Καλησπέρα! Θα ήθελα μια γνώμη πάνω στη σχέση μου με τον αδελφό μου. Για αρχή να πλαισιωσω λίγο τα όσα ακολουθούν. Έχουμε 2 χρόνια διαφορά, εγώ είμαι η μικρότερη και δεν έχουμε άλλα αδέλφια. Πλέον είμαστε και οι δύο ενήλικες 27 χρόνων εγώ, 29 εκείνος.
Μεγαλώνοντας είχαμε μια σχετικά καλή σχέση, χωρίς να είμαστε ιδιαίτερα κοντά αλλά ούτε τσακωνόμασταν, ούτε ένιωθα να υπάρχει ανταγωνισμός μεταξύ μας. Δεν συζητούσαμε ποτέ πολύ προσωπικά μας ζητήματα, αλλά τότε το απέδιδα στο ότι είμαστε αντίθετα φύλα. Εγώ ζω εδώ και χρόνια μόνη μου μακριά από το πατρικό μας, σε άλλη πόλη, είμαι οικονομικά ανεξάρτητη και προσπαθώ να εξελίσσομαι επαγγελματικά και ακαδημαϊκά. Εκείνος ακόμα ζει με τους γονείς μας (έλειψε μόνο ως φοιτητής για 4 χρόνια και επέστρεψε), έχει μια δική του επιχείρηση την οποία μπόρεσε να ανοίξει με τη στήριξη των δικών μας και είναι σταθερός οικονομικά.
Που είναι το πρόβλημα σε όλο αυτό; Λαμβάνω συνεχώς την απαξίωση του όποτε πηγαίνω να επισκεφτώ την οικογένεια μου. Δεν ασχολείται μαζί μου, δεν ρωτάει για τη δουλειά μου η τις σπουδές μου, με λίγα λόγια με αγνοεί πλήρως. Δεν έχει καν τη στοιχειώδη ευγένεια μιας και αν πχ δεν του πω εγώ καλημέρα, θα περιφέρεται μέσα στο σπίτι κάνοντας πως εγώ δεν υπάρχω! Μεσα σε όλα τα άλλα, έχει πει (ή έστω υπονοήσει) ότι εγώ έχω ιδιαίτερη μεταχείριση από τους γονείς μας οικονομικά και συναισθηματικά (το είπε εμμέσως στη μητέρα μας). Από την άλλη εγώ συνεχώς δικαιολογούσα τη στάση του τα προηγούμενα χρόνια και προσπαθούσα να τον προσεγγίσω δείχνοντας ενδιαφέρον για τη ζωή του γενικότερα, του άνοιγα κουβέντες, του έκανα δώρα αλλά μάταια.
Πλέον εχω σταματήσει να εθελοτυφλω γιατί αυτό το βρίσκω πάρα πολύ άδικο μιας και οι γονείς μας στήριξαν και τους δύο μας παρά πολύ στη ζωή μας και όσο σπουδαζαμε εκτός της πόλης μας. Εγώ όταν αποφοίτησα ξεκίνησα αμέσως δουλειά και δεν τους επιβάρυνα άλλο. Ο αδελφός μου από την άλλη, ναι μεν γύρισε στο πατρικό μας αλλά δεν συνεισφερε καθόλου οικονομικά στο σπίτι παρότι δούλευε (και ακόμα, ελάχιστα συνεισφέρει). Συμπερασματικά, η οικονομική στήριξη ίσως και να ήταν μεγαλύτερη σε εκείνον πάρα σε εμένα αθροιστικά, πράγμα που εκείνος κάνει πως δεν καταλαβαίνει με τη λογική “ζω μέσα στο σπίτι σας άρα δεν επιβαρύνω κανέναν”.
