Γεια σε όλους λοιπόν θα προσπαθήσω να αποτυπωσω και εγώ την ιστορία μου αν και καταλαβαίνω πόσο δύσκολο είναι να τα γράψεις γιατί σημαίνει ότι πρέπει πρώτα εσύ να τα παραδεχτείς.
Ετών 29 σύζυγος και μητέρα από τα 22, με τα 4 απο τα 7 χρόνια γεμάτα με κόπο και ιδρώτα, πίεση και εντάσεις, απιστίες, τσακωμους κοκ..
Και μια μέρα απλά κάτι σπάει και κατεβάζεις ρολα και εκεί ως δια μαγείας όλα αλλάζουν και ξαφνικά έχεις όσα χρειαζοσουν ως τότε, στηριξη, βοήθεια, κατανόηση, προσοχή..
Όλα ακριβώς τη στιγμή που έπεισες τον εαυτό σου να μην τα χρειαζεται. Και λες, οκ ας κάνω μια προσπάθεια, άλλωστε όλοι δικαιούνται μια ευκαιρία.
Και οι μέρες περνάνε κάπως περίεργα. Κάποιες απροσδόκητα καλά τόσο που νομίζεις ότι είσαι ξανά ερωτευμενος με τον σύντροφο σου και κάποιες άλλες τόσο χάλια που αισθάνεσαι ότι τον σιχαίνεσαι. Και όλο αυτο σε ένα κύκλο σαν Rollercoaster που θες απεγνωσμένα να κατέβεις αλλά δεν σταματάει. Και ξέρεις ότι αν κατέβεις, ταυτόχρονα παίρνεις μια απόφαση που δεν επηρεάζει μόνο εσένα αλλά και το παιδί σου.
Αισθάνομαι εγκλωβισμένη. Και όσο αισθάνομαι έτσι καταφεύγω σε λύσεις “ξεγνοιασιάς” που όσο μου δίνουν εκείνη τη στιγμή χαρά άλλο τόσο μου παίρνουν μετά, ένας πρώην από το παρελθόν, ντραγκς ή απειρο σκρολινγκ.
Τα μονα που με κανουν χαρούμενη με εναν υγιη τροπο ειναι ο χρονος με φιλους και το παιδι μου και αυτες οι ελαχιστες στιγμες με τον σύζυγο μου που αισθανομαι οτι εχω παλι ολη μου την οικογενεια ενωμενη. Κάθε άποψη ευπρόσδεκτη.
ΑΠΟ ΤHΝ – Πεταλουδα
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Αγάπη προτου κανεις οτιδήποτε με το γάμο σου χρειάζεται και επείγει να κάνεις δουλειά με τον εαυτό σου. Εννοώ ψυχοθεραπεία. Κάνε το, και για εσένα και για το παιδι σου. Και στη συνέχεια θα ξεκαθαρίσουν και τα υπόλοιπα.
Παιδιά όλοι προτείνετε ψυχοθεραπεία λες και είναι η λύση για όλους και όλα.
Αν μείνει σε αυτή τη σχέση, η θεραπεία είναι το γεφύρι της Άρτας. Πρώτον..
Δεύτερον. Ξεκίνησα θεραπεία και με κάνει να θέλω να πεθάνω σε πάρα πολύ έντονο βαθμό, σε φάση δε ξέρω αν θα βγάλω τη μέρα χωρίς να κάνω κάτι κακό. Μου εντείνει τις σκέψεις τοοοοσο πολύ. Είμαι η μόνη;;;;
Δηλαδή νομίζω μια μέρα μετά τη συνεδρία παίζει να με χτυπήσει κανένα αμάξι. Σκέφτομαι να μη ξαναπάω.
Αγαπητη Whoy, δεν είσαι η μόνη. Στις αρχές ένιωθα τόση ένταση και στενοχώρια από αυτα που έπρεπε να θυμηθώ και να πω, που χρειαζόμουν ώρες να συνέλθω. Με τον καιρό το διαχειριζομουν καλύτερα.
Μετά τη συνέδρια, έκανα μια βόλτα στα μαγαζιά με ρουχα (χωρις να αγοράζω κατι) ή σε βιβλιοπωλειο να χαζέψω βιβλία (σχεδόν πάντα αγόραζα κατι). Αν έχει κάποια αξία η γνώμη μου, μην το αφήσεις. Για κάποιο λόγο εφτασες μέχρι την πόρτα του ψυχοθεραπευτη.
