Καλησπερα,
Το ερωτημα μου εχει να κανει με τους παππουδες μου οι οποιοι ειναι 92 και 93 χρονων, και δεν ξερω πως να τους αντιμετωπισω πια.
Η ιστορια εχει ως εξης: Οι γονεις μου χωρισαν οταν ημουν στις πρωτες ταξεις του δημοτικου, ο μπαμπας απο τοτε σχεδον εξαφανιστηκε, η μαμα αποφασισε οτι θελει να ζησει την ζωη που δεν εζησε μιας και εγινε μαμα πολυ νεα. Δεν ειχε ιδεα που παμε σχολειο εγω και η αδερφη μου, αν παμε σχολειο, αν εχουμε να φαμε, αν εχουμε καθαρα ρουχα, αν διαβαζουμε, αν εχουμε χαρτζιλικι, αν εχουμε καποιο προβλημα, με ποιους κανουμε παρεα κτλ.
Αυτο τον ρολο τον ανελαβαν σε μεγαλο βαθμο οι παππουδες μας (οι γονεις της δλδ) κυριως το πρακτικο κομματι. (φαγητο, ρουχα). Ολα αυτα μεσα σε μονιμους καβγαδες, εντασεις, βια, τσακωμους.
Οι παππουδες δυσκολοι και σκληροι ανθρωποι, μαλωναν μονιμα μεταξυ τους πολυ ασχημα. Ειχαν παντα ακραια ρατσιστικες, σεξιστικες και φασιστικες αποψεις, δεν ελεγαν καλο λογο για κανενα ανθρωπο, ηταν παντα επικριτικοι και κακοτροποι.
Εμεις (εγω και η αδερφη μου) περνουσαμε πολυ μεγαλα διαστηματα μαζι τους. Οταν ημουν μικρη ειχα πειστει οτι πραγματικα ολοι τους ειχαν αδικησει. Μεγαλωνοντας συνειδητοποίησα οτι τα πραγματα δεν ειναι ακριβως ετσι.
Ερχομαστε στο σημερα. Οι παππουδες ειναι μεγαλοι σε ηλικια, ευτυχως δεν εχουν προβληματα υγειας, αλλα ο χαρακτηρας τους παραμενει ιδιος. Με τους καβγαδες τους και τους κακους τους τροπους εχουν απομακρυνει τους παντες απο διπλα τους. Κανεις δεν τους επισκεπτεται και πολυ σπανια καποιος τους τηλεφωνει.
Ειμαι η μοναδικη απο ολη την οικογενεια που προσπαθω να τους φροντισω. Τους βοηθαω κατα καιρους με λογαριασμους, εξοδα γιατρων και εξετασεων. Επειδη μενω εκτος Ελλαδος τα τελευταια 12 χρονια, εχω προσλαβει μια κυρια για να τους βοηθαει με τις δουλειες του σπιτιου, τα ψωνια κτλ. Εννοειται οτι εχουν συνεχομενα προβλημα μαζι της επειδη ειναι απο την Αλβανια.
Εχω προσπαθησει απειρες φορες με ολους τους τροπους να τους εξηγησω οτι δεν οδηγει πουθενα ολο αυτο το μισος και ο θυμος αλλα ειναι χαμενη μαχη. Τους τηλεφωνω σχεδον καθημερινα γιατι αυτη ειναι η μοναδικη επικοινωνια που εχουμε.
Σε ενα τετοιο τηλεφωνημα προχθες, με αφορμη την γυναικοκτονια εξω απο το Α.Τ. στους Αγ. Αναργυρους, αρχισαν και οι 2 να λενε οτι αυτο ηταν στημενο απο τον Συριζα, ο δολοφονος ειναι αριστερος, τι ηθελε η κοπελα με τον αλητη και αλλα τετοια εξοργιστικα. Το εκλεισα με συνοπτικες διαδικασιες και με επιασαν τα κλαματα για ωρες. Δεν μπορουσα να ηρεμησω. Και τωρα που το φερνω στο μυαλο μου το συναισθημα ειναι το ιδιο.
Ξερω πολυ καλα οτι οι παππουδες δεν θα αλλαξουν, με πιανει ομως το παραπονο που δεν ηταν μια φορα απο την σωστη πλευρα της ιστοριας. Θελω να συνεχισω να τους βοηθαω αλλα εχει εξαντληθει το κουραγιο μου και η υπομονη μου. Καθε φορα που τηλεφωνω το μονο που ακουω ειναι παραπονα, καταρες, βρισιες και σχολια σαν τα παραπανω.
Κανεις αλλος δεν θελει να βοηθησει και στην παρουσα φαση το χρειαζονται λογω ηλικιας. Τους λυπαμαι και θελω να τους σταθω οπως εκαναν και εκεινοι, αλλα μου το κανουν τοσο δυσκολο που εχω εξαντληθει.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Κερασουλα
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Κερασουλα μου, λυπάμαι πολύ για όσα πέρασες και για τους γονείς που είχες. Οι παππούδες σου αναγκάστηκαν σε μεγάλη ηλικία να παίξουν το ρόλο του γονέα για να είστε καλά εσύ και η αδερφή σου. Ανεξάρτητα από τις απόψεις τους που είναι κατακριτέες εννοείται, αυτοί σας μεγάλωσαν. Θα συνέχιζα να τους βοηθω, θα αραίωνα ίσως την επικοινωνία ή θα περιορίζομουν σε ένα διλεπτο τηλεφώνημα για να δω αν είναι καλά, γιατί δεν νομίζω ότι θα πάρουν από λόγια, σίγουρα προσπάθησες ήδη.