Επίσης (για αυτό και έκανα την εισαγωγή παραπάνω), σκέφτομαι ότι ίσως του βγαίνει ένα κόμπλεξ μιας και έχω κάνει παραπάνω βήματα στη ζωή μου και μάλιστα ανεξάρτητη, χωρίς να με πιέσει ή στηρίξει κανείς. Ίσως μέσα του ζηλεύει ακούγοντας πόσο με επαινούν οι γονείς μας αλλά να πω στο σημείο αυτό ότι εγώ ουδέποτε καυχήθηκα ή τον μείωσα, γιατί δεν είμαι άνθρωπος που περιαυτολογεί.Οι γονείς μας επίσης δεν θεωρώ ότι δείχνουν κάποια προτίμηση σε μένα, ειδικά η μάνα μου τον έχει στα όπα όπα τον γιοκα της (κλασσικό λάθος πολλών μητέρων προς τους γιους κατ εμέ). Αλλά ακόμα κι αν άθελά τους οι γονείς καλλιεργούν έναν ανταγωνισμό, θεωρώ ότι ένας άνθρωπος σχεδόν 30 ετών θα έπρεπε να προβληματιστεί και να μην ξεσπάει σε μένα. Αν θέλει να προοδεύσει στη ζωή του, έχει όλα τα προσόντα. Έξυπνος είναι, με σπουδές και νιάτα. Δεν του φταίω εγώ που μένει στάσιμος στο σπιτάκι των γονιών, βολεμενος στην αγκαλιά τους αλλά (πόση ειρωνία!) θεωρεί ότι είναι και ο αδικημένος! Η γνώμη που ζητάω από εσάς δεν είναι τόσο στο τι να κάνω, γιατί πλέον δεν θέλω να προσπαθώ για έναν άνθρωπο που με έχει γραμμένη. Περισσότερο θα ήθελα να μου πείτε πως εξηγείτε εσείς αυτή του την συμπεριφορά . Ευχαριστώ και καλό καλοκαίρι!
ΑΠΟ ΤΗΝ – Little sister
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Αν, λοιπόν, πρέπει κάπου να αποδώσουμε αυτή τη συμπεριφορά, θα πιάσω το προφανές.
Η κοινωνική αφήγηση μάς λέει πως τα αδέρφια είναι “ό,τι σημαντικότερο έχουμε”, υπονοώντας πως η συγγένεια από μόνη της δημιουργεί ουσία, συντροφικότητα και υποχρέωση.
Η πραγματικότητα, όμως, είναι ότι τα αδέρφια είναι ξεχωριστές προσωπικότητες — και, αν δεν υπήρχε ο δεσμός αίματος, μπορεί να μην διαλέγαμε ποτέ ο ένας τον άλλον.
Εντωμεταξύ, δεν είμαι σίγουρη ότι κι εσείς τον εκτιμάτε ως άνθρωπο, άρα προς τι να χολοσκάμε;
Μήπως το υποτιθέμενο κόμπλεξ και η συμπεριφορά του πηγαζουν και από τη δική σας ματιά; Μέσα σε λίγες γραμμές μας τον παρουσιάσατε ως μαμάκια,βολεψακια, στάσιμο που αυτός φταίει που δεν προχωράει- ποση απαξίωση,τι κρίμα,μιλάτε για ένα ανθρώπινο πλάσμα,πιθανώς υπάρχουν θέματα που δεν γνωρίζετε και ένα από αυτά μπορεί να είναι και η φροντίδα των γονιών που θα έπεφτε και σε εσάς αν δεν ήταν εκει.Αντιθέτως, εσείς εξελιχθηκατε και ανεξαρτητοποιηθηκατε αλλά δεν περιαυτολογειτε.Οι άνθρωποι πολλές φορές μας ανταποδίδουν αυτό το οποίο ακόμα και σιωπηρά τους δίνουμε και ένα από τα χειρότερα πράγματα στο σχετιζεσθαι είναι η περιφρόνηση και η αλαζονεία.Παρ όλο… Διαβάστε περισσότερα »
Ποια φροντίδα μωρέ;σιγά μην φροντίζει ούτω τώρα ούτε στο μέλλον τους γονείς του.του ήρθαν όλα βολικά και η γραφουσα παρόλο που είναι γυναίκα με περισσότερα βαρίδια λόγω φύλου, ανεξαρτητοποιήθηκε.
