Ρένα και παρέα,
η στήλη και τα σχόλια με συντροφεύουν τα τελευταία χρόνια και με έχουν βοηθήσει πολύ στο να κατανοήσω και να αναθεωρήσω αρκετά πράγματα.
Είμαι μαμά δυο μικρών παιδιών και με τον σύντροφο μου έχουμε μια όμορφη σχέση. Έχω μια μικρότερη αδερφή την οποία αγαπώ πολύ και προσπαθώ όσο μπορώ να είμαι δίπλα της όποτε το χρειάζεται (κάποιες φορές μου βγαίνει και η “μαμά” μιας και ως μεγαλύτερη αδερφή μου είχε περαστεί απο τους γονείς μας οτι πρέπει να είμαι το πρότυπο και να βοηθάω πάντα την αδερφή μου).
Και οι δυο μας mid-30s και οικονομικά ανεξάρτητες. Το πρόβλημα μου είναι οτι η αδερφή μου είναι καιρό μόνη της – δεν χρειάζεται να αναφέρω τι γίνεται με τα dating apps, οι γνωριμίες που έχει κάνει απο άλλους χώρους δεν έχουν προχωρήσει κι αυτό την έχει επηρεάσει ψυχολογικά.
Κάνει πολλά χρόνια ψυχοθεραπεία αλλά εντοπίζω οτι το βασικό πρόβλημα είναι οτι η ίδια δεν νιώθει καλά με τον εαυτό της.
Το κακό είναι οτι πέρα απο τη δουλειά της και την κοινωνική της ζωή, δεν θέλει να ασχολείται με τίποτα άλλο. Δουλειές σπιτιού, δουλειές εκτός σπιτιού αναλαμβάνουν σε ένα μεγάλο ποσοστό οι δικοί μας.
Έχω προσπαθήσει να το συζητήσω μαζί της και με τους δικούς, όλοι φαίνεται να αποδέχονται οτι υπάρχει θέμα αλλά κανείς δεν κάνει κάτι για αυτό.
Έχω αποφασίσει να μην πω κάτι παραπάνω για θέματα που δεν με αφορούν, ωστόσο υπάρχουν κάποιες εκκρεμότητες με υπηρεσίες δημοσίου που έχουν αρκετό τρέξιμο και μας αφορούν απο κοινού.
Δυστυχώς και σε αυτή την περίπτωση δεν φαίνεται να θέλει να ασχοληθεί, με αποτέλεσμα να πέφτει και σε εμένα ένα μεγάλο βάρος τρεξίματος.
Δεν ξέρω τι να κάνω για να την βοηθήσω αλλά και να την θέσω προ των ευθυνών της.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Λουκία
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Σταματήστε να λυπάστε όσους ειναι μόνοι τους !
Μπορει κ να ειναι κ καλα ως προς αυτο το κομμάτι, μπορει να κανουν αίσχη που να μη σας τα λενε, μπορει να τα εχουν με παντρεμένους, μπορει να ειναι με ατομο του ίδιου φύλου κ γενικά να κάνουν πράγματα αντισυμβατικά που δν αντέχετε να ακούσετε.
Αν εσείς έχετε μάθει να ταυτίζετε την ευτυχία αποκλειστικά με μια “κανονική” σχέση, αυτό δεν σημαίνει ότι ισχύει για όλους.
Τι σχεση εχει οτι δεν εχει συντροφ@ με τις εκκρεμοτητες προς το δημοσιο. Αλλο ενα γραμμα που προσπαθει η γραφουσα να μην φανει “κακια” για το ερωτημα που θετει
Κι εγώ αυτό δεν το κατάλαβα. Όσοι δεν έχουμε σχέση δεν πληρώνουμε την εφορία μας;
Δεν καταλαβαίνω πως συσχετίζεται το ότι είναι καιρό μόνη με τα υπόλοιπα που λες. Κι εγώ καιρό μόνη είμαι αλλά δεν ασχολούνται οι άλλοι με τις δικές μου δουλειές. Το ότι την έχει επηρεάσει είναι δικό σου συμπέρασμα; Αυτή τι λέει; Δεν μας λες τι λέει η ίδια και υποψιαζομαι πως βγαζεις μόνη σου συμπεράσματα. Αν σας έχει φορτώσει δικές της ευθύνες είναι άλλο πρόβλημα και ήρθε η ώρα να βάλετε όρια. Αν αυτό είναι σύμπτωμα κατάθλιψης, μόνο η θεραπεία θα τη βοηθήσει. Οι σχέσεις είναι πάρα πολύ δύσκολες σήμερα, το σπάνιο θα ήταν η αδερφή σου να έχει μια… Διαβάστε περισσότερα »
Σταματήστε να την νταντεύετε!
