Καλησπέρα σε όλους,
Θα ήθελα να γράψω κι ‘γω, κάτι δικό μου.
Μένω σε πόλη της Ελλάδας, είμαι 27 γυναικείου φύλου και έχω κουραστεί από τους ρυθμούς της ζωής εδώ.
Δεν μου αρέσει καθόλου πως λειτουργούν οι άνθρωποι εδώ αλλά ούτε κι ο ίδιος μου εαυτός, που είναι συνέχεια μέσα στο στρες και την ανησυχία. Με έχει κουράσει αυτό το στυλ ζωής, όλοι να παλεύουν για περισσότερα και ποτέ να μην είναι αρκετό. Και δεν θέλω άλλο να υποβάλλω και τον εαυτό μου σε αυτή την ταλαιπωρία.
Τέτοιου είδους τάσεις αποστροφής από την πόλη, είχα πάντα. Για αρκετά χρόνια, δούλευα από μέρος σε μέρος, πάντα σε χωριά και άσχετα το πόσο δύσκολη ήταν η εκάστοτε δουλειά, με γέμιζε δύναμη. Μου άρεσε να γνωρίζω νέους ανθρώπους, να μαθαίνω νέα πράγματα, νέες αντιλήψεις και να μην μένω στην σταθερότητα μίας συγκεκριμένης δουλειάς που θα με ρουτίνιαζε, όπως ρουτινιάζω τώρα.
Κάτι που είχα θαυμάσει, ήταν όταν άκουσα πως υπάρχουν άτομα που πηγαίνουν σε άλλες χώρες, φιλοξενούνται σε φάρμες με αντάλλαγμα να βοηθάνε στις δουλειές και όλοι μαζί, ήταν μία μικρή αγροτική κοινότητα. Χωρίς εισόδημα και ενοίκια. Δεν νομίζω να το επέλεγα προσωπικά, αλλά με είχε εντυπωσίασει αυτή η απελευθέρωση από το χρήμα.
Μπορώ να καταλάβω πως η ζωή στην πόλη σε σύγκριση με μία μικρή πόλη, βγάζει από μέσα σου δύο διαφορετικούς ανθρώπους. Απο την ημέρα που γύρισα στην πόλη, δεν ένιωθα πως είμαι κομμάτι αυτού του μέρους και συνεχώς υπάρχει η σκέψη στο πίσω μέρος του μυαλού μου, να πάω να ζήσω κάπου αλλού. Κάπου που δεν θα ξυπνάω με άγχος, σε μία ζωή με αργούς ρυθμούς. Όλα αυτά βέβαια, είναι πάρα πολύ ωραία στην θεωρία, δεν ξέρω όμως πως θα μπορούσα να κάνω κάτι τέτοιο και αν όλα αυτά, είναι υλοποιήσιμα. Γιατί ούτε χρήματα έχω στην άκρη ούτε σπίτι σε χωριό.
Δεν ξέρω από που να αρχίσω και με φοβίζει αρκετά η ιδέα. Δεν ξέρω που κολλάω, ενώ παλιά έφευγα με τέτοια ευκολία και τα κατάφερνα. Ίσως να φοβάμαι να αφήσω να αφήσω την σταθερότητα. Ίσως να φοβάμαι την αντίδραση της οικογενειάς μου.
Θα χαρώ πολύ να ακούσω, τη γνώμη ατόμων που έκαναν κάποιο παρόμοιο βήμα στη ζωή τους ή άτομα που ζουν σε χωριό.
ΑΠΟ ΤHΝ – Αγχωμένη
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Είναι εντελώς διαφορετικό να ζεις σε χωριό ή σε πολύ μικρό μέρος ως ο “περαστικός”, ο “ξένος”, αυτός που ήρθε να “κάνει τη δουλειά” και να φύγει, και εντελώς διαφορετικό να εγκατασταθείς μόνιμα σε αυτά τα μέρη.
Στην πρώτη περίπτωση, κάνεις συχνά τους ντόπιου να βγάλουν μπροστά τα καλύτερα στοιχεία από μέσα τους, ενώ αποτελείς και κάτι το “εξωτικό” που θα δώσει λίγο παραπάνω ζωντάνια στις χιλιοειπωμένες συζητήσεις τους όταν θα έχεις φύγει. “Θυμάσαι ρε συ την… που… και…”
Στην δεύτερη περίπτωση, θα εμπλακείς φουλ μέσα στις τεράστιες παθογένειες που μαστίζουν αυτές τις μικροκοινωνίες.
Δν είμαι σε χωριό, ούτε έχω κάνει τέτοιο βήμα στη ζωή μου.
Απλά ήθελα να σου πω να μην εντυπωσιάζεσαι κ πολύ από αυτήν την απελευθέρωση από το χρήμα. Έχω κάποιες αμφιβολίες αν είναι αληθινή.
Αν δν έχεις λεφτά πως θα πας κ τι θα τρως? Γενικά απ όσους “χιπιδες” έχω γνωρίσει, πολλοί απ αυτούς είναι χίπιδες εκ του ασφαλούς.
