Αγαπητή Ρένα και φίλες/οι.
Έχω ένα πολύ μεγάλο βάρος και θέλω να το βγάλω από μέσα μου. Είμαι παντρεμένη με έναν καταπληκτικό άντρα και υπέροχο μπαμπά της κόρης μας. Έχω την τέλεια δουλειά, τις τέλειες σπουδές, φανταστικούς και πάνω απ’ όλα υγιείς γονείς…Και χωρίς να λείπει τίποτα από τη ζωή μου, θα τα άλλαζα όλα για να γίνω μια άλλη για λίγο. Μόνο και μόνο για να μου επιτρέπεται να αγαπώ αυτόν που πραγματικά αγαπώ, χωρίς να είναι ντροπή, αηδία, ποινικό αδίκημα. Είμαι από μικρή ερωτευμένη με τον μεγάλο μου αδερφό.
Στην αρχή δεν θεωρούσα καν ότι ήταν έρωτας, έλεγα ότι είναι αγάπη και θαυμασμός. Μετά ήρθαν οι συγκρίσεις. Κανένας δεν μπορούσε να συγκριθεί μαζί του. Και κανενός η γνώμη δε μετρούσε όσο η δική του. Σύντομα, όλες οι επιλογές της ζωής μου άρχισαν να γίνονται με βάση το τί θα με ανέβαζε στα μάτια του.
Μετά ήρθε η ζήλια. Πέρασα ατελείωτα βράδια ευχόμενη να πεθάνει η πρώτη κοπέλα που μας έφερε στο σπίτι, σκεπτόμενη αν ήταν καλύτερη από μένα. Μια μέρα καθόμουν μόνη μαζί της στη βεράντα (με συμπαθούσε πολύ, άγνωστο γιατί) και για λίγα σιχαμερά δευτερόλεπτα σκέφτηκα σοβαρά να την σπρωξω. Εκεί ήταν που κατάλαβα ότι έχω ξεφύγει. Άρχισα να τον αποφεύγω, ανακοίνωσα στους δικούς μου ότι ήθελα να σπουδάσω στο εξωτερικό, όπως και έκανα.
Για χρόνια οι επαφές μας περιοριστηκαν στα οικογενειακά τραπέζια στις γιορτές. Εκείνος προσπάθησε να επικοινωνήσει αρκετές φορές μαζί μου, εγώ έβρισκα διάφορες προφασεις..και κάποια στιγμή χαθήκαμε. Ένα βράδυ, σε ένα μπαρ γνώρισα ένα αγόρι που του έμοιαζε πολύ. Όχι σαν χαρακτήρας, ξεκάθαρα σαν εμφάνιση. Ανταποκριθηκα στο φλερτ του και πήγα στο δωμάτιό του στην εστία το ίδιο βράδυ. Όσο κάναμε σεξ, φανταζόμουν ότι ήταν εκεινος. Στο τέλος έκλαψα, μάζεψα τα ρούχα μου και έφυγα. Ήταν η καλύτερή μου φορά. Ήταν η πρώτη μου φορά.
Ο άντρας μου ήρθε στη ζωή μου στο μεταπτυχιακό, μια μέρα στη βιβλιοθήκη. Τσακωθηκαμε για το ποιος θα έπαιρνε ένα βιβλίο που θέλαμε και οι δύο και μου είπε ότι θα μου το έδινε αν πηγαίναμε για καφέ. Πήγαμε για καφέ, για δεύτερο καφέ, για σινεμά, για περπάτημα και όλα προχώρησαν πολύ φυσιολογικά. Για αρκετό καιρό ένιωθα καλά, πέρασαν πολλές μέρες που ούτε καν σκέφτηκα εκείνον.
Μέχρι το βράδυ του γάμου μας. Το πάρτι είχε ανάψει, όλα τα ζευγάρια χορεύαμε και ξαφνικά ήρθε και ζήτησε από τον άντρα μου ένα χορό μαζί μου. Δε θυμάμαι πολλά πράγματα από εκείνη τη στιγμή και έπειτα. Θυμάμαι μόνο τη μυρωδιά του, λίγο άρωμα, λίγος καπνός και μια ακόμα πολύ ιδιαίτερη μυρωδιά που δεν μπορώ να σας περιγράψω.
Πέρασα όλο το υπόλοιπο βράδυ στον αυτόματο πιλότο. Το σεξ της πρώτης νύχτας του γάμου ήταν σχεδόν βιασμός. Προδοσία.
Με συμβιβασμό και ενοχές πορευομαι μέχρι σήμερα. Και ναι, τα έχω πει όλα αυτά σε ψυχολόγο. Έχω ακούσει πολλά κλισέ περί συμπλεγμάτων και έχω τελειώσει με τις “θεραπείες”.
Σας γράφω γιατί το πήρα απόφαση ότι πάντα θα είμαι ερωτευμένη με τον αδερφό μου, θα μείνω πάντα απομακρυσμενη από εκείνον και θα του το ομολογήσω πριν πεθάνω. Ίσως.
