Είμαι 37χρονων παντρεμένη εδώ και 11 χρόνια με τρία παιδια. Δεν ήμουν υπέρ του γάμου αλλά το έκανα γιατί ήθελε να το ζήσει εκείνος και οι δικοί του, έχοντας βέβαια τα παιδιά. Ενώ είναι πολύ καλός μαζί μου είναι πάντα απών.. λόγω της δουλειάς,λόγω των δικών του που μένουν μακριά μας αφήνει (εμένα και τα παιδιά) μόνους μας πολλές φορές δηλαδή από το Φεβρουάριο μέχρι και το Σεπτέμβριο τον βλέπουμε μόνο κάθε Σάββατο.. όσο και να του έλεγα ότι λείπει εκείνος σφιριζε αδιάφορα με την δικαιολογία ότι είμαι υπερβολική.
Γνώρισα τον Σ. που ήρθε στην δουλειά σαν πελάτης και μου έδειξε το ενδιαφέρον που μου έλειπε… έτσι σιγά σιγά αναπτύξαμε μια σχέση σε σημείο που με έκανε να χάνομαι,να ενδιαφέρεται τόσο για μένα όσο και για τα παιδιά μου… φτάνοντας κάποια στιγμή στο χωρισμό με τον Σ. εχασα τη γη κάτω από τα πόδια μου… δεν έτρωγα, δεν μιλούσα ήμουν ράκος,ο άντρας μου απών. Ξαφνικά μου δημιουργήθηκε κάποιο πρόβλημα υγείας…ο άντρας μου απών…ο Σ. ηταν εκεί, δίπλα μου να με τρέξει στους γιατρούς μέχρι να καταλάβουμε ότι ήταν λάθος του γιατρού και θα έμπαινα σε διαδικασία χειρουργείου καρδιάς από ένα λάθος.
Δεν ξέρω τι να κάνω δεν ξέρω τι να πω,τα παιδιά μου θεωρούν ότι είμαστε τέσσερις στο σπίτι και όχι πέντε…είναι παρών μόνο στο οικονομικό κομμάτι…στο προσωπικό, στο οικογενειακό και στο ερωτικό δεν υπάρχει βέβαια σε μια συζήτηση μας ούτε να σκεφτεί το διαζύγιο είναι κάθετος, έτσι λειτουργούν οι οικογένειες λέει,εγώ όμως είμαι πιεσμένη. Δεν παντρεύτηκα για να χωρίσω αλλά να είμαι με τον σύντροφό μου κ εκείνος δεν υπάρχει πουθενά, υπάρχει όμως ο Σ.που με κοιτάει και λιώνω,που με αγγίζει και ξεχνάω το όνομα μου. Τι να κάνω; σκέφτομαι να επαναστατησω.Είμαι σε απόγνωση. Συγνώμη για το κατεβατο….
ΑΠΟ ΤΟΝ – Επαναστατιμενη καρδιά
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Αν ο άνδρας σου είναι κάθετος στο διαζύγιο να πάει σε ψυχολόγο να διαχειριστεί τη κρίση του. Τα διαζύγια βγαίνουν και χωρίς την συγκατάθεση του ενός. Είναι πολύ κακοςγια σενα,αχρειαστος παντελώς. Τα παιδιά ούτε που ξέρουν έναν τέτοιο άθλιο πατέρα. Χώρισε το το καθίκι, και στο υπόσχομαι θα ξελαφρωσεις. Αυτός θα συνεχίσει να δίνει οικονομικούς πόρους, ΓΙΑΤΊ ΑΥΤΗ ΕΊΝΑΙ Η ΥΠΟΧΡΈΩΣΗ ΤΟΥ και όλα αυτά τα χρόνια Ο ΙΔΙΟΣ το χρησιμοποιούσε για να έχει εσένα και τα παιδιά του χεριού του,να μη φύγεις γιατί… συμβάλλει στα έξοδα, να μη φύγεις γιατί…. αυτή είναι μόνο η υποχρέωση του τάχα μου…ο μπέμπης… Διαβάστε περισσότερα »