Πιστεύω πάντως ότι μπορείς να κάνεις αυτό που θέλεις. Μπορείς να βρεις εργασία σε χωριό νησί/βουνό/Ελλάδα/εξωτερικό κ να πας. Έτσι κ αλλιώς το έχεις ξανακάνει 😉
Μου άρεσε το ερώτημα σου γιατί πάντα ήμουν κι εγώ σαν εσένα, παιδί που λατρεύει την επαρχία και τα νησιά. Λοιπόν, πρέπει να ξεκινήσεις με το τι θέλεις στη ζωή σου, πώς σε φαντάζεσαι ευτυχισμένη σε 10 χρόνια? Αν βλέπεις τον εαυτό σου ωραία και trendy ντυμένη να περνάς ωραία με παρέες μετά από μια γεμάτη μέρα στο γραφείο κλπ, η βλέπεις τον εαυτό σου με οικογένεια που τα παιδιά σου πηγαίνουν σε 10 διαφορετικές δραστηριότητες η γενικά σου αρέσει να απολαμβάνεις τις ανέσεις της πόλης ( μεγάλα σουπερμάρκετ,malls και καταστήματα για βόλτες, νυχτερινή ζωή/ διασκέδαση, εύκολη πρόσβαση σε τριημερακια… Διαβάστε περισσότερα »
Καταλαβαίνω ότι έχετε μια δουλειά με πολλές μετακινήσεις .
Αυτή τη στιγμή είστε σε μικρή πόλη .
Δε μας λέτε αν έχετε δεσμούς γενικά .
Είστε πολύ μικρή για να κυνηγήσετε αυτό που ονειρεύεστε ,είτε στην Ελλάδα είτε στο εξωτερικό .
Κάτι θα θυσιάσετε ,εσείς γνωρίζετε τί αξίζει.
Για πολλούς η ζωή σε κλειστό περιβάλλον όπως τα χωριά ,φαντάζει εφιαλτική .
Υπάρχουν τα θετικά ,υπάρχουν και τα αρνητικά σε όλες τις επιλογές
Είμαι και εγώ 27, έχω μεγαλώσει σε χωριό μέχρι τα 18 μου και τα υπόλοιπα χρόνια τα ζω σε μεγάλη πόλη. Μπορώ να πω ότι καταλαβαίνω απόλυτα αυτό που λες με τους ρυθμούς της πόλης. Μου πήρε πολλά χρόνια να συνηθισω αυτή τη γρήγορη καθημερινότητα και κάπως πλέον έχω αποδεχτεί ότι η ζωή στην πόλη θα έχει τα θετικά της αλλά πάντα θα σου στερεί αυτό που εγώ ακόμη νιώθω ως “αληθινή” ζωή. Να αλλάζουν οι εποχές και συ να το βιώνεις γιατί βλέπεις όλη τη φύση να αλλάζει γύρω σου, να περνούν αργά οι ώρες και να βαριέσαι, αλλά… Διαβάστε περισσότερα »
Όλα είναι θέμα προτεραιοτήτων ανά φάση ζωής. Μπορεί να μην έχεις σπίτι σε χωριό αλλά δεν έχεις και οικογένεια, παιδιά, δάνεια. Άρα μπορείς να δοκιμάσεις πράγματα πιο εύκολα και να φεύγεις χωρίς να δίνεις λογαριασμό παντού. Χρήματα έχουμε όλοι ανάγκη για να ζήσουμε αλλά το πόσα χρήματα έχεις ανάγκη ΕΣΥ μόνο εσύ το ξέρεις. Πρακτικά τώρα, όντως στο εξωτερικό υπάρχουν τέτοιες δυνατότητες, προσωπικά γνωρίζω για Γαλλία, Ισπανία και Ιταλία αλλά και σε Αυστραλία για παράδειγμα. Όμως αυτοί που ξέρω που το κάνουν, είτε έχουν λυμένο το οικονομικό είτε (το πιο συνηθισμένο) δεν τους απασχολεί να βάλουν χρήματα στην άκρη, να… Διαβάστε περισσότερα »
Έχω μετακομίσει σε επαρχιακή πόλη τα τελευταία χρόνια. Όντως η ζωή είναι πολύ ωραία, εάν και εφόσον δεν σε νοιάζει τι λένε οι άλλοι και έχεις δουλειά. Πολλοί είναι αδιάκριτοι και θα χρειαστεί να γίνεις δυσάρεστη πολλές φορές.
Στα πολύ αρνητικά, η αντίληψη που έχει η πλειοψηφία για τις γυναίκες. Το mindset με νοιάζει τι κάνει ο άλλος και όχι πως να γίνω εγώ καλύτερος.
Πολλές φορές πιστεύουμε ότι η επαρχία έχει χαλαρούς ρυθμούς κτλ. Όντως έχει, αλλά και πάλι μπορείς να φορτώσεις το πρόγραμμα σου εάν δεν ξέρεις να βάζεις προτεραιότητες και όρια.
Εγώ είμαι από χωριό και μένω σε πόλη κοντά στο χωριό, πολλές φορές σκέφτομαι να πάω να γίνω αγρότης και να ζω στο σπίτι μου όπου θα καλλιεργώ τα δικά μου τρόφιμα, κάτι που το κάνουμε έτσι κ αλλιώς αλλά σε πιο έντονη μορφή! Το καλύτερο που θα μπορούσα να προτείνω είναι να βρεις μια δουλειά που να είσαι κοντά στην φύση, π.χ με ζώα σε μία τουριστική φάρμα, συνοδός βουνού ή έστω σαν μία άλλη Χαρά χάσκα να ανοίξεις ένα κατάστημα σε ένα μικρό-μεσαίο χωριό. Προσωπικά θα επέλεγα ένα χωριό με περισσότερους απο 450 κατοίκους για να έχει κ… Διαβάστε περισσότερα »