Αν κάνει χρόνια ψυχοθεραπεία και συνεχίζει να εχει θέματα άλυτα να ξέρετε σε μεγάλο βαθμό οφείλετε και στον χαρακτήρα της.
Σταματήστε να φέρεστε σαν δεύτερη μαμά.
Είναι ενήλικη,είναι ανεξάρτητη,να μοιραστούν οι ευθύνες κσι οι υποχρεώσεις στα ίσα.
Με το δημόσιο δεν παίζουν και αν βγάζει στ@ρχιδισμό νιώθει πριγκίπισσα και τρέχουν οι δούλοι!!
Between the lines καταλαβαίνω ότι η αδερφή που είναι 30+ μένει ακόμα με τους γονείς της. Και μπορεί εκεί να είναι το πρόβλημα. Ξέρω ότι οι καιροί είναι δύσκολοι, πάντα ήτανε, αλλά ο ομφάλιος λώρος πρέπει επιτέλους να κοπεί. Αν θες να τη βοηθήσεις πρακτικά ψάξτε μαζί για σπίτι, ρώτα γνωστούς και αγνώστους κλπ. Συχνά το θέμα της στέγης είναι η αρχή για να λυθούν όλα τα άλλα.
Αυτό το “κόλλημα” των μεγαλύτερων παιδιών να προβάλλουν πόσο καλύτερη είναι η ζωή τους σε σχέση με τα μικρότερα, αποτελεί αιώνιο ερώτημα μου…τυχαίνει και γεννιέστε με υπεροψία; ή αυτό δημιουργείται από φυσικά ένστικτα επιβίωσης, επειδή κάποια στιγμή η πλήρη προσοχή που λαμβάνατε ως παιδιά, επιμερίστηκε και σε ένα επιπλέον μέλος; Δεν θα ήταν κακή ιδέα να προχωρήσετε και εσείς σε θεραπεία… Αγαπημένη, απαλλάξου από αυτή την νοοτροπία “εγώ έχω καλύτερη ζωή”, “εγώ κάνω το σωστό”, “τι θα απογίνει η κακομοίρα”. Εδώ κουράστηκα εγώ μόνο που διάβασα το γράμμα. Απ’ ότι φαίνεται η κοπέλα προσπαθεί να βρει τον δικό της δρόμο… Διαβάστε περισσότερα »
Αν δεν συντρέχει σοβαρός λόγος η αδελφή σας θα πρέπει να αναλάβει τα διαδικαστικά της. Αν όχι τώρα,πότε; Αλλιώς θα πρέπει να δεχτείτε ότι θα είστε η γραφειοκρατική κηδεμόνας της για πάντα. Ή θα την κυνηγάτε για αυτονόητα και διαδικασίες του 1 λεπτού. Αν δεν υπάρχει καμία δικαιολογία, μιλήστε της. Θεωρητικά με τα 2 παιδάκια έχετε λιγότερο χρόνο από την αδελφή σας. Το λέω έχοντας δεχθεί αυτή την θέση για τον 40ρη αδελφό μου, επίσης ελεύυερο και οικονομικά ανεξάρτητο, που αρνείται να ασχοληθεί με υπολογιστές και γραφειοκρατία. Τους λογαριασμούς τους πλήρωνε ο πατέρας μου μέχρι πρόσφατα, και του έδινε τα… Διαβάστε περισσότερα »
Ως προς τις υποχρωσεις της, με εχουν καλυψει και τα αλλα σχολια, προφανως οφειλει να ειναι συνεπης και πρεπει καπως αυτο να της επιβληθει. Θελω ομως να πω κατι αλλο, ως παιδι που της μεγαλυτερης αδερφης μου της βγαινει καποιες φορες η “μαμα” προς εμενα. Αντιλαμβανομαι οτι η προθεση ειναι καλη και το κινητρο η αγαπη, αλλα αυτη της η συμπεριφορα με κουραζε αφορητα (παρατατικος γιατι την περιορισε μετα απο συγκρουσεις). Δεν ειναι η μαμα μου, δεν θελω να ειναι η μαμα μου, δεν εχει καμια δουλεια να ειναι η μαμα μου. Δεν καταλαβαινω γιατι τα μεγαλυτερα αδερφια μπαινουν ενιοτε… Διαβάστε περισσότερα »
