Καλησπέρα!
Σκέφτηκα να σας πω και γω την ιστορία μου με την ελπίδα να λάβω μερικές συμβουλές. Πολλές φορές οι άνθρωποι, που είναι εκτός προβλήματος και τελείως άγνωστοι μας δίνουν τις καλύτερες συμβουλές.
Είμαι 46 ετών ο σύζυγός μου 54. Είμαστε μαζί 19 χρόνια, τα 13 από αυτά παντρεμένοι. Έχουμε 4 κορίτσια (13, 11, 9 και 4) ζούμε πάνω από 25 χρόνια στην Γερμανία, συγγενείς δεν έχουμε εδώ.
Δουλεύουμε και οι δυο πλήρες ωράριο και μοιραζόμαστε τα πάντα. Ο σύζυγός μου είναι ένας υπέροχος πατέρας και σύζυγός. Λατρεύει τα παιδιά μας και εμένα. Στο σπίτι κάνει τα πάντα χωρίς καν να του το ζητήσω. Όταν τα παιδιά ήταν πιο μικρά και μπάνιο τα έκανε, και πάνες άλλαζε, και βόλτα με το καρότσι τα πήγαινε και ηλιθια σχόλια άκουγε από τους “γνήσιους Έλληνες ” εδώ που είναι πολύ άντρες βρε παιδί μου κα τέτοια πράγματα δεν κάνουν βεβαίως.
Ο σύζυγος μου δεν είναι Έλληνας; μεγάλωσε με έναν αυταρχικό και αλκοολικό πατέρα ο οποίος καταδυναστευε και τον σύζυγο μου, και την πεθερά μου και τις κόρες του. Ο σύζυγος μου βλέποντας ως παιδί αυτή την συμπεριφορά ορκίστηκε να μην τυραννησει ποτέ την μέλλουσα γυναίκα του αλλά να την βοηθάει και να της συμπαραστεκεται. Και αυτό ακριβώς κάνει.
Ένα όμως πρόβλημα υπάρχει και εδώ θέλω την βοήθεια σας: είναι υπερπροστατευτικος στα παιδιά! Έχει φοβία ότι τα παιδιά θα πάθουν κάτι και τα περιορίζει σε μεγάλο βαθμό: δεν τα αφήνει να κάνουν ποδήλατο μακριά από το σπίτι (θέλει να τα βλέπει), δεν τα αφήνει μονα τους στον παιδότοπο. Οι πιο μεγάλες πηγαίνουν μόνες τους σχολείο με το λεωφορείο αλλά του να βρεθούν μετά με συμμαθητές τους……δύσκολο. Έξω κάνει ζέστη, τα παιδιά μας φοράνε ζακέτα. Τα παιδιά της γειτονιάς παίζουν με το νερό, τα δικά μας όχι γιατί θα κρυώσουν. Τη νύχτα αν βήξει κάποιο έχει πεταχτεί από το κρεβάτι και τα παρακολουθεί μην τυχόν και ξαναβηξουν. Άσε που όλο το βράδυ γερνάει σαν το φάντασμα και τα σκεπάζει, αν τυχόν και ξεσκεπαστηκαν ή τα αλλάζει αν ίδρωσαν.
Κάθε Πέμπτη προσπαθεί να πείσει την μικρή να μείνει την Παρασκευή στο σπίτι (εγώ δουλεύω τις Παρασκευές τηλεργασια ) γιατί θεωρεί τον παιδικό ανίκανο να προσέξει την μικρή. Εδώ βέβαια να σημειώσω ότι ο σύζυγός μου ήταν χωρισμένος με παιδί όταν τον γνώρισα. Περίπου ενα χρόνο μετά την γνωριμία μας ό γιος του διαγνώστηκε με κακοήθη όγκο στον εγκέφαλο και το παιδί πέθανε δυστυχώς μετά από ένα χρόνο διάγνωσης και χημείοθεραπιας. Ήταν μόνο 11ετων!
Αυτό το γεγονός έκανε την σχέση μας να έχει πολλά σκαμπανεβασματα και με μένα να τον στηρίζω αγογγυστα νύχτα και μέρα. Λόγω αυτού του γεγονότος κατανοώ εν μέρει τον υπερβολικό του φόβο μην τυχόν και πάθουν κάτι τα παιδιά! Δεν αποδέχομαι όμως το γεγονός να μην τα αφήνει καθόλου ελεύθερα!
Έχω κάνει άπειρες συζητήσεις μαζί του. Το βλέπει και το παραδέχεται ότι κάνει λάθος, μου λέει όμως ότι είναι πάνω από τις δυνάμεις του να αλλάξει. Το να δει κάποιον ειδικό δεν το δεχόταν παλιά.
