Χαιρετώ την όμορφη παρέα!
Θα μπω κατευθείαν στο ψητό.
Είμαι 31 και ζω ακόμα με τους γονείς μου .
Δεν έχω φύγει ποτέ από το σπίτι.
Στην προηγούμενη σχέση που είχα μου είχε ζητήσει να μείνουμε μαζί αλλά ήταν μια σχέση που δεν περνούσα καλά και ήξερα ότι αργά ή γρήγορα θα χωρίσουμε.
Νιώθω ότι δεν μπορώ να μεγαλώσω μέσα μου.
Ότι δεν μπορώ να πάρω την ζωή στα χέρια μου .
Ότι είμαι προσκολλημενη στους γονείς μου χωρίς να το θέλω.
Όλα αυτά γίνονται υποσυνείδητα γιατί συνειδητά και θέλω να φύγω και να ζήσω μόνη μου .
Όλο βρίσκω δικαιολογίες του στυλ :
Οικονομικά δεν μπορώ να ανταπεξέλθω (ο μισθός μου αυτή την περίοδο είναι 960 ευρώ χωρίς δώρα και αν δεν δουλέψω μια μέρα δεν θα πληρωθω)
Τα ενοίκια το σούπερ μάρκετ όλα είναι πολύ ακριβά.
Συγκάτοικο δεν θέλω να βρω έναν άγνωστο.
Σε γνωστούς που έχω προτείνει την συγκατοίκηση δεν θέλουν ή έχουν σχέσεις και μένουν με αυτές.
Το θέμα μου πιο πολύ είναι ότι νιώθω ότι βρίσκω δικαιολογίες για να μην φύγω από την φροντίδα της μαμάς και του μπαμπά.
Και δεν μου αρέσει καθόλου αυτό.
Σε ψυχολόγο έχω πάει για 1,5 χρόνο και πιο πολύ ασχολουμασταν με την τότε σχέση μου .
Που ανακαλυψαμε οτι και στις ερωτικες μου σχεσεις προσκολαω παρα πολυ και ας ειναι τοξικες και δεν μπορώ να χωρίσω γιατί νιώθω λες και είναι ξεριζωμός.
Είχα αναφέρει το θέμα αυτό δεν το αναλύσαμε πολύ ή τόσο ώστε να με βοηθήσει να το ξεπεράσω.
Σταματησα την ψυχοθεραπεία γιατί είχα κάποια θέματα με την συγκεκριμένη ψυχολόγο και ήδη ρωτάω για να πάω σε αλλη/ον .
Δεν ξέρω τι άλλο να κάνω για να το ξεπεράσω;
Νιώθω σαν παιδουλα που φοβάται να ανοίξει τα φτερά της .
Δεν θέλω να νιώθω έτσι…
Βοήθεια.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Αλίκη
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Επτά στους δέκα Έλληνες έχουν καταθέσεις στην Ελλάδα έως 1000 ευρώ.
Φτιάχνω ποπ κορν και αναμένω στωικά να διαβάσω σχόλια περί ανεξαρτησίας.
Τελεία.
Και πριν την κρίση όταν είχαμε ΠΑΣΟΚ σπάνια έβλεπες Έλληνες να συγκατοικούν μόνοι τους, εκτός αν σπούδαζαν σε άλλη πόλη. Και τα ενοίκια ήταν πολύ χαμηλότεροι και οι μισθοί καλύτεροι.
Και στο εξωτερικό σπάνια μπορούν να κρατήσουν σπίτι μόνοι τους γι’αυτό συγκρατήσουν. Απλά εδώ το βλέπουμε κάπως.
Περιμένω απάντηση αλλά με Νάτσος γιατί δε μου αρέσει το ποπ κορν.
Είναι ένα μεγάλο κομμάτι της στεγαστικής κρίσης αυτό. Παλιότερα ελάχιστοι άνθρωποι έμεναν μόνοι και αυτοί συνήθως για λίγο. Ο κανόνας ήταν πατρικό -> σπουδές ΙΣΩΣ (σε κάμια τρύπα αν ήταν σε άλλη πόλη) -> γάμος και συγκατοίκηση. Ακόμα πιο πίσω, οι φοιτητές δεν πολυζούσαν καν αυτόνομα αλλά νοίκιαζαν δωμάτια από οικογένειες που τους έβαζαν και ένα πιάτο φαγητό. Δεν ξέρω γιατί υπάρχει τέτοιο κόλλημα στη συγκατοίκηση με άγνωστους (ή με γνωστούς γνωστών). Θεωρώ (με βάση τη μακροχρόοοοοονια εμπειρία μου 😂 3 πτυχία στην Αγγλία, δεν γλιτώνεις) ότι ίσα ίσα είναι πολύ πιο εύκολο να μπούνε όρια σε σχέση με τη… Διαβάστε περισσότερα »
Γιατί μάνα μου αν είναι να ανεξαρτοποιηθεις με το να μένεις με συγκάτοικο έναν άγνωστο και να έχεις και νοίκι καλύτερα ο συγκάτοικος να είναι οι γονείς σου “εάν δεν είναι τοξικοί” χωρίς ενοίκιο
Δεν ξέρω αν έχει νόημα να προσπαθήσω να το εξηγήσω πάλι σε ανθρώπους που δεν το έχουν ζήσει για να καταλάβουν την διαφορά, αλλά ας κάνω πάλι μια προσπάθεια. Οι γονείς (στις περισσότερες περιπτώσεις τουλάχιστον) δεν είναι συγκάτοικοι και δεν πρόκειται να γίνουν και ποτέ. Με τους άγνωστους συγκατοίκους ακολουθούνται αυστηροί κανόνες συμβίωσης που έχετε θεσπίσει όλοι μαζί. Δεν είσαι αναγκασμένος να ακολουθείς τους κανόνες που θέσπισε κάποιος άλλος (στην προκειμένη οι γονείς). Στους άγνωστους συγκατοίκους δεν είσαι υποχρεωμένος να δίνεις αναφορά πότε μπαίνεις και πότε βγαίνεις από το σπίτι. Δεν είσαι υποχρεωμένος να συναναστραφείς καν μαζί τους αν μια… Διαβάστε περισσότερα »
Να ρωτήσω, ποιο είναι το μεγαλύτερο διάστημα που έχεις συγκατοικισει, εκτός από περίοδο σπουδών
Εγώ πάλι να ρωτήσω, όλοι οσοι μένετε και με τους δυο γονείς στο ιδιο σπιτι, έχετε καθόλου σεξουαλική ζωή, σεξ βρε παιδί μου κάνετε;;; Και αν ναι, ΠΟΥ??
