Είμαι βουλιμική 7 χρόνια. 7 ατελείωτα, βασανιστικά χρόνια.
Εχω παει σε περισσότερους ειδικούς απ’ όσους μπορείτε να φανταστείτε.
Δεν εχω τραυματα, δεν καταπίνω τα συναισθήματα μου, δεν κρύβομαι απο τα προβλήματα μου. Απλώς εμαθα στον οργανισμό μου να συντηρείται με τεράστιες ποσότητες τροφής. Εκεί εχω καταλήξει τελικά, είναι μια συνήθεια, εγω το ξεκίνησα και εγω πρέπει να το σταματήσω.
Πρέπει να εκπαιδεύσω τον εγκέφαλο μου να μη ζητάει τόση τροφή. Πρέπει να μάθω να αντιστέκομαι σε αυτο το κύμα, σε αυτην την ορμή που με παρασύρει και μιση ωρα μετα είμαι σκυμμένη στην λεκάνη αδειάζοντας εκατοντάδες θερμίδες.
Αυτη η κατάσταση με οδηγεί στην παράνοια, δεν γίνεται να συνεχίσω αλλο έτσι. Το ξέρω αλλα καθε μέρα τα ίδια κάνω.
Δωστε μου κουράγιο να μαθω να τρωω φυσιολογικα. Δεν αντέχει το κορμί και η ψυχή μου αλλη ταλαιπωρία!
Δεν μπορω να μου το κανω αυτό ουτε αλλη μια μέρα!
ΑΠΟ ΤHΝ – Souzy
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Διατροφικές διαταραχές από τα 14 μου,9 ολοκληρα χρόνια. Ξεκίνησα με νευρική ανορεξία η οποία διήρκεσε 2 χρόνια. Νοσοκομεία μερα παρα μερα. Με γονεις και περιβαλλον που δεν ηξεραν τι σημαίνει ανορεξία και διαταραχές και συνεχως σχολιαζαν αρνητικα τα κιλα μου, είτε λιγα,ειτε πολλα. Καποτε ημουν το λουκουμακι,κοιτα κοιτα τρώει όλο το φαγητό του το 12 χρονο και υστερα ο σκελετός που ειναι ετοιμοθανατος. Μετέπειτα ήρθε η βουλιμία,η οποία είναι εδώ ως και σήμερα. Πολύ κλάμα, κόπος, αϋπνίες. Και πολύ μίσος προς τον ευατο μου. Γιατί δεν μπορώ να κρατήσω το στόμα μου κλειστό. Γιατί δεν μπορούσα να σταματήσω τους εμετούς,… Διαβάστε περισσότερα »
Το κουράγιο και τον τρόπο να αποκτήσεις υγιή σχέση με το φαγητό θα σου τα προσφέρει κάποι@ εικ@. Μην ζητάς οδηγίες συμβουλές και υποδείξεις για κάτι τόσο σοβαρό και προσωπικό από ανθρώπους που δεν γνωρίζουν. Υπάρχει κίνδυνος να επιδεινώσεις την θέση σου. Εύχομαι σύντομα να μας ενημερώσεις ότι βρίσκεις τον δρόμο σου!