Γεια στην παρέα
Ο λόγος που γράφω σήμερα είναι γιατί έχω βαλτώσει. Επαγγελματικά. Και ενώ στη ζωή μου είμαι καλά, με έναν πολύ καλό σύντροφο, χαίρομαι τα παιδάκια μου (6 & 2) και γενικά είμαι σε πολύ καλή φάση, έρχεται το επαγγελματικό και μπαίνει αγκάθι στην ευτυχία μου.
Είμαι 13 χρόνια στην εταιρεία που εργάζομαι, στην ίδια θέση, με επιπλέον μεν καθήκοντα, αλλά με χαμηλές απολαβές. Μην παρεξηγηθω, χαμηλές απολαβές εννοώ για όσα κάνω. Ο μισθός μου είναι στα 1800 ευρώ, και αντιλαμβάνομαι ότι δεν είναι λίγα λεφτά, όμως δεν είναι αρκετά για όσα κάνω.
Πριν 6 μήνες έφυγε μια συνάδελφος που κάναμε κάποια παρόμοια πράγματα και συμφώνησα να αναλάβω ένα συγκεκριμένο κομμάτι της δουλειάς της για το οποία έλαβα την απαραίτητη κατάρτιση.
Πολύ σύντομα, και χωρίς να με ρωτήσει κανείς, απλά μου φόρτωσαν όλα όσα έκανε, χωρίς προειδοποίηση, χωρίς ανταπόδοση, χωρίς τίποτα. Με πήρε μια μέρα η γυναίκα του αφεντικού και μου λέει “θέλω αυτό κι αυτό να μου κάνεις, θα βρεις τις πληροφορίες στο email της Ελένης”.
Κόκκαλο! Η γυναίκα του αφεντικού δεν εργάζεται στην εταιρεία αλλά η Ελένη τη βοηθούσε σε προσωπικές της “δουλειές”. Τώρα ασχολούμαι ένα τρίωρο την ημέρα με τα δικά της. Περνάνε συνάδελφοι και βλέπουν στην οθόνη μου φορέματα και παπούτσια και νομίζουν ότι βλέπω για ‘μένα.
Κι αυτό με εξοργίζει γιατί εκτίθεμαι!
Απευθύνθηκα στο τμήμα ανθρώπινου δυναμικού, αλλά μου είπαν ότι δεν μπορούν να επέμβουν και ότι μόνη μου πρέπει να βρω το σθένος να της το κόψω! Της γυναίκας του αφεντικού! Να της το κόψω! Η γυναίκα που μου το είπε αυτό, είναι η ίδια γυναίκα που πριν κάποια χρόνια μου είπε ότι ο λόγος που δεν πήρα αύξηση είναι επειδή ήμουν έγκυος και θα ξαναδούν το θέμα μου μετά την επιστροφή μου από την άδεια μητρότητας. Είναι η ίδια γυναίκα που όταν τη ρώτησα γιατί ο συνάδελφος (με τον οποίο έχουμε ακριβώς τα ίδια καθήκοντα και προυπηρεσία) πήρε διπλάσιο μπόνους από ‘μένα, μου απάντησε ότι δε θυμάται το λόγο ακριβώς, αλλά ίσως να συνδέεται με το ότι είχα την προηγούμενη χρονιά άδεια μητρότητας (το μπόνους δεν ήταν για τη χρονιά που έλειπα).
Γενικά, περνάω καλά στη δουλειά μου, εννοείται ότι μετά από τόσα χρόνια έχω μια οικογένεια εδώ, όχι απλά φίλους και συνεργάτες οπότε δεν μου είναι καθόλου εύκολο να ψάξω για κάτι άλλο. ΚΑι να ψάξω δηλαδή, τι θα βρω; Έχω ένα άχρηστο πτυχίο και πολλά χρόνια εμπειρίας σε αυτή τη θέση.
Όταν το συζητάω με συναδέλφους που περνάνε λίγο πολύ παρόμοιες καταστάσεις, λέμε λέμε λέμε, και στο τέλος καταλήγουμε ότι στα 40βάλε ποιος θα μας δώσει την ευκαιρία; Και σ’αυτό πατάνε κι οι εργοδότες, σου λένε τώρα αυτή που θα φύγει να πάει; Ασ’την όσο κάθεται, κι άμα φύγει θα πάρουμε δυο μικρές με τα μισά λεφτά να κάνουν τη δουλειά της!