Δεν απευθύνομαι σε οσους μένουν στο σπιτι των γονιών τους ενώ εκεινοι το μισό χρόνο λείπουν. Απευθυνομαι μόνο σε οσους ζουν με γονεις κυριολεκτικά πάνω απο το κούτελό τους.
🙏🏻
Είμαι 41 και ζω κι εγώ στη διπλό κατοικία των γονιών μου, με άντρα και παιδί. Θελοντας και μη , γιατί τα ενοίκια είναι ακριβά, τα εισοδήματα χαμηλά κι επιπλέον αυτό το σπίτι είναι χρεωμένο σε μένα με δάνειο σε ελβετικό .
Κι εγώ ώρες ώρες αισθάνομαι ότι βολεύτηκα, ότι δεν ανοίγω τα φτερά μου αλλά μετά σκέφτομαι πως αν έχω ενοίκιο 600€ για ένα σπιτάκι ,μετά δε θα φτάνουν για τη ρομπότικη, το καράτε, τις διακοπές στην κατασκήνωση ,δε θα έχω τον κήπο για να παίζει κτλ π Καλή η ανεξαρτησία αλλά ακριβή.
Τι εννοεις ελβετικο δάνειο;
Πήρες ως ελληνίδα σπιτι στην Ελβετία;
Θα κατεβαίνουν με drones τα ευρώ, γιατί αν κοιτάξουμε γύρω μας άλλα βλέπουμε.
Ελλάδα με 1000 το μηνα δεν τιθεται καν θεμα ανεξαρτησιας αν δεν εχεις δικο σου σπίτι. Όσοι βρίζουν τους 40αρηδες που μένουν με γονείς είναι στον κόσμο τους και δεν έχουν επαφή. Συγγενής εχει τελειωσει οικονομολογος εργάζεται ως λογιστής και βγαζει 1600 το μηνα. Μένει μόνος αλλά το ταπερακι της μαμάς πάει σύννεφο. Ειναι και ψυχολογική η εξαρτηση βεβαίως οχι μόνο οικονομική. Αλλά με 800 ευρώ ειναι να σε κλαιν οι ρέγγες. Στο σουπερμάκερκετ ανατιμήσεις γίνονται πλέον κάθε δυο εβδομάδες και δεν μιλά κανείς. Τρια απλά πραγματάκια και σκας 15 ευρω. Ειναι τρομακτικο. Επι της ουσίας ζεις μόνο για να… Διαβάστε περισσότερα »
Plot twist! Γραφω τωρα 14 μερες μετά το ανωτερο σχόλιο: ο εν λογω συγγενής ΕΠΕΣΤΡΕΨΕ στο σπιτι των γονιων του γιατι δεν μπορουσε να συντηρησει τον ευατο του καθως εμεινε χωρις δουλειά 😬
Το γεγονός ότι δεν υπάρχουν καταθέσεις στην τράπεζα θα μπορούσε να ερμηνευτεί και ως περιορισμένη εμπιστοσύνη στο τραπεζικό σύστημα. Τι να κερδίσει κάποιος άλλωστε με τόσο χαμηλά επιτόκια αποταμίευσης; Δε λέω ότι όλοι είναι πλούσιοι και βάζουν τα λεφτά τους κάτω από το στρώμα, αλλά σίγουρα δεν ζούμε στις παλιές (καλές) εποχές που οι καταθέσεις ήταν ενδεικτικές της οικονομικής άνεσης. Εν πάσει περιπτώσει, μπορεί κάποιος να ανταπεξέρχεται οικονομικά στις ανάγκες του και να μην του περισσεύουν για αποταμίευση, αυτό δεν σημαίνει ότι πεινάει.
