ΑΠΟ ΤΗΝ – Γιολάντα
Παιδιά βάλτε ουίσκι να σας τα πω…
Η ιστορία μας ξεκινάει το Γενάρη του 2020, αλλαγή του χρόνου όλοι ενθουσιασμένοι και φουλ αισιόδοξοι ότι η χρονιά αυτή θα ήταν η απόλυτη χρονιά!
Βρισκόμαστε με την παρέα παραμονή πρωτοχρονιάς, και στην νύχτα προστίθεται καινούργιο μέλος, ένας κοινός γνωστός…που τελικά παραγνωριστήκαμε.
Φίλος φίλου, νέος στην Αθήνα, συστηθήκαμε και προσπαθήσαμε να τον καλώς ορίσουμε στην ομάδα.
Υπήρξε ένταση ερωτική από την πρώτη στιγμή, οι έξοδοι ξεκίνησαν και μαζί τους ξεκίνησε και το φλερτ…
Βγήκαμε, γελάσαμε, ένιωσα κάτι πρωτόγνωρο, μια έξαψη χωρίς προηγούμενο. Μου ξεκαθάρισε ότι βγήκε από σχέση μακροχρόνια που πήγαινε για πολύ σοβαρά, και ότι δεν μπορεί να μπει πολύ γρήγορα σε σχέση πάλι.
Το δέχτηκα, ήμουν ερωτευμένη…σκέφτηκα θα του δώσω χώρο και χρόνο, και τρυφερότητα, μου παρουσίασε μια πολύ άσχημη κατάσταση, και εκεί ενεργοποιήθηκαν τα ένστικτα μου.
Δεν πέρασε αρκετός καιρός…μου ζήτησε να μένω τα βραδιά στο σπίτι του, να κοιμόμαστε αγκαλιά, να μαγειρεύουμε, τον βοήθησα με την ανακαίνιση και τη διακόσμηση στο καινούργιο του διαμέρισμα. Ένιωθα ότι ήμασταν κανονικό ζευγάρι…
Φτάνει μια στιγμή που μου ανακοινώνει, ότι θα γνωρίσω τα αδέρφια του και τους φίλους του, και εκεί βρήκα την ευκαιρία να τον ρωτήσω ως πως θα με παρουσιάσει. Η απάντηση; Δεν μου αρέσουν οι ταμπέλες, γενικά σου είπα δεν είμαι για σχέση, απλά περνάμε καλά, σημαίνεις αρκετά αλλά ήρεμα!
Μαχαίρι στην καρδιά! Αλλά έδωσα τόπο στην οργή…
Είπα τον αγαπάω, είναι τόσο καλό παιδί αλλά ακόμα πληγωμένος…
Φτάνει η στιγμή της καραντίνας, και μου ζητάει να την περάσουμε παρέα, δεν ήθελα στην αρχή δίσταζα, φοβόμουν δεν ήθελα να δεθώ σε ακραίο σημείο, μέσα μου κάτι επέμενε, αλλά άκουσα την καρδιά μου.
Ήταν και το οριστικό λάθος, έβλεπα περίεργα τηλεφωνήματα, μηνύματα από την πρώην μέσα στο πρώτο μήνα…ήξερα ότι δεν είχε τελειώσει.
Έκανα κουβέντα και μου είπε πάντα θα την νοιάζομαι και θα την σκέφτομαι αλλά σαν φίλη πλέον…
Εδώ ναι, εδώ έφταιγα, δεν έφυγα, είπα ναι έχει δίκιο έναν άνθρωπο μπορούμε να τον σκεφτόμαστε και να τον νοιαζόμαστε από απόσταση (ΠΑΡΤΑ βλάκα)
Προς το τέλος της καραντίνας ξεκίνησε να μη με ακουμπάει, να μην μου δείχνει καν τρυφερότητα, παρατηρούσα διάφορες αλλαγές στην συμπεριφορά του. Άνοιξα συζήτηση και εκείνος απλά έβαλε τα κλάματα δεν ήθελε να συζητήσει, δεν ήθελε να μου εξηγήσει το ξέσπασμα του. Τέλος της καραντίνας, πάμε ένα μαγικό τριήμερο στο χωριό του, ένιωσα ότι βρήκαμε τους εαυτούς μας, τα πατήματα μας…Μετά από δύο μέρες εξαφανίζεται, πήγα να τον βρω σπίτι του, και απλά μου ζήτησε να χωρίσουμε. Με την μοναδική δικαιολογία, δεν μπορώ να είμαι μαζί σου, καλύτερα να σε αφήσω…
Μάταια τα πάντα, ανένδοτος σε κάθε διάλογο.
Μέχρι που μετά από ένα μήνα έμαθα ότι παντρεύεται.
Πολλά τα γιατί…
ΑΠΟ ΤΗΝ – Γιολάντα
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Οταν καποιος βγαινει απο σχεση χρειαζετε χρονο. Χρονο να πενθησει για την απωλεια χρονο για να διαχειριστει και τελικα για να αποδεχτει την απωλεια χρονο για να γνωρισει ξανα τον εαυτο του καθως συν – πλαστηκε μ ενα αλλο ατομο χρονο για σχεδιασει εκ νεου τη ζωη του. Κι αυτα μας κανουν πολυ χρονο! Σε αυτη την περιοδο αν σε ελκυσει σεξουαλικα καποιος / α αλλος/ η και εχεις το κουραγιο να ασχοληθεις ( δεν εισαι ρακος) ειναι συνηθες να πιανεις το νημα απι κει που εσπασε! Εμενε και μαγειρευε μαζι με την πρωην ξαναεπιασε το νημα απο κει και… Διαβάστε περισσότερα »
Ερώτηση: ” Αν κάποιος που έχετε φάει κόλλημα, έχει ακόμα επαφές με πρώην (σας λέει φιλικές, χωρίς να σας έχει δείξει δέιγματα για κάτι άλλο) τι κάνετε? Υπογραμμίζω, οτι γουστάρετε πολύ.”
Αγαπητή φίλη και μόνο που έγραφε μήνυμα και είχε επικοινωνίες συνέχεια μαζί της ήτανε πολύ κόκκινη σημαία κατακόκκινη δεν είχε ξεκαθαρίσει μαζί της.κριμα.επρεπε να το καταλαβεις