Καλησπέρα στην όμορφη παρέα σας!
Είμαι 42 χρονών από μικρή πόλη και αποφάσισα να σας γράψω, βλέποντας ότι πληθαίνουν οι ιστορίες από άτομα με διάφορα προβλήματα, που όλα έχουν ως κοινό ότι δε δουλεύουν. Έχω φίλη 40 ετών που την ξέρω 20 και βάλε χρόνια γιατί είχαμε περάσει στο ίδιο ΤΕΙ. Εγώ μισούσα τη σχολή και την τελείωσα, έχοντας αποφασίσει όμως ότι δε θα ασχοληθώ ποτέ με το αντικείμενο. Το όνειρό μου ήταν πάντα να έχω δική μου επιχείρηση με χειροποίητα κοσμήματα, δεν έχω επιτύχει ακόμα, αλλά ποτέ δεν το έβαλα κάτω. Τώρα με το Ιντερνετ προσπαθώ να βελτιώσω τα Αγγλικά μου και παρακολουθώ και μαθήματα μέσω διαδικτύου για να βελτιωθώ και να ανοίξω διαδικτυακό κατάστημα. Εν τω μεταξύ κάνω ό,τι δουλειά βρεθεί και μένω με τους γονείς μου για να εξοικονομήσω χρήματα. Οι γονείς μου είναι μεγάλοι σε ηλικία και δεν καλοκαταλαβαίνουν το “τι κάνεις με το κομπιούτερ”, αλλά με βλέπουν χαρούμενη και συνδράμω στο σπίτι με τα έξοδα, οπότε δεν παραπονιούνται.
Η φίλη εν τω μεταξύ τελείωσε νοσηλευτική (δε δούλεψε ποτέ), μετά παιδαγωγικό και τώρα κάνει μεταπτυχιακό. Με εξαίρεση περιστασιακά ιδιαίτερα, τη συντηρούν οι γονείς της και της νοικιάζουν και σπίτι (είμαστε και οι 2 χωρίς παιδιά, σε σχέσεις). Πριν λίγους μήνες είχα πρόταση να δουλέψω σε μπαρ φίλου νύχτα και δέχτηκα. Η φίλη ξίνισε όταν το έμαθε, πετούσε μπηχτές ότι “οι δουλειές της νύχτας είναι ανήθικες” και τελικά μαλώσαμε όταν μου είπε ότι “1000 καταστήματα με κοσμήματα υπάρχουν, σιγά μην πετύχει το δικό σου, τι νομίζεις ότι είσαι” και εγώ της είπα να μη θεωρεί τον εαυτό της υπεράνω των άλλων όταν δεν έχει δουλέψει ούτε μία ώρα. Επίσης με πρόσβαλε λέγοντας ΄΄οτι “δεν καταδέχομαι να δουλέψω υπάλληλος μια ζωή και ο νους μου είναι να γίνω αφεντικο”. Για να μην τα πολυλογώ, την έχω ξεγράψει από φίλη, είμαστε στην ίδια πόλη οπότε δε μπορώ να την αποφύγω τελείως, αλλά πλεον λέω τα τυπικά.
Η ερώτηση μου είναι, γιατί είναι έτσι; Τι αποκομίζει από το να ζει σαν αιώνια μαθήτρια/φοιτήτρια; Και γιατί τόση χολή προς εμένα; Ποτέ δεν υπερηφανεύτηκα και αισθάνομαι ότι έχει θυμό απέναντι μου επειδή ποτε δε δούλεψα στο αντικείμενο μιας σχολής που μισούσα, ενώ δε δούλεψε ούτε αυτή; Ξέρετε τετοιες ανάλογες περιπτώσεις ή ψυχιατρικά πώς εξηγείται όλο αυτο;
ΑΠΟ ΤHΝ – smallstepsbigdreams
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Εσύ που στα 40 σου ζεις με τους γονείς σου και ακόμα κανείς δουλειές του ποδαριού, νομίζεις ότι είσαι σε θέση να κρίνεις την άλλη, που τουλάχιστον καταρτίζεται σε κάτι; Ας κοιτάζει ο καθένας την καμπούρα του, έλεος πια.
Συγχαρητήρια για το επίπεδο σου, θα ήταν υπερήφανη η πατριαρχία.