Πόσο αλήθεια βοηθά τη γραφουσα τέτοια και παρόμοια απάντηση; Ναι με το μισθό της φυσικά και είναι δύσκολο να ανεξαρτητοποιηθεί οι σχολιάζοντες όμως που αναφέρονται στο οικονομικό του ζητήματος καταλαβαίνουν ότι το θέμα της είναι η δυσκολία της να μεγαλώσει; Λέτε και εκατομμυριούχος να ήταν να έβγαινε απλά από την πόρτα; Ούτε καν. Στη γραφουσα λέω ότι όταν δούλευα στην Ελλάδα έπαιρνα ακριβώς τα ίδια λεφτά, εμένα κι εγώ με τους γονείς μου μέχρι τα 31, ήθελα τόσο πολύ να ανεξαρτητοποιηθω που μετακόμισα στο εξωτερικό για να το καταφέρω. Και Ντουμπάι έστειλα βιογραφικά και Αυστραλία, δε με ένοιαζε που, βλέποντας… Διαβάστε περισσότερα »
Μην αγχώνεσαι, δεν είναι δικαιολογίες, είναι η πραγματικότητα.
Δε βοήθησαν οι συνθήκες, με μια καλύτερη σχέση μάλλον θα είχες συγκατοικήσει.
Μη βιάζεσαι να ακολουθήσεις κάποιες μόδες.
Όταν θα αισθανθείς έτοιμη θα το κάνεις.
Ποιός πάει μόνος του να ταλαιπωρηθεί;
Μη ζορίζεσαι να γίνεις κάτι άλλο, μια χαρά είναι να είσαι παιδούλα.
Να χαίρεσαι τη φροντίδα των δικών σου, όσο την έχεις.
Με την ψυχοθεραπεία θα βρείτε τις διεξόδους.
( Το βοήθεια…θορυβεί αρκετά, όλα θα έρθουν )
Εγώ απορώ πως μετά από κάποια ηλικία μπορουν μερικοί άνθρωποι και μένουν ακόμη με τους γονείς τους .Γενικά πως μπορούν να συνυπάρξουν πολλά ενήλικα άτομα σε ένα σπίτι. Εγώ νιώθω να πιεζομαι πολύ ! Στα 18 περίμενα πως και πως να φύγω για σπουδές να μείνω μόνη μου ( στην αρχή έμεινα με μια συμφοιτήτρια που δεν με ήξερε δεν την ήξερα και πολύ. Μετά μόνη μου )όταν επέστρεψα στο πατρικό έμεινα περίπου 8-9 μήνες . Έψαξα εργασία και βρήκα με 750€ . Νοίκιασα μια τρύπα και βρήκα την ησυχία μου. Πέρασαν τα χρόνια παντρεύτηκα έκανα παιδιά χώρισα και ακόμη… Διαβάστε περισσότερα »
Πριν πόσα χρόνια μείνατε μόνη με 750 ευρώ; Πριν πολλά φαντάζομαι. Ναι ήξερα κι εγώ άτομα που μενανε μόνα σε μια τρύπα αλλά τώρα δεν μπορείς ούτε με 900. Λιθοβολούμε την γράφουσα ενώ η πραγματικότητα είναι πως τα νούμερα απλά δε βγαίνουν. Αν μένεις Αθήνα κάτω από 400 ευρώ νοίκι δε βρίσκεις. Όσοι ξέρω που δίνουν γύρω στα 300 έστω και σε τρυπες ευγνωμονούν την καλή τους τύχη. Για να βρεις πρέπει να σου κάτσει το λαχείο. Όλα είναι στον θεό. Πως ακριβώς θα ζήσει κανείς; Πως θα πληρώνει λογαριασμούς; Πως θα μετακινείται; Οι άνθρωποι που ξέρω που μένουν σε… Διαβάστε περισσότερα »
Καταλαβαίνετε και η ίδια ότι πρόκειται για δικαιολογίες. Άλλοι επιβιώνουν με λιγότερα. Στην τελική μπορείτε να δοκιμάσετε να μείνετε μόνη σας και αν δεν σας βγει να επιστρέψετε και πάλι στο πατρικό σας. Στην πραγματικότητα δε χάνετε απολύτως τίποτα να το δοκιμάσετε.
Αναρωτιέμαι σε ποιο πλανήτη ζούν οι σχολιαστριες που λένε πως άλλοι ζουν και με λιγότερα και πως έχεις βολευτεί. Να μην νιώθεις καμία τύψη γράφουσα, αυτή είναι η πραγματικότητα για τον περισσότερο κόσμο. Απλά τα νούμερα δε βγαίνουν. Με 900 κάτι ευρώ, χωρις άλλα εισοδήματα δε νοίκιαζεις σπίτι μόνος στην Ελλάδα και δεν πληρώνεις λογαριασμούς. Κάποτε μπορούσες. Αλλά όχι πια. Νοίκι κάτω από 400 ευρώ βρίσκεις δύσκολα. Ακόμα και κάτι τρύπες τις δίνουν πανάκριβα. Τι να πρωτοπληρωσεις με όσα μένουν; Ρεύμα, τηλέφωνο, ίντερνετ κοινόχρηστα; Να πας σούπερ μάρκετ; Μετακινησεις; Κι εξόδους πρέπει να ξεχάσεις. Το μόνο που μπορείς να κάνεις… Διαβάστε περισσότερα »
Είσαι Ελληνίδα και γυναίκα, δηλαδή οικονομικά στην πιο ασθενή ομάδα.Οποτε δεν καταλαβαίνω γιατί αισθάνεσαι άσχημα που μένεις στο πατρικό σου.ςδω ολόκληροι άντρες που έχουν τα λεφτά δεν φεύγουν και δεν νιώθουν άσχημα,και έχεις τύψεις εσύ??Απ’ την στιγμή που συμβιώνετε μια χαρά και δεν είναι καταπιεστικοί,μην νιώθεις τύψεις,ζήσε όπως θες
Αυτοί που κρίνουν ετσι κάποτε φορτώθηκαν και οι ιδιοι σε πλάτες άλλων για να πετύχουν ανεξαρτησία απλά το ξεχνούν γιατι ετσι γινεται πάντα φυσικά.