Είμαι πολύ απογοητευμένη. Οι αυξήσεις που πήρα όσα χρόνια είμαι αδώ αναλογούν σε 30 ευρώ για την κάθε χρονιά. Τα έξοδά μας έχουν μεγαλώσει πάρα πολύ τα τελευταία χρόνια, η ζωή έχει ακριβύνει, και αυτοί μας πετάνε ψίχουλα. Και θα μου πεις ότι και γι’ αυτούς έχουν ακριβύνει τα πάντα, και είναι αλήθεια, αλλά επειδή τώρα ασχολούμαι και με τα προσωπικά τους, βλέπω τι ξοδεύουν και τρελαίνομαι. για παράδειγμα 7500 ευρώ για ένα συλλεκτικό σετ ποτήρια. Δωδεκάδα, όχι πεντακόσια ποτήρια. 900 ευρώ για να επιδιορθωθεί (οχι να αντικατασταθεί) τo ipad. Κι αυτά είναι σταγόνες στον ωκεανό. Από τη μια θα μου πείτε δικά τους είναι τα λεφτά, ό’τι θέλουν θα τα κάνουν. Αλλά όποτε μιλαμε εμείς για αύξηση αρχίζουν τα “δε βγαίνουμε, δεν πάει καλά το γραφείο” και τέτοια.
Πραγματικά δε θέλω να αλλάξω δουλειά, έχω δικτυωθεί εδώ, είναι άνθρωποι που τους αγαπάω και που μ’αγαπάνε. Αλλά για πόσο θα μείνω έτσι; Να δουλεύω για δύο και να αμείβομαι για έναν.
Πάντα ήθελα να δουλεύω, θέλω την ανεξαρτησία μου και δε μ’αρέσει να εξαρτόμαι από κανέναν, αλλά αν τώρα μπορούσα (οικονομικά) να κάτσω σπίτι θα το έκανα!
Δεν νομίζω να υπάρχει κάποια λύση στο πρόβλημά μου. Να ξεθυμάνω ήθελα και σας ευχαριστώ πολύ που μ’ ακούσατε!
ΑΠΟ ΤΗΝ – Μπουχτισμένη
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Με 13 χρόνια προϋπηρεσίας δεν νομίζω ότι θα κάτσει κάνεις να δει τι πτυχίο έχεις. Έχω φίλη που δεν σπούδασε τίποτα, δούλευε σε ναυτιλιακές από τα 20 κάτι κ τώρα στα 40 παίρνει πολύ μεγαλύτερο μισθό από άτομα με διδακτορικά. Οπότε, ρίξε τη ματιά σου να δεις τι παίζει. Αν και θα σου πρότεινα πρωτα να κάνεις μια νύξη στο επόμενο meeting με τον ανώτερο σου και να αναφέρεις τις νέες αρμοδιότητες σου (συμπεριλαμβανομένου κ της γυναίκας του αφεντικου) και να ξεκαθαρίσεις πολύ επαγγελματικά αν αυτές είναι από εδώ κ μπρος οι αρμοδιότητες σου, κ τι μπορείς να καταφέρεις σε… Διαβάστε περισσότερα »
Αρχικά είναι αλήθεια πως είναι πολύ triggering όταν ως υπάλληλος,έχεις πρόσβαση στα ιδιωτικά οικονομικά του εργοδότη, γιατί εκεί καταλαβαίνεις το μέγεθος της διαφοράς εισοδημάτων και κάπως σου φαίνεται. Το είχα πάθει κι εγώ και με συγγενικό μάλιστα πρόσωπο την εποχή της κρίσης. Πήγα να εργαστώ για βοήθεια δική τους πιο πολυ,έπαιρνα τον βασικό της εποχής (2012), άκουγα συνεχώς πόσο δύσκολα είναι τα πράγματα. Και μετά είδα να αγοράζουν καινούριο διαμέρισμα, 2 αυτοκίνητα και δεν το συζητώ για τα ακριβά ψώνια κτλ. Ναι είναι οι ιδιοκτήτες της επιχείρησης, έβαλαν το κεφάλαιο, παίρνουν το ρίσκο, έχουν το μυαλό να κρατήσουν την επιχείρηση… Διαβάστε περισσότερα »
Γιατί δεν ψάχνεσαι αλλου;;
Δεν κατάλαβα τίποτα…δηλ είσαι personal assistant της γυναίκας του αφεντικού;
