε ολα αδερφια. Αυτο προσπαθουν και αυτο καταφερνουν τοσα χρονια Ξοδευες περισσοτερα στις σπουδες απο τον αδερφο σου; Αρα.. χαλαγες την ισοτιμια, και αρα.. επρεπε να κανεις οικονομια ΚΑΜΙΑ σχεση δεν ειχε αν τους βοηθουσες.. ΑΛΛΟ ΑΥΤΟ Ας μην το εκανες (θα λενε) Αλλωστε.. δικη σου… Διαβάστε περισσότερα »
Και.. η μανα βγαινει μπροστα και κανει την “βρωμικη” δουλεια για ΟΛΟΥΣ Αν ο πατερας σου διαφωνουσε δεν θα την αφηνε. Αν η αδερφη διαφωνουσε, δεν θα την αφηνε. Το ιδιο και ο αδερφος. Ολοι συμφωνουν μαζι της, το ιδιο σκεπτικο εχουν (τουλαχιστον οι 3 τους), και θα το καταλαβεις οταν η μανα κανει στην ακρη, οποτε αναγκαστικα θα φανερωθουν οι υπολοιποι που τωρα τους βολευει να σιωπουν. Και σιωπουν, γιατι αλλο να βλεπεις μια κοινη γραμμη σε 3 ατομα και εσυ μονη απο την αλλη και αλλο μια “τοξικη” μανα που σε ζηλευει (αυτη και μονο αυτη), και αρα…… Διαβάστε περισσότερα »
Απομακρύνσου άμεσα. Ακόμα κι αν αυτο σημαίνει να χάσεις το μερίδιο της επιχείρησης που σου αντιστοιχεί.Η ψυχική σου ηρεμία είναι πιο σημαντική.Μην νιώθεις τύψεις, δεν είσαι αναγκασμένη να επικοινωνείς με τους γονείς σου. Η επικοινωνία, ο σεβασμός, ακόμα και η αγάπη κερδίζονται και οι γονείς σου δεν το έκαναν αυτό. Εκμεταλλεύτηκαν την απειρία σου στο εργασιακό θέμα και θα έπρεπε να ντρέπονται γι αυτό. Καταλαβαίνω οτι στα 16 σου που είχαν έξοδα με φροντιστήρια δεν σου έδιναν χρήματα αλλά μετα ας σε πλήρωναν κι ας αναλάμβανες εσύ κάποια από τα εξοδά σου. Είναι σκληρό για ένα παιδί να αποδεχτεί οτι… Διαβάστε περισσότερα »
Νομίζω έχεις προσπαθήσει αρκετά. Απλά άστο να φύγει, δεν το χρειάζεσαι. Η αρρώστια του πατέρα σου είναι απλά ένας ακόμα μοχλός χειραγώγησης σου. Αποδεξου ότι η αποδοχη δεν θα κερδιθεί ποτε όχι γιατί δε την αξίζεις απλά επειδή ΔΕ ΘΈΛΟΥΝ. Και βάζω και τους 2 στην εξίσωση αυτή διότι μιλάμε για ενήλικες ανθρώπους οι οποιοι κάνανε 5 παιδια μαζί. Για μένα ευτυχώς που δεν σου δώσανε την επιχείρηση, θα ήταν ένα συμβόλαιο περαιτέρω ψυχολογικής κακοποίησης για σένα. Δεν χρειάζεσαι την επιχείρηση, δε χρειάζεται να αποδείξεις τίποτα, είσαι ήδη αρκετή. Κοίτα μπροστά!
Γεγονος πως σε εκμεταλευτηκαν και θυμωμουν που τωρα τους ξεφευγεις. Εχουν ενα πλανο στο μυαλο στο πως θα λειτουργησει στο μελλον αυτη η ερμη οικογενειακη επιχειρηση στην οποια δεν θα σε αφησουν να παρεις τον ρολο αυτου που θα κανει κουμαντο. Προς το παρον και για οσο τους παιρνει, θελουν εκεινοι να κανουν κουμαντο. Ασχετα αν πηραν συνταξη, ασχετα αν αρρωστησε ο ενας, ασχετα αν αρρωστησουν και οι δυο μαζι, το θεμα τους δεν ειναι αν κουραζονται, αλλα… ποιος κανει κουμαντο εκει περα. Και δεν θα κανουν ευκολα στην ακρη.. Στο μελλον διαφαινεται πως εισαι η μονη αξια (και μοναδικη)… Διαβάστε περισσότερα »
Παπαρούνα νομίζω έχεις μπει ακριβώς στο μυαλό τους. Κάπως ετσι νομ7ζω βλέπουν τη δικαιοσύνη τους αναμεσα στα αδέλφια. Απλά θα απαντησω και σε κάπιες αμφιβολίες που υπάρχουν παραπάνω και θα το κλείσω εδώ γιατι άλλωστε πλέον έχω αποσυρθεί από όλο αυτό και οπως ανέφερα και παραπάνω δεν διεκδικώ τίποτα.αλλωστε δεν μου ανήκει και τιποτα από αυτά.ανηκουν στους δικους μου και ας τα αξιοποιησουν όπως θέλουν, δεν με αφορά. Σε αυτη την επιχείρηση αισθάνομαι οτι έχω βάλει κι εγώ το λιθαράκι μου και ήθελα οχι απλά να τη διαχειριστώ στη θέση των γονιών μου αλλά να την απογειωσω.ειχα αλλά σχέδια και… Διαβάστε περισσότερα »
Η “αγία” ελληνική οικογένεια. Με όλους τους περιορισμούς, την κακοποίηση, αλλά και την υποστήριξη και ενίοτε το δίχτυ προστασίας. Όλα αυτά τα συναισθηματικά με επιπλέον επιβάρυνση της ύπαρξης των οικονομικών συμφερόντων. Γονείς αλλά και αδέλφια να αρνούνται πεισματικά,ακόμα και με προσωπική τους οικονομική ζημιά, την έγκαιρη και δίκαιη διευθέτηση περιουσιακών στοιχείων έστω και ελάχιστων. Τα έχουμε ζήσει τα έχουμε βιώσει τα έχουμε πληρώσει,τόσο σε προσωπικό επίπεδο όσο και στον ευρύτερο κοινωνικό περίγυρο. Το ταχύτερο που κόψεις τους δεσμούς με την μπάλα που σε πηγαίνει στον βυθό και λέγεται οικογένεια το καλύτερο για σένα τα παιδιά σου και τον άντρα σου.
Πολύ μπερδεμένο κείμενο, αλλά με δύο λόγια τους ζήτησες να σου παραχωρήσουν την επιχείρησή τους και το θεωρείς τοξικό οτι δεν το έκαναν? Γιατί νομίζεις οτι στο οφείλουν αυτό? Σε σπούδασαν και νομίζω είναι υπερ-αρκετό, κατά τα άλλα δική τους η επιχείρηση βάζουν φωτιά και την καίνε που λέει ο λόγος.