Γεια σας παιδιά!
Ο προβληματισμός μου είναι ο εξής…
Δουλεύω στο εξωτερικό και παλεύω με διάφορα ζητήματα γενικά. Τα λεφτά δεν είναι και πάρα πολλά, αλλά λόγω διαχείρισης κάτι μένει.
Η μαμά μου από την άλλη πάντα ξεμένει. Και πάντα ξέμενε από λεφτά κι ας έβγαζε αρκετά χρήματα.
Ως παιδί έπρεπε πάντα να περιμένω μέχρι να έχει ξανά λεφτά για να πάρω κάτι, ακόμα κι αν ήταν βασικό. Δε μιλάμε και για πείνα, αλλά για ένα καινούριο παπούτσι πχ όταν το προηγούμενο είχε καταστραφεί ή για άλλα πράγματα που χρειαζόμουν για το σχολείο. Έπρεπε λοιπόν να αγοράζω αυτά από το χαρτζιλίκι μου, το ίδιο και ως φοιτήτρια. Μεταφράσεις που χρειαζόμουν, κάποιους γιατρούς και τέτοια. Ενώ παράλληλα δε στερούνταν κάτι η ίδια, και διακοπές πήγαινε, και νέα κινητά και απ’ όλα. Για τον εαυτό της δεν ανεχόταν ποτέ κάτι λιγότερο από αυτό που ήθελε. Και εντάξει αυτό καλώς. Αλλά είμαι υπερβολική όταν σκέφτομαι ότι είναι παράξενο να μη θέλεις το ίδιο για το παιδί σου? Να τονίσω ότι λόγω οικολογικής συνείδησης ούτως ή άλλως δεν αγοράζω πολλά καινούρια πράγματα, αλλά αυτη η σκέψη με απασχολεί.
Πλέον που βγάζω λεφτά όλο και κάτι μου ζηταει. Και μιλάμε για αρκετά μεγάλα ποσά που εγώ ως τώρα ούτε καν τολμούσα να ξεστομίσω για να τα πάρω με μιας από τους δικούς μου. Ξέρει τι παίρνω και τι δεν παίρνω και αισθάνομαι άσχημα να της λέω όχι, ενώ ξέρει ότι έχω στην άκρη. Από την άλλη όμως και η ίδια βγάζει χρήματα και απλά τα σκορπάει. Τώρα θέλει να πάει διακοπές και ζητάει δανεικά, τα οποία ως τώρα πάντα τα γύριζε, αλλά με αυτα τα ποσά που ζητάει φοβάμαι ότι δε θα τα ξαναδώ… μπορεί για κάποιον να μη θεωρούνται πολλά, αλλά εγώ που ποτέ δεν είχα και μετά από τόσο αγώνα για να μπορώ να αισθάνομαι λίγη ασφάλεια από αυτή την αποψη… μέχρι πριν κάποιο καιρο φοβόμουν πάρα πολύ και κάθε τι που αγόραζα μου προκαλούσε σκέψεις, μα γιατί να το πάρω, ίσως να μην έπρεπε κιόλας, άντεχε ακόμα το μπουφάν και και και. Όλο αυτό με τρώει και έχει φύγει ανεπιστρεπτί η ανεμελιά μου, που δε μου περίσσευε κιόλας
Είναι κακό να μη δίνουμε λεφτά στους γονείς μας? Νομίζω αν δεν πάει διακοπές κάποια στιγμή θα το χτυπήσει, ότι δε τη βοήθησα όταν μου το ζήτησε
Της έχω πει τους προβληματισμούς μου για αυτά τα ζητήματα πολλές φορές, αλλά θυμώνει πολύ και μετά παριστάνει ότι δεν έγινε κάτι, αλλά εμένα με ενοχλεί παρα πολύ. Και κάποτε έδειχνε και μεγαλύτερη κατανόηση σε κάποια μου ζητήματα, αλλά πλέον δεν με καταλαβαίνει καθόλου…
ΑΠΟ ΤΗΝ – Κατερίνα
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Εμμμ….όχι.
Κόψε τον αέρα στη μανούλα,μια για πάντα!
Δεν είσαι τράπεζα!
Αν θέλει λεφτά να πάει για δουλειά, απλό.
Ακομα χειροτερα, εδω η μανουλα εχει εισοδημα, απλα θελει παραπανω…
Λυπάμαι πολύ που είσαι σε αυτή τη δύσκολη θέση. Η μητέρα σου είναι σκορποχέρα με τα χρήματα και κακομαθημένη από πάνω. Δεν της οφείλεις τίποτα. Θα πω μόνο ένα πράγμα που λέω συνεχώς σε φίλες και φίλους που οι γονείς τους μεταφέρουν τα προβλήματα σε αυτούς. Οι γονείς είναι ενήλικες και έζησαν τη ζωή τους με τους δικούς τους όρους και τις δικές τους αποφάσεις. Τα λάθη τους βαρύνουν αυτούς αποκλειστικά και όχι τα παιδιά τους. Αν δεν διαχειρίζεται τα χρήματα της σωστά είναι δικό της πρόβλημα και όχι δικό σου. Ας αφήσει κι εσένα να ζήσεις τη ζωή σου… Διαβάστε περισσότερα »
Τα χρήματα που έχεις τα δούλεψες και είναι δικά σου ! Αν θες τα ξοδεύεις, τα αποταμιεύεις ή άμα σου γουστάρει τα καις! Δεν χρειάζεται να δώσεις λογαριασμό σε κανένα, ούτε στη μαμά σου. Το ότι ξέρει τα οικονομικά σου (κακώς) δε σημαίνει ότι της δίνει δικαίωμα στα ΔΙΚΑ ΣΟΥ χρήματα.
