Χαιρετώ το forum και τα μέλη του ampa,
Νομίζω ότι ήρθε η ώρα να εκθέσω και εγώ με τη σειρά μου τις δυσκολίες που ταλανίζουν το μυαλό μου..
Συγκεκριμένα, αντιμετωπίζω προβλήματα κοινωνικοποίησης δηλαδή δυσκολεύομαι να πλησιάσω άλλους ανθρώπους και να τους μιλήσω. Είμαι πλέον 18 χρόνων και δεν έχω να επικοινωνήσω με κανέναν. Όλο αυτό συνέβαινε από παλιά, από όσο θυμάμαι τον εαυτό μου.
Πάντα ήμουν μοναχικό-σφιγμένο παιδί αλλά το αποκορύφωμα ήρθε μετά τις αγχώδεις διαταραχές που απέκτησα σε παιδική ηλικία(κάνω ψυχοθεραπεία) οπότε έγινα ακόμα πιο απόμακρη.
Στο λύκειο προσπάθησα να πιάσω φιλία με κάποια κορίτσια της ηλικίας μου αλλά ένιωθα ότι ήταν δίπλα μου μόνο στις όμορφες στιγμές μου ενώ σε περιόδους που δεν βρισκόμασταν από κοντά(πχ λόγω καραντίνας) σταματούσε εντελώς και η επικοινωνία μεταξύ μας , γι’ αυτόν τον λόγο απομακρύνθηκα.
Τον τελευταίο καιρό είχα την πεποίθηση ότι θα άλλαζαν τα πράγματα μιας και εισάχθηκα στο Πανεπιστήμιο. Η πεποίθηση έμεινε πεποίθηση καθώς μου ήταν αδύνατο να πιάσω κουβέντα στους συμφοιτητές και τις συμφοιτήτριες μου. Από την άλλη μεριά κανείς δεν ήρθε να μου μιλήσει (σε αυτό πιστεύω ότι έφταιξε το γεγονός ότι φαίνομαι κάπως ψυχρή και υπεροπτική αν και δεν είμαι).
Πάντα έδινα λάθος εντυπώσεις στους άλλους. Μάλλον πάλι θα μείνω μόνη μου..
Υ.Γ Συγγνώμη για το κατεβατό.. Ήθελα να τα βγάλω κάπως από μέσα μου.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Υπεροπτική
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Υποθέτω ότι το πρόβλημα κοινωνικοποιησης που αναφέρεις μπορεί να εξηγηθεί με τη συνέδρια σε κάποιο ειδικο-ψυχιατρο εξειδικευμένο σε θέματα αυτισμού.
Υπάρχει περίπτωση να είσαι αδιαγνωστη αυτιστική.
Μη φοβάσαι,δεν είσαι εξωγήινος! Πολλοί άνθρωποι που θεωρούνται αντικοινωνικοι και μοναχικοί είναι στην ουσία αδιάγνωστοι αυτιστικοι άνθρωποι-ένα μεγάλο ταμπού για την κοινωνια μας λόγω ημιμαθειας.
Πήγαινε σε έναν ειδικό να κάνεις τεστ και ψάξε και πληροφορίες online :χαρακτηριστικά ενηλίκων αυτιστικών ( όλων των επιπέδων-ειναι 3) και χαρακτηριστικά κάθε επιπέδου αυτισμού. Καλή τυχη😄
Καλημέρα! Νομίζω πρέπει να συνεχίσεις την ψυχοθεραπεία και να συζητήσεις πρακτικούς τρόπους απόκτησης κοινωνικών δεξιοτήτων, δεν το έχουν όλοι έμφυτο αλλά μαθαίνεται! Ξέχνα το σχολείο είναι περίεργη φάση και μην αφήνεις τις εμπειρίες του παρελθόντος να σε καθορίσουν… Τώρα στο πανεπιστήμιο είναι ευκαιρία να το προσπαθήσεις συνειδητά. Μη περιμένεις απο τους άλλους να κάνουν πάντα το πρώτο βήμα, αν μόνη σου λες οτι δείχνεις απόμακρη γιατί να σε πλησιάσουν; και αυτοί ντρέπονται και γενικά ο κόσμος πάει εκεί που πιστεύει οτι τον θέλουν! Άλλαξε τον τρόπο σου να μη φαίνεσαι ψυχρή και απόμακρη, σκέψου θέματα προσέγγισης για τα μαθήματα, τη… Διαβάστε περισσότερα »
