Είμαι κοπέλα 26 χρόνων και τρομερά απογοητευμένη από τις ανθρώπινες σχέσεις.
Σε ότι σχέση και να δημιουργώ (φιλική, επαγγελματική,ερωτική) ή θα είμαι από τη μια πλευρά που θα κάθομαι να ακούω τα παράπονα των άλλων και θα το παίζω ψυχολόγος και σωτήρας , θα δίνω πολλά και στο τέλος θα εξαντλουμαι τόσο που θα θέλω να κόψω επαφή με τους άλλους ανθρώπους/θα φεύγω από τη δουλειά είτε θα είμαι στη θέση εκείνου που λέει τα “ψυχολογικά” του και θα υπερανοίγομαι και οι άλλοι δεν είναι πρόθυμοι να ακούσουν και θα με αντικρούουν/αποφεύγουν.
Δυσκολεύομαι να βάλω όρια. Και ακόμη και όταν το κάνω νιώθω είτε ενοχές είτε ότι η απλή πλευρά δε μπορεί να δεχθεί τα όρια και είναι σαν να παλεύω μόνη μου να ισορροπήσω μια ανισόρροπη κατάσταση.
Δεν ξέρω τι σημαίνει υγιής εγωισμος. Πάσχω από συνεξάρτηση. Και νιώθω χάλια για όλα αυτά.
Σταμάτησα την θεραπεία που έκανα για 2,5 χρόνια μου εδώ και λίγο καιρό επειδή δεν μου περίσσευαν πλέον τα χρήματα.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Απογοητευμένη
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Κατηγορείς ανθρώπους πως κάνουν αυτό που κάνεις και η ίδια. Και οι δύο είναι προβληματικές καταστάσεις. Δεν είναι υγιείς σχέσεις αυτές. Το πρόβλημα είναι πιστεύω πως εξαρχής μπαίνεις σε τοξικές σχέσεις με ανθρώπους που δεν ταιριάζετε ως άνθρωποι απλά ψάχνουν κάποιον να ξεφορτώσουν τα προβλήματα τους. Υπάρχουν σημάδια για να τοὺς καταλαβαίνεις. Κι εσύ κάνεις το ίδιο όμως. Μην ξεκινάς σχέσεις όπου δεν ξεκινούν φυσικά και βλεπεις πως δεν ταιριάζετε και μην αρχίζεις να λες όλα σου τα προβλήματα με το καλημέρα. Είναι λάθος. Θελουμε να περνάμε καλά με τους αλλους. Μπορεί να ανοιγόμαστε σε φιλους αλλά με τον καιρό.… Διαβάστε περισσότερα »
Θα έχει ενδιαφέρον η απάντηση.
Συμφωνώ, σε όλα. Γιατί ανοίχτηκες στο επαγγελματικό περιβάλλον; Εντάξει, όλοι ψάχνουμε έναν άνθρωπο να μιλήσουμε, αλλά στο επαγγελματικό περιβάλλον χρειάζεται προσοχή. Δεν μπορείς να κάτσεις να λες τα προσωπικά σου με όλους, αν και το έχω δει να συμβαίνει. Δεν είναι όλοι πρόθυμοι να γίνουν φίλοι σου. Μπορεί, αναλόγως τη θέση, στην οποία βρίσκεσαι, ο άλλος να το χρησιμοποιήσει εναντίον σου.
Δυστυχως, αυτό είναι ένα σύμπτωμα της συνεξαρτησης, νιώθεις ότι δεν μπορείς μόνη σου. Θες να το πεις στον περαστικό γιατί αλλιώς “πεθαίνεις” απ’ το βάρος… Blue Jasmin… Οι συνεξαρτημενοι, συνήθως, νοιώθουν ντροπή, αφού πουν αυτα που θεωρούμε προσωπικά, όπου να ναι. Η διαταραχή συνεξαρτησης η όπως λέγεται είναι οδυνηρή
Οι άνθρωποι αυτοί χρειάζονται βοήθεια, θεραπεία.