Επειδή όμως τον έπρηξα πήρε την απόφαση. Στην Γερμανία όμως σου καλύπτει τον ψυχολόγο το ασφαλιστικό ταμείο που σημαίνει .. λίστα αναμονής για ραντεβού πάνω από 2 χρόνια και βλέπουμε…άρα και δω τζίφος.
Τι μπορώ να κάνω; τι μπορείτε να μου προτείνετε; Ευχαριστώ πολύ
ΑΠΟ ΤΗΝ – Βασιλική
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Αν βάλεις τη δική του άσχημη εμπειρία και προσθέσεις το θάνατο του παιδιού του , δε μου φαίνεται περίεργο που ο άνθρωπος φοβάται. Παιδί έχασε. Στενό μου οικογενειακό πρόσωπο παραλίγο να χάσει στη γέννα το παιδάκι του, γιατί γεννήθηκε πολύ προωρο . Ακολούθησαν τέσσερις μήνες θερμοκοιτίδας και μετά ένας χρόνος που ήταν κλεισμένοι στο σπίτι γιατί δεν έπρεπε να κολλήσει κανένα απολύτως μικρόβιο μιας και το παιδί είχε φορητό οξυγόνο. Στο σήμερα και οι δύο γονείς έχουν γίνει υπερπροστατευτικοί. Εγώ βλέπω κινήσεις που μου φαίνονται υπερβολικές , όπως το ότι δεν αφήνουν το παιδί να κλάψει. Δεν έχει κάποιο πρόβλημα… Διαβάστε περισσότερα »
Πάντα υπάρχει η πιθανότητα να συμβεί κάτι κακό, αυτό το καταλαβαίνουν θεωρητικά οι περισσότεροι άνθρωποι, όμως η θεωρητική κατανόηση διαφέρει από τη βιωμένη γνώση. Στη δεύτερη κατηγορία που ανήκει ο σύζυγος και ανήκω εγώ, τα σενάρια που έχουν γραφτεί στο μυαλό σου είναι πολύ σκληρά και μπορείς να δημιουργήσεις με τη σκέψη σου άλλα πολύ χειρότερα. Ο ψυχολόγος και μάλιστα ένας καλός, να έχει γνώση χρόνιου τραύματος είναι αναγκαίος αλλά η προσωπική προσπάθεια είναι επίσης σημαντική. Εμένα με βοήθησε να ρωτάω γιατί; Γιατί τινάχτηκα από το κρεβάτι, γιατί θέλω να δώσω μια ακόμη συμβουλή, είναι αναγκαία; Με βοήθησε η αγάπη… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν μου φαίνεται ότι δείχνετε αρκετή κατανόηση στο σύζυγό σας. Άκου λέει « του συμπαραστεκόμουν αγόγγυστα» όταν το παιδί του πέθαινε! Δηλαδη τι, θα μπορούσατε και να παραπονιέστε που θα ήταν χάλια ο άνθρωπος; ( έντεκα χρονών παιδί! Δεν θέλω ούτε να το σκέφτομαι!)
Να απευθυνθείτε σε ιδιώτη γιατρό ψυχικής υγείας,αν θέλετε να τον βοηθήσετε, γιατι βασανίζει τον εαυτό του με την ανησυχία του. Ανεξαρτήτως αυτού,πάντως, οι περιορισμοί που βάζει σε τετοιων ηλικιών παιδιά δεν μου φαινονται και τόσο υπερβολικοί, στην εποχή μας ιδίως, που γινονται τόσα.
Αν θες γράψε μας εδώ πώς θα προτιμούσες να το γράψει διαφορετικα. Κάτι που θα κάλυπτε εσένα. Το παράπονο που το είδες; Πολλά πράγματα διαβάζουν κάποιοι εδώ μέσα πίσω από τις γραμμές. Είναι φοβερό. Μιλάμε για μαντικές ιδιότητες.
Α άσε σε χάλασε το αγογγυστα . Κατάλαβα .. χωρίς γογγυσμο χωρίς παράπονο με υπομονή. Κ έβγαλες το συμπέρασμα ότι κατά βάθος είχε γογγυσμο παράπονο κ ανυπομονησία να ξεπεράσει το πένθος του. Μάλιστα. Έχω καλυφθεί μόνη μου. Δε χρειάζεται να μας πει κάτι.