Εγώ φοβάμαι πως δεν θα ελέγξω τίποτα.
Και σε τι βοηθά εν τέλει;
Μη φοβάσαι. Θα βρεις τον δικό σου μηχανισμό αμυνας απέναντι στην ψυχολογική φορτιση που αισθάνεσαι. Δεν είναι μια εύκολη διαδικασία αλλά αξίζει τον κόπο. Αν κρίνω από τον εαυτό μου, έχω ηρεμήσει πολύ. Και αυτό είναι ευεργετικό όχι μόνο για μένα αλλά και για την οικογένεια μου. Δώσε αυτή την ευκαιρία στον εαυτό σου.
Να ξαναπάς κ να επιμείνεις με την θεραπεία όσο επώδυνη κ αν είναι στην αρχή (ή τα πρώτα χρόνια).
Υπάρχει φως κ στο εγγυώμαι.
Απλά θέλει χρόνο για να περάσεις στην άλλη πλευρά.
(Been there, done that)
Συνήθως τα ναρκωτικά χρησιμοποιούνται ως coping mechanism. Οπότε μόνο κ μόνο απ αυτό, φαίνεται να χρειάζεται θεραπεία (δν χρειάζεται να είναι πρεζάκι κάποιος για να πεις ότι υπάρχει πρόβλημα).
Να πεις αυτό που λες σε εμάς στην /στον ψυχίατρο/ψυχολόγο που ξεκίνησες θεραπεία, πριν πάρεις αποφαση να σταματήσεις
Whoy πες το αυτο στο θεραπευτη σου, οπως ειπαν και οι αλλοι. Η ειλικρίνεια ειναι απαραίτητη. Σκεφτηκα επισης την πιθανότητα να μη σου ταιριαξε ο συγκεκριμενος θεραπευτης, συμβαινουν αυτα, δεν κανουν ολοι οι άνθρωποι κλικ μεταξυ τους. Αλλα πριν σκεφτούμε την πιθανότητα να αλλαξεις ψυχοθεραπευτη, δωσε μια ευκαιρία στη θεραπεία που ξεκίνησες με το συγκεκριμένο ατομο. Επισης οπως ειπαν ηδη οι αλλοι, μερος της θεραπείας ειναι αυτο το σταδιο που περιγράφεις, που ειναι λιγο σα να μη λειτουργει το πράγμα. Νιωθεις χειροτερα, νιωθεις σα να μη βοηθιεσαι. Ειναι λογικό να νιωθουμε ετσι καποιες φορες οταν κανουμε βουτια σε σκεψεις και… Διαβάστε περισσότερα »
Μην τη λέτε θεραπεία και μπερδεύεστε.
Είναι μαθήματα προσαρμογής στην ακλόνητη πραγματικότητα
Κανένας δεν θεραπεύεται ποτε από τίποτα
Ακριβώς αυτό το σχόλιο είναι ο λόγος που φαντασιωνομαι τον θάνατο
Ψέματα. Τον σωματικό πόνο εξιδανικευω όχι τον θάνατο
Επίσης μακάριοι οι μη γιγνωσκοντες
Παθαίνω dissociation οπότε γενικά σπάνια σκέφτομαι κάτι. Το μυαλό μου είναι άδειο σχεδόν πάντα
Whoy αυτά πρέπει οπωσδηποτε να τα συζητησεις με το θεραπευτη σου. Εμεις παρα το νοιαξιμο και τις καλες μας προθέσεις δεν εχουμε τη γνώση ούτε την εμπειρια να δωσουμε τις σωστες συμβουλες και τη σωστη στηριξη. Και ο θεραπευτής σου πρεπει οπωσδήποτε να τα ακουσει. Ειναι ο καθ’ υλην αρμοδιος. Αν δεν θελει να ακουσει ή τα υποτιμα τοτε ισως πρεπει να αλλαξεις θεραπευτη. Να πω επισης οτι υπαρχει λογος που λέγεται θεραπεία. Αυτος ειναι ο επισημος ορος και δεν εχει σημασια τι πιστεύει ο καθε σχολιαστής που για δικους του λογους παει να προσδώσει ποιητικη χροια στην εννοια της… Διαβάστε περισσότερα »
όλα αυτά που περιγράφεις είναι συμπτωματα βαριάς κατάθλιψης η οποία δε λύνεται με ψυχολογο μόνο. χρειάζεται ψυχίατρος και πιθανόν και αγωγή και μετά αναλαμβάνει ο ψυχολόγος.
