A mpa μου, Καλησπέρα.
Νιώθω μεγαλη πίκρα και θέλω να ακούσω τη δική σου γνώμη και των υπολοίπων.
Θα μπω κατευθείαν στο θέμα .Η μάνα μου δεν συμπαθεί καθόλου τον άνδρα μου και γενικά είναι πολύ ψυχρός άνθρωπος και δεν ξέρω εάν γενικά έχει αγάπη μέσα της.
Όταν ήμουν μικρή, συναισθηματικά ήταν απόμακρη,όπως και ο πατέρας μου.Δεν με είχαν πάρει ποτέ αγκαλιά και δεν με είχαν φιλήσει (μόνο σε γιορτές).
Θυμάμαι βρισιές, τσακωμους, υποτίμηση και πολύ μιζέρια.
Τους έδινα συνέχεια ευκαιρίες.
Έχω έναν γιο, 6 μηνών. Τους τον πήγαινα για να τον δουν και γενικά υπήρχε μια ισορροπία.
Όμως, τσακωθηκαμε πρόσφατα και οι γονείς μου, μου είπαν ότι δεν θέλουν να έρθουν στη βάπτιση του παιδιού, για να μην δουν τον άντρα μου.Τους έβρισα άσχημα και τους είπα ότι δεν θέλω να τους ξαναδώ ποτέ.
Στενοχωρήθηκα απίστευτα πολύ.Ο άντρας μου, τους έχει φερθεί άψογα και τους έχει βοηθήσει. Το παιδί είναι το μοναδικό εγγόνι που έχουν και δεν περίμενα τόση σκληρότητα .
Ντρέπομαι που δεν θέλουν να έρθουν .Ζούμε και σε μικρή κοινωνία.Δεν ήταν ποτέ δίπλα μου .
Σκέφτομαι να μην τους ξαναμιλήσω ποτέ.
Υπάρχουν κορίτσια που να έχουν ζήσει κάτι παρόμοιο;
ΑΠΟ ΤHΝ – Adikia
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
αν δεν θελουν να ερθουν ας μην ερθουν δεν θα σκασεις κιολας.. αφου δεν σεβονται την οικογενια σου και τον αντρα σου καλυτερα να μεινουν μακρια γιατι μονο καβγαδες θα φερυν ολα αυτα που κανουν. με το καλο η βαφτιση.
Δυστυχώς τους γονείς μας δεν τους διαλέγουμε, μας τυχαίνουν. Αν εκείνοι δεν θέλουν να είναι γονείς και παπούδες, δεν έχεις κανένα λόγο να είσαι κόρη. Αν αποφασίσουν να γίνουν ξανά γονείς, ας επικοινωνήσουν και αποφασίζεις τι θα πράξεις. Τον κόσμο μην τον υπολογίζεις, όσο μικρή κοινωνία και να είναι. Σε τυχόν ερωτήσεις που είναι οι παπουδογιαγιάδες, στείλς τους να ρωτήσουν τους ίδιους
Για μένα εξαιρετική η στάση και των 2 σας. Στο δικό μου γάμο δεν ήρθε ο πατέρας μου, γιατί κλασσικά κάπου τα έπινε, το ίδιο και στην γέννα του μικρού.. οπότε καταλαβαίνετε από μένα Χ οριστικά
Καταλαβαίνω ότι το να αποδεχθούμε ότι οι γονείς που μας έτυχαν σε αυτή τη ζωή είναι τοξικοί/ ακατάλληλοι για την αγάπη και τον χρόνο μας και να τους αποκόψουμε απο τη ζωή μας είναι πολύ δύσκολο. Θέλει χρόνο να το αποδεχθούμε μέσα μας και πολύ συχνά κάνουμε πισωγυρίσματα, δίνουμε δεύτερες, τρίτες, πολλοστές ευκαιρίες. Στην προκειμένη περίπτωση, προσπάθησε να μην στεναχωριέσαι και αποδεξου ότι εσύ δεν τους έχεις καμία ανάγκη! Αντίθετα, αν εκείνοι θέλουν να γεράσουν χωρίς επαφή με το παιδί και το εγγόνι τους, πρόβλημά τους.
Έχοντας πια την εμπειρία της μητρότητας, εχω νιώσει κάτι που με έχει τρομάξει: την απόλυτη εξουσία που έχεις πάνω στο παιδί σου. Αν αυτό το συναίσθημα δεν το εκλογικεύσεις και δεν το αντιμετωπίσεις κατάλληλα, είναι πολύ επικίνδυνο. Απο εκεί θεωρώ πως ξεκινούν όλα αυτά τα προβλήματα.