Γεια σου φίλη! Μήπως είσαι λίγο σκληρή με τον εαυτό σου; Αυτά που λες ως δικαιολογίες δεν είναι ακριβώς δικαιολογίες, είναι αντικειμενικές δυσκολίες. Νομίζω ότι παρά τις δυσκολίες μπορείς να τα καταφέρεις και να φύγεις από το πατρικό σου 1. αν λύσεις πρακτικά θέματα ασφάλειας και βιοπορισμού (π.χ. κάποιο χρηματικό απόθεμα που ίσως χρειαστεί στην αρχή, νέα δουλειά, νέα πόλη πιθανώς, κ.λπ) και 2. αν μπορείς να πιστέψεις ότι όντως αξίζεις κάτι καλύτερο και εστιάσεις στη λαχτάρα να το διεκδικήσεις, παρά στον φόβο για το τι μπορεί να πάει στραβά. Πρέπει δηλαδή να ελπίζεις ότι τα πράγματα μπορούν να πάνε… Διαβάστε περισσότερα »
Οι ισχυροί θεωρούν ταπεινό να μιλάς για το φαϊ. ο λόγος: έχουν κιόλας φάει” έγραφε ο ποιητής πριν κάμποσες 10ετίες. Σε άλλα αναφερόταν μεν, αλλά έχει μια χαρά εφαρμογή για να περιγράψουμε (κάποιους από ) τις βολεμένες προηγούμενες γενιές του δυτικού κόσμου που πλάσαραν ως αυταξία κάποια πράγματα που τα θεωρούσαν δεδομένα. Φυσικά αυτά αφορούσαν τον μικρόκοσμο του λεγόμενου πρώτου κόσμου, άσχετα το ότι νομίζαμε ότι δεν είμαστε μειοψηφία. Γιατί όλα αυτά αν πηγαίναμε να τα πούμε στις ..υπο ανάπτυξη χώρες (φοβερός όρος όμως, ένδειξη αυτοαναφορικότητας) στην καλύτερη περίπτωση θα μας κοίταζαν με απορία κουνώντας το κεφάλι με συγκατάβαση. Η… Διαβάστε περισσότερα »
Λίγο κοντόφθαλμη αυτό που λέτε. Σε οποιαδήποτε γωνία της γης και να πάτε υπάρχουν άνθρωποι που αποφάσισαν ή αναγκάστηκαν, υποκειμενικό αυτό, να μείνουν μόνοι τους είτε τα βγάζουν πέρα είτε όχι, γιατί στο πατρικό δε ζούσαν καθόλου αξιοβίωτα. Και πολύς κόσμος που κάνει επικίνδυνες δουλειές για να μπορέσει να ξεφύγει από τέτοιες καταστάσεις. Στο κάτω κάτω και να μας φροντίζουν οι γονείς μας σε αυτή την ηλικία και να μην καταπατούν την αυτονομία μας και να μας σέβονται και αυτό ένα είδους πολυτελείας είναι στο κάτω κάτω. Και ναι, αν τα έχεις αυτά τι λόγο παραπάνω να έχεις να φύγεις?… Διαβάστε περισσότερα »
Το αν εξαναγκάζεσαι να φύγεις από κάπου, δεν είναι υποκειμενικό, είναι αντικειμενικό. Αν αποφασίζεις να φύγεις, ενώ θα μπορούσες να μείνεις, αλλά κρίνεις ότι θα είναι καλύτερα να μην μείνεις, είναι υποκειμενικό. Νομίζω ότι μπορούμε να συμφωνήσουμε στο παραπάνω, άλλωστε δεν νομίζω ότι λέτε κάτι διαφορετικό. Το σε ποιες συνθήκες ζούσαν μεγάλα κομμάτια του πληθυσμού παγκοσμίως, αλλά και εδώ πριν κάποιες δεκαετίες, μπορεί να μην έχει νόημα να αναλυθεί παρεμπιπτόντως μεν, αλλά νομίζω ότι μπορούμε να συμφωνήσουμε ότι αν δεν είναι διασφαλισμένη η επιβίωση δεν έχει νόημα να μιλάμε για ..αυτόνομη ανάπτυξη της προσωπικότητας. Δεν χρειάζεται κάποιος να πάει στην… Διαβάστε περισσότερα »