Δε ξέρω αν χάνω κάτι, αλλά που κολλάει η πατριαρχία στο σχόλιο που απάντησες?
Παντελώς άσχετο.
Πατριαρχία θα πει καταπίεση της ελεϋθερης βούλησης των γυναικών. Εγώ δεν είδα καμία που μένει με γονείς στα 40+ να δηλώνει καταπιεσμένη. Επιλογή της. Πού κολλάει η πατριαρχία; Αφου οι γονείς της δεν εχουν πρόβλημα να την εχουν μες στα πόδια τους εσείς γιατί να έχετε🤔
Μάθαμε μία λέξη και την κοτσάρουμε όπου βρούμε 😂
Οκ καταρτίζεται, και? Τι κάνει μ αυτά? Πως τα αξιοποιεί?
Με την ίδια λογική και η γράφουσα τι κάνει απασχολούμενη σε δουλειές του ποδαριού, ενώ παράλληλα έχει στόχο να γίνει επιχειρηματίας; Γιατί είναι καλύτερη από την πρώην φίλη της, για την οποία μιλάει με απαξίωση και οίκτο;
Εμένα μου αρέσουν οι άνθρωποι που έχουν στόχους κ κάνουν πράγματα για να τους πετύχουν. Η γράφουσα φαίνεται να προσπαθεί. Έχει κάνει risk assesment κ βλεπει ότι είναι καλύτερα να μείνει σπίτι. Έτσι μένει με τους δικούς της, συμβάλλει στο νοικοκυριό κ, παράλληλα, καταρτίζεται (βλ αγγλικά), με στόχο να ανοίξει το δικό της κατάστημα κάποια στιγμή κ να φύγει όταν μπορέσει. Αντίθετα, απ αυτά που μας γράφει, η άλλη κοπέλα φαίνεται να σπουδάζει χωρίς κάποιο πλάνο (αλλαγή καριέρας, ακαδημαϊκή/ερευνητική πορεία, επαγγελματική πρόοδο) κ επαναπαύεται με τα λεφτά των δικών της. Γι αυτούς τους λόγους, μου φαίνεται καλύτερη η γράφουσα. Γενικά,… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνώ με όλα… και ειδικά με τις τελευταίες δύο προτάσεις.
Μα βρε παιδιά, τώρα δουλευόμαστε; Κάθε φορά που έρχεται γράμμα από άτομο που λέει ότι μένει με τους γονείς του, πέφτουμε να το φάμε και εδώ το δικαιολογούμε επειδή η γράφουσα κάνει δουλειές του ποδαριού για να προσφέρει; Εδώ να ξεκαθαρίσω ότι ούτε εγώ θεωρώ ντροπή μια δουλειά χωρίς προοπτικές και έχω δηλώσει ότι έκανα στο παρελθόν και αν χρειαστεί θα ξανακάνω. Όποιος έχει ανάγκη θα δουλέψει όπου να ναι, αυτό όμως δεν ισχύει ότι είναι κάτι αξιέπαινο, αλλά ανάγκη. Στη συγκεκριμένη δημοσίευση με ενόχλησε το ύφος της γράφουσας, νομίζει ότι κάτι κάνει, ενώ είναι στα ίδια με την κοπέλα… Διαβάστε περισσότερα »
Υποκρισία γενικά
το ύφος και εμένα με πείραξε…
εγώ βλεπω την γραφουσα να ζει ως φοιτήτρια…δουλειές του ποδαριού,μενει με γονείς ενώ έχει σχέση και ανταγωνίζεται ως 18χρονη ενώ είναι ήδη 42.
καμία δουλειά δεν είναι ντροπή και ούτε εύκολο είναι να μείνεις μόνος χωρίς ικανοποιητικό μισθό αλλά εδώ έχει ξεφύγει το πράγμα.
Χαίρομαι που κάποιος αντιλαμβάνεται τι έγραψα στο σχόλιό μου. Κλασικά εδώ όταν διαφωνούν οι “παλιές”, απαντούν με passive aggresive διάθεση και αμετροεπή ειρωνεία.
Προσωπικά, σπάνια πέφτω να φάω κάποιον που μένει με τους δικούς του ακόμα. Συνήθως, όπως κάνω κ τώρα, δείχνω κατανόηση.