Εκείνος στις πλάτες των γονιών του έχει βολευτει και μιλάει και από πάνω
Θα προσπαθήσω να σου δώσω λίγο να δεις πως το ερμηνεύω εγώ , χωρίς να είναι η οπτική μου κάποιο θεσφατο. Είναι της αποψης οτι τα κόμπλεξ μας βγαίνουν όταν νιώθουμε ματαιωμενοι από όσα κάναμε ή δε κάναμε εμείς. Και συνήθως ξεσπάμε σε αυτό το ατομο που έκανε τα αντίθετα και απέδωσαν ή που αποδεικνύει με το προσωπικό του παράδειγμα ότι κάναμε εμείς λάθος επιλογές. Δε χρειάζεται εσύ να προσπαθήσεις για κάτι , ούτε να το πάρεις προσωπικά. Θεωρώ ότι ίσως ειναι μια ένδειξη κρυφού θαυμασμού του για εσένα που λόγω εγωισμού και προσωπικών ματαιωσεων του βγαίνει με λάθος τρόπο.… Διαβάστε περισσότερα »
Νομίζω ότι η όλη ματαιοπονία προκύπτει από το ότι κάνεις παρέα με ανθρώπους που δε σε εμπνέουν ούτε τους εμπνέεις απλώς και μόνο επειδή είναι γονείς και αδερφός σου. Δεν καταλαβαίνω τι ακριβώς μετράς και γιατί. Μπλέκονται περίεργα στη αφήγηση: οι αξίες των δύο αδερφών, τα χρήματα που οι γονείς σας διαθετουν και τα δίκια του ενός και της άλλης. Κατά τη γνώμη μου το μπλέξιμο αυτό κακώς συμβαίνει και θεωρώ ότι το χρησιμοποιείς ως αντιπερισπασμό. Η ‘πρόοδος’ την οποία περιγράφεις ότι απολαμβάνεις εσύ αλλά στερείται ο αδερφός σου, δε φαίνεται να την απολαμβάνεις και τόσο. Μου δίνεις την εντύπωση… Διαβάστε περισσότερα »
Ένα δίκιο το έχεις. Αν εσύ απολαμβάνεις περισσότερα γιατί να θες να ακούσεις το μπράβο από κάποιον που απολαμβάνει λιγότερα? Ήδη νιώθει αδικημένος από τη ζωή το να θες να σου πει και μπράβο που τα κατάφερες δεν ανεβάζει κάποια δικιά σου αξία Είναι σαν να έχω πάρει δέκα καραμέλες επειδή μόχθησα και έγραψα καλά στο τεστ κι αντί να πέσω με τα μούτρα να φάω τις δέκα καραμέλες μου, να στραβωνω με τον αδελφό μου που του έδωσαν πέντε καραμέλες για να μη κλαίει που πέρασε με τη βάση και δε μου μιλάει γιατί θα ήθελε και αυτός 10… Διαβάστε περισσότερα »
ως εκείνο το αδέρφι-πρότυπο (μη ρωτάς πώς τα κατάφερνα, απλώς δε με ξέρανε πολύ καλά, ήμουν και καλή μαθήτρια, είμαι και δοτική σαν άνθρωπος δεν ήθελε και πολύ), με έφερναν πάντα σε πολύ δύσκολη θέση εκείνα τα παινέματα από συγγενείς και γνωστούς, ακριβως επειδή ήξερα πώς ακούγονται στα αφτιά των αδερφών μου, τις πλήγωναν, κι αυτό με πλήγωνε κι εμένα. Είναι κρίμα να συγκρίνουμε τους ανθρώπους και μάλιστα με τόσο ανούσια κριτήρια: σχολικές επιδόσεις, ομορφιά, βάρος κτλ. Και στο λέω εγω που ‘κέρδιζα’ σε όλα. Τίποτα απολύτως δεν κέρδισα. Ίσα ίσα έχασα την ευκαιρία να μπορώ να μοιράζομαι τη χαρά… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ πάλι με την αδερφή μου ενώ ειμασταν εντελώς