Τσο τσο ;;;
😂 καπιτο;;
Βρε μη το μεταφράζεις έτσι. Εννοεί πως έχει κατανόηση για αυτό που του συνέβη,(πως αλλιώς να το γράψει; Τι θα ήταν καλύτερο; ) απλά προβληματίζεται γιατί τα ψυχικα τραύματα τον εκαναν υπερπροστατευτικο απέναντι στα παιδιά τους και δεν ξέρει πως να το χειριστεί
Λέει ότι είχαν αρκετά σκαμπανεβάσματα την περίοδο εκείνη.
Το αγόγγυστα θα μπορούσε να λείπει…
Ίσως η λέξη αγογγυστα ήταν μια λάθος επιλογή. Δεν κουράστηκα ποτέ και ούτε και τώρα κουράζομαι στον να τον στηρίζω. Το διατύπωσα λάθος, λείπω και πάνω από 30 χρόνια στην Γερμανία και μερικές φορές ξεχνάω τις λέξεις, συγνώμη
Εντάξει, κυρία Βασιλική, έχετε δίκιο, κατάλαβα. Μη στεναχωριέστε.
Συγνώμη πάνω από 20 ήθελα να γράψω
Δεν ξέρω τι να σου πω. Έχει χάσει ένα παιδί ο άνθρωπος, έχει όλα τα δίκια να φοβάται και να φυσάει κ το γιαούρτι που λένε. Δε ξέρω ειλικρινά. Λυπάμαι πολυ. Εχετε κάνει εξετάσεις γενετικού προφίλ στα παιδιά σας; Μπορείς με τον τρόπο σου να μεταδίδεις στα κορίτσια σας τη σημασία της αυτονομίας,της υπευθυνότητας, του πατάω στα πόδια μου. Δεν πιστεύω ότι θα κακοπεσουν στη ζωή ή ότι θα γίνουν κακομαθημενα από τη στιγμή που ο λόγος σας έχει αξία κ βαρύτητα στην οικογένεια που έχετε φτιάξει.
Ο σύζυγος σας δυστυχώς είχε άσχημη παιδική ηλικία αλλά και εφιαλτική γονική εμπειρία οπόταν το τραύμα είναι δύσκολο να ξεπεραστεί χωρίς θεραπεία. Έχουμε φίλο με τραυματική νηπιακή ηλικία,που ενώ υιοθετήθηκε στα 5 από εξαιρετικούς γονείς, όταν έγινε πατέρας έπρεπε να ξεκινήσει πάλι θεραπεία διότι η πατρότητα του ξύπνησε μνήμες και σχεδόν αντικοινωνική υπερπροστατευτικότητα. Εσείς τώρα έχετε και το “υπέροχο” γερμανικό σύστημα υγείας! 1. Υπάρχει η δυνατότητα να κάνει την 1η συνεδρια ιδιωτικά, και όλες τις υπόλοιπες μέσω της ασφάλειας. Για ιδιωτικά ραντεβού έχουν χρόνο και σφού έτσι θα έχει προστεθεί στο πελατολόγιο του ιατρού θα κλείσει εύκολα την 2η συνεδρία.… Διαβάστε περισσότερα »
Ψάξτε για διαδικτυακές συνεδρίες εδώ στην Ελλάδα.
Λεει οτι ο συζυγος δεν είναι Ελληνας
….”και ηλιθια σχόλια άκουγε από τους “γνήσιους Έλληνες ” εδώ που είναι πολύ άντρες βρε παιδί μου κα τέτοια πράγματα δεν κάνουν βεβαίως.
Ο σύζυγος μου δεν είναι Έλληνας;”
εγώ κατάλαβα είναι Έλληνας.
Εγώ νομίζω ήθελε να βάλει κόμμα κι έβαλε ερωτηματικό. Αλλά όπως και να έχει εφαρμογές υπάρχουν και σε άλλες γλώσσες ,έχω δει αρκετές και σκέφτομαι να τις χρησιμοποιήσω κι εγώ.
Έκανα λάθος στο σημείο στίξης συγνώμη. Ο σύζυγός μου δεν είναι Έλληνας. Ευχαριστώ πολύ για την απάντηση σας
Ο άντρας σου χρειάζεται να ξεκινήσει θεραπεία άμεσα γιατί κάνει προβολές στα παιδιά του, προβολές της παιδικής του ηλικίας και της περιπέτειας που πέρασε με τον γιο του. Μπορεί να ψάξει διαδικτυακές συνεδρίες που είναι πιο οικονομικές συνήθως και αποτελεσματικές. Ομως χρειάζεται βοήθεια ειδικού.