Θα σου απαντήσω στο τελευταίο που ρωτάς (ως μεγαλύτερο αδέρφι): Συνειδητοποίησα αυτό που λες, ότι δηλ έμπαινα αυτόματα σε ρόλο προστάτη, όταν έχοντας η ίδια υποστεί σημαντικό μπούλινγκ στο σχολείο (για το οποίο δε μιλούσα σε κανέναν, παρα μόνο όταν ο πατέρας μου μια φορά που με χτένιζε εντόπισε λιγο αίμα ανάμεσα στα μαλλιά μου και χρειάστηκε να σου εξηγήσω απέξω απέξω). Και ενώ με το μπούλινγκ είχα συμφιλιωθεί, όταν ήταν να πάει η αδερφή μου στο σχολειο (εγω ήμουν τότε τετάρτη δημοτικού), μου βγήκε όλη η ένταση που μάζευα. Θορυβήθηκα τόσο πολύ ότι θα περάσει τα ίδια με εμένα,… Διαβάστε περισσότερα »
Νομιζω πως αυτο που βιωσες μπορει να καταταχθει σε καποιον “ειδικο λογο”. Ενα βιωμα σου σε εφερε σε αυτη τη θεση και σε συγχαιρω για την ωριμοτητα που ειχες σε τοσο νεαρη ηλικια να συνειδητοποιησεις οτι μπαινεις σε αυτη τη θεση και να την αποτιναξεις. Συμφωνω απολυτα σχετικα με την εμφυλη παραμετρο. Φυσικα, οπως παντα, καθε περιπτωση ειναι διαφορετικη. Στη δικη μου, μιλαμε για την εξης κατασταση: (αναφερω ενα παραδειγμα, αλλα πολυ ενδεικτικο) στην ενηλικη ζωη μας και οταν επροκειτο να φυγουμε απο την πατρικη εστια, η αδερφη μου επεμενε πολυ να μεινουμε καπου μαζι, στην ιδια πολυκατοικια τυπου, για… Διαβάστε περισσότερα »
Ναι, καλά εννοείται, όταν ο ρόλος σε ακολουθεί και στην ενήλικη ζωή, γίνονται σούπερ προβληματικά τα πράγματα. Πήρα απλώς αφορμή από το σχόλιό σου. Και κυρίως ήθελα να θέσω την έμφυλη παράμετρο
Εδω νομίζω η καμπάνα βαράει για τις υποχρεώσεις της που δεν ανταποκρίνεται και όχι για την προσωπική της ζωή.
Απλώς διατυπώθηκε συγκαλυμμένα.
Πραγματι, εκει φαινεται να πεφτει το βαρος της επιστολης. Αλλα στον καθενα/καθεμια απο εμας, αναλογα με τα βιωματα μας, βαρανε διαφορετικα καμπανακια σε ο,τι διαβαζουμε. Ε και λεμε τα δικα μας 🤣
Δεν καταλαβαίνω την σύνδεση που κανεις..αλήθεια. Μπράβο σου που έχεις γαμο και παιδιά…δεν ξέρω αν ήσουν σολο και εσυ σε τι κατάσταση θα ήσουν ..κ εννοώ σχεσιακή Δυο θέματα .η αδερφη έχει καλομάθει και αφού σχεδόν τα πάντα τα έχετε αναλάβει εσυ η μεγάλη μαμά και οι γονείς σου,γιατί να ξεβολευτει; . «Το κακό είναι οτι πέρα απο τη δουλειά της και την κοινωνική της ζωή δεν θέλει να ασχολείται με τίποτα άλλο» .εγώ πλήρη την βρίσκω …ούτε έτοιμα τρώει ούτε χωρις κύκλο. Αν θες βοήθεια από τους γονείς σου στις δουλειές του σπιτιού,ζητησε την. Αν οι γονεις σου γκρινιάζουν… Διαβάστε περισσότερα »
Αν αμελεί τις υποχρεώσεις της και τις φορτώνει σε εσάς δύο πράγματα συμβαίνουν. Ή είναι κακομαθημένη και τα περιμένει όλα από τους άλλους ή το πρόβλημά της είναι βαθύτερο από την έλλειψη σχέσης.
Με τόσα χρόνια ψυχοθεραπείας δεν έχει καταλάβει ότι για μια υγιή σχέση πρέπει πρώτα να είμαστε καλά με τον εαυτό μας; Ότι η ευτυχία μας δεν εξαρτάται από τους άλλους αλλά από εμάς;