Επειδή δεν έχω ανθρώπους να μιλήσω στην καθημερινότητα μου, εκτός από την ψυχολόγο που την έβλεπα κάποιες φορές μέσα στο μήνα, παρασύρθηκα και ανοίχτηκα. Είναι λάθος μου και το ξέρω.
Είμαι η κοπέλα που έγραψα το ποστ. Αρχικά ευχαριστώ για το σχόλιο. Δεν θεωρώ ότι κατηγορώ τους άλλους, απλά διαπιστώνω ότι βρίσκομαι πάντα σε σχέσεις που δεν είναι ισότιμες και πάντα η μια πλευρά θα “σπρώχνει” και η άλλη θα κάνει πίσω. Η ψυχολόγος μου έχει πει ότι είμαι ένας άνθρωπος που δίνω γη και ύδωρ στους άλλους και είμαι καμία φορά ή του ύψους ή του βάθους. Δε θυμάμαι να μου έχει δώσει κάποια λύση στο πρόβλημα, παρά μόνο μου είπε να μην είμαι τόσο αυστηρή με τους φίλους μου και να τους αποκλείω εύκολα γιατί κινδυνεύω να μην… Διαβάστε περισσότερα »
(Γεια σου ρόλερ κόστερ, και συγνώμη που παρεμβαίνω) Αν είσαι ένας άνθρωπος που ‘δίνει γη και ύδωρ’ τότε το μόνο που χρειάζεσαι είναι ανθρώπους που διψάνε και θέλουν να ξεκουραστούν. Απευθύνσου. Μην περιμένεις. Εκτός κι αν το θεωρείς κακό το δόσιμο. Κι εγώ δίνω και δίνομαι πολύ, εγώ το γουστάρω το δόσιμο. Αν έχεις πράγματα να δώσεις τότε το να βρεις κάποιον/ους που να μπορούν να σε παίρνουν είναι ευτύχημα (κι ας ακούγεται για εκμετάλλευση). Σκέψου το σαν τον θηλασμό (για να μην πάω πάλι στο σεξ). Αν παράγεις γάλα, χρειάζεσαι κάποιον να το ρουφήξει (για να σε ανακουφίσει). Τώρα… Διαβάστε περισσότερα »
Επιβεβαιωνω και εμπειρικα το σχολιο της pretty mess. Οπως σοφα ελεγε μια μικρουλα οποιος δινεται θελει να περνεται. Δεν υπαρχει μεγαλυτερος βανδαλισμος απ να δινεσαι και να μην περνεσαι. Οποιος δινεται ανθιζει μ ανθρωπους που διψουν να τον παρουν. Απλως δεν ξερω αν λειτουργει ισομμετρα. Ασυμμετρα παντως λειτουργει και παραγει υγιεις συσχετισεις. Καθεις δινει κατι αλλο κι απο τη θεση του. Το να παρω την γη και το υδωρ που δινεις με χαρα κι απολαυση και να σου πω ευχαριστω πχ μπορει να ειναι επισης ενα δωσιμο. Οι ανθρωποι που δινουν γη και υδωρ δεν χρειαζονται αλλους ανθρωπους που δινουν… Διαβάστε περισσότερα »
Οι σχέσεις των ανθρώπων ποτέ δεν ήταν άσπρο μαύρο.
Νομίζω είστε λίγο υπερβολική παρόλα αυτά θα σας βοηθούσε να συζητήσετε με τις παρέες σας πως σας βλέπουν.
Είναι ένα πείραμα που μπορεί να σας ανοίξει δρόμους στην απογοήτευση που νιώθετε.
Θεωρώ πως δε με εκτιμούν. Δεν έχω πολλές παρέες. Μια δυο φίλες έχω, εκ των οποίων η μια που μένει στην πόλη μου δε μου λέει ποτέ να βγούμε αν δεν της πω εγώ και δεν ανοίγεται εύκολα. Μαθαίνω τα νέα της από τα σόσιαλ.