Κερασούλα μπράβο σου που τους πληρώνεις βοηθό, μπράβο σου που ασχολείσαι και τους συμπαραστέκεσαι, που τους αφιερώνεις χρόνο και χρήμα. Αυτοί σε μεγάλωσαν στην ουσία, κι ας μην έζησες μαζί τους σε ιδανικές, ούτε καν νορμάλ συνθήκες. Έχεις περάσει πολλές δυσκολίες στη ζωή σου, οπότε μην το κάνεις τώρα ακόμα δυσκολότερο για σένα με κοινωνικοπολιτικές αναλύσεις από τηλεφώνου! Ποια σωστή πλευρά της ιστορίας; Τι να τους εξηγήσεις; Αφού ήταν πάντα όπως λες δύσκολοι στη συζήτηση και τη συνεννόηση, τι περιμένεις τώρα σε αυτή την τόσο προχωρημένη ηλικία τους; Κόβε στα γρήγορα τον σχολιασμό της επικαιρότητας αν προκύψει ξανά – έρχονται… Διαβάστε περισσότερα »
Τέτοια διαβάζω και αρχίζω από τώρα να επιλέγω γηροκομείο,να μη φέρω ποτέ το παιδί μου σε αυτή τη θέση 😅 Το πρόβλημα εδώ δεν είναι οι πολιτικές τους πεποιθήσεις,αλλά η ασφάλεια τους. Δεν μας λες πού βρίσκεται η μητέρα σου και αν συμβάλλει και με ποιον τρόπο. Ας λιγοστέψει η επικοινωνία να ηρεμησεις,δεν βρίσκω κάποια άλλη λύση. Όσο για την κυρία που τους φροντίζει,είναι πραγματικά ήρωας,ανεξάρτητου καταγωγής,πίστεψε με,καμία φροντιστή δεν δέχονται οι ηλικιωμένοι. Οι παππούδες σου ήταν ήδη δύσκολοι και στα νιάτα τους,πόσο μάλλον τώρα που έχουν εκ των πραγμάτων ανάγκη από βοήθεια και το καταλαβαίνουν αυτό. Ο θυμός τους… Διαβάστε περισσότερα »
Κερασουλα δεν έχει κανένα νόημα να αλλάξουν τώρα οι παππούδες. Έχει νόημα να ζουν ήρεμα, κάθε μέρα όσο πιο κοντά σε αυτό που οι ίδιοι επιθυμούν. Με τους φροντιστες ανεξαρτήτως καταγωγής δυσκολεύονται όλοι οι ηλικιωμένοι σε άλλο βαθμο ο καθένας.Ομως οσο πιο πολύ μεγαλώνουν τόσο θα χρειάζονται τον φροντιστή δίπλα και αυτός δεν χρειάζεται να είσαι εσύ. Τους έχεις στηριξει ήδη πάρα πολύ. Συνέχισε την επικοινωνία για να έχουν μια εξτρα παρεα με κριτήριο όμως όσο εσύ αντέχεις και μην προσπαθείς να τους αλλάξεις. Όταν τα αρχίζουν άλλαξε θέμα ή τελείωνε την κουβέντα. Είναι δύσκολο στην αρχή να το αντέξεις… Διαβάστε περισσότερα »
Καταλαβαίνω ότι μπορεί να είναι ψυχοφθόρο αλλά μένετε εξωτερικό, η επαφή σας περιορίζεται σε ένα τηλεφώνημα και αυτό από μόνο του το κάνει πιο εύκολο, θεωρώ.
Ειμαι σίγουρη πως ούτε για εκείνους ήταν εύκολο να αναλάβουν την ευθύνη για τα εγγόνια τους και δεν το λέω για να δημιουργήσω τύψεις αλλά γιατι πιστεύω πως για κάποιους ανθρώπους ( παππούδες 90+ που μας μεγάλωσαν, όσο γερο περιεργοι κι αν είναι) αξίζει να ζοριστουμε έστω κ λίγο..