Μα εσείς κάνατε λόγο για τριτοκοσμικές χώρες και όπως αντιλήφθηκα εγώ σύγκριση μεταξύ της γραφουσας και αυτών που ζουν σε συνθήκες που δε μπορούν να τα βγάλουν πέρα μόνοι τους, στις συγκεκριμένες χώρες. Το οποίο δεν αποτελεί την αλήθεια, γιατί άλλες συνθήκες Ινδίας και άλλες Ελλάδας. Ποιος ξέρει ίσως και να μπορούσε αν δεν είχε ήδη απορρίψει την ιδέα της συγκατοίκησης. Δε θα μάθουμε ποτέ. Το να ζει κάποιος με γονείς ή ανεξάρτητα πάντα θα έχει θετικά και αρνητικά. Εφόσον το να ζει με τους γονείς της έχει μικρότερο κόστος ψυχολογικό τότε ναι δεν υφίστανται περεταιρω συζήτηση για τα μάτια… Διαβάστε περισσότερα »
Ο λόγος που αναφέρθηκα σε χώρες του λεγόμενου τρίτου κόσμου ήταν για να καταδείξω ότι η απαίτηση (έχει σημασία η λέξη) για να φεύγουν οι νέοι από το πατρικό σπίτι ΩΣ ΕΠΙΛΟΓΗ έχει νόημα μόνο αν υπάρχουν οι προϋποθέσεις που είχαν οι νέοι άνθρωποι στον λεγόμενο πρώτο κόσμο. Και επειδή στον πρώτο κόσμο έχουμε τριγμούς και πιθανή κατάρρευση των μοντέλων, κάτι που το ζουν οι νέοι άνθρωποι σήμερα ..στο πετσί τους, καλό θα είναι να μην καταπιέζονται από συνταγές μοντέλων που δεν ισχύουν. ΥΓ. Η Ευρώπη τα επόμενα χρόνια με δική της απόφαση θα αναπτύσσεται οικονομικά κυρίως με επενδύσεις που… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ είμαι συνομήλικη με τη γραφούσα πάντως και σε καμιά περίπτωση η προηγούμενη γενικά δεν θεωρούσε δεδομένο να μείνεις μόνο σου. Ήταν σπανιότατο και οι περισσότεροι έφευγαν λίγο για σπουδές (ΑΝ) και κανονικά με τον γάμο (εξου και τα πρακτικά δώρα γάμου που συζητούσαμε χθες). Σπάνια έστηνε σπίτι εργαζόμενος ενήλικας μόνος του.
γενιά*
Εγώ πάντως που είμαι ..κάπου στη μέση, το σύνηθες ήταν μετά τις σπουδές, στρατό, μεταπτυχιακά και τέτοια να υπάρχει η δυνατότητα να μείνουμε μόνοι. Ένα μέρος με βοήθεια από τους γονείς (καθότι ήταν η γενιά που μπόρεσε και αποταμίευσε) και ένα άλλο διότι βρίσκαμε δουλειές και μπορούσαμε να βασιστούμε σε σταθερό εισόδημα (μεγάλο ή μικρό, αποδεκτό πάντως). Δυστυχώς εσείς ξεκινάτε τα πρώτα σας βήματα σε πολύ πιο δύσκολο περιβάλλον. Αφού, αφενός οι γονείς σας βίωσαν κρίσεις και δεν μπόρεσαν να αποταμιεύσουν, αφετέρου διότι η αγορά εργασίας διέρχεται βαθιά κρίση. Η δε ακρίβεια……… Όλα αυτά θα ήταν δευτερεύοντα (λέμε τώρα 🙂… Διαβάστε περισσότερα »
Πφ, τζιζ θεματακι πάλι και τα σχόλια έχουν πάρει ήδη φωτιά! Κλασικά όσοι δουλευουν και μένουν μόνοι και δίνουν όλα τους τα λεφτά στο ενοίκιο, είτε εκείνοι που μένουν με συγκάτοικο θα συμβουλεψουν να το κάνεις κι εσύ, γιατί.. γιατί όχι; Εκείνοι πως το έκαναν και δεν έπαθαν τίποτα; Τι είσαι εσύ καμιά ιδιότροπη που θέλεις να μένεις και μόνη σου; Μα που ακούστηκε; Δικό σου σπίτι???!!!! Πρέπει να ανεξαρτητοποιηθεις!! Πρέπει να φύγεις από τους κακούς γονείς!!! Κι ας μένεις σε μια τρύπα κι ας σου μένουν 50€ το μήνα. Αρκεί που θα φύγεις από το σπίτι τους. Μην τυχόν… Διαβάστε περισσότερα »
Καλα εισαι. Εδώ σε βρίζουν να φυγεις απο γονείς ακόμα και αν χρειαστεί να βρεθεις κυριολεκτικά στον δρόμο.
Θεωρούν καλύτερο το να εισαι άστεγος απο το να μένεις με τοξικούς γονείς.