Ξεκινάτε με αρνητισμό και δεν βοηθάει.
Δείτε το ποτήρι μισογεμάτο,σκεφτείτε μια συνάντηση με θετικό πρόσημο μην προκαταβάλετε το αποτέλεσμα γιατί τότε σίγουρα θα ειναι αρνητικό.
Είστε απογοητευμένη, λογικό είναι, γιατί οι σχέσεις που περιγράφετε είναι ανισοβαρείς.
Τα όρια τα βάζουμε στον εαυτό μας, αφού φροντίσουμε να τον γνωρίσουμε πρώτα.
Είναι δύσκολη διαδικασία.
Δε χρωστάμε, δε μας χρωστούν.
Προσπαθώ να είμαι δίκαιη στις σχέσεις μου και ότι μου δίνουν προσπαθώ να το επιστρέφω. Πλέον αποφάσισα να μην “ενοχλώ” άλλο ανθρώπους που πάντα εγώ στέλνω να δω τι κάνουν και παίρνω τηλέφωνο. Θεωρώ πως είναι μια καλή αρχή, αλλά κρύβει και μοναξιά. Είναι δύσκολο να μην έχεις κανέναν να βγεις στα 26, και κανένα στήριγμα πέρα από τον ψυχολόγο που όταν τελειώσουν τα χρήματα ούτε τον χρόνο εκείνου δεν μπορείς να έχεις..
Χαλάρωσε…γενικά.
Μην περιμένεις πολλά από τους άλλους αλλά και να δίνεις τόσο ώστε να μη νοιώθεις ότι ξοδεύεσαι.
Κάποιοι ανατροφοδοτούνται από αυτό το δόσιμο, κάποιοι απλά νοιώθουν να αναλώνονται.
Έχεις έντονη ανάγκη για αποδοχή.
Μερικές φορές πνίγει τους άλλους και κάποιοι το εκμεταλλεύονται.
Βρες δραστηριότητες που θα σε τονώσουν και θα βγεις σιγά σιγά από τη μοναξιά που σε πνίγει.
Καταλαβαίνω ότι κάπου διστάζεις. Αλλά δε μπορώ να εντοπίσω πού. Αυτά που περιγράφεις είναι οι σχέσεις, οι συσχετίσεις, δεν είναι κάτι φοβερό. Πώς θα σχετιστείς αν δε μπεις μέσα στους άλλους κι αν δεν αφήσεις τους άλλους να μπουν μέσα σου; Και τι πειράζει κι αν πάρετε και λίγο ο ένας τον άλλο παραμάζωμα; Ο τρόπος που μιλάς για τα όρια είναι λίγο σαν βγάζεις μαχαίρι: ή τίποτα ή ίσωμα. Λοιπόν, θα σου πω τη γνώμη μου, κράτα όμως τις επιφυλάξεις σου, γιατί θα μιλήσω κυρίως προ(κατα)βάλοντας: Νομίζω το πρόβλημά σου καμία σχέση δεν έχει με το ότι δε μπορείς… Διαβάστε περισσότερα »
Χαχαχα επιτελους! Γιναμε δυο! Που ησουν κρυμμενη? Τα ορια ειναι η αρχικη θεση απ την οποια εισερχομαστε σε διαλογο σε σχεση. Σχετιζονται με την προτερη εμπειρια μας ( αυτην που εχουμε καταταξει ως ασχημη) δηλαδη με την ανωριμοτητα την φοβια τις γνωστικες αγκυλωσεις τις πεποιθησεις μας την στιγμη εναρξης. Σχεση απ την οποια βγηκαμε εχοντας τα ιδια ορια με τα οποθα μπηκαμε ηταν χαμενος χρονος απ τη ζωη μας και χαρακτηριζεται με τη φραση περασε και δεν αγγιξε. Οποιος περνωντας αγγιζει κι ολας μας διευρυνει. Τα πολλα ορια και κυριως η αρνηση υπερβασης τους ειναι ο κυριος απαγορευτικος λογος συσχετισης… Διαβάστε περισσότερα »
