Γιατί ‘ολα μετά τον γάμο είναι διαφορετικά;
Γιατι οταν εισαι σε σχεση δεν υπαρχει τοση ενταση; Γιατι πριν παντρευτειτε κανατε ονειρα με βαση τα θελω και τα οικονομικα σας και μετα ξαφνικα ολο αυτο αλλαζει;
Αλλαζουν οι επιθυμιες, αλλαζουν οι κανονες,αλλαζουν οι προτεραιοτητες, αλλαζουν οι σχεσεις τοσο με τον συντροφο οσο και με τους συγγενεις του και τις φιλες κ τους φιλους του/της;
Γιατι δεν υπαρχει μια κοινη γραμμη, υπομονη και θεληση να γινουν ολα σιγα σιγα και ηρεμα;
Τι ειναι αυτο που οδηγει στη γκρινια ,τον εγωισμο, την αγενεια και την μουρμουρα;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Εχω μεινει με την απορια
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Πολυ γενική η απορία, σχεδόν δεν την καταλαβαίνω.
Προσωπικά δεν πιστεύω πως έχει να κάνει όλη η αλλαγή με τον γάμος ως έννοια. Περισσότερο έχει να κάνει με την τριβή που φέρνει ο χρόνος με ότι συνεπάγεται αυτό (οικονομικές υποχρεώσεις / παιδιά / ευθύνη / κούραση κτλ).
Αν τοποθετηθείς λίγο πιο συγκεκριμένα ίσως πάρεις απαντήσεις βοηθητικές.
Η δική μου εμπειρία είναι ακριβώς ανάποδη: δεν άλλαξε τίποτα μετά το γάμο για εμάς, μόνο το πως αντιμετωπίζουν τρίτοι τη σχέση (κάποιοι δηλ τότε θεώρησαν ότι είναι “σοβαρή”). Ίσως έχει να κάνει με την οπτική του καθένα ως προς τον θεσμό.
Δε δίνεις πολλές πληροφορίες, αλλά ίσως είστε από τα ζευγάρια που ήσασταν λίγο καιρό μαζί ή συγκατοικήσατε για πολύ λίγο; η συμβίωση για μένα είναι αυτή που ορίζει τη σχέση.
Και στη σχέση υπάρχει ένταση και στη συγκατοίκηση και στο γάμο.
Αν είναι να υπάρξει θα υπάρξει.
Οι ταμπέλες όσο πιο μεγάλες είναι τόσο μεγαλύτερες προσδοκίες δημιουργούν.
Είναι λίγες οι στρωτές σχέσεις.
Με τον σύζυγό μου είμαστε 11 χρόνια μαζί τα τελευταία 2 παντρεμένοι, τίποτα δεν άλλαξε όπως είμαστε πριν τον γάμο έτσι είμαστε και τώρα. Ίσως φταίει ότι κάποια ζευγάρια δεν συγκατοικουν πριν από τον γάμο για να δουν αυτές τις εντάσεις και τις αλλαγές. Αν δεν τα βρίσκεις με τον άλλο αυτές τις “αλλαγές” δεν τις αποφεύγεις με ή χωρίς τον γάμο.
Μάλλον υπήρχαν πριν και δεν τα αντιλαμβάνονταν οι συμμετέχοντες της σχέσης.
Όλα αυτά που περιγράφεις συμβαίνουν και σε μια πολύχρονη σχέση λόγω φθοράς. Δεν γλιτώνεις επειδή απλώς δεν παντρεύτηκες. Για μένα η συγκατοίκηση είναι που δοκιμάζει κυρίως το ζευγάρι κι όχι ο γάμος. Στα τελευταία που ρωτάς η απάντηση είναι γιατί οι άνθρωποι αλλάζουν και αλλάζουν και τα θέλω τους. Και ο έρωτας περνά και η ρουτίνα δεν παλεύεται. Ο κανόνας είναι οι σχέσεις να χαλάνε σε γάμο ή όχι. Όταν δε συμβαίνει αυτό είναι η εξαίρεση.
μια χαρά τα λέει.. αλλάζουν πολλά, είτε συγκατοικεις από πριν, είτε έχεις μακροχρόνια σχέση, είτε έχει δοκιμαστεί η σχέση, είτε οχι.. αλλάζεις πίστα! και κυρίως αλλάζει ο τρόπος που σε βλέπουν οι στενοί συγγενείς και οι προσδοκίες που έχουν. Και αν δεν βάλεις όρια και έχεις να κάνεις με ανώριμους ενήλικες την πάτησες. Και αν έρθει και κανα παιδί εκεί να δεις, που θα πρέπει να το σουλατσαρεις για να το βλέπουν τα σόγια. Αναπολώ τις εποχές που πέρναγα με φίλους τις γιορτές. Εν κατακλείδι, δεν έχεις την ίδια ελευθερία στο να κάνεις ότι θες λόγω κοινωνικών στερεοτύπων που ακόμα… Διαβάστε περισσότερα »
Όλα γίνονται φτάνει να υπάρχει ισορροπία και αλληλοσεβασμός.
Δεν φταίει ο γάμος, αλλά η συγκατοίκηση. Ο γάμος είναι απλά μια γραφειοκρατική διαδικασία. Δεν είναι καθόλου εύκολο να συγκατοικήσουν δύο διαφορετικοί χαρακτήρες, αυτό προϋποθέτει αμοιβαίο σεβασμό, θυσίες και κατανόηση. Όταν αυτά δίνονται μονομερώς η δεν δίνονται καθόλου, υπάρχει πρόβλημα. Και φυσικά όταν έρχονται τα παιδιά τα φέρνουν όλα τουμπα. Εκεί η κούραση και η ευθύνη είναι μεγάλη, και αν ο καθένας βλέπει τον εαυτό του αντί να συμπονει και τον άλλον για την προσπάθειά του, τότε δημιουργούνται τριβές. Οι άντρες βέβαια είναι πολύ χειρότεροι σ’αυτό, γιατί δεν έχουν ιδέα το πώς είναι να μεγαλώνεις ένα παιδί, και νομίζουν ότι… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτό που περιγράφεις λέγεται ρουτίνα. Κι ίσως και κάποια χαστούκια από τη ζωή, που μπορεί εσύ να κάνεις όνειρα αλλά οι συνθήκες δεν τα ευνοούν κι όλα (ή και φέρνουν όλα πάνω κάτω όπως έγινε με την πανδημία). Συμβαίνει σε όλες τις μακροχρόνιες σχέσεις, ειδικά όταν συνειδητά έχετε επιλέξει να προχωρήσετε μαζί και για αυτό πρέπει να γίνουν αμοιβαίες υποχωρήσεις και ίσως θυσίες. Πχ θέλετε οικογένεια κι άρα τα έξοδα πρέπει να περιοριστούν. Απλά με το γάμο είσαι νομικα δεσμευμένος με τον άλλον, μόνο από αυτή την άποψη είναι πιο σοβαρό.