διαφορετικές , συνεργαζόμασταν . Εγώ ήμουν σκύλα μαύρη , θα καθόμουν μέχρι αργά προκειμένου να το τελειώσω , η αδερφή μου κοπανατζου ,αλλά έβρισκε τρόπους να τα καταφέρνει κάνοντας τη μισή δουλειά και είχε και τη τύχη με το μέρος της. Οπότε εγώ τη ζοριζα λίγο να προσπαθήσει παραπάνω , αυτή μου έβρισκε τρύπα να προσπεράσω την ανούσια δουλειά. Ίσως ευθυνόταν που είχαμε μόνο η μία την άλλη γιατί οι γονείς ήταν λίγο πέρα βρέχει και από την εφηβεία μας και μετά είχαμε αναγκαστικά μόνο η μία την άλλη. Όταν σκέφτομαι… Διαβάστε περισσότερα »
Το είπε εμμέσως στη μητέρα σας και εσείς πώς το μάθατε; Η μητέρα σας δεν έχει λίγο μυαλό, να μην σας το μεταφέρει; Επίσης, η ανάρτηση σας μου δίνει την εντύπωση πως και εσείς συγκρίνετε τι έχει και τι δεν έχει κάνει ο καθένας σας και τον κρίνετε. Η σχέση ακούγεται ανταγωνιστική εκατέρωθεν. Ο αδελφός σας πράγματι ακούγεται να αισθάνεται μειονεκτικά απέναντι σας. Πόσο μάλλον όταν η κοινωνία απαιτεί επαγγελματικά περισσότερα επιτεύγματα από τους άνδρες. Δεδομένου ότι δεν έχετε πολλά πολλά μαζί του, δεν ξέρετε τι ματαιώσεις μπορεί να έχει βιώσει. Ακούγεται ότι είστε πολύ διαφορετικοί χαρακτήρες. Επομένως δε νομίζω… Διαβάστε περισσότερα »
Εμένα μου φαίνεται ότι εσύ αντιμετωπίζεις με λύπηση τον αδερφό σου. Μήπως το εκλαμβάνει και γι αυτό σε αγνοεί;
Εγώ πάλι θα ήθελα να σταθώ σε αυτό: “Μεσα σε όλα τα άλλα, έχει πει (ή έστω υπονοήσει) ότι εγώ έχω ιδιαίτερη μεταχείριση από τους γονείς μας οικονομικά και συναισθηματικά (το είπε εμμέσως στη μητέρα μας)”… Η μητέρα σας, δηλαδή, μετέφερε στο ένα παιδί τι έχει “υπονοήσει” το άλλο παιδί. Και εσύ, αντί να της το επισημάνεις και να της πεις “κάτσε ρε μάνα, γιατί μου το μεταφέρεις αυτό;”, ή έστω να της βάλεις την υποψία μήπως κατάλαβε λάθος ή μήπως, πρέπει να ψαχτεί μήπως κρύβεται από κάτω κάποιο παράπονο.. ή ακόμη να σκεφτείς ποιο κίνητρο έχει η μητέρα να… Διαβάστε περισσότερα »
Τί να πούμε κι εμείς;
Κάτι χτίστηκε σιγά σιγά όλα αυτά τα χρόνια.
Συμφωνώ απόλυτα, κατι έχει ξεκινησει απο την μακρίνή παιδική ηλικία που δεν οριοθετήθηκε απο τους γονείς ή ακομα χειρότερα τράφηκε απο συμπεριφορες και διαχωρισμούς που είτε εξέθρεψαν την εγωπάθεια και τον δικαιωματισμό του ενός μέλους έιτε παραγκώνησαν τις ανάγκες του ενός προς όφελος του άλλου..δεν λύνεται ουτως ή άλλως παρα μόνο με μακρόχρονη οικογενειακή ψυχοθέραπιεα και πολλή θέληση απο όλες τις πλευρές.. που δε βλέπω να υπάρχει…το μέλλον ειναι δυσοιωνο ειδικά οταν μπούν στη μεση και η φροντίδα των γονιών που γερνάνε και τα κληρονομικά..συνιστώ η φράφουσα να προετοιμαστεί καταλληλα..