Πριν πολλά χρόνια στις αρχές του ’70 (εντάξει το ξέρω είμαι αρχαίος αλλά και an old dog that can learn new tricks 😁) είχα διαβάσει στον Guardian ,ίσως ήταν η Jilly Cooper, ότι η όλη διαδικασία της ψυχανάλυσης είναι για να κάνει ευαίσθητα άτομα να προσαρμοστούν στον παραλογισμό της ζωής
Εχω και το “Insanity — a perfectly rational adjustment to an insane world” από τον R. D. Laing.
Όλο λάθος
Ο αυτοκτονικος ιδεασμός ή/και οι σκέψεις θανάτου, έστω και στιγμιαία, θεωρούνται ΕΠΕΙΓΟΝ και κρίσιμο συμβάν στην Ψυχιατρική επιστήμη. Σας παρακαλώ αναφέρετε αυτές τις σκέψεις σας στον ψυχοθεραπευτή σας ΑΜΕΣΑ ή επισκεφτείτε Ψυχίατρο.
Είναι καμπανάκι ότι χρειάζεται άλλη φροντίδα για τον άνθρωπο που το βιώνει. Αν πχ κάνατε πυρετό ή είχατε ένα πόνο στο δόντι , δε θα πηγαίνατε σε γιατρό;;;
Ψυχοθεραπεία τώρα; Τώρα που βιώνει τέτοια κατάσταση από τον σαφέστατα κακοποιητικο της σύζυγο; Όντως, όπως γράφουν κάτω από το σχόλιο, η ψυχοθεραπεία ΔΕΝ είναι το πρώτο βήμα. Η ψυχοθεραπεία είναι πολύ αποσταθεροποιητικη και δεν είναι το πρώτο βήμα. Τώρα, ψυχολογική στήριξη χρειάζεται από ειδικ@ σε θέματα κακοποίησης. Όταν αρχίσει το κουβάρι που μας περιγράφει, με αδέξιο τρόπο εδώ γιατί και η ίδια δεν μπορεί να το ξεδιαλύνει, να ξεδιπλώνεται και να μπαίνει σε τάξη η σκέψη της και να μπορέσει να δει και να ονομάσει αυτό που της συμβαίνει, τότε χρειάζεται η ψυχοθεραπεία. Ας απευθυνθεί στα κέντρα ισότητας που υπάρχουν… Διαβάστε περισσότερα »
Κοίτα, από τη στιγμή που δεν είμαι ειδικός ψυχικής υγείας, το μόνο που έχω για να απαντήσω είναι η εμπειρία μου, όπως και τα περισσοτερα σχολιαστα εδώ μέσα. Και όπως έγραψα χθες σε σχόλιο σε άλλη επιστολή, η δική μου εμπειρία και του κύκλου μου έχει δείξει ότι και μόνο που κάνεις το βήμα ήδη σου προσφερει ενδυνάμωση και μια σταθερότητα στο να έχεις ένα ασφαλές περιβαλλον να απευθυνεσαι. Ένας/μια ειδικός ψυχικής υγείας που είναι σωστός/ή και όχι τσαρλατάνος θα μπορεί να διακρίνει τι χρειάζεσαι εκείνη τη στιγμή για να κάνεις τα σωστά βήματα και όχι να προχωρήσει κατευθείαν σε… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν αναφέρεις πουθενά αν εργάζεσαι και αν έχεις σπουδάσει. Στα 22 μου ήμουν φοιτήτρια στο πρώτο μου προπτυχιακό. Έκανα σεξ στα 24 ως μεταπτυχιακή φοιτήτρια. Ξεκίνησα να δουλεύω και να βιοπορίζομαι με το μισθό μου στα 26. Δεν έχω δει κανέναν άντρα ως “φροντιστή” μου. Δεν έχω προλάβει να σταθώ να σκεφτώ τι και πως με τις σχέσεις μου (ασφαλώς είχα και μακροχρόνιες). Δεν έχω προλάβει στην κυριολεξία. Γιατί πάντα ως τοπ προτεραιότητα ήταν να ταΐσω, να ντύσω και να προσφέρω στον εαυτό μου τα προς το ζην. Όχι πολυτέλειες. Τα αναγκαία. Συγνώμη που θα είμαι σκληρή αλλά προφανώς στόχευσες… Διαβάστε περισσότερα »
Υπάρχουν 22χρονες που δεν κάνουν οικογένεια επειδή ψάχνουν εφ’ όρου ζωής χορηγό.
