Γεια σας!
Έχω ενα ζητημα που με απασχολει και αυτο ειναι οτι εχω ενα θεμα στη ληψη αποφασεων. Είμαι 23.
Στα 22 μου τελειωσα μια σχολη και εφυγα στο εξωτερικο. Μου ελειπαν παρα πολλα πραγματα και συνεχως σκεφτομουν να γυρισω πισω.
Τωρα εχω παραιτηθει απο τη δουλεια μου για διαφορους λογους, μου εδιναν ευθυνες που δεν ηταν στις αρμοδιοτητες μου και δεν πληρωνομουν για αυτες και άλλα.
Σκεφτομαι ομως μηπως εκανα λαθος; Κι αν παω αλλου και ειναι χειροτερα; Να γυρισω πισω; Ειμαι πολυ ανυπομονη και θελω να βρω τι θελω να κανω στη ζωη μου που να με γεμιζει, ακομα κι αν αυτο σημαινει να μη δουλευω στο αντικειμενο που σπουδασα.
Αλλα στην προσπαθεια μου αυτη νομιζω δε μου δινω καθολου χρονο να συνηθισω μια κατασταση (επαγγελμα, τοπο διαμονης…).
Πως αλλαζει αυτο;
Να ειστε καλα!
ΑΠΟ ΤΗΝ – φευγάτη και αναποφασιστη
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

Αν νομίζεις ότι στα 23 σου θα τα είχες όλα “figured out” (όπως λένε και οι φίλοι μας οι Άγγλοι, θα σε στενοχωρήσω. Η ηλικία από 20 έως και 30+ είναι μία πολύ καλή ευκαιρία για ρίσκα, δοκιμές και πολλαπλές αλλαγές μέχρι να κατασταλάξεις. Και αυτό γιατί δεν έχεις καμία απολύτως υποχρέωση και ευθύνη παρά μόνο στον εαυτό σου (θεωρώ ότι δεν έχεις οικογένεια ή φροντιστής τρίτου) μέχρι να βρεις το “κλικ” της ζωής σου. Θα ακούσεις πολλά τύπου “μα πότε επιτέλους θα βρεις μια μόνιμη δουλειά, πότε θα κάνεις οικογένεια…” και άλλα πολλά τέτοια κοινωνικά στερεότυπα. Κλείσε τα αυτιά… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνώ με όσα γράφει η Mary Popins.
Αν έχεις γνωρίσει ανθρώπους σε αυτές τις ηλικιες που σου είπαν ότι όλα είναι τέλεια για αυτός κτλ. Τίποτα δεν είναι τέλειο. Τι περιμένεις, να σου πουν ότι ψάχνονται; Ούτε εγώ ούτε και κανένας άλλος δεν τα βρήκαμε όλα έτσι απλά. Ναι, βαρέσαμε κεφάλι στον τοίχο, δεν λέω.
Πρέπει να δοκιμάσεις, μόνο ετσι θα ξέρεις τι σου ταιριάζει εσένα. Εγώ ξεκίνησα ως ηθοποιός, μετά ήμουν δημοσιογράφος, ύστερα ραδιοφωνικός παραγωγός, μετά ψηφιακό μάρκετινγκ και δημόσιες σχέσεις, ένα φεγγάρι διοίκηση ανθρώπινου δυναμικού και βάλε στη λίστα.. Τώρα διδάσκω. Αυτό με γεμίζει αυτή τη στιγμή.
Το κλειδί για όλα είναι η υπομονή
Εχεις κοτόπουλο όταν κλωσάς το αυγό, όχι όταν το σπάς
Ολα θέλουν τον χρόνο τους. Δεν υπάρχει κάτι μαγικό να κάνεις
Απλώς μην φεύγεις πριν δεις το αποτέλεσμα, δεν έχεις περιέργεια να δεις αν οι κόποι σου θα ανθίσουν?
