Προσωπική ιστορία: Φιλία vs Σχέση

Καλησπέρα στη παρέα,

Διαβάζοντας ένα από τα τελευταία άρθρα μίας κοπέλας που ανέφερε την έλλειψη φίλων, αποφάσισα να μιλήσω κι ‘γω, για ένα διαφορετικό θέμα φιλίας.

Έχω μία φίλη, κολλητή για περίπου 2 χρόνια, αλλά μετά σιγά σιγά προέκυπταν καβγάδες, με αποτέλεσμα να υπάρχει μία αναμενόμενη συναισθηματική απομάκρυνση.

Η φίλη, όντας χωρισμένη, δεν κουβαλούσε καθόλου καλή εντύπωση για τους άντρες και όταν πρωτογνώρισα τον σύντροφό μου, δημιουργούσε θέματα για ένα πολύ μεγάλο διάστημα.

Τα ξεπεράσαμε. Υπήρχαν περίοδοι που σπάγαμε μεταξύ μας γιατί μαλώναμε για άλλους λόγους, εν τέλει όμως πάντα κάποια θα έκανε την υποχώρηση και τα ξαναβρίσκαμε.

Τελευταία, σπάσαμε για άλλη μια φορά, ωστόσο πρόσφατα έκανα τη κίνηση να συναντηθούμε, κάναμε μία ώριμη συζήτηση και θεωρώ ότι έχουμε καταλάβει τι πάει λάθος και στις δύο πλευρές και τι πρέπει να αλλάξουμε, για να μην συμβαίνουν τόσα μαλώματα μεταξύ μας. Θεωρώ, ότι πλέον ειμαστε κάπως πιο ώριμες.

Ωστόσο, αν και βλέπω αλλαγές και από τις δύο, υπάρχει αγάπη μεταξύ μας και φαίνεται ότι θέλουμε στη ζωή μας η μία την άλλη, στη τελευταία συνάντηση, δεν ξέρω αν είμαστε απλά λόγια και στη πράξη δεν αλλάζει τίποτα.

Της εκμυστηρεύτηκα κάποια προβλήματα που αντιμετώπιζα με τη σχέση μου το διάστημα που εμείς δεν μιλούσαμε κι εκείνη κατευθείαν μπήκε στην επίθεση, έλεγε ότι με δουλεύει, γκομενιάζει, μου λέει ψέμματα και επειδή έτυχε τον τελευταίο καιρό να γίνει και ζευγάρι με ένα φίλο του, γύρισε και μου είπε πως ο δικος της, ανέφερε πως ο δικός μου ταλαιπωρούσε την πρώην του και δεν της φερόταν καλά.

Οκ. Βρίσκομαι σε μια φάση, που έχω θυμώσει και με το φίλο του δικού μου, γιατί αρχικά, με ποιο δικαίωμα πας και λες τέτοια πράγματα για έναν φίλο σου, ενώ σίγουρα δεν μπορείς να γνωρίζεις το 100% μίας άλλης σχέσης.

Και θυμώνω και με τη φίλη μου, γιατί αρχικά με βάζει σε μία διαδικασία να ασχοληθώ με το παρελθόν, κάτι με το οποίο δεν συμφωνώ γιατί για πολλούς λόγους όλοι μας μπορεί να υπήρξαμε λάθος σε μία παλιά σχέση, δεν σημαίνει ότι θα κριθούμε με βάση εκείνη, αλλά κρινόμαστε με βάση το τώρα.

Επίσης, γυρνούσε κι έλεγε συνεχώς ότι εμένα από την αρχή δεν μου άρεσε αυτός, κι κάτι της ξίνιζε, ενώ η ίδια έχει πει ότι από την αρχή δεν της άρεσε γιατί απλά ήταν πικαρισμένη από τον χωρισμό της και ένιωσε ότι με έχασε.

Συν, ότι γύρισε και με είπε να περιμένω να κάνει εκείνος το επόμενο λάθος, για να έχω λόγο να κρατήσω και το σπίτι. Δηλαδή, πόσο νορμάλ είναι μία τέτοια άποψη;

Εγώ ήθελα έναν αντικειμενικό κριτή και όχι να προσπαθήσει να με επηρεάσει αρνητικά, απλά και μόνο έχοντας στα χέρια της υποθέσεις.

Είναι μία δύσκολη φάση για εμένα, που την ήθελα δίπλα μου και ένιωσα ότι με γέμισε με άπειρη αρνητική ενέργεια. Από την ημέρα που βγήκαμε και για λίγες ημέρες μετά, μάλωνα με το αγόρι μου γιατί ήμουν επηρεασμένη από αυτά που είπε. Ένιωσα ότι περνάω που περνάω μία δύσκολη φάση, αντί να με βοηθήσει με θόλωσε ακόμα περισσότερο τη κρίση.

Τώρα, τα πράγματα με τον δικό μου πάνε καλύτερα μέρα με τη μέρα.

Δεν παύω να είμαι προβληματισμένη μαζί του, γιατί έχουν γίνει αρκετά λάθη τελευταία και σκέφτομαι πως θα είναι το μέλλον. Αλλά ποια μακροχρόνια σχέση είναι ρόδινη, καμία.

Από την άλλη, δεν ξέρω πως νιώθω πλέον για τη φίλη μου. Νιώθω πως θέλει το καλό μου από τη μία αλλά από την άλλη, δεν μου αρέσει όλος αυτός ο ξαφνικός αρνητισμός που βγαίνει, με το που ακούσει κάτι στραβό.

Είμαι στα χαμένα, δεν ξέρω ποιος έχει δίκαιο για ποιον. Ο δικός μου είναι αυτός που είναι λάθος στις σχέσεις του ή η φίλη μου απλά βγάζει κακία; το ένστικτό μου δεν έχει βγάλει σαφές πόρισμα.

Συγνώμη για το μακροσκελές μήνυμα και ευχαριστώ για όσους το διαβάσανε.

Αναμένω γνώμες!

ΑΠΟ ΤΟΝ – Φιλία vs σχέση

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News