(Εγώ είμαι απ αυτούς που 9 στις 10, στις ερωτήσεις με αισθηματικά, συμβουλεύουν να χωρίσουν. Γι αυτό, να με κρίνεις, ναι 🙂
“Όποιος έχει ανάγκη θα δουλέψει όπου να ναι, αυτό όμως δεν ισχύει ότι είναι κάτι αξιέπαινο, αλλά ανάγκη.”
Μα δεν εχεις ακούσει την φράση “έκαναν την ανάγκη φιλότιμο”??
Ε αυτο ακριβώς συμβαίνει με οσους δουλεύουν όπου να ναι και μετά κράζουν. Θεωρούν οτι οι ιδιοι είναι αξιέπαινοι και φιλότιμοι που βγαίνουν στην βιοπάλη, ενώ κρύβουν οτι το κάνουν αναγκαστικά γιατί δεν έχουν και άλλη επιλογη, γιατί αλλιώς θα βρεθουν ατον δρόμο.
👏🏻👏🏻👏🏻
Το ότι σπούδασε ως δεύτερο πτυχίο παιδαγωγικά και κάνει μεταπτυχιακό εσένα σου ακούγεται “Χωρίς κάποιο πλάνο”;Εμένα σαν να επιδιώκει να διοριστεί στο δημόσιο ως δασκάλα μου ακούγεται.
ακριβώς!σε συνδιασμο με το πτυχίο νοσηλευτικής άνετα παίρνει επιπλέον μόρια για ειδική αγωγή /παράλληλη στήριξη
δηλ εδώ μου φαίνεται πλάνο σε σχέση με το όνειρο του ονλάιν καταστήματος.
Οκ θα μπορούσε. Αλλαγή καριέρας. Why not? Αν κ αμφιβάλλω λίγο στη συγκεκριμένη περίπτωση. Δν ξέρω κ πως πάνε οι διορισμοί στα παιδαγωγικά
Κάνουνε συλλογή από πτυχία για να πάρουνε μόρια μπας και διοριστούνε. Έτσι ακριβώς πάνε οι διορισμοί στο δημόσιο.
Δεν παρασιτείς όταν στα 42 προτιμάς να κανεις μεροκάματα στο μπαρ ενώ θα μπορούσες να είσαι πλήρως ανεξάρτητη ως αποκλειστική νοσοκόμα;
Ειδικά οι νοσοκόμες με τον κοβιντ είχαν απορρόφηση…
Κ αν δν θέλεις νοσοκόμα? Με το ζόρι? Κ με only fans θα μπορούσε, όχι απλά να είναι πλήρως ανεξάρτητη, αλλά κ να κάνει ζωάρα. Δν πάει έτσι
Κ ακούγεται κ κάπως στερεοτυπικο αυτό με το 40. Δλδ έφτασες 40 χρόνων κ πρέπει τώρα να έχεις τη nine to five job κ να ζεις τη συμβατική ζωή επειδή έτσι αρμόζει στην ηλικία
Ενσημα πρεπει μονο να εχεις και λιγο πριν τα 40 αλλιως δεν προλαβαινεις με την καμια και δυστιχως αν εισαι γυναικα ( λογο αυξημενου προσδοκιμου) σε περιμενουν πολλα χρονια που χωρις συνταξη θα ζησεις σιγουρα οπως δεν θα αρμοζει με την καμια για τριτη ηλικια. Και η γραφουσα αφου δουλευει κατι θα εχει ειδικα αν της κολανε και βαρεα στο μπαρ…. Σε καθε περιπτωση η ηλικια της φιλης ειναι απαγορευτικη για οποιο ονειρο διευθυντριας εκτος κι αν μιλαμε για διευθυντρια σχολειου που και παλι τα προσοντα της ειναι λιγα πια ( ενα απλο μεταπτυχιακο) και η μηδενικη της προυπηρεσια σε… Διαβάστε περισσότερα »
Έλα εδώ να στα πω, που είμαι 42 και δεν έχω ούτε ένα ένσημο. Γιατί στον ακαδημαικό χώρο βλέπεις για να σου κολλήσουν ένσημα πρέπει να γίνει μόνιμος (που σε κάποιους τομείς πρέπει να φτάσεις τα 50 για κάτι τέτοιο και άμα), αλλιώς το κράτος νομιμότατα σε έχει ανασφάλιστο… Το μόνο που με παρηγορεί είναι ότι βλέπω τους συνάδελφους ακαδημαικούς να τους βγάζουν με το ζόρι στην σύνταξη, άρα μάλλον και να μπορώ δεν θα θέλω να βγω στην σύνταξη.
