Απλά ήθελα να γράψω…Να γράψω όλα αυτά που πέρασα μετά τη γέννηση του γιου μου…Επιλοχειος κατάθλιψη. Την ακούμε συχνά σαν όρο, αλλά τι είναι ακριβώς δεν μπορεί κανείς να καταλάβει…πόσο σου ρουφάει τη ψυχή ,ολόκληρη τη ζωή. Όλα άρχισαν μόλις γεννησα. Δεν ήθελα καν να θηλάσω και δεν κοιμήθηκα τις 4 μέρες που έκατσα στο μαιευτήριο. Γυρισαμε σπίτι και εγώ εξακολουθουσα να μη κοιμάμαι. Ειχα γίνει ένα ζόμπι. Αρχισα να φοβάμαι,να μη μπορώ να κάτσω μόνη μου με το μωρό ,νόμιζα ότι κάτι θα πάθαινα. Και τότε ήρθε η σκέψη….Να πηδήξω από το μπαλκόνι να γλιτώσω από όλο αυτόν τον ανεξήγητο φόβο. Ενα βράδυ,ενώ κοιμόμουν με το σύζυγό μου σηκώθηκα και άρχισα να χοροπηδάω πάνω στο κρεβάτι σαν τρελή και να φωνάζω ότι χρειάζομουν γιατρό…Είχα φτάσει πάτο. Πηγαμε στο νοσοκομείο και ζήτησα να κοιμηθώ εκεί,στο εξεταστηριο της ψυχιατρικής. Παρακαλουσα να με κρατήσουν εκεί, να μη γυρίσω πίσω. Ενιωθα ότι θα έκανα κακό σε μένα…….Ευτυχώς, ο γιατρός ήταν καλός άνθρωπος και έμπειρος και με βοήθησε .Έτσι ,πήρα φαρμακευτική αγωγή που μέχρι τώρα παλεύω να κόψω,μετά από ένα χρόνο…Μεγάλο θαύμα η ψυχιατρική,έχει σώσει ζωές…Αναθεώρησα πολλά πράγματα κ από τότε ξέρετε τι έμαθα?Ότι η τρέλα ειναι δίπλα δίπλα με τη λογικη και δεν απέχει όσο νομίζουμε…Εγώ τουλαχιστον νόμιζα ότι τρελάθηκα. Δόξα το Θεό τώρα είμαι καλά .Προχωρώ……
ΑΠΟ ΤΗΝ – Μαρία
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Μπράβο να θυμάσαι ότι δεν είσαι μόνη. Πολύς κόσμος αντιμετωπίζει ψυχικές ασθένειες κ είδε τη ζωή του να καλυτερεύει με φάρμακα και στήριξη. Βάλε πρώτη προτεραιότητα εσένα κ κάνε ότι χρειάζεται για να νιώσεις καλύτερα.
Ααααχχχχ αντικαταθλιπτικουλια my precious…… Ειμαι νοητα μαζι σου και σου στελνω αγκαλια δυναμης!!!! 💪💪💪