Οικογενιακή είναι η επιχείρηση? τότε το HR είναι διακοσμητικά ή για να βγάζει τις μισθοδοσίες και τις άδειες. Το ότι έγινες προσωπική βοηθός της συζύγου του ιδιοκτήτη είναι απλή και ξεκάθαρη κατάχρσηση εξουσίας. Αρχισε να ψάχνεσαι, χωρίς να πεις τίπτοα σε κανε΄να, σε άλλες εταιρείες, έχτω και μια προσφορά μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως μοχλός πίεσης για να ζητήσεις αύξηση. Και φυσικά πρέπει να πι΄ασεις τον άμεσα ανώτερο σου και να ζητήσεις αύξηση και να αναφέρεις με κομψό τρόπο και ότι η ελένη μπορεί και να έφυγε γιατίπαραήταν να δουλεύει για “δύο” αφεντικά
Ε,ναι λοιπόν ,ξεθύμανες ,καλά εκανες
Έτσι είναι λίγο ,πολύ όλες οι δουλειές
Μετά από τόσα χρόνια παραγνωρίζεσαι
Τα χρήματα είναι αρκετά ,αν είναι καθαρά
Τίποτα δε σε εμποδίζει να διεκδικήσεις και να ζητήσεις μια αύξηση ή να βάλεις κάποια όρια με τον τρόπο σου
Αν θέλεις,μπορείς να δεις και κάπου αλλού
Νομίζω πως το “βάλτωμα” πηγάζει πρώτα από εσένα παρά από τους εργοδότες σου, οι οποίοι δεν πιστεύω ότι θεωρούν πως δε θα βρεις άλλη δουλειά εύκολα μετά τα 40. Ίσα ίσα με τόση προϋπηρεσία σίγουρα μπορείς και σίγουρα θα έτρεμαν μια τέτοια εξέλιξη αν δεν σε είχαν για σιγουράκι. Όπως τα διαβάζω όμως – και ναι, κάνοντας και δικές μου προβολές – μου φαίνεται πως δε θέλεις να βγεις εκτός της ζώνης άνεσής σου. Τύπου πού να ξεβολεύομαι τώρα, δεν είμαι ευχαριστημένη αλλά θέλω να μείνω εδώ και αυτοί να αλλάξουν. Αυτοί δε θα αλλάξουν, κι εσύ μπορείς να βρεις… Διαβάστε περισσότερα »
Το πρώτο ερώτημα είναι κατά πόσο αυτές οι έξτρα δραστηριότητες σε κρατάνε πίσω στα πραγματικά σου καθήκοντα. Αν η δουλειά βγαίνει εντός ωραρίου, καλώς (ας πούμε…) Αν όχι, μην διανοηθείς να περνάς ούτε ένα λεπτό απλήρωτη στην εταιρεία κάνοντας υπερωρίες προσπαθώντας να καλύψεις τα κενά για τα οποία σε έχουν προσλάβει εξαρχής. Αν σου κάνουν παράπονα γιατί φεύγεις και αφήνεις μισές δουλειές, ή γιατί ζητάς υπερωρίες, να είσαι ειλικρινής ότι όντως δεν προλαβαίνεις να ανταπεξέλθεις καθώς σου έχουν αναθέσει δουλειές στις οποίες καλείσαι να ξοδέψεις τον εργασιακό σου χρόνο. Εφόσον υπάρχει HR στην εταιρεία, μπορείς να κινηθείς αναλόγως (ουσιαστικά όμως… Διαβάστε περισσότερα »
Ημουν μαζι σου, αν και τα 1800 δειχνει πολυ μεγαλος μισθος και λογικο να εχουν απαιτησεις. Ομως το τελευταιο σχολιο περι προσωπικων βγαζει ξινιλα. Δεν σε αφορα ουτε ποσα χαλανε ουτε τι κανουν στην προσωπικη τους ζωη. Δεν ξερεις ποσα κληρονομησαν, ποσο δουλεψαν, ειχανε αλλη τυχη βρε αδερφη! Αυτο βγαζει ζηλια. Αν δεν τα ηξερες αυτα, δεν θα ενιωθες ετσι; Αν δεν περνας καλα, ζητησε απαιτησε με οποιο πιθανο κοστος, αναζητησε αλλου την τυχη σου.