Εγώ πληρώνω κάποια έξοδα της μητέρας μου, πχ πετρέλαιο, γιατί παίρνει 250€ σύνταξη. Σε καμία περίπτωση δεν μπορείς να στερείται εσύ για να κάνει ντόλτσε βίτα ο άλλος. Πες στη μανούλα ότι δεν έχεις και τα χρήματα στην άκρη είναι για ώρα ανάγκης. Δεν θα πάθει τίποτα αν δεν πάει διακοπές μια φορά, ούτε αν τις κάνει πιο μαζεμένα.
Τα οικονομικά ζητήματα, η διαχείριση των χρημάτων, το κοινό πορτοφόλι ή το ατομικό, είναι από τα πιο σοβαρά θέματα σε όλα τα είδη των σχέσεων. Υπάρχει το στερεότυπο των γονιών που στερούνται για να προσφέρουν στα παιδιά τους (που ήταν μοτίβο για τις προηγούμενες γενιές), αλλά εδώ η στάση της μαμάς σου παρουσιάζεται διαμετρικά αντίθετη. Η μαμά σου δεν δείχνει να ακολουθεί αυτό το παράδειγμα αντίθετα, έχει μάθει να εξασφαλίζει για τον εαυτό της αυτό που επιθυμεί, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι αναγνωρίζει και στους άλλους το δικαίωμα να κάνουν το ίδιο. Έχεις κάθε δικαίωμα να αρνηθείς, εφόσον αυτό θες,… Διαβάστε περισσότερα »
Αγχωθηκα και πιεστηκα και μονο που το διαβασα (θα το πω στη θεραπευτρια μου, γιατι εχει να κανει και με μενα κατα ενα ποσοστο). Γιατι ξερει ακριβως τι παιρνεις και τι δεν παιρνεις; Γιατι;;; Δεν εισαι υποχρεωμενη να της δινεις ραπορτο για τα οικονομικά σου. Οπως επισης δεν εισαι υποχρεωμενη να τη βοηθησεις οικονομικα. Οχι επειδη αυτη δεν ηταν ενταξει μαζι σου, επειδη δεν εισαι υποχρεωμενη να δινεις λεφτα σε κανεναν οποιος και να ειναι. Μη με παρεξηγεις, ανθρωποι και στις δυσκολες στιγμες βοηθαμε , αλλα για μενα τουλαχιστον δυκολη στιγμη οριζεται ως εξης: ενας ανθρωπος πορευεται με τις επιλογες… Διαβάστε περισσότερα »
Να πω ότι ήταν για ένα πρόβλημα υγείας, μια έκτακτη ανάγκη, να πω οκ, να τα δώσεις. Αλλά να πρέπει να τινάζεις τις οικονομίες σου στον αέρα για να πάει η μάνα σου διακοπές; Με ξεπερνάει. Δεν θα πάθει και τίποτα αν κάτσει σπίτι της ένα καλοκαίρι. Στην τελική μεγάλη γυναίκα είναι, να κάνει οικονομία να πάει του χρόνου. Με το να την βοηθάς δεν πρόκειται να μάθει ποτέ. Και δεν υπάρχει κανένας λόγος να ξέρει τι βγάζεις και τι σου μένει στην άκρη. Ξεκαθάρισε της το να μην περιμένει χρήματα από εσένα γιατί δεν σου φτάνουν, θέλεις να βγεις… Διαβάστε περισσότερα »
Ξερω και μια περίπτωση που γινόταν το αντίστροφο. Ένας άντρας ετών 42+ επειδή ο πατέρας του χώρισε τη μάνα του στα 8 του λόγω του ότι την έπιασε με άλλον και η μάνα του έκανε πλύση εγκεφάλου. Κουρδίστηκε εξαιτίας της γυναίκας που παντρεύτηκε και ζητούσε λεφτα από τον πατέρα του με δόλιους τρόπους, την μια ότι έχει καρκίνο στο πρόσωπο (δεν είχε), την άλλη ότι έπεσε θύμα ληστείας και έμεινε ταπί, την άλλη ότι βρήκαν κάτι παράξενο στο παιδί του (δεν ντράπηκε έβαλε και το 6χρονο στο κόλπο). Ο πατέρας του έδινε κάθε φορά,ενώ είχε αντιληφθεί ότι του έλεγε ψέματα.… Διαβάστε περισσότερα »
Δυστυχώς, πολλοί γονείς στη χώρα μας βλέπουν τα παιδιά τους σαν 10ετή ομόλογα που από ένα σημείο και μετά θα τους επιστρέψουν την επένδυσή τους.
Το βραβείο της ηλιθιότητας σχετικά με τους γονείς και τα χρήματα το παίρνω εγώ. Πάντα έλεγαν ότι δεν είναι καλά οικονομικά και πάντα μου ζητούσαν. Τους πίστευα και τους λυπομουν κι έδινα με όλη μου την καρδιά. Προσφέρθηκα να τους χαρίσω μέχρι και μεγάλο μέρος χρημάτων που πήρα δώρο στο γάμο μου από διαφορους. Οι ίδιοι ως γονείς δεν μου έδωσαν ποτέ ούτε δεκάρα, ούτε στο γάμο, κι ούτε δεκάρα ακόμα και για τα έξοδα του γάμου, υποτίθεται δεν ειχαν. Και η αχαριστία όμως στο φουλ, δεν μου φέρονταν καλά. Κι ενώ έδινα, ρωτούσα πόσα έχουν στην άκρη και πόσα… Διαβάστε περισσότερα »