Γεια σας φίλοι,
Έφτασε η στιγμή να γράψω και εγώ την ιστορία μου. Προσδεθείτε γιατί θα είναι βαρετή (ακολουθεί old time classic δίλημμα).
Να δώσω ένα background. Πριν καμιά δεκαετία μετακόμισα σε χώρα της κεντρικής Ευρώπης για σπουδές και θέλοντας να συνεχίσω ακαδημαϊκά, έκανα διδακτορικό. Τώρα πια έχω τελειώσει το διδακτορικό μου και συνεχίζω την έρευνα, έχοντας μάλιστα μονιμοποιηθεί.
Έχω επίσης μια σχέση σε άλλη πόλη εδώ και μια 7ετια. Αυτός λοιπόν μένει με τους γονείς του και προσπαθεί να κάνει καριέρα στην πόλη που είναι με επίσης αρκετή επιτυχία στον τομέα του.
Νομίζω καταλάβατε που πάει το πράγμα. Αυτός δεν θέλει να φύγει από την πόλη του και εγώ δεν θέλω να μετακομίσω κυρίως λόγο της μονιμοποίησης. Αν φύγω δηλαδή και καλώς ερχοντων των πραγμάτων βρω δουλειά στον τομέα μου, θα έχω συμβόλαιο για λίγα χρόνια και μετά ποιος ξέρει.
Αυτός θα έχει αποκατάσταση στην πόλη μου αλλά θα είναι σίγουρα βήμα πίσω κυρίως λόγω έλλειψης γνωριμιών.
Γενικά η σχέση μας είναι καλή και κατά τ’άλλα βλέπω μέλλον αλλά δεν μπορώ να βρω λογική στο να πάρω τέτοιο ρίσκο. Και για να πω την αλήθεια αυτό που με δυσκολεύει περισσότερο είναι ότι στα early 30s κ με πολυκυστικές δεν ξέρω τι περιθώρια έχω να ξαναρχίσω από την αρχή να ψάχνω κάποιον με τον οποίο θα μπορούσα να κάνω οικογένεια (ακούμε πια και διάφορα τρομακτικά οπότε το να βρεις κάποιον αξιόλογο φαίνεται άθλος).
Κάθε γνώμη δεκτή κ ευχαριστώ εκ των προτέρων.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Μια κάποια μα ποια κάποια
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Εννοείται να μην αφήσεις τη δουλειά σου.
Από τον τρόπο που μιλάς για τον σύντροφό σου δεν φαίνεται να υπάρχει αγάπη, έρωτας, επιθυμία να είστε μαζί. Περισσότερο για βόλεμα μοιάζει, έχεις τσεκάρει απλά κουτάκια και μένει το τελευταίο, το που θα ζήσετε.
Θες να κάνεις οικογένεια με κάποιον μόνο επειδή είσαι 30 και έχεις πολυκυστικές ωοθήκες; Ενημερώσου για τις επιλογές που έχεις από τους γιατρούς που σε παρακολουθούν, είσαι νεότατη ακόμα.
Ακριβώς. Δεν καταλαβαίνω γραφούσα μου γιατί να μπεις στη διαδικασία της ταλαιπωρίας. Έχεις σκεφτεί την πιθανότητα, αν τον ακολουθήσεις, να σε χωρίσει; Πολλά τα ενδεχόμενα στη ζωή τίποτα μην το παίρνεις ως δεδομένο.
Ξέρω ζευγάρι που είναι μαζί σε διαφορετικές χώρες και πόλεις, Αθήνα και Λονδίνο. Όμως τα καταφέρνουν. Η δική σου ιστορία μοιάζει κάπως σαν νεκρή. Βολεμένη μήπως; Άσε το πως πάτησες τα τριάντα. Σκέψου πιο λογικα.