Αν σιχαινεστε με αυτά που διαβάσατε, σας καταλαβαίνω απόλυτα. Και σας ορκίζομαι ότι όλα τα όνειρά μου δε θα γίνουν ποτέ μα ποτέ πράξεις.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Ας πούμε Ελένη
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
..δεν μας λες βέβαια τιποτα για τον αδελφό σου.Ουτε αναλύεις βεβαια τις οικογενειεκές συνθήκες μέσα στις οποιες μεγαλώσες.Συνήθη συναισθήματα τέτοιου τύπου αναπτύσονται μεταξυ εξαιρετικά παραμελημένων συναισθηματικά αδελφών.ποσο υπστηρικτικοι ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΆ ηταν οι φανταστικοι γονείς σου;πόσο αυτά τα συναισθήματα υποδαυλίστηκαν απο την προσωπικότητα του αδελφού σου και την απόλυτη ανοχή εως και θαυμασμό που έδειχνε προς αυτόν ανευ όρων το οικογενειακο σου περιβάλλον;πολύ συχνα τέτοια συναισθήματα αναπτύσονται προς ατομα με ναρκισσιστική διαταραχη, μη αντιμετωπισμένη σε παιδική ηλικία, απο τα αδέλφια τους…αν θες πραγματικά να λήξεις αυτο το συναίσθημα,διακρινω μια μεγάλη τάση δραματοποιήσης , πρέπει να κοιτάξεις ΒΑΘΙΑ στον τρόπο που μεγάλωσες με… Διαβάστε περισσότερα »
Seb, ειναι μακράν η καλυτερη απαντηση που έχω διαβασει εδω και καιρο. Να σχολιάζεις συχνοτερα σε παρακαλω ❤️
Συγγνώμη προκαταβολικά αν το σχόλιο μου φανεί σκληρό. Προφανως δεν εχει αηδιάσει κάνεις από την έλξη για τον αδελφό σου, καθώς αυτή όπως είπαν και οι υπόλοιπ@ σχολιαστ@ κρύβει μια βαθιά γονεϊκη απόρριψη. Εγω, όμως, θα ήθελα να σταθώ στο γεγονός ότι σκέφτηκες να σπρώξεις έναν άλλο άνθρωπο από το μπαλκόνι. Ευτυχως κατάλαβες ότι κάτι είναι προβληματικό σε αυτή σου τη σκέψη, ωστόσο, δεν θέλω να περάσει στα ψιλά γράμματα το γεγονός ότι η ζήλια σου μπορεί να αποβεί εν μέρη και επικίνδυνη για έναν άλλο άνθρωπο. Επίσης, δεν κατάλαβα γιατί απόρησες που η τότε κοπέλα του αδελφού σου σε… Διαβάστε περισσότερα »
Πάντως η φάση με το μπαλκόνι ήταν λίγο 10η εντολή.
Ναι! Αν και….Αδερφικός έρωτας και σπρώξιμο από παράθυρο… Game of thrones much? Και αν κάτι μας δίδαξε, αυτό ήταν το απογοητευτικό φινάλε (και για την σειρά και για τον αδελφικό έρωτα)
Αχαχαχα ισχύει και αυτό. Εδώ που τα λέμε ο RR Martin ξεκάθαρα αντέγραψε Κοκκινόπουλο. 🤣
Το πρόβλημα δεν είναι αν τα ‘όνειρά’ σας θα γίνουν πράξεις και μόνο.Το πρόβλημα είναι οτι είσθε ασθενής. Και χρειάζεσθε ψυχιατρική βοήθεια την οποία προφανώς αρνείσθε λέγοντάς μας ΄τα έχω δοκιμάσει όλα’. Για κάποιον πολύ σοβαρό λόγο δεν εμπεδώσατε οτι η ερωτική έλξη προς αδελφό απαγορεύεται και προγραμματίσατε την ζωή σας σε σχέση με αυτή την άρνηση του κανόνα. Η περιγραφή της πρώτης νύχτας του γάμου σας είναι ανατριχιαστική και λυπάμαι πολύ τον σύζυγό σας που ζει ένα φρικτό ψέμα. Μην αυταπατάσθε, σίγουρα η ασθένειά σας επηρεάζει την δική σας οικογένεια, όσο κρυφή κι αν την κρατάτε. Σκοπεύετε επίσης να… Διαβάστε περισσότερα »
Βρίσκω συγκινητική την προσπάθεια αλληλεγγύης στην ‘Ας πούμε Ελένη’ αλλά έχω μια ερώτηση: αν το γράμμα το έγραφε άνδρας για την αδελφή του, αν το έγραφε πατέρας για την κόρη του ή μητέρα για τον γιο της τί θα γράφατε? Και μάλιστα εάν σας έλεγε οτι το καλύτερο σεξ της ζωής του-της ήταν με σωσία του συγγενή που φαντασιώνεται, οτι ναι μεν δεν θα πραγματοποιήσει ποτέ την φαντασίωση του- οι παιδόφιλοι έτσι ξεκίνησαν και μετά άλλαξαν γνώμη- κι οτι σκοπεύει κάποτε να το κοινοποιήσει? Η αυστηρότητά μου είναι δεδομένη και την παραδέχομαι, αλλά εδώ δεν σηκώνει παρά ψυχίατρος, όχι αναφορές… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν ξεκίνησε σε ενήλικη ηλικία. Για μένα καμία διαφορά ως προς το φύλο. Απλώς διαβλέπω επιείκεια που δεν θα είχαν όλοι αν άνδρας έγραφε τα ίδια. Δεν είναι απλή φαντασίωση. Χαίρομαι που μιλάτε για απομάκρυνση. Τραυματική για τον άλλο μπορεί να είναι και η δική της συμπεριφορά.Η παιδοφιλία σε συντριπτική πλειοψηφία λαμβάνει χώρα μέσα στην οικογένεια. Δέχεσθε τουλάχιστον οτι χρήζει βοηθείας? Και, τελικά, δεν σας προβληματίζει κάποιος που διατυμπανίζει την φαντασίωσή του λέγοντας ‘μην μου πείτε για θεραπείες και συμπλέγματα?’