Το τι ξοδεύουν την αφορά όταν στα αιτήματα για αύξηση ή απάντηση είναι “δεν βγαίνουμε”. Επίσης, και της φορτώνουν τις έξτρα δουλειές και της πετάνε ουσιαστικά στα μούτρα τον τρόπο ζωής τους.
Συμφωνώ μαζί σου στο οτι δεν την αφορά τη γράφουσα το τι κάνουν με τα λεφτά τους. Ωστόσο οι απαιτήσεις που έχουν περιλαμβάνουν πράγματα εκτός του job description απο οτι καταλαβαίνω. Θα μπορούσαν δηλαδή να ζητήσουν να τους καθαρίζει κιόλας π.χ. επειδή παίρνει ένα καλό μισθό; Επίσης, τα όσα αναφέρει οτι της είπαν απο το HR της εταιρίας δείχνουν κάτι για την κουλτούρα της εν λόγω επιχείρησης. Αγαπητή γράφουσα, εκμεταλλεύσου την εμπειρία που έχεις κερδίσει τόσα χρόνια και ξεκίνα να στέλνεις βιογραφικά κι αλλού. Επίσης, παράλληλα μπορείς να δεις αν μπορείς να εμπλουτίσεις το βιογραφικό σου με κάποια πιστοποίηση/μετεκπαίδευση ώστε… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν εννοουσα με την καμια πως πρεπει να κανει προσωπικα θεληματα. Αλλα πως ειναι δικο τους θεμα αν θα δωσουν αυξηση, ακομα κι αν λενε ψεματα πως δεν βγαινουν. Και το πως ξοδευουν τα λεφτα τους. Συμφωνω πως δεν ειναι ηθικο, αλλα στην τελικη δεν την αφορα. Αν δεν της αρεσει, ας παει αλλου. Στο θεμα προσωπικα θεληματα πρεπει να βρει το σθενος να αρνηθει η να αλλαξει δουλεια.
Ξέρεις πολύ καλά ότι η λύση είναι να αναζητήσεις δουλειά και αλλού. Βγες λίγο στην αγορά σου να δεις τι παίζει, να πάρεις μια ιδέα. Διαφορετικά θα βαλτώνεις συνεχώς. Δεν καταλαβαίνω γιατί θεωρείς το πτυχίο σου άχρηστο και την εξειδίκευσή σου μειονέκτημα. Για όλους, μετα από κάποια χρόνια η εμπειρία μετράει και η σιγουριά ότι είμαστε καλοί σε κάτι. Εκεί θα στηριχτείς κι εσύ. Αρκετοί δεν έχουν καν πτυχίο ή κάτι εντελώς άσχετο, αλλά μετά από χρόνια σε μία θέση, όχι μόνο ανεβαίνουν αλλά αποκτούν και διαπραγματευτική ικανότητα από δουλειά σε δουλειά. Οι συνάδελφοι σου δεν χάνονται, μπορείς να κρατήσεις… Διαβάστε περισσότερα »
Ξεκινάς την ημέρα σου με τις αρμοδιότητες της δουλειάς (συμπεριλαμβανομένων και των νέων που σου φόρτωσαν) και αν μείνει χρόνος, ψάχνεις και για τσαγκάρη της αφεντικινας.
Αν δε μείνει ,πες λυπάμαι,αλλά μου έδωσε ο προϊστάμενος άλλες προτεραιότητες.
Μια δυο, θα το καταλάβει η αφεντικινα όταν θα έρθει αντιμέτωπη με τον αγαπητό σύζυγό της ο οποίος θα συνειδητοποιήσει πως πληρώνει πολυ πιο ακριβά την επισκευή του i pad