Κατάθλιψη
Όλα ξεκίνησαν το 1996 όταν και γέννησα τη κόρη μου. Πρώτη φορά μαμά κι ήμουν ευτυχισμένη
Το δεύτερο μήνα άρχισα να μην αισθάνομαι καλά,μια αδιαθεσία, εμετοί, δεν έβρισκα ενδιαφέρον σε τίποτα και δεν μπορούσα να φροντίσω το μωρό, τον εαυτό μου και το σπίτι
Με βοηθούσε η μητέρα κι ο άντρας μου. Ήρθε ένας παθολόγος και μου έδωσε να κανω εξετάσεις που με το ζόρι πήγα στο μικροβιολογικό, οι εξετάσεις καθαρές
Εγώ χειροτέρευα, έχανα κιλά έβλεπα το μωρό κι έκλαιγα ξαπλωμένη στο καναπέ. Η αϋπνία είχε χτυπήσει κόκκινο
Τελικά αποφάσισε ο άντρας μου να φέρει νευρολόγο ο οποίος είπε τη λέξη κατάθλιψη
Εγώ; Μα εγώ θέλω να χαρώ, να σηκωθώ και να πάω βόλτα, να κοιτάξω το μωρό όμως δεν μπορώ
Αυτό μου λέει είναι η κατάθλιψη και θα πάρεις αυτά τα χάπια. Τρόμαζα στην ιδέα ότι θα πάρω χάπια.
Δεν ήμουν καλά όμως και τα πήρα. Δεν έγινα καλά γρήγορα πέρασαν δύο μήνες κι αρχισα να νοιωθω άνθρωπος επιτέλους
Τα χάπια τα σταμάτησα με τη γνώμη του γιατρού στους εννιά μήνες σταδιακά
Μετά από πέντε χρόνια άρχισα πάλι…
Δεν μπορούσα να πάω το παιδί στο σχολείο, να χαρώ, να λειτουργήσω.
Το ήξερα τώρα πια. Πήρα πάλι την αγωγή μου και σταδιακά έγινα καλά
Μετά από 10 χρόνια κι αφού είχα ήδη και δεύτερο παιδί είχαμε μετακινήσει σ άλλη πόλη για δουλειά.
Δούλευα κι εγώ
Άρχισε πάλι….μετά από ένα μηνα στο καινούργιο σπίτι. Κόλαση κανονική. Σερνομουν,έπεσα στο κρεββάτι, δε μπορούσα να κάνω τίποτα,ενοιωθα ενοχές που δε μπορούσα να ταισω τα παιδιά. Ήρθε η μητέρα μου και με βοήθησε. Έχασα τη δουλειά μου γιατί ήταν αδύνατο να μου δώσουν δίμηνη άδεια ή ώσπου γίνω καλά
Τώρα που σας γράφω είμαι 53 ετών από τα 26 ταλαιπωρούμαι.
Μετά από μια ασθένεια της κόρης μου περαστικής το ξανάπαθα
Έχασα πάλι τη δουλειά μου, ήθελα να μου πάρει τη ζωή ο Θεός δεν άντεχα
Άρχισα την αγωγή μου παλι, κι όταν θα νοιώσω πιο δυνατή θα αρχίσω ψυχοθεραπεία
Θέλω να πω μέσα από το μύνημα μου, ότι χρειάζεται πολύ υπομονή αυτή η ασθένεια ώσπου να γίνεις καλά. Επίσης δε λειτουργείς κι όταν δε λειτουργείς πως θα εργαστείς. Θα πρέπει το κράτος να δει λίγο αυτή τη περίπτωση
Μέσα σ’ όλα αυτά τα χρόνια έβλεπα γνωστούς ειδικά στη μικρή πόλη όπου είμαι τώρα να λείπουν από τη δουλειά, να αδυνατίζουν να είναι κάπως και τους πλησίαζα κι έλεγα κι εγώ το έπαθα κάνε υπομονή! Χάνοντας την εργασία κι η αγωνια που έχεις για να πας ενώ είσαι με κατάθλιψη είναι ότι χειρότερο
Άτιμη αρρώστια
Χτυπάει χαρούμενους, δυστυχισμένους,πλούσιους και φτωχούς
ΑΠΟ ΤΗΝ – Ελένη
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