Κερασούλα καταρχάς μπράβο σου που θες να ανταποδώσεις την στήριξη στους παππούδες σου. Δεν το θεωρώ δεδομένο, η ευγνωμοσύνη δεν είναι πλέον το σύνηθες. Και ξαναμπραβο σου που θες να το κανεις παρά τον χαρακτήρα τους. Από αυτό που διάβασα μου φάνηκες λογικό και ικανό άτομο κι νομίζω μια χαρά το χειρίζεσαι μεσω οικιακής βοηθού. Τώρα ψυχολογικά, οι παππούδες δεν αλλάζουν αυτό πάρε το ως δεδομένο και μην νιώθεις άσχημα για τις απόψεις τους. Καθημερινή επικοινωνία είναι συχνή, άμα δεν την αντέχεις και σε ρίχνουν τόσο τότε αραίωσε την σιγά σιγά. Δεν λέω μια φορά τον μήνα, άρχισε με μέρα… Διαβάστε περισσότερα »
Κερασουλα καταλαβαίνω ότι οι παππούδες είναι δύσκολοι άνθρωποι, κι όταν κάποιος είναι στριμμένος στα νιάτα του, είναι διπλά στριμμένος στα γεράματα. Όμως, καταρχάς, πρέπει να τους αναγνωρίσεις τους κόπους που έκαναν για σένα και την αδερφή σου, αφού οι γονείς σας σας άφησαν στο έλεος. Που οκ, μέχρι ενός βαθμού τους αναγνωρίζεις γι’αυτό και τους βοηθάς. Για την αδερφή σου δεν λες να κάνει το ίδιο. Μπράβο λοιπόν που δεν τους ξέχασες. Έπειτα να ξέρεις ότι τους υπερήλικες γενικά δεν τους θέλει κανένας και όλοι τους αποφεύγουν, οπότε αυτό δεν συμβαίνει μόνο με τους δικούς σου λόγω απόψεων και δύσκολου… Διαβάστε περισσότερα »
Όπως λες κ εσύ, είναι μεγάλοι κ δεν θα αλλάξουν, οπότε θα σου πρότεινα να μπεις σε μια νιρβάνα κ να κάνεις πράξη το “ότι δεν μπορείς να αποφύγεις, απόλαυσε το”. Τι εννοω; ξεκινά το δούλεμα κ την πλάκα. Πχ αν λένε ότι ήταν σχέδιο του Σύριζα, πες και εσύ όλο ενδιαφέρον “ναι ε; πως το κατάλαβες;;;”, ” πω πω παππου, ντετέκτιβ έπρεπε να είχες γίνει! Χαραμιστηκες!” Και άλλα τέτοια. Πήγαινε με τα νερά τους κ προσπάθησε να το διασκεδάσεις. Μη φορτώνεις, δεν έχει νόημα. Δύσκολο, το ξέρω, αλλά αλλιώς θα τρελαθείς, και δεν αξίζει!
Ηλικιωμενοι ανθρωποι ειναι, μην εισαι τοσο απαιτητικη.
Εγω παντως συγκινηθηκα που ενω ειναι τοσο αρχαίοι, ζουν μαζί μακρυα απο το δρεπάνι του Χαρου και αγαπημένοι. Τα δυο γεροντακια love for ever.
Μπορει να μην κάνουν με άνθρωπο και να τσακώθηκαν με ολους, αλλά θα ειναι μαζί μεχρι το τέλος και θα εχει ο ενας τον αλλον.
Αυτο ειναι τοσο σπάνιο και συγκινητικο συνάμα.
“μαλωναν μονιμα μεταξυ τους πολυ ασχημα.”.
Ψιλοδιεστραμμένη love…
Ξερναω από τα μάτια.
Τι είναι σπάνιο και συγκινητικό; Να περνάνε δύο άνθρωποι μαζί επειδή δεν υπάρχει άλλη λύση; Επειδή “πρέπει”; Επειδη έτσι είναι η Αγία Ελληνική Οικογένεια;;;;
Γενικως το οτι τσακωνονται εντονα δυο ανθρωποι δεν σημαινει απαραιτητα οτι δεν αγαπιουνται.
Απο την αλλη οσοι δεν τσακωνονται δεν σημαινει οτι τα πανε καλα μεταξυ τους.
Μπορει να μην τσακωνονται και καθολου διοτι ειναι πολιτισμενοι και λυνουν τις διαφορες τους με αλλους τροπους αλλα απο κατω μοορει να κρυβεται μισος. Ειναι απλουστευτικο να βγαζουμε συμπερασματα για τις σχεσεις των αλλων απο το αν τσακωνονται γιατι οι ανθρωποι ειναι περιπλοκα οντα και μια τετοια πεποιθηση οτι “αφου δεν τσακωνονται αρα αγαπιουνται” διαψευδεται διαρκως γυρω μας.
Πρέπει να διαχωρίσεις συναισθηματικά τις προσδοκίες σου με την πραγματικότητα και να βάλεις σε σωστή διάσταση την σχέση σου με τους παππούδες σου. Η σχέση που έχεις με τους παππούδες σου βασίζεται στο ότι σε φρόντισαν και σε μεγάλωσαν, όπως μπορούσαν τέλος πάντων, όχι στο αν είναι καλοί άνθρωποι και ταιριάζετε στις απόψεις σας. Για αυτά είναι οι φίλοι. Αν έχεις παράπονα για το πως φέρθηκαν σε εσένα προσωπικά, να καταλάβω να απομακρυνθείς, αλλά αν το πρόβλημα είναι απλά ότι είναι κακότροποι, κακομούτσουνοι προς τους υπόλοιπους, τότε απλά δεν πρέπει να σε αφήνουν αυτά να επηρεάζουν τις δικές σας σχέσεις.… Διαβάστε περισσότερα »