Αν και καταλαβαίνω, πρέπει κάποια στιγμή να καταφέρουμε να βγούμε από αυτόν τον τρόπο σκέψης που ορίζει τη ζωή μας με πλαίσια και κουτάκια. Να καταφέρουμε να αναπνεύσουμε αέρα καθαρό και να αφήσουμε την καρδιά μας να μας πάει εκεί που λαχταρά. Ναι, φυσικά, η απόκτηση παιδιών είναι μια απόφαση με χρονικό ορίζοντα, περισσότερο για τη γυναίκα, και μας φέρνει αντιμέτωπα και με φιλοσοφικά/υπαρξιακά ζητήματα του κύκλου της ζωής και του θανάτου, της δικής μας περιορισμένης παρουσίας σε αυτόν τον κόσμο. Δεν γίνεται όμως παιδιά μου να προσπαθούμε με το ζόρι να χωρέσουμε αυτήν τη συνθήκη στη ζωή μας, τι… Διαβάστε περισσότερα »
Πολύ ωραίο το σχόλιο σου!
“Δεν γίνεται όμως παιδιά μου να προσπαθούμε με το ζόρι να χωρέσουμε αυτήν τη συνθήκη στη ζωή μας, τι καλό άραγε θα βγει από αυτό;”
Αυτό.
Σ’ ευχαριστώ! Να σου πω την αλήθεια, συνειδητοποίησα πως πολλά από αυτά που γράφω εδώ μέσα είναι πρωτίστως γράμματα προς την εαυτή μου, για να τα ακούω εγώ η ίδια.
Ξέρω δύο ζευγάρια που ζουν σε απόσταση και μάλιστα σε διαφορετικές χώρες (μια ώρα περίπου με το αεροπλάνο). Το πρώτο ζευγάρι ζει σε διαφορετικές χώρες εδώ και 20 χρόνια, το άλλο λιγότερο. Έχουν και παιδιά. Ήταν αδύνατο ο ένας από τους δύο να βρει δουλειά στο ίδιο μέρος. Βέβαια όλο τον ελεύθερο χρόνο τον περνούν μαζί, όπως και κάθε Σαβ/κο. Επομένως όλα γίνονται, όταν θες πολύ κάτι. Αρκεί βέβαια πραγματικά να θες. Αν δεν το θες και τόσο, υπάρχουν πολλές δικαιολογίες, για να μην το κάνεις. Ο κάθε άνθρωπος χτίσει τη ζωή του, όπως μπορεί καλύτερα. Ξεκαθάρισε ότι δεν είναι… Διαβάστε περισσότερα »
“Επομένως όλα γίνονται, όταν θες πολύ κάτι. Αρκεί βέβαια πραγματικά να θες. Αν δεν το θες και τόσο, υπάρχουν πολλές δικαιολογίες, για να μην το κάνεις.”
Τι ωραια αυτη η φραση .ΑΚΡΙΒΩΣ ετσι ειναι!
κανείς δεν μπορεί να είναι σκλάβος δυο αφεντάδων. Εσύ είσαι ήδη σκλαβα της μονιμης δουλειάς η οποία θα απαιτει την παρουσία και διαθεσιμότητα σου σε έναν συγκεκριμένο τόπο για τα επόμενα 40 χρόνια. Κοινώς το ανοιγω τα φτερά μου και πετάω που ειπες στα 20 φευγωντας για την ελλάδα δεν υπάρχει πια. η μονιμοποιηση σε έκανε σκλαβα και σου εκοψε τα φτερα. αρα να πετάξεις πια δεν μπορεις. Αυτός προσδοκά να γίνει σκλάβος ομοίως με σένα σε μια αλλη περιοχή. νιωθει όμοια με σένα αλλα η αντικειμενικη του πραγματικότητα δεν ειναι ίδια. Πέρα απο αυτό και οι δυο θέλετε η… Διαβάστε περισσότερα »
Τα 30 ειναι μια ηλικια που μπορει να παρθει η οποιαδηποτε αποφαση ανεξαρτητως φυλου λογω ερωτα. Αυτο το ανδρας ερωτευμενος θα πηγαινε στην ακρη του κοσμου και θα εστιβε την πετρα για να επιβιωσει ειναι και ενα στοιχειο πολιτισμικο δικο μας που δεν ξερω ποσο παιζει στο εξωτερικο. Η βιωση του ερωτα δεν ειναι ανεξαρτητη των πολιτισμικων μας καταβολων. Στα βαλκανια βιωνεται με σφοδροτητα με βια κι ειναι αδελφακι του θανατου. Αλλου ισως να μην ειναι ετσι. Στα δικα μου 30 και λιγο πριν την ανελπιστη μονιμοποιηση θα παρατουσα τις συμβασεις στην αρχαιολογια ειχα βρει οικοδομη στην αθηνα με τηλεφωνα… Διαβάστε περισσότερα »
Ψεμααααα! Αφου εισαι γατα ειπαμε! Σε λιγο θα βγαλεις νυχια!🤣🤣🤣🤣
“τα πάμε πολύ καλά από απόσταση ”
Κι εγώ από απόσταση κάνω οποιαδήποτε σχέση να πηγαίνει καλά..