Σε τι θέση αναφέρεσαι όπου δουλεύεις χωρίς ασφάλιση στο δημόσιο
Μεταδιδακτορική έρευνα. Δηλαδή μισθωτή, με μη ανανεώσημη σύμβαση ορισμένου χρόνου, που πληρώνομαι με funds του δημοσίου (στην Ελλάδα είναι συνήθως από την Ευρωπαική Ένωση στον τομέα μου). Σου λένε άμα θες βγάλε μπλοκάκι, αλλά με σταθερό μισθό και μάλιστα χαμηλό, το μπλοκάκι δεν είναι και πολύ βιώσημη λύση. Και στον τομέα μου χρειάζονται κατά μέσω όρο 9 χρόνια εμπειρίας σε μεταδιδακτορική έρευνα για να διεκδηκήσεις μόνημη θέση λόγο υπερκορεσμού. Ας τα να πάνε δηλαδή… Σε κάποιες (λίγες) χώρες κολλάνε κανονικά ένσημα στην μεταδιδακτορική έρευνα, αλλά στην Ελλάδα και στις υπόλοιπες που έχω δουλέψει μέχρι τώρα δεν… Συν ότι με το… Διαβάστε περισσότερα »
Μισό λεπτο, εφόσον είσαι μισθωτή, με σύμβαση ορισμένου χρόνου, δεν έχεις κρατήσεις, ασφάλιση κλπ ?.Πως γίνεται να μην έχεις ένσημα, εδώ πρόγραμμα κατάρτισης κανεις και μετράνε συνταξιμα. Νομίζω ότι ακόμη και στην απλήρωτη πρακτική του μτπχ μετρούσαν, αν θυμάμαι καλα
Όπως ακριβώς τα λες… Δεν έχω ούτε κρατήσεις, ουτε ασφάλιση ούτε τίποτα. Είναι απλά τραγικό… Και όχι μόνο εγώ… Οι περισσότεροι μεταδιδακτορικοι ερευνητές. Το κράτος περνάει τους μισθούς μας σαν υποτροφίες (ασχετος που δεν παίρνεις κάποιο πτυχίο, θεωρούν το μεταδιδακτορικο εκπαίδευση).
Α οκ επομένως δεν έχεις καθεστώς μισθωτού ακριβώς, θεωρείται ότι εκπαιδευεσαι και πληρώνεσαι από την υποτροφία της έρευνας?
Όχι ακριβώς… Είναι πιο περίπλοκο και εξαρτάται από το καθεστώς της χρηματοδότησης και την χώρα (η ακόμα και την πολιτεία σε χώρες όπως οι ΗΠΑ). Χρησιμοποιώ την λέξη “μισθωτος” με την έννοια ότι πληρώνομαι μηνιαιως ένα σταθερό ποσό, δεν είναι δηλαδή ότι το εισόδημα μου μπορεί μπορεί να διακυμανθει. Όμως θεωρείται αφορολογητο και δεν μου κολλάνε ένσημα. Το ονομάζουν “μορφή υποτροφίας”. Όμως τα μεταδιδακτορικο δεν είναι σπουδές. Κάνουνε κανονικη σύμβαση όπου λέει ότι δουλεύουμε 40 ώρες την εβδομάδα. Δεν παίρνεις κάποιο πτυχίο, και μπορείς να κάνεις απανωτά το ένα μετά το άλλο μέχρι να βρεις μια στεθερη θέση ερευνητή. Βασικά… Διαβάστε περισσότερα »
Γιατί εσύ θεωρείς σιγουράκι το οτι θα βγεις στην σύνταξη;
Συγγνώμη αν ακουστώ μακάβρια, αλλά μέχρι την σύνταξη ποιος ζει ποιος πεθαίνει.
