in

Προσωπική ιστορία: Έφυγα και δεν έμαθα ούτε το επώνυμο του

Από εκείνη την μέρα τον σκέφτομαι, χαζομάρα μου το ξέρω, εγώ φταίω που είμαι ρομαντική.

Από εκείνη την μέρα τον σκέφτομαι, χαζομαρα μου το ξέρω, εγώ φταίω που είμαι ρομαντική. ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

love132

Αγαπητή μου Α μπά, αγαπημένες μου…

Αρχικά εύχομαι όλες να είστε καλά και υγιής γιατί όσο μεγαλώνω καταλαβαίνω ότι αν δεν ήμαστε εμείς καλά μέσα μας δεν μπορούμε να απολαύσουμε τα απλά καθημερινά πράγματα και θα καταλάβετε τι εννοώ.

Λοιπόν εγώ είμαι μια κοπέλα 24 χρόνων, πέρσι τελείωσα επιτέλους αυτό το ΤΕΙ, είμαι ηλεκτρολόγος μηχανικός και έκανα την εξάμηνη πρακτική μου στον Δεδδηε. Φέτος επέστρεψα πίσω, με μια τρίμηνη σύμβαση στον ίδιο τομέα, στο ίδιο πόστο, στο ίδιο γραφείο. Το μόνο που δεν ήταν ίδιο, ήταν εγώ. Ένιωθα πιο δυνατή, πιο σίγουρη πάνω στην δουλειά μου, γενικά είχα πιο καθαρό μυαλό.

Είμαι άνθρωπος που δεν επιδιώκει τις εντάσεις, πάντα με το χαμόγελο, ήπιων τόνων και ευγενική, μα σε έναν ανδροκρατούμενο χώρο με τόσους τεχνίτες, οι συγκρούσεις κάποιες φορές είναι αναπόφευκτες, αλλά δεν χαμπαριαζω, και θα τσακωθω, και θα βρίσω, και θα μιλήσω και χυδαία αν χρειαστεί, Θεέ μου τώρα που το αναλογιζομαι εγώ γίνει μια petit νταλικερισα ��

Αλλά κατά κύριο λόγο συνεργάστηκα με ωραίους ανθρώπους, με νοιάστηκαν, και με θεώρησαν δικό τους παιδί παρότι δεν είχα κάποιο μέσο για να μπω, είχα μια αληθινή σχέση που ανέπτυξα μαζί τους.

Όσο αφορά τους νέους τεχνίτες, είχα πάντα ένα καλημέρα μαζί τους, με είχαν κόψει ότι είμαι μετρημένη και σοβαρή κοπέλα και δεν έπαιρναν και πολύ θάρρος να μου μιλήσουν.

Παρότι δεν γουστάρω και πολυ να τραβάω την προσοχή, στον εργασιακό χώρο καταλαβαίνετε είναι λίγο στενοκωλα τα πράγματα για ρομάντζα, κάποιες φορές έπιανα τον εαυτό μου να ζηλεύει τις κοπέλες των άλλων ορόφων που είχαν πολλά πάρε δώσε με τους τεχνίτες, και γελακια και πειράγματα. Έλεγα, μα καλά τόσο απαραίτητη περνάω ή με φοβούνται;

Ώσπου μια μέρα έτσι ξαφνικά μου έκανε το κλικ ενας και σε αυτό το σημείο αφήνω την εισαγωγή και μπαίνω στο κυρίως θέμα, να σας περιγράψω μια δική μου γλυκιά στιγμή.

Μια μέρα του Ιούνη, πρωί καλώ από τον πρώτο όροφο το ασανσέρ, μιλάω με μια κύρια που κάπνιζε στο παράθυρο, Ξαφνικά έρχεται ένας τεχνίτης, μαξιμου 30, μια πολύ λέω, από το ισόγειο, τον οποίο τον είχα κόψει από τα πέρσι, και μας λέει “τι κάνουν τα κορίτσια τα όμορφα;” Η κυρία αυτή, που είναι σαν μαμά μου ηλικιακά ,του λέει εγώ ένα κορίτσι όμορφο βλέπω δείχνοντας εμένα.