Α κι εγώ χαίρομαι, γιατί όταν λέω τέτοια με παίρνουν στο ψιλό. Αλλά ρε γαμώτο, με τα μυαλά που κουβαλάω (ή που ενίοτε αρνούμαι να κουβαλήσω), δεν έχω καταφέρει να βγω χαμένη (σχεδόν) ποτέ. Και να θέλω να σπαταληθώ, δε γίνεται, απλώς. Ανοίγομαι, τραβάνε, και παράγω κι άλλο, εμένα αυτή είναι η δύναμή μου. Ούτε που με ενδιαφέρει να συντηρήσω τον εαυτό μου, σιγά τον εαυτό. Να δούμε και τίποτα άλλο είναι το θέμα. Ζούμε τις ζωές μας λες και θα ζούμε για πάντα. Το ζήτημα όμως δεν είναι στο για πάντα, είναι στο πολύ. Και πραγματικά, όπως το λες,… Διαβάστε περισσότερα »
Pretty mess μου βρίσκω πολύ όμορφη την απάντησή σου. Εκεί με τη γυναίκα του αλλουνού πολύ γενναία φίλε
καμιά σχέση δεν κρατάει για πάντα. ούτε φιλική ούτε επαγγελματική ούτε ερωτική. όλες αρχίζουν και τελειώνουν και πάντα οι άνθρωποι είμαστε είτε στη μία θέση (με πιο καμένους ή πιο ανοιχτούς από μας ή παραπονιάρηδες/γκρινιάρηδες) είτε στην άλλη θέση. Το βασικό ερώτημα είναι σε πια χρονική στιγμή πετυχαίνεις τον άλλο και σε πια χρονική στιγμή είσαι εσύ ως προς την διαδικασία ενδοβολής εσωτερίκευσης της προηγούμενης εμπειρίας ερωτικής/φιλικής/επαγγελματικής κατά την διαδικασία μετασχηματισμού της εμπειρίας σε πείρα. Οι άνθρωποι δεν επεξεργαζόμαστε ότι ζούμε την στιγμή που το ζούμε. Το επεξεργαζόμαστε μετά το τέλος του βιώματος και μετά από κάποια επεξεργασία το τοποθετούμε… Διαβάστε περισσότερα »
Γιατί όμως μπαίνεις στη θέση του “ψυχολογου”? Μήπως κρύβεται κάτι πίσω από αυτό? Μήπως με αυτόν τον τρόπο θες να ανήκεις σε μια ομάδα ανθρώπων ή να αισθανεσαι ότι σε έχουν ανάγκη? Κ εκείνοι παίρνουν αυτό που θέλουν από εσένα (συμβουλή, κάποιον να τους ακούσει, ένα ώμο να κλαψουν) γιατί ΕΣΥ τους το προσφέρεις κ μετά κοιτούν τον εαυτό τους κ σε αφήνουν στην απέξω, διότι αυτή η δυναμική έχει δημιουργηθεί στη σχέση σας. Κ μετά βρίσκεις άλλους να πεις τα παράπονα σου, οι οποίοι δεν πολύ έχουν όρεξη να ακούσουν. Αυτό που έχω συναντησει πολλάκις είναι άτομα που ζουν… Διαβάστε περισσότερα »
Πως να βάλω όρια; Ο ψυχολόγος μου είχε πει ότι η ζωή στο μαθαίνει αυτό.. Δεν έχω ζήσει σε περιβάλλον με όρια. Δεν ξέρω τι σημαίνουν υγιή όρια..
Τί ακριβώς σημαίνει ότι δεν έχεις ζήσει σε περιβάλλον με όρια;
Δεν έχεις κοινωνικές δεξιότητες; δεν εργάζεσαι; δεν κυκλοφορείς ανάμεσα σε κόσμο; δε γνωρίζεις τους άγραφους νόμους;
Τί σημαίνει υγιή όρια;
Έχει παρεξηγηθεί και λίγο ο όρος.