Ίσως πρέπει να ξεκινήσεις να ψάχνεις τι είναι αυτό που σε γεμίζει και θα μπορούσες να αφοσιωθείς. Θα μπορούσες πχ με βάση το αντικείμενο των σπουδών σου να δεις τι άλλες προοπτικές έχεις, τι άλλο μπορείς να κάνεις, αν έχει κι άλλους κλάδους, αν έχει εξειδίκευση κλπ. Ο φόβος σε κρατάει πίσω, φοβάσαι μην πας κάπου και είναι χειρότερα οπότε και μόνο η σκέψη σε κάνει να το σκέφτεσαι και να το ξανασκέφτεσαι. Δοκίμασε να δεις τι παίζει στην αγορά εργασίας, στείλε ένα βιογραφικό για αρχή και μετά βλέπεις τι θα κάνεις
Δεν είναι σίγουρο ότι θα βρεις ένα μόνο επάγγελμα-ασχολία που θα σε γεμίζει. Εγώ έχω δουλέψει σε 6 διαφορετικά και πάντα έβρισκα στοιχεία που μου άρεσαν και νέες ικανότητες που ακονιζα στο καθένα. Από όλα έζησα εμπειρίες που με βοήθγσαν παρακάτω. Τώρα ξεκινάω 7ο επάγγελμα και έχω πλάνο 5ατετίας και μετά σκέφτομαι ότι έχω χρόνο να ασχοληθώ με κάνα 2 διαφορετικά ακόμα πριν αποσυρθώ. Επίσης, δεν μου αρέσει να σκέφτομαι ότι θα μείνω μόνιμα κάπου. Έχω αλλάξει μερικές πόλεις και χώρες και σχεδιαζω σε κάνα 3αρι χρόνια να βρω ποιο θα είναι το επόμενο μέρος. Μέχρι τότε έχω σχεδιάσει να… Διαβάστε περισσότερα »
Το λες και μονη σου στην τελευταια παραγραφο.”Στην προσπαθεια μου αυτη νομιζω δε μου δινω καθολου χρονο να συνηθισω μια κατασταση (επαγγελμα, τοπο διαμονης…)”. Λογικο απο τη μια, γιατι στα 23 μας ειμαστε ακομα ανυπομονοι και συχνα απογοητευομαστε ευκολα. Δεν πιστευω οτι χρειαζεται να επιστρεψεις στην προηγουμενη δουλεια σου απο την οποια οπως λες δεν ησουν ιδιαιτερα ικανοποιημενη, αλλα να κρατησεις αυτη την εμπειρια και να ψαξεις με προσοχη κατι αλλο που να σχετιζεται με αυτο που σπουδασες ή κατι που πιστευεις οτι αξιζει να δοκιμασεις. Το ενδεχομενο να πας αλλου και να ειναι χειροτερα, υπαρχει παντα, αλλα ετσι ειναι… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτό που βλέπω σίγουρα είναι ότι δε σου αρέσει εκεί που είσαι, οπότε πρέπει να φύγεις. Κάτσε, σκέψου, βρες τι προοπτικές μπορεί να έχει ο κάθε τόπος κι αποφάσισε. Μην προδικάζεις καταστάσεις°όσες πιθανότητες υπάρχουν να μη σου αρέσει κάτι, τόσες υπάρχουν και να σου αρέσει. Κάνεις αυτό που θεωρείς καλύτερο και το αν βγει ή όχι, είναι άλλο κεφάλαιο και το εξετάζουμε μόνο όταν έρθει η ώρα του. Επίσης, βλέπω μια διάθεση να γυρίσεις πίσω αλλά σαν κάτι να σε κρατάει. Μήπως τα επικριτικά λόγια των πολλών για την επιστροφή στην πατρίδα; Ελπίζω πως όχι
Να σου πω την αληθεια εγω δεν το θεωρω προβλημα τον τροπο σκεψης σου. Συγκεκριμένα θα ελεγα για λιγο να μην αλλαξει αυτο. Εισαι μονο 23, εχεις αρκετο καιρο μπροστα σου για να δοκιμασεις, να ρισκαρεις, να εξερευνήσεις τις επιλογες σου. Καντο, για λιγο καιρο τουλάχιστον και σε λιγα χρονια πιθανον να εισαι πιο κατασταλαγμενη!