Του λέω περιπεχτικα “θες να σε πάω μια βολτα με το ασανσέρ ” εκπλησωντας μέχρι και τον εαυτό μου, νομίζοντας ότι θα κατέβει κάτω ισόγειο και μου λέει ναι, έρχομαι χωρίς να το πολύ σκεφτεί.

Τον ρωτάω πας κάτω, και μου κάνει όχι αφού μου είπες θες παρέα, θα σε περιμένω να υπογράψεις, απάνω στον τρίτο

Κάνω πρώτη κίνηση, συστινομαστε, με χειραψία , σημειώνω δυνατή γιατί είναι κάτι που μου μενει και με γοητεύει στους ανθρώπους,.

Φτάνω στον τρίτο όροφο, πάω υπογράφω κι εκείνος παραμένει στο ασανσέρ και μου λέει θα σε περιμένω.

Εγώ καθώς επιστρέφω πίστευα ότι έχει φύγει, τι το πιο λογικό βρε παιδιά, αλλά ήταν εκεί και με το πόδι του κρατούσε την πόρτα του ασανσέρ να μην κλείσει, του λέω, “ώστε σοβαρολογουσες ότι θα με περιμένεις”, και μου κάνει, “ναι σου φαίνομαι για άτομο που αστειεύεται”; Του λέω ένα γλυκό όχι, κατεβαίνουμε μαζί στο ισόγειο με το ασανσέρ και καθώς πάω πιο μπροστά να βγω τον νιώθω ότι με περιεργάζεται, γυρνάω πίσω από τον ώμο και του κάνω ευχαριστώ για την παρέα, μου χαμογελάει και φεύγω αφήνοντας τον πίσω.

Από εκείνη την μέρα τον σκέφτομαι, χαζομαρα μου το ξέρω, εγώ φταίω που είμαι ρομαντική.

Ήθελα τόσο πολύ να τον βλέπω πιο τακτικά αλλά δουλεύει και νυχτερινή βάρδια κάποιες φορές,. οπότε οι φορές που τον έβλεπα από εκείνο το συμβάν ήταν μετρημένες.

Αυτές οι μέρες έληξε για άλλη μια φορά η σύμβαση μου, αποχαιρέτησα τους αγαπημένους μου συναδέλφους με τη ελπίδα ότι θα ξανά επιστρέψω στην “παλιά μου γειτονιά ”

Το μόνο που με θλίβει είναι ότι δεν πρόλαβα να τον αποχαιρετήσω, έστω ένα αντίο, τον είδα βέβαια τελευταία, είπαμε ένα γλυκό καλημέρα μόνο που αυτή την φορά ένιωσα μια ένταση στην φωνή του. Σαν να λέει ” είμαι εδώ”

Παίρνοντας ο καιρός, ο ενθουσιασμός ξεφουσκώνει αφήνοντας μου μια γλυκα.οτξ εκείνη την στιγμή ένιωσα ζωντανή, και παρούσα!

Υ.Γ. έφυγα κακ δεν έμαθα ότι το επώνυμο του , το εγχείρημα δύσκολο

ΑΠΟ ΤΗΝ – Δ.Μ.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

9 Comments
δημοφιλέστερα
νεότερα παλαιότερα
Ενσωματωμένα σχόλια
Δείτε όλα τα σχόλια
icecold
icecold
9 μήνες πριν

Εεε…δεν σου πέρασε η ιδέα να ρωτήσεις εκείνη την κυρία; Επίσης, τι σε εμποδίζει να πας ένα κουτί γλυκά στους παλιούς συναδέλφους να τα πείτε λίγο; Ζήτα από κάποιον συνάδελφο που είχες καλή σχέση το τηλ.του και στείλε του μήνυμα… δηλαδή, δεν ξέρω πόσος καιρός έχει περάσει από τότε αλλά, ζούμε στο 2025, τρόποι υπάρχουν αμέτρητοι.

Phaedra
Phaedra
9 μήνες πριν
Απάντηση σε  icecold

όχι ρε ‘σύ…γιατί να μπλέξει συναδερφους?