Εδώ κάνεις ένα μεγάλο λάθος. Με τους ξένους μπορείς να συνεννοηθείς πολύ καλύτερα από ότι με τους γονείς σου διότι σου φέρονται σαν ισότιμο μέλος και όχι σαν παιδί/εξαρτώμενο μέλος/φιλοξενούμενη. Όταν ζεις με συγκατοίκους τους κανόνες συμβίωσης τους βάζετε όλοι μαζί. Δεν είσαι αναγκασμένος να ακολουθείς τους κανόνες που θέτουν άλλοι για εσένα (their house their rules). Και άμα δεν γουστάρεις του συγκεκριμένους συγκατοίκους, τους αλλάζεις. Ανάλογα και τους γονείς βέβαια. Ξέρω περίπτωση που ο γιος στο σπίτι τον γονιών είχε ίσα δικαιώματα με τους γονείς του. Τον βάζαν όμως να πληρώνει ενοίκιο. Είναι θέμα ελευθερίας κινήσεων και ανεξαρτητοποίησης. Τώρα… Διαβάστε περισσότερα »
Ναι περίμενα ακριβώς αυτό το σχόλιο που θα έθιγε αυτό το σημείο. Δεν αναφέρομαι σε ακραίες καταστάσεις ανθρώπων που παραμένουν για πάντα παιδιά η δεν μπορούν να βάλουν τις κάλτσες τους στο πλυντήριο επειδή έμειναν με τους γονείς τους. Ουτε θεωρώ επίσης ότι στο σπίτι με γονείς και ενήλικα πλέον τέκνα οι γονείς θετουν τίποτα απαράβατους κανόνες που τα παιδιά τους πρέπει να ακολουθήσουν. Ισοτιμο μέλος της οικογένειας δεν είναι και ο 30αρης; Εγώ προσωπικά μόνο αυτό βλέπω, δεν μπορώ να φανταστώ σπίτια που οι 60-70αρηδες γονείς βάζουν κάποιους απαράβατους κανόνες που ο 30αρης πρέπει να ακολουθήσει. Μου φαίνεται λίγο… Διαβάστε περισσότερα »
Το θέμα δεν είναι οι απαράβατοι κανόνες, αλλά και η άνεση που υπάρχει. Για να σου φέρω ένα απτό παράδειγμα. Προφανώς και υπάρχουν εξαιρέσεις, αλλά στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, στο σπίτι των γονιών οι περισσότεροι δεν μπορούν να φέρουν 3 γκόμενους/ες την ημέρα για πήδημα. Σε συγκατοίκηση με αγνώστους μπορείς να φέρεις όσους θέλεις (αν δεν έχετε συμφωνήσει διαφορετικά) και δεν θα ασχοληθεί κανείς. Αυτό είναι μόνο ένα παράδειγμα. Ένα άλλο random παράδειγμα, το χρώμα στους τοίχους. Εκτός πατρικής εστίας μπορείς να τους βάψεις και φούξια αν γουστάρεις, βρίσκοντας συγκατοίκους που επίσης γουστάρουν το φούξια. Με τους γονείς δεν έχεις… Διαβάστε περισσότερα »
Χμ ναι ίσως κρίνω εξ ιδίων τα αλλότρια, δεν μπορώ με τίποτα να κατανοήσω ότι είναι τελικα τοσο τεράστιο το ποσοστό των ανθρώπων που έχουν μεγαλώσει με καταπιεστκους γονείς με τους οποίους δεν μπορούν να συνεννοηθούν ώστε να είναι ισότιμοι μέσα στο σπίτι, όπως θα ήταν με ξένους. Προσωπικά έβαψα το δωμάτιο μου όπως ήθελα στο σπίτι των γονιών μου, αλλά σε σπίτι που νοίκιαζα και σε σπίτι που συγκατοικω αυτό είναι κάτι που δεν γίνεται. Δεν έχεις πάντα την ελευθερία να βάφεις το σπίτι που δεν είναι δικό σου. Και μην γελιομαστε. Που θα βρεις συγκατοίκους που ταιριάζετε τόσο… Διαβάστε περισσότερα »
Το βάψιμο των τοίχων είναι σίγουρα πιο εύκολο σε ιδιόκτητο σπίτι. Εμένα που και οι γονείς μου πάντα μέναν στο ενοίκιο, ποτέ δεν θα μπορούσα να βάψω τους τοίχους στο σπίτι τους γιατί για τους ίδιους δεν ήταν σημαντικό και άρα δεν τους απασχουσε να επιτρέπετε στα σπίτια που βρισκαν να νοικιάσουν. Ενώ στο σπίτι που νοικιάζω εγώ, έχω την ελευθερία να κοιτάξω να βρω κάποιο που να επιτρέπετε το βάψιμο στους τοίχους, αν είναι σημαντικό για εμένα. Όπως και συγκατοικους που να τους αρέσει επίσης κάτι τέτοιο. Και ναι με αγγελία (αρκετά συνηθισμένο σε χώρες που συνηθίζεται κάτι τέτοιο,… Διαβάστε περισσότερα »
Δε ξέρω γιατί τριγκαριζεστε εδώ μέσα εάν προτιμούμε συγκάτοικο, πραγματικά. Η γραφουσα εφόσον τα πάει καλά με τους γονείς της δε χρειάζεται να φύγει, άλλοι που δεν τα πάμε και θέλουμε την ησυχία μας φεύγουμε. Αλλά ευπεβθυμιζω ότι και σε πολλά άλλα κράτη της Ευρώπης, που είναι καλύτερα οικονομικά από την Ελλάδα βλέπεις πολλοί κόσμο να συγκατοικεί μετά τα 22, και όχι με σχέσεις τους απαραίτητα. Τώρα να συμπεριφερόμαστε “ιού, τι είναι αυτά τα ξενόφερτα” μου φαίνεται κάπως, γιατί για κάτι τέτοιο πρόκειται. Η λύση αυτή είναι πρακτική για όποιον θέλει να φύγει και δε μπορεί να τα βγάλει πέρα… Διαβάστε περισσότερα »
Σε πολλές από τις χώρες που αναφέρεσαι, παρ όλο που είναι καλύτερα οικονομικά, τα ενοίκια είναι επίσης απλησίαστα για να ζει κάποιος μόνος του (στις μεγάλες πόλεις τουλάχιστον). Απλά στην δικιά τους περίπτωση αυτή είναι η κατάσταση εδώ και πολλές δεκαετίες οπότε το έχουν προσαρμόσει στην κουλτούρα τους. Όταν πρωτοβγήκα στο εξωτερικό (στα mid-00’s) και ανέφερα στους ξένους ότι στην Ελλάδα ζούσα μόνη μου, νόμιζαν ότι είμαι από πλούσια οικογένεια, γιατί στις δικές τους χώρες κάτι τέτοιο ήταν αδιανόητο για τον μέσω άνθρωπο (και αυτοί δούλευαν κιόλας παράλληλα με τις σπουδές τους).