Το επιχείρημα να βρουμε μια δουλειά που σιχαινόμαστε μόνο και μόνο για τα ένσημα μπάζει απο παντού. Για ελληνικά ένσημα, ασ’το. Την ξέρουμε την αξία τους.
χρειάζεται από όλους μας μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στο κράτος και τους θεσμούς
Ακριβώς!
Ούτε στην άλλη αρέσει η νοσηλευτική..απλά έχει την πολυτέλεια να μην κάνει δουλειές του ποδαριού και μπράβο της
Στη ίδια κατάσταση και οι δυο είναι
Αλήθεια όμως,ας κυνηγήσουν αυτό που θέλουν:εκπαίδευση,ον-λάιν κατάστημα ..οι προσβολές και η υποτίμηση όμως είναι κάτι διαφορετικό που κάνει η μια στην άλλη
Υγ:και το ξαναγράφω,μόνο αυτοί που συντηρούνε την κοπέλα έχουν δικαίωμα να κρίνουν και να σταματήσουν.Όλοι οι υπόλοιποι ας το βουλώσουν
μα ενοχλεί κανέναν?κορνίζα αν θέλει τα κάνει.
εδώ έχουν ανατγωνισμο..δεν ενδιαφέρεται η μια για το μέλλον της άλλης…ούτε καν για την ζωή τους στο τώρα.
λέει πως περιστασιακά κάνει ιδιαίτερα…
Δεν χρειάζεται η γνώση να αποσκοπεί κάπου, μπορει να ειναι και αυτοσκοπός. Εξαρτάται από την οπτική/ηθική του καθενός. Και της κάθεμιας
Εγώ απλά θα πω “επαρχία”. Δεν έχουν τι να κάνουν εκεί οι περισσότεροι άνθρωποι (κυριολεκτικά, η ζωή είναι σε γενικές γραμμές πιο αργή κι οι ευκαιρίες όχι και πολλές) κι ασχολούνται με τα θέματα των άλλων. Το θεωρώ κάπως ανθρώπινο (ελάττωμα βέβαια, αλλά κατανοητο). Πάντως όντως η γραφουσα δε χρειάζεται να καταναλώνει τόση ενέργεια για το τι λέει μια πρώην φίλη της για αυτήν ή τι κάνει στη ζωή της (στα ίδια βρίσκονται κι οι δυο).
Ισχύει αυτό που λες, δουλειά δεν έχει ο δι**λος
Τα δίπολα καλά κρατούν
Ως άτομο που έχω ζήσει σε επαρχία και πρωτεύουσα [και συμπρωτευουσα], σε μεγάλη πόλη και μικρή, θα πω ότι και στην πρωτεύουσα να ζεις, πάλι έχεις έναν κύκλο ανθρωπων που σε περιβάλλει. Ή μάλλον, πολλούς κύκλους. Όπως λοιπόν αν είχες μια φίλη στην Αθήνα πχ ή Θεσσαλονίκη, μπορει να μας έγραφες για τις μεταξύ σας διαπροσωπικες σχέσεις, έτσι και στην επαρχία. Ή μπορεί να μας έγραφες για την τάδε στη δουλειά που κάνει το τάδε ενοχλητικό πράγμα, ή για την πεθερά σου ή κλπ κλπ. Δεν οφείλεται στην έλλειψη ή στην περίσσεια χρόνου, αλλά στην αλληλεπιδραση μεταξύ ανθρώπων.
Βασικά ούτε η φίλη κοιτάζει την καμπούρα της , με τα σχόλια που κάνει. Αλλά εδώ η έτερη φίλη που μας έστειλε την ερώτηση έχει μπερδέψει τα πραγματικά ερωτήματα που την βασανίζουν. Το μεν “γιατί η φίλη μου ζει ετσι” δεν αφορά τη γραφουσα, το δε “γιατί η φίλη μου κρίνει το πως ζω εγω”, δεν αφορά τη φίλη
Ποιά είναι η ερώτηση; Γιατί είναι έτσι οι άνθρωποι ; Γιατί είναι διαφορετικοί από εμάς; Γιατί έτσι είναι .