Ο αδερφός σου είναι πιεσμένος από τα προσωπικά του αδιέξοδα
Είναι στην ηλικία που δίνει την τελική μάχη ανεξαρτησίας απέναντι στον πρωταρχικό πολιτιστικό – κοινωνικό πυρήνα περιορισμού, την οικογένεια από την οποία προήλθε. Η αντίδρασή του εκτονώνεται στο πιο αδύναμο και ανώδυνο για αυτόν μέλος αυτής της ομάδας.
Στα 33 ισορροπούμε το νεανικό σφρίγος με την ωριμότητα. Στα 35 τελειώνουν και οι τελευταίες ψευδαισθήσεις. Κανε λίγο υπομονή, δείξε ουδέτερη ή θετική διάθεση και στα 40 σας θα είστε δυο αγαπημένα αδέρφια, που θα λείπετε ο ένας στον άλλο
Η πικρή αλήθεια είναι πως συνήθως, ξεσπάμε σε άτομα που νιώθουμε πιο κοντά ή σε άτομα που το ανέχονται. Σε όποια κατηγορία και να ανήκεις, καιρός να βάλεις όρια. Να βάζεις όρια σε αδέρφια είναι επίπονος στόχος. Μπορεί να διαρκέσει χρόνια για να δεις κάποιο αποτέλεσμα και λόγω των συγκρούσεων που ενδεχομένως να έρθουν, δεν ξέρεις αν στο τέλος θα απομείνει επιθυμία είτε από τη δική σου πλευρά είτε από την δική του, να παραμείνετε δεμένοι. Από τη στιγμή όμως που ήδη είσαι δυσαρεστημένη, δεν έχεις τίποτε να χάσεις. Μόνο να κερδίσεις την ψυχική σου ηρεμία – και ίσως- και… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν είναι ρηχή νοοτροπία να του κάνει δώρα σε γιορτές και γενέθλια ενώ εκείνος τίποτα ποτέ. Λέω εγώ τώρα υποθέτω. Γενικά η κοπέλα μας έστειλε τον προβληματισμό της. Να ακούσω ότι δεν γνωρίζουμε την εκδοχή της άλλης πλευράς αλλά έχουμε αυτή της γραφουσας και αδερφής του. Το ότι δεν λέει καλημέρα πχ εάν δεν πει εκείνη, σας φαίνεται νορμάλ ε και ότι η γράφουσα βάλθηκε να τον κατηγορήσει χωρίς αιτία και αφορμή έτσι γιατι έχει εκείνη κόμπλεξ κατά βάθος.. μάλιστα.. Καταταλλα συμφωνώ με το σχόλιο σου εκτός από τη ρηχή νοοτροπία. Και τα πιο πάνω πάνε για την earthmom. Όταν… Διαβάστε περισσότερα »
Σέβομαι την άποψή σου. Η δική μου άποψη είναι ότι με τα δώρα δεν έρχεται ενδιαφέρον.
Εμείς παλιά κάναμε πάντα δώρα με την αδερφή μου η μία στην άλλη. Σκέψου ότι μέχρι να πάω στις μεσαίες ταξεις του δημοτικού, εαν έπαιρνα κάτι για μένα στο σουπερμάρκετ έπρεπε να πάρω και για την αδερφή μου. Που με περνάει και 6 χρόνια. Έτσι με έμαθαν, να μοιράζομαι. Τα χρόνια περάσανε, εμένα μια ζωή να μην μου φτάνουν τα λεφτά και να τσονταρει ο μπαμπάς μέχρι τα είκοσι φευγα μου. Πολλές φορές δεν είχα πάρει δώρο στην αδελφή μου και μη σου πω ότι είχε αρχίσει να με φερνει σε δυσκολη θέση όταν μου έκανε δύο ωραία δώρα και… Διαβάστε περισσότερα »