Σε μια συζήτηση που έκανα προσφατα άκουσα την άποψη ότι απαγορευεται δεοντολογικά ο ψυχολόγος που έχεις να είναι ίδιος με αυτόν που έχει κάποιος πρωτου βαθμου συγγενής. Στην περιπτωση μου πριν αρκετά χρόνια έκανα θεραπεία με μια ψυχολόγο που όταν την σταματησα (ήμουν μικρή και καποια κομμάτια της ψυχοθεραπειας δεν τα άντεχα) την προτεινα στην αδερφη μου που εκείνη την περιοδο είχε ανάγκη. Τωρα, μετά από χρόνια έχει σταματήσει η αδερφη μου και ξεκίνησα παλι εγώ με την ίδια. Επομενως ποτε δεν συνεπεσε να κάνουμε και οι δυο θεραπεια την ίδια χρονική περιοδο. Και αναρωτιέμαι. Πέρα από το δεοντολογικό, η ψυχολόγος αυτή δε θα είναι επηρεασμένη από τα λεγόμενα της μιας οπτικής και της άλλης σε σχέση με τα βιωματα μας από τους γονείς μας πχ; Και ενώ αυτή η απορία μου έχει γεννηθεί εδώ και αρκετό καιρό, δεν έχω παρει ακόμα το θάρρος να ρωτήσω τη ψυχολόγο ευθέως, μιας και νιώθω ότι μια μη ικανοποιητική απάντηση της θα με κάνει να θέλω να την αλλάξω και αυτό μου φαίνεται βουνό, εφόσον αυτή η ψυχολόγος ξέρει παρα πολλα για μένα (όποτε ο καινουργιος παλι απ την αρχή) και η αλήθεια είναι ότι με έχει βοηθήσει σε παρα πολλους τομείς της ζωής μου. Το ξερω οτι μάλλον απλά το αποφευγω και ίσως το να το συζητήσω μαζί της να είναι πιο απλό από όσο το έχω χτίσει στο κεφάλι μου αλλά κάθε φορά που είμαι εκεί και σκέφτομαι να της το πω παγωνω.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Ευγενεία
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Όχι!