Γεια σας με λένε Σώτη και είμαι 55 ετων.
Είμαι παντρεμένη εδώ και 25 χρόνια με έναν γιο 23 ετών.
Ζω και εργαζομαι σε επαρχιακή πόλη ,όπου και κατάγομαι, εδώ και 18 χρόνια επιστρέφοντας από την Αθήνα όπου σπούδασα ξεκίνησα μεταπτυχιακό χωρίς να το τελειώσω, παντρεύτηκα γέννησα το γιο μου κ.λπ. συνολικά χρόνια που έζησα Αθήνα 18-19 χρονια.
Την τελευταία πενταετία είμαι σε κακή κατάσταση ψυχολογικά. Δεν μου αρέσει η δουλειά που κάνω, το περιβάλλον που ζω, σχέσεις ανύπαρκτες με συγγενεις-αδελφια, παρέες δεν έχω παρότι όλα αυτά τα χρόνια το προσπάθησα πολύ και άτομα εμπιστεύτηκαν αλλά δεν ευδοκίμησε.
Ο γιος μου έχει φύγει από το σπίτι για σπουδές από τα 18 του και τους τελευταίους μήνες κάνει την πρακτική του στην Αθήνα.
Όλα αυτά τα χρόνια έτρεχα πολύ για τους άλλους πάντα ασθένειες των γονιών, οι οποίοι έχουν φύγει από τη ζωή, αλλά και βοηθώντας σε ασθένειες και την οικογένειά του άντρα μου, όχι οικονομικά ευτυχώς.
Νιώθω μόνη μου με τον άντρα μου πιστεύω ότι μας έχει τελειώσει η σχέση στην δουλειά καμία επικοινωνία μόνο ότι δουλεύω και είμαι καλή υπάλληλος εν ολίγοις τους βγάζω τη δουλειά, με τα αδέλφια μου εγώ προσπαθώ να έχω έστω τυπικές σχέσεις δηλαδή αν τους τηλεφωνήσω εγώ οκ αλλά οι ίδιοι σπάνια ,φίλους δεν έχω και για να μην σας κουράζω σκέφτομαι να τα παρατήσω όλα και να επιστρέψω στην Αθήνα, όχι για να ζήσω με τον γιο μου αλλά μόνη μου έχω δύο φίλες που διατηρώ επαφή ο άντρας μου ενώ και αυτός ζει παρόμοιες καταστάσεις με μένα θέλει προϋποθέσεις για να τα παρατήσει όλα αυτά.
Ο ίδιος είναι 62 ετών και ίσως αισθάνεται διαφορετικά από εμένα. Μαλώνουμε πολύ συχνά εγώ αισθάνομαι μέσα μου τσακισμένη έχω διάφορα θέματα και με την υγεία μου συμβουλεύτηκα και ψυχολογο δεν με βοήθησε τελικά πήρα και φαρμακευτική αγωγή.
Πονάω πολύ μέσα μου, αισθάνομαι ότι πήρα τη ζωή μου λάθος όπως λέει και ο ποιητής αλλά πώς την αλλάζεις αυτή τη ζωή τελικά; σας ευχαριστώ ελπίζω να μην σας κούρασα ήθελα πάρα πολλά να σας γραψω…
ΑΠΟ ΤHΝ – Σωτη
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Επειδη δευτερη ζωη δεν εχει, αφου το επιθυμεις τοσο πολυ.. κανε το βημα που θες
Προηγουμενως.. κανε πλανο
Συμφωνώ με παπαρούνα. Επέστρεψε μου να προσθέσω, μην βασίζεσαι και πολύ στις φίλες.