Για ποιό λόγο συγκρίνεστε;
Για ποιό λόγο τη λες φίλη σου;
Τί θέλεις να μάθεις;
Κάπου είστε πιο ίδιες από ό,τι νομίζεις
(40 ,χωρίς οικογένεια ,μένετε με γονείς, τελειώσατε μια σχολή που μισούσατε ; ψάχνεστε επαγγελματικά )
Καλή ζωή
Δε θελουν ολοι παιδια ή γαμο.
Αυτές οι δύο σίγουρα
Τι σχέση έχουν οι γάμοι και τα παιδιά με τη συγκεκριμένη επιστολή;
Είπες μόνη σου την απάντηση στο ερώτημα για το πώς γίνεται άτομα στα 40 να ζουν ως αιώνιοι φοιτητές και να μην δουλεύουν : « Με εξαίρεση περιστασιακά ιδιαίτερα, τη συντηρούν οι γονείς της και της νοικιάζουν και σπίτι». Έχει λυμένο το βιοποριστικό της θέμα. Αν έμαθε από μικρή ότι πάντα θα τη συντηρούν οι γονείς της, θα συνεχίσει να πραγματοποιεί τους στόχους της (ακαδημαϊκούς) ώσπου να διοριστεί σε κάποιο σχολείο φαντάζομαι ή να γίνει ακαδημαϊκός. Τέτοια άτομα που έχουν σίγουρη τη στήριξη των γονιών τους, δεν θα συμβιβαστούν με τίποτα λιγότερο μισθολογικά αλλά και επαγγελματικά. Γιατί να δουλέψουν σερβιτόροι… Διαβάστε περισσότερα »
Το θέμα είναι ότι κάποια στιγμή οι γονείς θα πεθάνουν και εκείνη θα είναι 50 ετών με μηδέν εισόδημα
Μπορεί να εχει εισόδημα από ακίνητα …
Το πράγμα αλλάζει τότε φυσικά. Αλλά μάλλον θα το ανάφερε. Και ο προβληματισμός της γράφουσας είναι γενικότερος, «πληθαίνουν οι ιστορίες από άτομα με διάφορα προβλήματα, που όλα έχουν ως κοινό ότι δε δουλεύουν»
Αυτό που παραβλέπει όμως η γραφούσα στο γενικό της ερώτημα είναι ότι αυτοί που που δεν δουλεύουνε συνήθως έχουν λυμένο το βιοποριστικό τους είτε από περιουσίες, είτε από κληρονομιές που περιμένουν να πάρουνε. Και ο κόσμος δεν συνηθίζει να δημοσιεύει όλοι το Ε9 τους στο instagram. Δεν ξεκινάνε όλοι από την ίδια αφαιτηρία για αυτό είναι άκυρο να συγκρίνουμε.
Οντως και τι θα κανει τοτε?
Το χειρότερο βέβαια σε αυτό ξέρεις ποιοι είναι! Ότι αυτοί οι άχρηστοι κατ’εμε άνθρωποι θα διδάσκουν τους επόμενους επαγγελματίες που θα πρέπει να βγουν στην βιοπάλη! Εχω Πολλά παραδείγματα που αυτοί οι άνθρωποι ούτε συμβουλές για το πως να βάψεις νύχια είναι ικανοί αλλά βαση μόνο μοριοδοτησης και όχι πραγματικής εμπειρίας απο την ίδια την ζωή θα έλεγα μπαίνουν σε θέσεις διδασκαλίας, και ύστερα αναρωτιόμαστε γιατί η παιδεία μας είναι σε τέτοια χάλια όταν εκπαιδευομαστε απο απαιδευτους
Εγώ βλέπω δύο γυναίκες που ασχολούνται με το κρίνουν και να βάζουν σε κουτάκια η μια την άλλη, αντί να προσηλώνονται στη δικιά τους ζωή και να λειτουργούν υποστηρικτικά μεταξύ τους.
❤️
αχαχχαχαχα πως εξηγείται ψυχιατρικά λέει…ποιο πράγμα;
Σου ζήτησε ποτε χρήματα να την συντηρήσεις;
Σου ζήτησε να διαβάσεις γι αυτή;
Μπορεις να κόψεις για οποιον λόγο θες..
