in

Προσωπική ιστορία: Γιατί είναι τόσο αδιάφοροι για τα εγγόνια τους;

Απορώ πραγματικά: δεν καταλαβαίνουν τι χάνουν;

Απορώ πραγματικά: δεν καταλαβαίνουν τι χάνουν; ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

nikoline arns rWFpxykk3QM unsplash
Φωτο: Nikoline Arns

Είμαι παντρεμένη με 2 υπέροχα κοριτσάκια 5 και 10 ετών. Εργάζομαι, μεγαλώνω τα παιδιά μου και κάνω καθημερινά όλα αυτά που κάνουν οι γυναίκες στην ίδια κατάσταση με εμένα. Το παράπονο μου είναι οι γονείς μας. Είναι παππούδες και γιαγιάδες, αλλά τόσο αδιάφοροι προς τα εγγόνια τους. Και δε μιλάω για baby sitting και βοήθεια σε δουλειές κτλ. Απλά με στεναχωρεί το ότι επί της ουσίας δεν ενδιαφέρονται για τα εγγόνια τους. Είναι τόσο απορροφημένοι από την μικροαστική καθημερινότητα τους, από την οποία δεν παρεκκλίνουν ούτε κατά διάνοια, από τις “αρρώστιες” που δεν είναι και τίποτα σοβαρό ή θανατηφόρο και για τις οποίες μιλάμε κάθε φορά στο τηλέφωνο, από τους καφέδες και τα καφενεία, που δεν βρίσκουν χρόνο να περάσουν με τα εγγόνια τους. Λες και θα ζήσουν αιώνια ή τα εγγόνια θα είναι για πάντα παιδιά. Απορώ πραγματικά: δεν καταλαβαίνουν τι χάνουν;

ΑΠΟ ΤΗΝ – ΕΛΕΝΑ

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

5 Comments
δημοφιλέστερα
νεότερα παλαιότερα
Ενσωματωμένα σχόλια
Δείτε όλα τα σχόλια
CookieMonster
CookieMonster
3 χρόνια πριν

Από το δεν ενδιαφέροντια καταλαβαίνω ότι εννοείς ότι δεν προσπαθούν να περάσουν χρόνο μαζί τους. Επειδή καταλήγεις στο “Λες και τα εγγόνια θα είναι για πάντα παιδία” θέλω να σου πω ότι δεν τρελαίνεται όλος ο κόσμος να συναναστρέφεται με παιδιά, ακόμη και αν είναι συγγενείς. Truth be told για κάποιους τα παιδιά είναι πολύ βαρετά και η συναναστροφή μαζί τους είναι αγγαρεία. Ίσως επιλέξουν την επαφή μαζί τους όταν μεγαλώσουν, ίσως όχι. Υ.Γ. Οι αρρώστιες ακόμη και μη “σοβαρές” ή θανατηφόρες μπορεί να δημιουργήσουν μεγάλο ψυχικό βάρος. Δεν είναι εύκολο να αντιλαμβάνεσαι ότι το σώμα σου σιγά σιγά σταματάει… Διαβάστε περισσότερα »

php84
php84
3 χρόνια πριν

Θα έπρεπε επίσης να μπορείς να σκεφτείς και το ότι όσο μεγαλώνεις τόσο λιγότερες αν(τ)οχές έχεις.
Εσύ πόσο βέβαιη είσαι ότι σε 30 χρόνια θα έχεις την όρεξη να παίξεις με τα εγγόνια σου όπως παίζεις τώρα με τα παιδιά σου;
Επίσης παίζουν ρόλο πάρα πολλοί παράγοντες, π.χ. η συχνότητα με την οποία τα βλέπουν. Άλλο να τα βλέπουν 2 φορές το χρόνο, κι άλλο να μένετε ένα όροφο διαφορά και να βλέπεστε σχεδόν καθημερινά.

Τελευταία επεξεργασία 3 χρόνια πριν από php84
constantina.co
constantina.co
3 χρόνια πριν

Ποσο με ενοχλεί η εκμετάλλευση τιτλου.
Ναι είναι πολύ οκ και δε χάνουν κατι που δεν έχουν προτεραιότητα τα εγγόνια και τις δίκες σου προσδοκίες.

Κεραμιδί Κεραμιδόγατα
Κεραμιδί Κεραμιδόγατα
3 χρόνια πριν

Από την ερώτηση λείπουν βασικές πληροφορίες για να κρίνουμε. Μένουν κοντά; Με ποια συχνότητα τα βλέπουν; Με ποιο τρόπο αδιαφορούν; Δεν ρωτάνε; Δεν έρχονται σε γιορτές; Δεν στέλνουν δώρο; Σε γενικές γραμμές αυτές οι ηλικίες παιδιών είναι εξαιρετικά κουραστικές πόσο μάλλον για μεγάλους ανθρώπους! Επίσης τα παιδιά δεν είναι τόσο ενδιαφέροντα όσο νομίζουν οι γονείς τους, δηλαδή οι ζωγραφιές, το μπαλέτο ή το ποίημα που είπαν στη γιορτή του σχολείου για τους υπόλοιπους είναι μάλλον βαρετές πληροφορίες … Ακόμη οι ασθένειες είναι ένα σοβαρό θέμα για τους ανθρώπους κάποιας ηλικίας που κακώς παραβλέπετε. Δηλαδή θα μπορούσαν να στείλουν οι ίδιοι… Διαβάστε περισσότερα »

Olala
Olala
3 χρόνια πριν

Καλησπέρα και από μένα, αυτό το παράπονο εγώ το χω ξανακούσει από μία κοπέλα είχε πολύ συχνά παράπονο από τους παππούδες ότι δεν αφιερώνουν αρκετό χρόνο για αυτούς ότι δεν τα παίζουν αρκετά ότι χάνουν το χρόνο τους ότι τα παιδιά δεν θα είναι πάντα παιδιά και δεν το καταλαβαίνουν…. Και τα λοιπά και τα λοιπά.. επειδή έχω ζήσει μαζί τους στο ίδιο εργασιακό περιβάλλον οφείλω να πω ότι αυτό δεν ήταν αλήθεια ότι οι παππούδες αγαπούσαμε πολύ τα εγγόνια τους απλά η κοπέλα νόμιζε ότι είναι το κέντρο του κόσμου και αυτή και τα παιδιά της… Εσένα κορίτσι μου… Διαβάστε περισσότερα »