Είμαι σχεδόν 30 χρονών.
Έχω ένα παιδί από τα 19 μόνη μου. Στα 22 έκανα σχέση και μόλις χώρισα. Έχω χαμηλή αυτοεκτίμηση και τις 2 φορές που έκανα σχέση, επέλεξα ανθρώπους που δεν μου φέρθηκαν καλα, το πρόβλημα είναι πως στην 2η, έκανε πολλά και δεν έφευγα.
Με έβριζε, με υποτιμούσε, δεν με υπολόγιζε, τον έπιασα να μιλάει με άλλες, και δεν ήθελε ποτέ να κάνει κάτι μαζί μου (ερωτικό), παρόλα αυτά μου ήταν πολύ δύσκολο να χωρίσω, ακόμα παλεύω μέσα μου μ αυτό.
Γιατί μου είναι τόσο δύσκολο να κοιτάξω το δικό μου καλό; Ξέρω ποιο είναι το σωστό κι όμως πονάει πολύ μακριά του… ενώ και μαζί που ήμασταν εδώ και χρόνια δν ήμασταν καθόλου καλα.
Τι πάει λάθος με μένα; Πως να κάνω αυτό που πρέπει για μένα και να μάθω να είμαι καλά μ αυτό;
ΑΠΟ ΤHΝ – Στέλλα
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Χαμηλή αυτοεκτίμηση. Δεν είσαι δυνατός χαρακτήρας. Πρέπει να μάθεις να βάζεις όρια και να αποκτήσεις αυτοσεβασμό. Συμφωνώ με όσους αναφέρθηκαν στο οικογενειακό περιβάλλον, μάλλον σε έμαθαν να σιωπάς. Έτσι, με ήθελαν και οι δικοί μου, αλλά δεν είμαι έτσι. Έδειχνα αυτο τον αδύναμο χαρακτήρα μέχρι τα σχολικά έτη. Όταν έφυγα έξω για σπουδές σιγά – σιγά άλλαξα κι επέτρεψα στον πραγματικό μου χαρακτήρα να αποκαλυφθεί. Μέχρι σήμερα ακούω να μου λένε μην λες το ένα μην απαντάς, μην κανεις καταγγελίες θα μπλέξεις κτλ. (Μια στιγμή, ένας γείτονας έκανε ολόκληρη κτηνωδία, δηλητηρίασε ένα σωρό γάτες και δεν μιλούσε κανένας. Έκανα καταγγελία.… Διαβάστε περισσότερα »
Μόνο με θεραπεία θα μπορέσεις να απαντήσεις στα ερωτήματά σου.
Δεν έμαθες να αγαπάς τον εαυτό σου. Δεν σε έμαθαν στην οικογένεια που μεγάλωσες. Είσαι μόλις 30, μπορείς να το μάθεις τώρα με δουλειά με τον εαυτό σου. Ξεκίνα ψυχοθεραπεία, αν μπορείς. Να βάλεις τα πράγματα σε μια σειρά, να καταλάβεις γιατί είσαι έτσι και γιατί έμαθες να ανέχεσαι άσχημες συμπεριφορές και πάνω απ’ όλα να μάθεις να αγαπάς τον εαυτό σου και όταν δεν σε σέβονται, να φεύγεις και να κλείνεις οριστικά την πόρτα πίσω σου.
Το λάθος είναι στην οικογένεια σου δυστυχώς. Συγγνώμη αλλα ακούγεσαι ενοχική και χωρίς αυτοεκτίμηση άρα το μυαλό μου πάει σε άνθρωπο που δεν έζησε παιδική ηλικία (ήτοι παραμελημένο ή κακοποιημένο παιδί). Αυτό θα μπορούσε να αλλάξει αν μετά τα 18 εξέθετες τον εαυτό σου σε εμπερίες, ερεθίσματα και σωστά πρότυπα. Κάνοντας παιδί όμως τόσο μικρή δεν είχες την ευκαιρία να “ψηθείς” όπως άλλοι και αφέθηκες αβοήθητη στη θέση του θύματος. Πρέπει να βάλεις ένα τέλος. Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να σε παρατάει με ένα παιδι στην κοιλιά, να σε κερατώνει, να σε υποτιμάει, να σε βρίζει. Πρέπει να σταματήσεις… Διαβάστε περισσότερα »
Ξεκινα χθες θεραπεία!
Εγώ δεν κατάλαβα και το άλλο (τι σχέση είχατε αν αυτός δεν ήθελε να κάνει μαζί σου κάτι το ερωτικο)
Μπορεί να έχει να κάνει με το οικογενειακό περιβάλλον. Αν μεγάλωσες με υποτίμηση και με την ιδέα ότι δεν αξίζεις τίποτα ως παιδί, με πως να αποκτήσεις αυτοπεποίθηση αργότερα.
Υποσυνείδητα, αποζητούμε καταστάσεις που μας κάνουν να νιώθουμε οικεία. Αν θέλεις την προσοχή ανθρώπων που δεν πρόκειται να στη δώσουν, είναι διότι δεν την έλαβες ως παιδί. Ή μπορεί να σε έμαθαν ότι τα καλά κορίτσια δεν φεύγουν, το προσπαθούν όσο δύσκολες και να είναι οι συνθήκες.
Είναι δύσκολο να σου δώσω σαφής απάντηση, χωρίς να ξέρω την ιστορία σου.
Πιστεύω πως η κοινωνια είναι δομημενη σε ψέματα, πολλοί άνθρωποι είναι κακοί και ακόμα περισσότεροι αποθρασύνονται και γίνονται κακοί αν δουν ότι τους παίρνει. Ανέχεσαι ανθρώπους όταν είσαι από κακοποιητική οικογένεια και ήδη δεν έχεις δίκτυο υποστήριξης, οπότε το ”αυτό ή τίποτα” γίνεται δύσκολη επιλογή. Το αναμενόμενο για μένα είναι να συναντήσω κακούς ανθρώπους, όχι καλούς, οπότε δε βιάζομαι να εμπλακώ σε φιλίες/σχέσεις, παίρνω αποστάσεις και παρατηρώ, μέσα σε 3-6 μήνες βλέπεις τι είναι ο άλλος στην πλειοψηφία των περιπτώσεων. Επίσης θα πιέσουν τη γυναίκα να μη χωρίσει εκτός αν πριν καταβάλλει μεγάλη προσπάθεια, ή θα γίνει ψυχιατρικοποίηση της κακίας,… Διαβάστε περισσότερα »
Βρισκόσουν και εσύ σε ψυχολογικά κακοποιητική σχέση. Είναι σημαντικό ότι έχεις επίγνωση του τι σου συμβαίνει. Βήμα βήμα με ψυχολόγο θα ανακαλύψεις τον λόγο που σε έλκουν άτομα που σε κακομεταχειρίζονται, αν είσαι ήδη εξοικειωμένη με αυτήν την αντιμετώπιση από την οικογένεια και πώς να μάθεις να αγαπάς τον εαυτό σου από την αρχή, όπως τα παιδιά μαθαίνουν την αλφαβήτα.
Πέρα από αυτό με τη σχέση, μήπως έχεις κ αστάθεια διάθεσης; Εναλλαγές; Οι σκέψεις για τον εαυτό; Είναι ίδιες; Φόβο εγκατάλειψης; Νιώθεις σταθερά πράγματα για τους ανθρώπους; Μήπως νιώθεις σαν να μην υπάρχεις;