Διαχώρισε τα δύο θέματα. Το ένα τι θα κάνεις με το γάμο σου, το άλλο με τον Σ. Μην πάρεις απόφαση για το γάμο σου επηρεασμένη από το τι γίνεται με τον Σ. Επειδή τα έμπλεξες είσαι μπλεγμένη, δε το λέω από ηθική σκοπιά, οι μπλεγμένες καταστάσεις δεν είναι καλές γιατί κάνουν σαλάτα το κεφάλι. Προσπάθησε να ξεκαθαρίσεις την κατάσταση σου. Με οποία κατάληξη, μια καθαρή προσωπική κατάσταση είναι καλύτερη. Έχεις διάθεση να αλλάξει προς το καλύτερο με το σύζυγό σου και να έχετε πάλι επικοινωνία ( και προφανώς αυτός να βρει τρόπο να είναι εκεί πιο πολύ.. ) ?… Διαβάστε περισσότερα »
Η απόγνωση δεν είναι καλός σύμβουλος. Ο γάμος υπάρχει όταν υπάρχει σχέση του ζευγαριού. Όταν δεν υπάρχει σχέση, ο γάμος είναι ένα άδειο κέλυφος. Μην νιώθετε ενοχές που ο γάμος σας δεν πρόκοψε. Οι περισσότεροι άνθρωποι όταν παντρεύονται δεν έχουν νοηματοδοτήσει από κοινού τί σημαίνει γάμος. Για σας γάμος είναι το “μαζί”. Για τον σύζυγό σας οι ξεκάθαροι ρόλοι. Αυτός κουβαλητής, εσείς μεγαλώνετε τα παιδιά. Δεν έχετε να επαναστατήσετε γιατί επανάσταση κάνουμε εναντίον μιας εξουσίας. Εσείς είστε ισότιμοι με τον άνδρα σας. Έχετε κάθε δικαίωμα να χωρίσετε, χωρίς καμία ενοχή. Κανείς δεν πρέπει να καταδικάζει τον εαυτό του στην μοναξιά… Διαβάστε περισσότερα »
δεν αποκλείεται να θέλει κάποι@ να επαναστατήσει απέναντι και στη μέχρι τώρα ζωή του/της..
ίσως θα έπρεπε να σκεφτούμε αυτό το “ισότιμοι”. Πχ το “έτσι λειτουργούν οι οικογένειες” είναι ένα καλό δείγμα εξουσίας – είμαι άνδρας, αποφασίζω, τέλος. Ένα “ακούω τον προβληματισμό σου. έλα να σχεδιάσουμε μαζί πως θα μπορούσε να λειτουργεί η δική μας οικογένεια για να είμαστε όλοι καλά”, θα ήταν ίσως πιο κοντά σε μια ισότιμη αντιμετώπιση..
η ιστορία αυτή θα μπορούσε να είναι ιστορία πολλών γιαγιάδων/μανάδων/φίλων μας, δική μας.. δυστυχώς γνώριμο πατριαρχικό μοτίβο του άνδρα “που φέρνει λεφτά” και απαιτεί – σιωπηλά ή όχι – η γυναίκα να αναλαμβάνει όλα τα υπόλοιπα και να μην παραπονιέται. Έτσι λειτουργούν πράγματι πολλές οικογένειες και στο παρελθόν και στο παρόν, και δεν είναι ευτυχείς, αλλά αυτό πρέπει να αλλάζει για το καλό όλων. Αν και είναι όντως 2 τα θέματα που έχεις να αντιμετωπίσεις, θεωρώ πως είναι αλληλένδετα. Ίσως εάν δεν ήταν τόσο αδιάφορος ο σύζυγος να μην είχες στραφεί σε άλλο πρόσωπο για να βρεις την στοργή που… Διαβάστε περισσότερα »
Αγαπητή επαναστατημένη καρδιά, ξέρεις πολύ καλά κατά βάθος τι πρέπει να κάνεις.
Το σημείο κλειδί για εμένα είναι ότι δεν ήθελες το γάμο από την αρχή. Πως περίμενες να εξελιχθεί μια κατάσταση που από την αρχή δεν την ήθελες. Λίγο γκρίνια εσύ, λίγο απαιτητικός αυτός, λίγο τα παιδιά, οι υποχρεώσεις. Ξέρεις το ένα φέρνει το άλλο. Άλλες αξίες ο ένας, άλλες ο άλλος. Χωρίζουν οι δρόμοι. Πιστεύεις αλήθεια οτι κάποιος από τους 2 σας θα αλλάξει για να προσεγγίσει τον άλλο? Καλό διαζύγιο. Είναι θέμα χρόνου απλά 🙂