πανηγύρι για το τίποτα…

έκανε μια χαρά κίνηση αυτή αν ήθελε κάτι παραπανω και αυτός θα προχωρούσε..

icecold
icecold
9 μήνες πριν
Απάντηση σε  Phaedra

Μα ήταν παλιά συνάδελφοι. Δεν είναι τώρα. Αν εκείνος κατάλαβε για χυλόπιτα τη στάση της;

Phaedra
Phaedra
9 μήνες πριν
Απάντηση σε  icecold

μπορεί να ξαναγίνουν συναδερφοι αν ανανεωθεί η σύμβαση της

το να δίνει κάποιος το τηλέφωνο σου σε άτομο άσχετο/που δεν έχετε συνεργαστει ποτέ είναι τουλάχιστον κριντζια που λέει και η νεολαία.

ποια χυλόπιτα?της πρότεινε κάτι και το αρνήθηκε αυτή?

θα γίνω τώρα λίγο ωμή αλλά μια βόλτα 2 ορόφους έκαναν και τίποτα άλλο..πέρασε η ώρα και λουφαραν από τη δουλειά για κανένα τέταρτο.
τώρα η δικιά μας έχει την πολυτέλεια του χρόνου αφού δεν δουλεύει και το έχει κάνει στορυ ολόκληρο.

Rebounded
Rebounded
9 μήνες πριν

Για μένα, μην ασχοληθείς περαιτέρω… Φυσικά υπάρχουν τρόποι να τον βρεις, αλλά ίσως καλύτερα όχι και εξηγουμαι:Πολλοί άνθρωποι απλά καυλ***ντιζουν στη δουλειά, από βαρεμάρα ή δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο.
Και η περίπτωση του εδώ μου φαίνεται τέτοια, ενώ εσύ ήδη το χεις μεγαλοποιησει στο μυαλό σου. Δεν έκανε τότε κανείς από τους δύο σας κίνηση για το κάτι παραπάνω, κάτι σημαίνει αυτό.

Phaedra
Phaedra
9 μήνες πριν

ωραία ιστορία….

την κρατάς και προχωράς.

υγ.δεν είναι μόνο στο χέρι σου να μάθεις το επώνυμο του 😉

lucid dream
lucid dream
9 μήνες πριν

Καθόλου δύσκολο δεν είναι το εγχείρημα.
Κατά πάσα πιθανότητα θα ανανεωθεί η σύμβασή σου για νέο τρίμηνο.
Ανεξάρτητα, πηγαίνεις να χαιρετήσεις μια μέρα, πηγαίνεις στον όροφό του, ή τον πετυχαίνεις ή αφήνεις μήνυμα να του δώσει κάποια άλλη συνάδερφός σου.
Ρωτάς και μαθαίνεις το επίθετό του, για μια δουλειά παίρνεις και το τηλέφωνό του.
Καλή συνέχεια.

Santy
Santy
9 μήνες πριν

Χμ. Με τους συναδέλφους ανταλλάξατε σόσιαλ; Ψάξε τον ανάμεσα σε φίλους φίλες, followers ή like, καρδούλες. Δεν ξέρεις επίθετο, ξέρεις φάτσα και φαντάζομαι το μικρό του όνομα, έτσι;

Simapet
Simapet
9 μήνες πριν

Εμένα μου φαίνεται ότι αυτό που είχες ανάγκη να πάρεις (την αίσθηση ότι είσαι παρούσα και η παρουσία σου γίνεται αισθητή, τον ενθουσιασμό και την αμηχανία της στιγμής του φλερτ, το χρόνο που αναρωτιέσαι τί κάνει ο άλλος και πού είναι και αν θα τύχει να ξανασυναντηθείτε, το να μπεις κι εσύ στο μικρόκοσμο των κοριτσιών από τους άλλους ορόφους που έχουν πάρε-δώσε και πειράγματα με τους τεχνίτες κλπ) το έχεις ήδη πάρει! Δεν το λέω για να μην ασχοληθείς άλλο. Το λέω για να διαλέξεις, αν (και πόσο) θα ασχοληθείς παραπάνω, ξεκινώντας όμως από την πεποίθηση ότι αυτό υπήρξε… Διαβάστε περισσότερα »