Ναι εγώ δεν καταλαβαίνω, μια παθογένεια της Ευρώπης, γιατί πρέπει να την θεωρούμε σωστότερη;
Ποια παθογένεια θεωρούμε σωστότερη; Τι συγκρίνουμε; Αν οι επιλογές είναι α) να μείνεις μόνος σου, β) να μείνεις με συγκατοίκους, νομίζω οι περισσότεροι (και στην Ελλάδα και στον κόσμο ολόκληρο) θα προτιμούσαν το α. Το β συνήθως επιλέγεται σε σχέση με το α από καθαρή ανάγκη (αν και υπάρχουν και εξαιρέσεις. πχ έχω συνάδελφο που ζούσε μόνη της και την περίοδο της πανδημίας με τις καραντίνες δεν την πάλευε άλλο μόνη της παρέα με τους τοίχους 24 το 24ωρο και μετακόμισε σε σπίτι με άγνωστους συγκατοίκους γιατί δεν την πάλευε χωρίς ανθρώπινη επαφή.). Αν όμως οι επιλογές είναι β) να… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ το θεωρώ παθογένεια της κοινωνίας γενικα να μην έχει ο μέσος άνθρωπος πρόσβαση σε βασικά πράγματα όπως αυτό της εστίας, και δη της ιδιωτικής. Δηλ στην Αγγλία πρέπει να βγάζεις 8 το μήνα για να μένεις σε ένα αξιοπρεπές σπίτι και να πεις ότι σου μένουν και κάτι λίγα; Αυτό ακριβώς εκρινα, ότι οι ξένοι πια το θεωρούν φυσιολογικό. Θα έπρεπε; Και αυτό εκρινα και στο αρχικό μου σχόλιο. Την ανάλογη παρότρυνση προς την κοπέλα να ακολουθήσει τέτοιου είδους μοντέλα. Δεν ξέρω τελικά πόσο διαφορετικά πράγματα λέμε. Προσωπικά και πάλι, αφού πιάνουμε το προσωπικό, συγκατοικω δύο χρόνια και περνάω… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν νομίζω να διαφωνουν πολλοί στο ότι η κατάσταση του στεγαστικού είναι τραγική. Όμως ο άνθρωπος προσαρμόζεται. Σε άλλες χώρες αυτή η κατάσταση ισχύει για πολλά περισσότερα χρόνια οπότε και εκεί οι άνθρωποι έχουν ήδη προσαρμοστεί σε αυτές τις συνθήκες. Στην Ελλάδα η περίοδος είναι ακόμα μεταβατική και για αυτό τα πράγματα είναι όπως είναι. Και δεν είναι τυχαίο που η κατάσταση άλλαξε με την κρίση. Σου λένε οι Ευρωπαίοι, εσείς οι Έλληνες πώς την είδατε, μια χώρα σχετικά φτωχή και με χρέη, να έχετε την απαίτηση να ζητε σε σπίτι μόνοι σας ενώ εμείς όχι. Φατε τα λοιπόν τα… Διαβάστε περισσότερα »
Κοίτα, εγώ απάντησα σε αυτους που τριγκαριστηκαν με όσους δεν προτιμούν συγκάτοικο.
Καλά, στην Ευρώπη τι να κάνουν; Αφού είναι άπιαστο το να νοικιάσεις μόνος σου. Δεν συμφέρει.
Εξαρτάται την πόλη νομίζω, σίγουρα στις μεγάλες και πόσο μάλλον τις πρωτεύουσες υπάρχει το συγκεκριμένο στεγαστικό πρόβλημα, αλλά όλοι εκεί θέλουν να μείνουν γιατί καλύτερες δουλειές, τρόποι μετακινήσεις κτλ.
Γενικά αν τριγκαριζονται που κάποιος μένει με γονείς στα 30 (πώς δε ξέρω, τουλάχιστον το 50% μένει) είναι μάλλον γιατί το ΑΜΠΑ έχει γενικά πιο φιλελεύθερο κοινό και βάζουν πολύ υψηλή προτεραιότητα την ανεξαρτησία και την αυτονομία αλλά δε νομίζω ότι είναι αντιπροσωπευτικό δείγμα γενικά της Ελλάδας.