Κάποιοι θεωρούν ότι το ανορίοτο οδηγεί στις σχέσεις.
Όπως και να έχει όλα αυτά είναι θεωρίες.
Δυσκολεύεσαι στη ζωή σου και θέλεις να αλλάξει αυτό.
Όλοι δυσκολεύονται…αλλά δε σε βοηθάει και πολύ αυτό.
Anyway… Θέλει δουλίτσα και ψαξιματάκι.
Ένα βήμα τη φορά.
Η ζωή στο μαθαίνει, βεβαίως. Αλλά άμα είσαι person pleaser ας πούμε που λέγαμε κ προχθές, δλδ θες να ευχαριστείς τους άλλους κ δε λες εύκολα όχι, αν είσαι κ λίγο απογοητευμένη, αν σκέφτεσαι μήπως είσαι κ λίγο θύμα, είναι σκιές που πρέπει να φωτίσεις και να οριοθετήσεις. Μαζί με τη βοήθεια του/της ψυχολόγου. Δυόμιση χρόνια ψυχοθεραπείας, είναι υπεραρκετά για να έχει μπει -στον πρώτο χρόνο θα σου πω εγώ μάξιμουμ, το νερό στο αυλάκι. Και κάθε σχέση φιλική, επαγγελματική, ερωτική, είναι καλά εργαλεία για να παρατηρείς τον εαυτό σου. Για να βάζεις τικ κ να βελτιώνεται κάθε μέρα. Κ… Διαβάστε περισσότερα »
Η ψυχολόγος μου έλεγε να αφήσω τους άλλους, να βάζω πρώτα τον εαυτό μου, να μην δίνω μέχρι να εξαντληθώ αλλά να φροντίζω πρώτα εμένα ώστε να δώσω και στους άλλους και γενικά παρατήρησε ότι βάζω τα όρια μου είτε πολύ νωρίς είτε πολύ αργά. Προσωπικά περνάω μια δυσκολη περίοδο και ένιωθα σε αρκετές από τις τελευταίες μας συνεδρίες ότι δεν είχε κάτι να μου δώσει παραπάνω. Φταίω εγώ που είμαι σε δύσκολη περίοδο ; Μπορεί; Φταίει εκείνη που δεν ήξερε πώς να με ξεκολλήσει ; Πάλι μπορεί. Αλλά όντως βαρέθηκα. Ένιωθα ότι πληρώνω τζάμπα χρήματα, αν και όντως μου… Διαβάστε περισσότερα »
Και πολύ καλά έκανες. Αυτά δε γίνονται με το ζόρι. Πάρε το χρόνο σου. Μπορεί να μην σου χρειαστει ξανά η συμβολή της ψυχοθεραπείας μπορεί και να σου χρειαστεί. Αφού δε σε παρέπεμψε και σε ψυχίατρο για αντικαταθλιπτικά πάλι καλά να λες. Κράτα τα λεφτά σου για βόλτες ταξίδια κ γούστα κ θα τον βρεις τον εαυτό σου ούτως ή άλλως.
Στη ζωη μου τα τελευταία χρόνια προσπαθώ να ακολουθω τη συμβουλη που δινουν οι αεροσυνοδοι στις πτησεις: πρωτα βαζουμε τη μάσκα οξυγόνου σε εμάς κ μετά στους διπλανους. Με λίγα λόγια να είμαστε εμείς καλά πρώτα κ μετά αν μπορούμε να βοηθάμε κ τριγύρω. Όσον αφορά τα ορια: Για μένα τα υγιή όρια σε μια σχέση (φιλική, ερωτική, οικογενειακη) είναι να μπορώ να λέω ΟΧΙ όταν πραγματικά δεν μπορω/δεν θελω/με καταβάλει αυτό που μου ζητείται. Αν οι άλλοι μπορούν να το σεβαστουν, θα παραμείνουν στη ζωή μου. Αν όχι, στο καλό. Κάνουμε υποχωρήσεις, κάνουμε πράγματα που δεν χαιρόμαστε κ πολύ,… Διαβάστε περισσότερα »
Η αλήθεια είναι ότι δίνω επειδή το νιώθω. Στην πορεία όμως βλέπω ότι οι άλλοι το εκμεταλλεύονται και νιώθω ο μαλάκας της υπόθεσης. Τελικά θέτω τα όρια μου, αν και είναι αργά καμιά φορά. Αυτό το pattern ακολουθώ εν ολίγοις. Πιο μικρή ήμουν σε ακόμα χειρότερη μοίρα και προσαρμοζόμουν τελείως στο πρόγραμμα των άλλων. Γενικά προσπαθώ να το δουλέψω.