Αγαπητή γράφουσα, μην ντρέπεσαι καθόλου που δεν θέλουν να έρθουν. Αυτοί θα πρέπει να ντρέπονται που δεν μπορούν να δεχθούν πως είσαι ελεύθερη να επιλέξεις όποιον και ό,τι θέλεις.
Aνθρωποι που δεν ειναι ευτυχισμενοι,ειδικα που δεν ειναι ευτυχισμενοι στο γαμο τους,την δουλεια τους,με την εμφανιση τους ή που ειδαν ονειρα και φιλοδοξιες να μενουν ανεκπληρωτα και δεν κατανοουν οτι πηγη της δυστυχιας τους ειναι οι ιδιοι,συχνα μεταφερουν αυτη την εσωτερικη οργη,απογοητευση και φθονο σε τριτα προσωπα που δεν τους εχουν κανει κατι και φυσικα δεν ειναι υπαιτεια της μιζεριας τους.Οποτε ο αντρας της κοπελας ειναι ο αποδιομπομπαιος τραγος και κατ’επεκταση το παιδι τους/εγγονι των απαραδεκτων γονεων της γραφουσας.Και παντα να εχουμε υποψη πως καποιος κακος,απομακρος,ψυχρος ή κακοποιητικος γονιος δεν γεννιεται ετσι αλλα γινεται απο τους δικους τους γονεις.Η απομακρυνση… Διαβάστε περισσότερα »
Ορθώς έπραξες και έστειλες εδώ την ιστορία σου. Είναι προφανές ότι θέλεις να ταυτιστείς με άτομα που φέρουν παρόμοιες εμπειρίες στο ενεργητικό τους. Ουσιαστικά βιώνεις πένθος. Συμβολικό πένθος, φυσικά. Η αλήθεια είναι ότι έχουμε μεγαλώσει σε μία κοινωνία η οποία μας δεσμεύει, αν όχι μας υποχρεώνει, να έχουμε καλές σχέσεις με τους γονείς μας, διότι αυτοί μας γέννησαν. Ήταν οι ήρωες μας, έχουν μυθοποιηθεί στα μάτια μας (κυρίως παιδιόθεν, αλλά ακόμη και σε περιπτώσεις αποφευκτικών σχέσεων). Και από θρησκευτικής άποψης να το δεις (είτε πιστεύεις είτε όχι), οι προσδοκίες για καλές σχέσεις με τους γονείς μας, είναι επαυξημένες, αναμενόμενες και… Διαβάστε περισσότερα »
Ξεκινωντας απο το τελος, δεν εχω ζησει κατι παρομοιο και ως εκ τουτου δεν ξερω αν μπορω να βοηθησω ουσιαστικα, καθοτι εξω απ’ το χορο… Η συμπεριφορα των γονεων σου ομως μου φαινεται απαραδεκτα σκληρη. Ενας τροπος ελεγχου και χειρισμου της ζωης σου, με ποιο σκοπο αραγε; Να σου ασκησουν μια εμμεση πιεση να χωρισεις; Δεν ξερω αν υπαρχουν ουσιαστικοι λογοι να μην εγκρινουν τον συντροφο σου, λογοι που εσυ ειτε δεν βλεπεις ειτε δεν αναγνωριζεις, ή αν απλα ειχαν αλλο “γαμπρο” στο δικο τους πλανο για τη δικη σου ζωη. Σε καθε περιπτωση εισαι μια ενηλικη γυναικα και δεν… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν εχω παρομοια εμπειρία, ως κορη δεμενης και στοργικης οικογενειας και μητερα ενος παιδιου, η σκληρότητα των γονιων σου μου φαίνεται αδιανοητη. Ξερω ομως παρομοιες περιπτωσεις ανθρωπων που οι περισσοτεροι προσπαθουσαν ολη τους τη ζωη για να αλλαξουν την κατασταση. Η κατασταση δεν αλλαζε και τους εφαγε τη ζωη. Ειχε αντικτυπο στο γαμο τους, στην ευτυχια τους,στην υγεια τους. Λυπαμαι για τους γονεις που σου ετυχαν, λυπαμαι που δεν πηρες την αγαπη κι αποδοχη που σου αξιζε. Μην την περιμενεις ομως τωρα. Καλυτερα να εισαι εσυ καλα, κι ας μην τους ξαναμιλησεις παρα να σε καταβάλλει η τοξικοτητα τους. Θα… Διαβάστε περισσότερα »
Και πολύ καλά κάνετε 👏👏