Το ότι επιλέγεις εσύ να κάνεις δουλειές του ποδαριού, δε σημαίνει ότι έτσι πρέπει να κάνει και η φίλη σου. Μου θυμίζεις μια φίλη μου που ο,τι κάνει εκείνη νομίζει ότι πρέπει να το κάνω κι εγώ. Δε σημαίνει ότι εσύ είσαι καλύτερη επειδή επιλέγεις να κάνεις πιο δύσκολες δουλειές. Δε σημαίνει ότι αυτή είναι χειρότερη ή τεμπελα ή ανίκανη. Όταν κάποιος έχει λυμένο το βιοποριστικό, καλά κάνει και ασχολείται με άλλα πράγματα. Κάπως έτσι εξελιχθηκαμε κιόλας. Επειδή κάποιοι είχαν περισσότερο ελεύθερο χρόνο να διαθέσουν στις τέχνες/επιστήμη/φιλοσοφία. Αν είχαμε όλοι οι άνθρωποι στο μυαλό μας το πώς θα εξασφαλίσουμε το… Διαβάστε περισσότερα »
Είχα και εγώ μια τέτοια φίλη. Επειδή παντρεύτηκε, έπρεπε να παντρευτώ και εγώ. Επειδή αγόραζε την τάδε μάρκα, έπρεπε να την αγοράσω και εγώ. Ε κάπου κούρασε.
Όσων αφορά εμενα
Είχα πάντα στο νου μου πως θα εξασφαλίσω το φαγητό μου, τη στέγη μου, τα παιδιά μου, την ασφάλεια μου, τα βιβλία που διαβάζω, τις συνταγές που μ αρέσουν, τις βόλτες και τις υποχρεώσεις μου.
Όμως δεν ζω σε καμία σπηλιά.
Επειδή έπρεπε και έμαθα να τα κάνω όλα αυτά γι αυτό προχώρησα πολύ ΠΑΡΑΠΕΡΑ
Μπράβο σου που προχωρησες παραπέρα!
Πάντα υπάρχει μια εξαίρεση στον κανόνα!
Ψυχιατρικά δεν εξηγείται κάπως γιατί δεν μιλάμε για κάποια ψυχιατρική ασθένεια, ψυχολογικά όμως εξηγείται ότι κατά βάθος όλοι οσοι δουλεύουν ζηλεύουν παρά πολύ αυτούς που δεν χρειάζεται να δουλεύουν.
Καρατσεκαρισμενο αυτό.
Και αμέσως πιστεύουν για τους εαυτούς τους ότι είναι κάτι ανώτερο από τους άλλους που δεν δουλεύουν
*ψυχικη
True dat.
Όταν ένα άτομο έχει εσωτερικές συγκρούσεις και ανασφάλειες, συχνά κατευθύνει τον θυμό του προς τους άλλους. Η φίλη φαινεται να έχει διαφορά θέματα με την καριέρα της, την ταυτότητά της και τις επιλογές της, οπότε βλέπει στη δική σου αποφασιστικότητα και δουλειά κάτι που ίδια δε θέλει να προσπαθησει. Και εφόσον τη συντηρούν οικονομικά άλλοι και δεν χρειάζεται να δουλέψει, γιατί να το κάνει; Συνηθως όσοι ζουν παρασιτικά εις βάρος άλλων από επιλογή, κρίνουν όσους δουλεύουν. Το μόνο εύκολο. Κι επειδή δεν έχει καταφέρει ακόμα να πετύχει κανέναν στόχο της κι ούτε προτίθεται να ιδρώσει οπως εσυ για να το… Διαβάστε περισσότερα »
Κλασικές όμορφες ιστορίες των επαρχιακών πόλεων. Μια γυναίκα που προσπαθεί γεμάτη όνειρα και μια άλλη που την έχει φάει το βόλεμα και η εσωτερική μιζέρια. Συνέχισε να ονειρεύεσαι και να προσπαθείς χωρίς να σε νοιάζει τι κάνουν και τι πιστεύουν οι άλλοι. Σε 10 χρόνια από τώρα στο υπογράφω ότι η γνωστή σου (φίλη σου δεν είναι σίγουρα) θα είναι στην ίδια κατάσταση στην οποία την άφησες…
Σε 10 χρόνια ,θα έχουν περάσει τα χρόνια γενικά …