Και κάτι ακόμα, εγώ με συγκάτοικο μένω
Αναλόγως την κατάσταση στο σπίτι φιλτατη,μην τσουβαλιαζεις καταστάσεις.Η κοπέλα λέει πως απλά δεν νιώθει αυτόνομη και όχι πως δεν συμβιώνει με γονείς.Αν μας μιλούσε για κακοποίηση (πάσης μορφής) παρεμβατικότητα, απαγορεύσεις ενώ είναι ενήλικη,η απάντηση μου θα ήταν πολύ διαφορετική.Θα ήταν να σηκωθεί να φύγει πάσης θυσίας.Για αυτές τις περιπτώσεις δίδονται αυτά που γράφεις,όχι γενικά και αόριστα
Η αλήθεια είναι ότι δυσκολεύτηκα να γράψω γιατί δεν ήξερα τι να απαντήσω. Μένω μόνη μου από τα 17 , άρα δεν γνωρίζω πως είναι να είσαι 31 και να μένεις με τους γονείς σου , οπότε συγχώρεσε μου αν γράψω κάτι που δεν μπορεί να βοηθήσει. Νομίζω όμως ότι δεν είναι τόσο τραγικά τα πράγματα,αν οι γονείς σου δεν επεμβαίνουν στη ζωή σου . Από την άλλη αν οι σχέσεις σας είναι καλές δε δημιουργείται η ανάγκη φυγής που μπορεί να μην είναι μια ευχάριστη κατάσταση,αλλά βοηθάει ώστε να πεισμωσεις και να κινητοποιηθείς. Έτσι εγκλωβίζεσαι μέσα στην αναβλητικοτητα. Στο… Διαβάστε περισσότερα »
Στο μεταξύ αυτό που παρατηρώ σχεδόν σε όλα τα σχόλια (και συγνώμη τώρα που απαντώ σε εσένα, δεν είναι για σένα το σχόλιο, αφορμή παίρνω επειδή μου άρεσε όπως τοποθετήθηκες): Δεν είναι λίγο σαν να σκεφτόμαστε λες και η συγκατοίκηση με τους γονείς να είναι μόνο/απλώς στο χέρι του εκάστοτε (ενήλικου) παιδιού; Λες και στους γονείς δεν πέφτει καν λόγος για το αν θα συγκατοικήσουν με το ενήλικο πια παιδί τους. Και για πόσα χρόνια; Παιδιά δεν έχω. Αλλά ψιλοτρομαχτικό μου φαίνεται να μη νομιμοποιούμαι να μου πέφτει λόγος για το ποιον θα έχω μέσα ΚΑΙ στο δικο μου σπίτι.… Διαβάστε περισσότερα »
Προσωπικά πιστεύω ότι πέφτει λόγος στους γονείς. Και μάλιστα μεγάλος. Δεν είναι μόνο στο χέρι του παιδιού. Απλά εδώ έχουμε να κάνουμε με το παιδί. Δεν έχει νόημα για εμένα να μοιρασω ευθύνη, ούτε να βρω τον υπαίτιο. Βιωματικά θα πω ότι αν έχεις μεγαλώσει σε περιβάλλον όπου οι γονείς θέλουν να είσαι ανεξάρτητη, δε σε γεμίζουν φόβο και πιστεύουν σε εσένα , είναι πιο εύκολο να φύγεις . Μετά είναι επιλογή σου αν θα φύγεις άρον άρον ή στο δικό σου χρόνο και με σίγουρα βήματα. Το πώς θα φύγεις , εξαρτάται από το χαρακτήρα σου . Ούτε όμως… Διαβάστε περισσότερα »
Πολύ σας γουστάρω (πολύ ρε), να περνάτε ωραία! Επίτρεψέ μου έναν αστερίσκο ακόμα (μου πετάς τη μπάλα με τις περιγραφές σου): Ψυχανεμίζομαι ότι στη συνολικότερη στάση μας (όχι μόνο εδώ, τις ευρύτερες κοινωνικές προσδοκίες εννοώ) κάπου ίσως παίζει ρόλο και το έμφυλο. Εξηγούμαι: για κάποιο λόγο είμαι αρκετά σίγουρη ότι, αν π.χ. η επιστολή ήταν από άντρα, 30 χρονών, με βασικό μισθό, θα μας έβγαινε πιο εύκολα το ‘πάνε μείνε μόνος σου’. Εξηγούμαι περαιτέρω: ίσως οι ‘δισταγμοί’ μας να παίζονται πάνω σε ένα infantilize των γυναικών συνολικότερα. Ενώ δηλ θα περιμέναμε ενδεχομένως από έναν άντρα -που μάλιστα εργάζεται- να… Διαβάστε περισσότερα »
Κοίτα νομοσχέδιο ζω πρώτα απ’ όλα το εμφύλιο θέμα το έχουν ίσως οι γονείς. Υπάρχουν πολλοί γονείς που υποτιμούν τις κόρες τους ή ότι θα πάθουν κάτι, και εδώ μπορεί να υπάρχει ανάλογο κλίμα στο σπίτι γι’αυτό να νιώθει και αυτή ανασφάλεια. Και στο κάτω κάτω θέλουν να έχουν και το κεφάλι τους ήσυχο, άντε τώρα να τους γεμίζει το μυαλό με ανησυχίες που έχουν ηρεμήσει και βολεύει. Για τους άνδρες δε συμφωνώ γιατί εδώ μένουν πολλά χρόνια με γονείς. Αν δηλαδή το έστελνε άντρας και του απαντούσαμε να μετακομίσει θεωρώ το εμφύλιο θα ήταν ότι του απαντάμε γυναίκες κατά… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνώ. Έμφυλο εννοούσα κυρίως από τη δική μας μεριά. Ότι οι γυναίκες δηλ, ενώ περιμένουμε από τον άντρα να έχει καταλάβει what it takes to be a man (και η αυτονομία είναι συνηθως μεσα σ αυτά), στις γυναίκες είμαστε πιο επιδεκτικές στο να θυσιάσουν την αυτονομία/ανεξαρτησία τους. Αυτό δηλ που παρατηρείς. Όπως επίσης συμφωνώ και στο οτι μπορεί τελικά οι άντρες να μένουν περισσότερο καιρό με γονείς, ναι
(πολύ γέλασα να ξέρεις με το ‘νομοσχέδιο’, όπως και με τον ‘εμφύλιο’)