Δεν έχετε αρκετές ενδείξεις ότι η σχέση αυτή είναι το καλύτερο σας για να συζητήσετε σχετικά με το ποιος από τους δύο θα φρενάρει την καριέρα του.
Φυσικά και δε θα αφήσεις τη δουλειά σου! Επίσης, φίλη μου με πολυκυστικες ωοθήκες έχει τρία παιδιά, όλα με φυσιολογική σύλληψη.
Ως ένας άνθρωπος που μετακόμισε πριν 10 χρόνια εξωτερικό, τελείωσε το διδακτορικό κ ακόμα είναι με συμβάσεις, κ ότι ξημερώσει ο Θεός, θα σου θυμίζω ότι η Ακαδημία δεν είναι εύκολο πράγμα, κ κατα πλειοψηφία ουτε οι δουλειές είναι εκει να μας περιμενουν. Βάλε τα κάτω κ ζύγισε τα. Στα early 30s είσαι μικρή ακόμα. Κατάψυξη ωαρίων έχεις σκεφτεί αν έχεις θέματα? Ελπίζω να μην ακούγομαι απότομη, αλλά επειδή τρώω το λούκι κ εχω φτάσει στα όρια μου τελευταία, συγνώμη αλλά μου φαίνεται αμαρτία να αφήσεις την καριέρα σου κ τους κόπους σου, ενώ ο άλλος δεν μπαίνει στη θέση… Διαβάστε περισσότερα »
Ως ακαδημαϊκή ερευνήτρια κολλημένη απο post-doc σε post-doc γυριζοντας από ήπειρο σε ήπειρο κάθε δύο χρόνια και φως στον ορίζοντα δεν διαφαίνεται συντομα, θα σου έλεγα για κανένα λόγο να μην αφήσεις μόνιμη ακαδημαϊκή θέση (αν όντως σου αρέσει ο ακαδημαϊκός κλάδος). Δεν ξέρω τον τομέα σου αλλά στον δικό μου κάθε μόνιμη θέση που ανοίγει παγκόσμιος αντιμετωπίζεται ως το άγιο δισκοπότηρο γιατί είναι ελάχιστες. Τώρα όσο για το θέμα των πολυκυστικων. Έχω και εγώ σύνδρομο πολυκυστικων ωοθηκών και η γυναικολόγος μου με ενημέρωσε πριν λίγες μέρες ότι τώρα στα 40 μου είναι πιο εύκολο να συλλάβω (που δεν το… Διαβάστε περισσότερα »
Η γνώμη μου είναι να μην αφήσεις τη δουλειά σου για να μετακομίσεις στην πόλη του και να πετάξεις ό,τι κέρδισες με τις σπουδές σου. Εάν κάτι πάει στραβά στη σχέση θα το μετανιώσεις πολύ. Μην πιέζεις καταστάσεις, το ότι είσαι με κάποιον εφτά χρόνια δεν σημαίνει ότι ήρθε η στιγμή να τον παντρευτείς. Συνέχισε τη ζωή σου στην πόλη που είσαι, και άμα θέλει εκείνος ας μετακομίσει μιας και μένει ακόμα με τους γονείς του. Οι πολυκυστικες ωοθήκες δεν σε εμποδίζουν να κάνεις παιδιά. Ρώτησε και γυναικολόγο σχετικά με το θέμα.
Αν είστε και οι δύο επιτυχημένοι, χωρίστε καλύτερα και μην αφήνεις τη δουλειά σου. Αν αποφασίσει κάποιος από τους δύο, να εγκαταλείψει τον τόπο που είναι οικονομικά επιτυχημένος για να είστε μαζί και κάποια στιγμή έρθουν οικονομικά προβλήματα, θα υποφέρετε ψυχολογικά για αυτή την απόφαση.