Κοίτα, δεν υπάρχει ένας προκάτ τρόπος γονεϊκότητας. Ούτε είναι πάντα απαραίτητο ο γονιος να είναι ο δυνατός της ιστορίας καθόλη τη διάρκεια. Τα παιδιά και οι σχέσεις γενικότερα δεν έρχονται με εγγυήσεις. Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν αδυναμίες και συνεχίζουν τις σχέσεις τους ΜΕ αυτές. Και μια χαρά πάει το πράγμα. Αν υπάρχει ένας μόνο λειτουργικός κανόνας, αυτός είναι: κάνεις ό,τι καλύτερο με τα διαθέσιμα μέσα (και προσέχοντας μη σε φάνε οι ενοχές που θα επιχειρήσει ενδεχομένως να σου ταϊσει ο περίγυρος προκειμένου να αισθανθεί καλά στη δική σου πλάτη). Η ελευθερία που μπορούν να απολαύσουν τα παιδιά σας μπορεί να… Διαβάστε περισσότερα »
Διάβασα αρκετές φορές την απάντηση σου και έχω να σου πω ένα τεράστιο ευχαριστώ. Κατάφερες και άνοιξες παράθυρα μέσα μου και με έβαλες να μπω σε διαδικασία να δω τα πράγματα από μια άλλη πλευρά. Ναι έχεις δίκιο. Ειδικά αυτό με το πένθος με ξάφνιασε αλλά έχεις δίκιο. Αυτό που χρειάζεται αυτός που πενθεί είναι κατανόηση και συμπαράσταση. Αυτό μου είπε πριν λίγο ο σύζυγός μου: “τον χαμό του παιδιού μου δεν θα τον ξεπεράσω ποτέ. Εσύ όμως και τα κορίτσια μας μου δίνετε την δύναμη να συνεχίσω να παλεύω. ” Θα το κάνω! Θα τις αφήσω να πάνε μόνες… Διαβάστε περισσότερα »
Ο σύντροφός μου έχει καρκίνο (terminal). Παρατηρώντας τη σχέση με το παιδί του (8 χρονών), το οποίο δεν ξέρει ότι είναι μη αναστρέψιμη η κατάσταση του πατερα του οπότε τον χαίρεται διαφορετικά, κατάλαβα πώς να τον πλησιάζω κι εγώ. Είχα (και ακόμα έχω δηλ, μη σου λέω βλακείες) τεράστιο φόβο για το χρόνο που περνάει. Ήταν ένα διάστημα που δεν μπορούσα να τον ευχαριστηθώ καθόλου, ό,τι κι αν κάναμε αισθανόμουν να πνίγομαι μέσα στο εαυτό μου. Σαν να μη γινόταν να πάρω ουσιαστικό μέρος στη σχέση μας. Το μόνο που με βοήθησε ήταν η βουτιά με κλειστά μάτια. Δε γινόταν… Διαβάστε περισσότερα »
me ekanes na klapso! me gurises piso sto 2009, otan to paidi tou antra mou tora kai suntrofou mou tote, zouse tis teleutaies tou stigmes sto panepistimiako nosokomeio! Ti stavro kouvalas kai su…makari na ginei ena thavma kai na sothei o sintrofos sou…..sugnomi gia ta greeklish als eimai stin douleia kai o upologistis mou den exei elliniki grammatoseira
Από τα παραδείγματα που αναφέρεις δεν μου φαίνεται υπερβολικά προστατευτικός, άντε ένα τσικ παραπάνω από αυτό που έχω στο μυαλό μου ως μέση Ελληνίδα μάνα. Το καταλαβαίνω ότι έχει άγχος και αγωνία που είναι όμως για τον ίδιο κακό. Αυτό που βλέπω εγώ είναι ότι έχετε διαφορετική αντιμετώπιστη στο πώς να μεγαλώσουν τα παιδιά κι αυτό είναι πολύ συνηθισμένο, κι όπως όλα τα ζευγάρια που αντιμετωπίζουν τέτοιο ζήτημα (και φαντάζομαι είναι πολλά) θα προσπαθείτε συνέχεια να γεφυρώσετε την αντϊθεση με διάλογο και υποχωρήσεις. Από τη στιγμή που δεν περιορίζει υπερβολικά τα παιδιά (πχ να μην τα άφηνε καν να κάνουν… Διαβάστε περισσότερα »
μονόδρομος είναι ο ειδικός και να δουλέψει ο ίδιος τη φοβία του…
δεν ξέρω τα οικονομικά σας αλλά θα προτιμούσα να κοψουμε από αλλού σαν οικογένεια και να αρχίσει άμεσα μόνος του θερεπεια.