Καλησπέρα αγαπητ@ς μου.
Νομίζω μπαίνω και εγώ σιγά σιγά στην κατάθλιψη.
Εδώ και περίπου δύο χρόνια επέστρεψα στον τόπο καταγωγής μου μετά από κάποια χρόνια σπουδών και γενικότερου ψαξιματος εκτός, χωρίς όμως να έχω εργαστεί ιδιαίτερα. Γενικά όμως όχι μόνο στον τομέα που σπούδασα.
Είμαι 28. Προέκυψε και μια σχέση απτό πουθενά η οποία με κράτησε και δε θέλω να φύγω.
Όμως νιώθω ότι δεν έχω επαγγελματικές προοπτικές καθώς είναι μικρό το μέρος και πέρα απτό να δουλεύω σεζόν κάτι το οποίο δεν το θέλω πλέον δεν ξέρω με τι να καταπιαστω.
Νιώθω ότι βουλιάζω και τίποτα δεν με γεμίζει.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Αυτή που βλέπει το ποτήρι αδειο
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Same here! Επέστρεψα στον τόπο καταγωγής μου πριν σχεδόν 3 χρόνια και μπορώ να σε νιώσω. Σπουδάζοντας και ζώντας μέχρι τα 27 μου σε πολύ μεγάλη πόλη αναγκάστηκα να γυρίσω πίσω στο χωριό μου (ναι χωριό κιόλας). Και να μείνω με τους γονείς μου πράγμα το οποίο είχα να κάνω από το σχολείο. Για δουλειά ούτε λόγος καθώς δεν ήθελα να δουλέψω σε καφέ του χωριού πλέον. Οι φίλες μου να είναι όλες είτε στο εξωτερικό είτε σε μεγάλες πόλεις και για σχέση ούτε λόγος. Οπότε η κατάθλιψη άρχισε να μου χτυπάει την πόρτα. Αλλά δεν την άφησα. Πλέον μένω… Διαβάστε περισσότερα »
Όσο κλισέ κ αν ακούγεται, θα σου πρότεινα να προσπαθήσεις να δεις το ποτήρι μισογεμάτο κ να προσπαθήσεις να χτίσεις σιγά σιγά την επαγγελματική σου ζωή εκεί που βρίσκεσαι, απ’ τη στιγμή που όντως θέλεις να είσαι εκεί. Κατά το “Difficult times create opportunities”. Τα μικρά μέρη είναι μεν μικρά, αλλά σίγουρα υπάρχει κάτι που λείπει σε αυτά, ενώ ο κόσμος θα το ήθελε/προτιμούσε. Θες στον τομέα παροχής υπηρεσιών, στον τομέα υγείας, εκπαίδευσης, εστίασης, φροντίδας κατοικίδιων? Προσπάθησε να σκεφτείς κ κάνε μια έρευνα αγοράς για το τι ειναι αυτό που λείπει στην περιοχή σου κ είναι πιθανώς κάτι που θα… Διαβάστε περισσότερα »
Όταν ένα μέρος δεν καλύπτει τα όνειρα και τους στόχους σου σαν άνθρωπο, πας κάπου αλλού! Να είσαι σίγουρη ότι όσο αυτό μεγαλώνει μέσα σου θα βγει και παραέξω γιατί εσύ δεν θα είσαι καλά! Πήγαινε σε μεγαλύτερη πόλη και κυνήγα τα όνειρα σου. Μην βολεύεσαι και μην μένεις στάσιμη!
Γειά σου γλυκιά μου!! Ταυτίστηκα πολύ με την ιστορία σου καθώς πέρασα κάτι παρόμοιο όταν αποφάσισα να φύγω από την πόλη που σπούδαζα και να γυρίσω σε ένα πιο επαρχιακό μέρος…μικρή πόλη μα τόσο τόσο βαρετή μετά από ένα μικρό διάστημα όπου προσπάθησα να εγκλιματίστω βρίσκοντας δουλειά σε ένα καφέ καθώς σε αυτό που σπούδασα ούτε κατά διάνοια να βρω κάτι…περνούσε ο καιρός και το μόνο που γινόταν ήταν να πέφτω στην θλίψη και τον αρνητισμό σκέψεων… Τι έκανα λοιπόν όταν συνειδητοποίησα ότι μόνο κακό μου κάνει αυτό??? Δούλεψα και έβαλα χρήματα στην άκρη και ξεκίνησα από το 0 με… Διαβάστε περισσότερα »
Έχει ενδιαφέρον ο προβληματισμούς σου. Βλέπεις το ποτήρι άδειο αλλά δε μας λες και με τι θα μπορούσε να γεμίσει. Αναφέρεις βέβαια μια σχέση που σε κρατάει εκεί όμως τίποτα παραπάνω πέρα από τη πεζη πραγματικότητα της ελληνικής περιφέρειας.
Εγώ θα πρότεινα – και εφ όσων λες ότι θέλεις προς το παρόν να παραμείνεις – να καταπιαστεις να βρεις αυτό/ά που θα σου άρεσε να κάνεις. Ψάχνοντας, θα βρεις ίσως πολλά που δε θα σου κάνουν αλλά κάποια στιγμή θα βρεις και αυτό που θέλεις. Η διαδικασία της τριβής αυτής είναι και αυτό που λέμε ο δρόμος προς την ενηλικίωση.