Θα έχουν περάσει τα χρόνια γενικά για πιο πράγμα;
Γιατί μπορεί, προφανεστατα. Δε μπορώ να ξέρω για ποιο λόγο δεν αισθάνεται την ανάγκη να πάει να δουλέψει κ να ανεξαρτητοποιηθεί, παρά μαζεύει πτυχία. Ίσως να θεωρεί ότι με αυτά θα έρθει και η διευθυντική θέση (γελάω) και ενδεχομένως να έχουν συμβάλλει και οι γονείς της σε αυτό “εσύ είσαι για διευθύντρια, όχι υπάλληλος” κλπ. Εμένα μου βγάζει φουλ ζήλια η τύπισσα και πολύ καλά έκανες κ την ξεκοψες. Εγώ θα εκοβα και τα τυπικά. Αναρωτιέμαι όμως, εσένα γιατί να σε προβληματίζει τόσο μια τεμπελα, φαντασμένη και ανώριμη ώστε να στείλεις κ ερώτηση; Θέλω να πω, νομίζω κάποιες φορές προβληματιζομαστε… Διαβάστε περισσότερα »
Παιδιά έχει παραγίνει το αστείο με το “όλοι θέλουν να γίνουν διευθυντές”. Άλλο να κάνεις μια δουλειά κατώτερη των προσόντων σου κι άλλο να κάνεις δουλειά παντελώς ανειδίκευτου. Η τύπισσα προφανώς επιδιώκει να γίνει εκπαιδευτικός,δηλαδή απλή δημόσια υπάλληλος και μάλλον όχι διευθύντρια. Επίσης δεν καταλαβαίνω,γιατί ενώ θεωρείται δεδομένο ότι κάποιος απλός πτυχιούχος δε μπορεί να κάνει τη δουλειά ενός διευθυντή,δεν θεωρείται επίσης δεδομένο ότι δεν μπορεί να κάνει στην πραγματικότητα και τη δουλειά ενός πχ μπακάλη,σουβλατζή,πωλητή κτλ.Όχι από σνομπισμό,αλλά γιατί πολύ απλά δεν έχει μάθει να δουλεύει έτσι και οι δεξιότητες που έχει αναπτύξει είναι εντελώς διαφορετικές.Στην τελική κάθε δουλειά… Διαβάστε περισσότερα »
Ότι όλες οι ειδικότητες και επαγγέλματα είναι απαραίτητα είναι η βάση .
Όταν ο άλλος έχει επενδύσει χρόνια για πτυχία ,πρώτον μπορεί και δεύτερον να πάει στα 40 για να κάνει κάτι που θα έκανε στα 18 ; Μπορεί ,δε θέλει … Αν γίνει πόλεμος ,ίσως …
Για ποια διευθυντική θέση μιλάμε; Σου λεεί παιδαγωγικό και μεταπτυχιακά. Απλά να διοριστεί στο δημόσιο προσπαθεί η κοπέλα και μόνο με τα μεταπτυχιακά δύσκολο το βλέπω, οπότε μάλλον θα προσπαθήσει να προχωρήσει και για διδακτορικό. Αυτή είναι η κατάντια του υπερκορεσμού κάποιων επαγγελμάτων, να χρειάζονται διδακτορικό για να διοριστούν και καμία άλλη εναλλακτική. Ευτυχώς έχει την εναλλακτική της νοσηλευτικής που στην ανάγκη θα αποδειχτεί σωτήρια.
Όποιος κοπιάζει για να πετύχει στις εξετάσεις ειναι τεμπέλης; Έτσι νομίζεις μαζεύονται τα πτυχία, είδα φως, μπήκα και το πήρα;
Για τεμπέλα με την έννοια του “ξυπνάω πρωι-πρωί να παω στην δουλειά” ισως να είναι ισως και όχι. Αυτό που πιστευω εγώ προσωπικά ΣΙΓΟΥΡΑ οτι συμβαίνει ΚΑΙ ΜΕ ΤΙΣ ΔΥΟ: ειναι το enmeshment. Και οι δύο (η γράφουσα και η φιλη της) θελουν ενα γερό push για να τσουλήσουν απο την ποδιά της μαμάς. Για το πού θα προσγειωθούν χμ, δεν εγγυώμαι οτι δεν θα έχει τσιμέντο χάμω σε τέτοια ηλικία.