Πλέον προσπαθώ να μην δίνω πρώτη και να αφήνω τους άλλους να δω πως θα κινηθούν. Αν δηλαδή δώσουν , το επιστρέφω. Αν δω ότι δεν δίνουν, κι εγώ τότε μαγκώνομαι και τους “καθρεφτίζω”. Δεν ξέρω αν διάβασες πιο πάνω, με την περίπτωση της φίλης που πάντα εγώ έπαιρνα τηλέφωνο και επεδίωκα να βρεθούμε, και τώρα έχω σταματήσει να το κάνω επειδή δεν βλέπω προσπάθεια από την πλευρά της. Ωστόσο εδώ που έχω φτάσει, έχω προσπαθήσει άπειρες φορές όλα αυτά τα χρόνια να μη χάσουμε επαφή , και από την πλευρά της δεν υπάρχει “ισάξια” ανταπόκριση. Και τώρα μου “γύρισε”… Διαβάστε περισσότερα »
Η αίσθηση που περιγράφετε μου είναι οικεία.Νομιζω είναι η αίσθηση ανθρώπου που θέλει βοήθεια.Και που του αρέσει η ψυχολογικοποίηση των σχέσεων με τους άλλους,ακριβώς γιατί κάτι ψάχνει. Πόσο δύσκολο είναι να ξαναρχισετε συνεδριες,έστω διαδικτυακά ή μέσω δωρεάν δομών; Είστε πολύ νέα για να λέτε ότι είστε τόσο απογοητευμένη και ενδεχομένως το μέλλον σας θα επηρεαστεί δυσμενώς.Κριμα είναι!
Ακριβώς. Ψυχολογικοποιώ κάθε σχέση και αυτό με κουράζει. Δεν ξέρω γιατί μπαίνω σε αυτόν τον ρόλο. Δεν θέλω να με βλέπουν σαν ψυχολόγο, θέλω να με βλέπουν ως έναν άνθρωπο ισάξιο τους που έχω και εγώ ανάγκη να νιώσω ότι με εκτιμούν. Μάλλον αυτός ο ρόλος με κάνει και νιώθω ασφάλεια για να μην ανοιχτώ περισσότερο; Δεν ξέρω…
Πατα εδώ στο search τον όρο pop culture κ θα καταλάβεις. Οι απαντησεις της Ρένας θα σε βοηθήσουν. Καλη συνέχεια με καθαρό μυαλό και ματιά. Να θυμάσαι ότι πάντα η θέση του τρίτου , εσύ δλδ με μια απόσταση, βοηθαει να δεις πιο καθαρά τις καταστάσεις. Θα σου έλεγα κάτι που μπορεί να σου φαίνεται απλό,αλλά δεν είναι για κάποιους. Το ξεχνάνε συχνά. Κ θέλει δύναμη κ επαγρύπνηση για να το τηρεις. Νιώσε Ευγνωμοσύνη κ άρχισε να την εξασκείς για αυτά που έχεις στην κάθε ημέρα σου. Να σκέφτεσαι οτι είσαι υγιής, αρτιμελής, ότι έχεις τροφή κ στέγη, ότι δεν… Διαβάστε περισσότερα »
Ωραία απάντηση. Με το τσιγάρο δε κατάλαβα. Αντικαπνίστρια;