Άλλο να επισημαίνουμε την ανάγκη αυτονομίας και άλλο να βγάζουμε συμπεράσματα για τα κίνητρα κάποιου με τόσο αυθαίρετο τρόπο.
Αναρωτιέμαι γιατι κάποιος να αναφέρει το πότε έκανε σεξ σε αυτό το πλαίσιο συζήτησης, συσχετίζοντάς το με την πορεία των σπουδων του. Δεν μπορούν να γίνουν παράλληλα;
Σεξ στα 13 πλέον (μου το έλεγε μία φιλη που είναι η κόρη της σε αυτή την ηλικία και συζητούσε με τις άλλες μαμάδες), νύχια, βλεφαρίδες, περίεργα φρύδια, τατού, πίρσινγκ, και περίεργο ντύσιμο από τα 15 (αν μπεις βράδυ στο μετρό θα καταλάβεις τι εννοώ) και όλη την ώρα άλλο σεβντά δεν έχουν από το boyfriend. Ο πιο σίγουρος τρόπος να χάσεις τον εαυτό σου είναι να τον παραχωρήσεις πλήρως σε κάποιον άλλον. Πάντα η εφηβεία ήταν τρικυμία. Αλλά άμα δε διατηρήσεις αυτά τα χρόνια την αθωότητα σου και να τα αξιοποιήσεις για την ανάπτυξη σου, την ουσιαστική, αυτή που… Διαβάστε περισσότερα »
Σε πιο σημείο της επιστολής διαφαίνεται ότι η γραφούσα στόχευσε στο να βιοποριστεί μέσα από ένα γάμο;
Γιατί να είναι εγκλωβισμένη αν ήταν οικονομικά ανεξάρτητη; Χωρίζεις και τέλος.
Trauma bonding, φόβος κοινωνικής κριτικής, φοβος ότι θα κάνει κακό στο παιδί, εσωτερική ανασφάλεια… Μόνο μερικοί από τους λόγους που οι άνθρωποι δεν κάνουν το βήμα να χωρίσουνε. Πόσες και πόσες οικονομικά ανεξάρτητες γυναίκες μένουν σε τελειωμένος γάμους….
Για πολλούς λόγους. το οικονομικό ειναι το τελευταίο που μπορεί να σε κρατήσει σε έναν άσχημο γάμο, υπαρχουν κι άλλοι λόγοι. Δες τα θύματα ενδοοικογενειακης βίας των τελευταίων ετών. Οι περισσότερες με σπουδές και δουλειά ήταν.
Και γω την ιδια απορια εχω.