Συμφωνω απολυτα μαζί σας!
Καθόλου αηδία δε με έπιασε. Διάβασα με μεγάλο ενδιαφέρον την ιστορία σου. Αν μπορεί κάπως να σε απεναχοποιήσει το εξής: είμαστε υπεύθυνοι για τις πράξεις μας, όχι για τις σκέψεις ή τα συναισθήματά μας.
Σου εύχομαι να βρεις τον/την κατάλληλο επαγγελματία που θα σε βοηθήσει να ανακουφιστείς.
Έχω μεγαλώσει κι εγώ με έναν αδερφό τον οποίο αγαπάω και εκτιμώ όσο κανέναν άλλον άντρα στον κόσμο. Τον έχω σαν παράδειγμα πάντα και οποία κοπέλα κι αν βρήκε δεν μου φάνηκε ποτέ αρκετή για εκείνον. Ο δεσμός ανάμεσα στα αδέρφια είναι πάρα πολύ δυνατός μπορεί και πιο δυνατός από αυτόν με τους γονείς. Μαζί μεγαλώνετε μαζί παίζεται μαζί μαλώνετε μαζί κάνετε κρυφά πράγματα από τους γονείς σας. Η αδελφική σχέση περιβάλλεται από αγάπη μίσος και ζήλεια. Νομίζω πως όσοι ερωτεύονται με τα αδέρφια τους (γιατί δεν είσαι η μόνη) κάπου στην ανάπτυξη τους μπερδεύουν την αδελφική αγάπη με την… Διαβάστε περισσότερα »
Να ξέρεις Ελένη ότι οτιδήποτε μας είναι απαγορευμένο το εξιδανικεύουμε και το θέλουμε. Αυτό ξεκινάει από τον απαγορευμένο καρπό και τον Αδάμ και την Εύα , που όπως όλοι οι μύθοι εμπεριέχει αλήθειες . Επίσης γνωρίζεις πολύ καλά ότι κανένας άνθρωπος δεν είναι τέλειος στ’αλήθεια. Μιλάω σαν άτομο που είχα επί σαράντα χρόνια μία σχέση εξιδανίκευσης με πρώτο μου ξάδελφο . Αντίθετα με εσένα ενέδωσα , και όταν εν τέλει μπορέσαμε να ζήσουμε ο ένας τον άλλο επί τρεις εβδομάδες η σχέση πέρασε στη σφαίρα του “νορμάλ”, δηλαδή απομυθοποιήθηκε και ξεπεράστηκε . Ευτυχώς δεν έθεσα σε κίνδυνο το γάμο μου… Διαβάστε περισσότερα »
Γιατί να σε σιχαθούμε βρε κορίτσι μου, εσύ φαίνεται να υποφέρεις στην καθημερινότητά σου απο όσα λες. Η απορία που μου γεννήθηκε διαβάζοντας την ιστορία σου είναι ποια είναι η άποψη του ψυχολόγου σου για αυτό? Που πιστεύει οτι οφείλονται αυτά τα συναισθήματα? Μπορεί να είμαι εντελώς εκτός πλαισίου με αυτό που θα πω και ζητώ προκαταβολικά συγνώμη αλλά νοιώθω πως για αναπτυχθούν τέτοια συναισθήματα σε ένα οικογενειακό περιβάλλον καλό όπως αναφέρεις, με εξαιρετικούς γονείς κλπ θα πρέπει να έχει συμβεί κάτι που να σε πήγε προς αυτή την κατεύθυνση. Δεν μας λες πόσα χρόνια διαφορά έχετε, αλλά για να… Διαβάστε περισσότερα »
Eχει σηκωθεί η τρίχα μου. Η ζωή σου είναι ένα βάσανο. Πολύ λυπηρό. Και μάταιο.