Εργασιακά εχεις προοπτική στην Αθήνα; Έχεις ακινητο να μεινεις; Τα πρακτικα-οικονομικά ζητήματα ειναι φωτια
Μιλάει η ψυχική κούραση και ματαίωση που φαίνεται να βιώνεις χωρίς να σημαίνει ότι δεν ισχύει αυτό που νιώθεις και επιθυμείς. Θα σταθώ σε αυτό που λες ότι πήγες σε ψυχολόγο και δεν σε βοήθησε και τελικά ξεκίνησες φαρμακευτική αγωγή, άρα υποθέτω πήγες σε ψυχίατρο. Συνεχίζεις την αγωγή? Μιλάς επίσης σε κάποιον επαγγελματία? Επιμένω σε αυτό γιατί σε περίπτωση που κάνεις μια τόσο μεγάλη αλλαγή θα πρέπει να είσαι όσο το δυνατόν πιο καλά ψυχολογικά ή να έχεις ψυχολογική στήριξη να μπορείς να στηρίξεις ψυχικά και πρακτικά την απόφασή σου. Γιατί χρειάζεσαι ξεκάθαρο πρακτικό πλάνο για μια τόσο μεγάλη αλλαγή.… Διαβάστε περισσότερα »
Αγαπητη Σωτη, πολλ@ απο μας μεγαλωσαν με το παραμυθι του καλου παιδιου. Αν εισαι καλο παιδι ολες οι προσπαθειες σου θα ανταμειφθουν. Κι υστερα μια μερα, ξυπνας κ σε χτυπαει η πραγματικοτητα καταμουτρα: συνειδητοποιεις οτι στη δουλεια εισαι ο μλκς της παρεας, οτι τα αδελφια σου δεν ενδιαφερονται παρα τις προσπαθειες που κανεις, οτι…, οτι… Η μοναξια αυτης της συνειδητοποιησης ειναι πολυ πικρη κ τρομακτικη. Δηλαδη τοσα χρονια, τι; Μας γραφεις για το παιδι σου που ανοιξε τα φτερα του, για το γαμο σου που μαλλον εκανε τον κυκλο του. Εισαι 55 ετων, αρα εκ των πραγματων θα εχεις κ… Διαβάστε περισσότερα »
Αν με χρονομηχανη ερχόταν αύριο ο εαυτός σου απο το μέλλον και σου έλεγε ‘ειμαι 75, έχω 2 μήνες ζωής λόγω αυτοάνοσου που το έπαθα επειδή δεν πήγα ποτέ Αθήνα και τίποτα δεν άλλαξε προς το καλύτερο εδώ που είσαι, μόνο προς το χειρότερο, ΤΡΕΧΑ!” τι θα έκανες? Δε θα τρεχες? Ε, δε χρειάζεται να ερθει κανενας απο το μελλον, αυτο ακριβως θα γίνει. Φαίνεσαι άνθρωπος δυναμικός που εργάζεσαι, επικοινωνείς με τους γύρω σου, έκανες προσπάθειες να βελτιώσεις τις σχέσεις σου μαζί τους κι αυτοι δεν έκαναν τίποτα! Εγώ θα έλεγα να πας Αθήνα και να τους αφήσεις να σαπισουν… Διαβάστε περισσότερα »
Essence of grey divorce. Η ζωή είναι μικρή. Πέρνα καλά
Ειμαι 70 χρονων. Δεν εφυγα νεωτερη και τωρα δεν μπορω πια να φυγω. Πνιγομαι. Δεν κοιμαμαι. Αισθανομαι απεραντη μοναξια. Νοιωθω δυστυχισμενη γιατι δεν τολμησα να ζησω την ζωη που μου αξιζε. Μην αφησεις την ζωη να γλυστρησει μεσα απο τα χερια σου. Εισαι νεα. Φυγε! Ξεκινα μια καινουρια ζωη. Αν μεινεις ,ολα θα γινονται καθε μερα και πιο δυσκολα. Ξεκινα αυριο το πρωι. Τολμα. Δευτερη ζωη δεν εχει.Καλη τυχη σε ολα.
Το καλύτερο χάπι είναι να κάνεις κ ορισμένα πράγματα τα οποία γουστάρεις.
Διάβασα την ιστορία σου, και είναι σαν να έγραφα εγώ τη δική μου (με πολύ μικρές διαφορές). Εγώ ειμαι 46 σύντομα 47 και μένω αρκετά χρόνια στο εξωτερικό.