Μα τώρα αστεία λέμε. Σε ψυχολόγο, ψυχίατρο, κέντρο απεξάρτησης, ιερέα, κοινωνικό λειτουργό, δικηγόρο και δικαστή για το διαζύγιο να πάει, ξέρετε τι θα ρωτήσουν; Αν μπορεί να σταθεί στα πόδια της εκτός γάμου και αν θα μπορέσει να μεγαλώσει το παιδάκι της αξιοπρεπώς. Αν έχει ένα μισθό και με τη στοιχειώδη διατροφή από το σύζυγο θα τα καταφέρει. Όλα τ’άλλα να χαμε να λέγαμε. Όλα περιστρέφονται γύρω από το βιοπορισμό. Αν αυτό βγαίνει, δε κάθεσαι να ξεψειρίζεις τη μαϊμού με τον καθένα που του τελείωσε η φάση. Τα μαζεύεις και δρόμο. Και αν είχε δουλειά, με οχτάωρη εργασία και φροντίδα… Διαβάστε περισσότερα »
Οχι δε λεμε καθόλου αστεια. Το οτι παντρεύτηκε στα 22 της δε δειχνει απαραιτητα οτι *στοχευε* να βιοποριστεί απο το γαμο. Τουλαχιστον δε διαφαινεται κατι τετοιο απο το γραμμα της. Δεν ξερουμε εαν σπουδαζε πριν, εαν ειχε τη δικη της δουλεια, εαν ο σύζυγος της ζητησε να αφησει τη δουλεια της/τις σπουδές της για να μεγαλωσει τα παιδιά τους, συμβαινουν και στις καλύτερες οικογένειες αυτα. Δεν έχεις αδικο οτι η οικονομικη ανεξαρτησια σου δινει αυτονομία, δεν το αμφισβητώ αυτο. Και προφανώς ειναι δύσκολο να φυγει χωρις να ειναι οικονομικά ανεξάρτητη ειδικα οταν δεν υπαρχει κρατικο welfare. Αλλα πώς λεμε σε… Διαβάστε περισσότερα »
Να ρωτήσετε τους λειτουργούς του οικογενειακού δικαίου τι βλέπουν καθημερινά και για πόσες περιπτώσεις που ξεκίνησαν με γάμους με βεγγαλικά πρέπει να βγάλουν αποφάσεις που να αφορούν στη διαχείριση των οικονομικών για το καλό των παιδιών. Και αποφάσεις που δεν τηρούνται. Όσοι έχουν παρακολουθήσει έστω και μία περίπτωση διαζυγίου φίλου ή συγγενή ξέρουν πολύ καλά τι σημαίνει αυτό.
Και τι σχέση έχει αυτό με την συγκεκριμένη επιστολή; Εγώ το μόνο που βλέπω είναι ότι έκανες μια αβάσιμη προβολαρα ναααα.
Πλακα εχει που το λες αυτο το τελευταιο, με τοση βεβαιοτητα κιολας χωρις να ξερεις τι δια ζωσης εμπειριες σχετικες με το θεμα έχουν αλλοι σχολιαστες. Τέλος παντων δε διαφωνούμε οτι η οικονομικη ανεξαρτησία ειναι προϋποθεση για ασφαλη εξοδο απο γαμο που δε λειτουργεί. Δεν ξερω ποσο πιο καθαρά να το γραψω. Αυτο που λεμε ειναι οτι δεν διαφαίνεται καπου οτι η γραφουσα επελεξε να παντρευτεί ως μεθοδο βιοπορισμου. Ακομα πιο λιανά, μπορει η γυναικα να δουλευε πριν και να της ειπε ο αλλος να σταματήσει. Μπορει λογοι υγειας να την αναγκασαν να σταματησει. Μπορεί να σκέφτηκε ας κανω μια… Διαβάστε περισσότερα »
Που ακριβώς λέει η γραφουσα ότι δεν είναι οικονομικα ανεξαρτητη και το συζητάμε ως δεδομένο; Διαβάζω και ξαναδιαβάζω την επιστολή αλλά δε βρίσκω πουθενά να αναφέρεται κάτι τέτοιο…
Ξέρετε οι σύζυγοι δε σε χωρίζουν μόνο, πεθαίνουν κιόλας. Δεν έχω εμπειρία διαζυγίου, αλλά έχω εμπειρία θανάτου πατέρα/οικονομικού προστάτη οικογενείας στα 20’s, δύσκολες σπουδές μικρότερης αδερφής μετά θάνατο του που τώρα εργάζεται και είναι αυτόνομη. Και εμπειρία χωρισμού από μακροχρόνια σχέση γιατί άλλαξαν τα φεγγάρια του στα 30’s. Ξέρετε πως σταθήκαμε όρθιες απ’όλ’αυτά; Διαβάζοντας και δουλεύοντας. Δε γνωρίζω άλλο τρόπο να ορθοποδήσεις. Δε θέλω να συνεχίσω το σχολιασμό. Δε νομίζω οτι κάνω προβολές. Αλλά και να έκανα ο καθένας εδώ λέει την εμπειρία του δε κάνει επαγγελματική ψυχανάλυση. Και κάτι τελευταίο για την κυρία που μίλησε για trauma bonding και… Διαβάστε περισσότερα »
160€/μηνα
Το σεξ που έγραψες που κολλάει;
Πολλές ξεκινήσαμε να δουλεύουμε από τα 18 παράλληλα με τις σπουδές γιατί αν θέλαμε να σπουδασουμε δεν υπήρχε αλλος τρόπος. Είχες την πολυτέλεια να κάνεις προπτυχιακό και μεταπτυχιακό χωρίς να χρειάζεται να εργάζεσαι, επέλεξες να μην κάνεις σεξ προν τα 23, κρινεις τους άλλους και δείχνεις να κουβαλάς στερεότυπα του προηγούμενου αιώνα…
Ψυχολόγος ή Ψυχίατρος αν θεωρηθεί απαραίτητη η φαρμακευτική αγωγή.