Πριν βγάλεις το συμπέρασμα πως εσύ έχεις το πρόβλημα και εσύ φαίνεσαι υπεροπτική βεβαιώσου για το αν τα άλλα άτομα είναι ….έτσι.Ακομη είσαι μικρή σε ηλικία .Τέτοιες καταστάσεις έχουμε περάσει όλοι κατά καιρούς δηλ να είμαστε κάπου και να είμαστε έτσι στην άκρη ενώ όταν είμαστε κάπου αλλού να έχουμε μια χαρά επικοινωνία με τους άλλους.Θα τα δεις μέχρι τα 30 αυτά και σε άλλους να συμβαίνουν ειδικά σε δουλειές με ανταγωνισμο.Δυστυχως ο κόσμος δεν είναι τόσο καλός.Εσυ αναρωτιέσαι αν φαίνεσαι υπεροπτική ενώ δεν είσαι τη στιγμή που μπορεί να είναι και να φαίνονται τα άτομα τα οποία λες .Κάνε… Διαβάστε περισσότερα »
Αααχ τα καταλαβαίνω όλα αυτά.. γίνομαι 22 χρόνων τον άλλο μήνα, είμαι τριτοετής αλλά αυτή είναι η πρώτη μου χρονιά δια ζώσης. Βάλε την πανδημία, βάλε προσωπικά θέματα, μετακόμισα πριν 1 μήνα και κάτι στον τόπο σπουδών μου. Τώρα τελείωσε και η τρίτη μου εβδομάδα στην σχολή και ακόμη δεν κάνω παρέα με κάποιον. Πάντα είχα λίγους φίλους και διάφορες εμπειρίες μου με έκαναν να μην θέλω να γνωρίσω καινούργια άτομα. Για παράδειγμα 9/10 των περιπτώσεων παίρνω/έπαιρνα εγώ κατά 80% την πρωτοβουλία να πάρω τηλέφωνο να ρωτήσω τι κάνει @ τάδε φίλ@ μου.. μάλιστα με 3 από αυτούς τελικά απομακρυνθήκαμε… Διαβάστε περισσότερα »
Κοίτα, είναι πολύ φυσιολογικό να νιώθεις έτσι. Μην ξεχνάς πως μεσολάβησε η πανδημία και όλοι μπήκανε σε φάση ιδρυματοποιησης, μείναμε με τα άτομα που ήδη είχαμε και δεν ήμασταν ανοιχτοί σε νέες γνωριμίες. Ειδικά για άτομα κλειστά που δυσκολευόμαστε να κάνουμε φίλους η κατάσταση αυτή ήταν ένα μεγάλο χτύπημα. Πάντως ως ομοιοπαθούσα θα σου πρότεινα όταν έχεις την ευκαιρία να μιλάς, να συμμετέχεις στη συζήτηση και να μένεις εκτός. Το ξέρω ότι είναι δύσκολο αλλά για μένα είναι ο μόνος τρόπος να ενταχθείς σε μια παρέα και που ξέρεις, μπορεί στην πορεία να γίνετε φίλοι, μπορεί και όχι. Πάντως θα… Διαβάστε περισσότερα »
Προσφέρω ΔΩΡΕΑΝ ΓΝΩΣΗ καθώς ήμουν εσυ😂 Γυμνάσιο, λύκειο, είχα παρέα εννοείται. Αλλά πέρα απο τις 4 κολλητες με τους άλλους δεν μιλουσα εύκολα γτ ήμουν πολλή συνεσταλμένη. Έτσι είναι ο χαρακτήρας μου τι να κανω; Μέχρι που β λυκείου πηγαμε σε ενα πάρτυ, κάπως μιλησα παραπάνω με 2 κοριτσια,με τα οποια στη γ λυκείου φικοξενησαν στο φικο τους δωμάτιο ξενοδοχείου στη 5ημερη μια απο τις κολλητές μου και ΉΡΘΑΜΕ ΠΙΟ ΚΟΝΤΆ. Με μια αλλη κοπέλα, θυμάμαι ήρθαμε πιο κοντά όταν πήγαμε κατα τύχη στο ίδιο φροντιστήριο,στην ίδια κατεύθυνση στο ίδιο τμήμα! Μου είπε τότε ότι δεν περίμενε να είμαι τόσο… Διαβάστε περισσότερα »
Κάποιες πρακτικές συμβουλές από μένα: 1. Να θυμάσαι πως στην ηλικία που είσαι διαφοροποιούνται ακόμα γρήγορα οι συμπεριφορές σου γιατί αλλάζουν γρήγορα και οι συνθήκες της ζωής σου. Κάνε κάθε μέρα μια αγκαλίτσα στον εαυτό σου, όλοι μαθαίνουμε πως να φερόμαστε με τους άλλους ( σε όλη μας τη ζωη’), κ τα πας πολύ καλά αφού ήδη κάνεις ψυχοθεραπεία. 2. Να χαμογελάς κ να κοιτάς στα μάτια. 3. Βρες μικτό αφορμές να πιάνεις ψιλό κουβέντα με τους ανθρώπους π βλέπεις συχνά, πχ ψιλικατζού η τις κοπέλες στο ταμείο του μάρκετ, πες μια αυθόρμητη σκέψη σου πχ σε μια μαμά με… Διαβάστε περισσότερα »