Τι δείχνει ότι η γραφουσα χρειάζεται φάρμακα;
Ποιος είπε ότι χρειάζεται;
Εφόσον θες απεγνωσμένα να κατέβεις, βρες βοήθεια, στήριξη και κάντο. Το παιδί επηρεάζεται αρνητικά όταν σε βλέπει έτσι, όταν καταλαβαίνει ότι δεν είσαι καλά. Και με το διαζύγιο θα επηρεαστεί αλλά αν εσύ είσαι καλύτερα θα είναι και το παιδί καλύτερα! Κάποιοι γονείς είναι περισσότερο ευτυχισμένοι χωριστά. Ζήτησε βοήθεια να απεξαρτηθείς από τις ουσίες. Να σταθείς στα πόδια σου και να δρομολογήσεις το διαζύγιο. Σου εύχομαι να βρεις τη δύναμη να φτιάξεις τη ζωή σου όπως τη θες!
ας εξετάσεις και το ενδεχόμενο ένας από τους δύο να έχει κάτι αδιάγνωστο ψυχιατρικό, μία από τις (πολλές) ενδεχόμενες αιτίες είναι αυτό.
Αγαπητή φίλη, οσο θα επηρεαστεί η ζωή σας εκτός rollercoaster, άλλο τόσο επηρεάζεται και πάνω σε αυτό. Τουλάχιστον, εκτός αυτού έχετε όλοι μια ευκαιρία να διεκδικήσετε μια πιο ήρεμη ζωή. Τίποτα δεν είναι εύκολο, όπως δεν είναι και τώρα. Με τον σύζυγό σου δεν υπάρχει εγγυημένη αρμονία. Στα δικά μου μάτια, με βάση τα όσα διάβασα, είναι επιβεβλημένο να μείνετε άμεσα χωρια. Έχεις οικογένεια που μπορεί να σε φιλοξενήσει για λιγο διαστημα ή αντίστοιχα ο σύζυγος σου; Αυτή η απόσταση θα σε βοηθήσει να ξεδιαλύνεις τα δεδομένα της ζωής σου και τα ζητούμενα από αυτή. Νιωθω ότι τωρα επικρατεί ένα… Διαβάστε περισσότερα »
Νομίζω ότι το έχετε τραγικοποιησει υπερβολικά το θέμα και πραγματικά,διαβάζοντας τα σχόλια όλων ,η κοπέλα μόνο που δεν θα τρελαθεί από την απελπισία της. Ψυχολόγο,ψυχίατρο,διαζύγιο,ανεξαρτησια…. Όλα αυτά που προτείνετε, πώς θα έχουν άμεσα αποτελέσματα? Η κοπέλα απλά,κουράστηκε το ρόλο της μαμάς και συζυγου που επέβαλε για κάποιους λόγους στον εαυτό της πολύ νωρίς. Δεν μας λέει ότι είναι καταπιεσμένη από τον άντρα της,αλλά από τη συνθήκη του γάμου και των υποχρεώσεων. Είναι απόλυτα φυσιολογικό και όλες το έχουμε περασει. Κάποιες το καταλάβαμε εκείνη τη στιγμή,και κάποιες άλλες χρόνια μετά. Εγώ θα προτείνω στην κοπέλα,εάν φυσικά υπαρχει η δυνατότητα,να κάνει μερικές… Διαβάστε περισσότερα »